บทที่ 312 จับตะพาบในไห คว้าชัยดั่งพลิกฝ่ามือ

นางพินิจแผ่นหลังของบุรุษที่ยืนอยู่หน้าสุดผู้นี้อย่างละเอียดลออ นางรู้ดีว่าซูอวี้ผ่านเรื่องราวมามากมายเพียงใดจึงมีวิสัยทัศน์และชั้นเชิงถึงเพียงนี้ โลกอันลึกซึ้งซับซ้อนที่พวกเขาสองคนยืนอยู่นั้น เป็นดินแดนที่ผู้อื่นมิอาจย่างกรายเข้ามาได้โดยสิ้นเชิง

ตั้งแต่แรกเริ่ม พวกเขาก็เป็นคนจากโลกใบเดียวกันอยู่แล้ว

ความจริง คือสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังความสับสนวุ่นวายอันชั่วร้ายและมืดมน ทั้งยังเป็นสิ่งเดียวที่สามารถแทงทะลุหัวใจคนได้ในทันที