บทที่ 216 น่าขัน

“ข้าให้คนไปสืบจากนามแฝงและตราสัญลักษณ์ที่ลงท้ายในจดหมาย ไม่นึกเลยว่าจะสืบพบตัวตนของคนผู้นั้นเข้าจริงๆ” รองแม่ทัพเฉิงกล่าว “ผลปรากฏว่าชายผู้นี้เคยเป็นที่ปรึกษาของคนผู้หนึ่ง เพียงแต่หลายปีก่อนอ้างว่ามารดาชราที่บ้านป่วยหนัก จึงขอลาตัวกลับบ้านเกิด อยากลองเดาดูหรือไม่ว่าเจ้านายของเขาคือใคร”

นิ้วเรียวยาวของเซี่ยอวิ๋นเยียนเคาะลงบนด้ามกระบี่เบาๆ “ฝ่าบาทก่อนที่จะขึ้นครองราชย์?”

“…นี่เจ้ารู้ข่าวนี้อยู่ก่อนแล้วใช่หรือไม่” เนิ่นนานทีเดียวกว่ารองแม่ทัพเฉิงจะเอ่ยถามเสียงแผ่ว