บทที่ 248 แขกยามดึก

เซี่ยอวิ๋นเยียนยกยิ้มมุมปากเยาะหยันตนเอง รู้สึกว่าตนช่างคิดเข้าข้างตัวเองเสียจริง ถึงได้หลงสำคัญตนผิดไปว่าซูอวี้มีความรู้สึกคลุมเครือบางอย่างต่อนาง คงเป็นเพราะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเกินไปกระมัง

ค่ำคืนนี้เกิดเรื่องราวขึ้นมากมายเหลือเกิน อีกทั้ง… เฝิงฮั่นจือก็ตายแล้ว

หากคนที่ตายเป็นเซี่ยหลี่ เซี่ยอวิ๋นเยียนคงพอเตรียมใจไว้บ้าง ทว่านางคิดไม่ถึงเลยว่า คนที่ต้องมาจบชีวิตลงก่อนกลับเป็นเฝิงฮั่นจือ