บทที่ 206 อนุเส้าดูแลตัวเองให้ดีเถิด

จินเหยียนโม่มองเส้าหว่าน “คนตายมักสร้างปาฏิหาริย์ได้ดีที่สุดเสมอ อุตส่าห์รอจนเซี่ยอวิ๋นเยียนไม่อยู่ในฉางอัน หากยังไม่ลงมือตอนนี้คงพลาดโอกาสงาม ชิ คนเรานี่รู้หน้าไม่รู้ใจ ถึงจะดูเสียมารยาทไปบ้าง แต่ข้าว่าสายตาในการเลือกบุรุษของเจ้าไม่เอาไหนมาแต่ไหนแต่ไรแล้วจริงๆ”

“หากเจ้าดูถูกข้า จะพูดตรงๆ เลยก็ได้”

จินเหยียนโม่ส่ายหน้า พลางถอนหายใจ “ข้าไม่กล้าขัดคำสั่งอาจารย์หรอก…แต่เจ้าไม่คิดบ้างหรือว่า เจ้าทำเรื่องเกินจำเป็นไปมากโขแล้ว?”