บทที่ 230 โฉมหน้าที่แท้จริงของคุณหนูตระกูลเฉียว

“ไม่สิ บางทีข้าอาจจะอธิบายไม่ถูกนัก แทนที่จะบอกว่าเป็นคนผู้หนึ่ง มิสู้บอกว่าสิ่งที่ข้าต้องการก็แทบไม่ต่างจากที่เจ้าต้องการ เป็นสิ่งเดียวกัน นั่นคือ…”

เฉียวเหยี่ยนเอ่ยออกมาสองคำอย่างแผ่วเบา “ความจริง”

ในที่สุดเซี่ยอวิ๋นเยียนก็ขมวดคิ้ว “เจ้ารู้อะไรมาอีก”