ตอนที่ 53 เทพีในกระโปรงสั้น JK

เพราะหลินซฺวินคีบตุ๊กตาได้ตั้งแต่รอบแรก เจียงอวิ๋นเสี่ยวจึงทุ่มทุนสร้างทันทีด้วยการซื้อเหรียญเพิ่มอีกห้าเหรียญ แล้วส่งให้หลินซฺวินเป็นคนคีบทั้งหมด

"รุ่นน้อง นายต้องคีบตุ๊กตาให้รุ่นพี่สักตัวนะ!"

"ได้เลยครับรุ่นพี่เจียง! คอยดูฝีมือผมได้เลย!"

ภายใต้การควบคุมของหลินซฺวิน ห้าเหรียญคีบตุ๊กตามาได้สองตัว นับว่าเป็นผลงานที่ไม่เลวเลยทีเดียว

รวมแล้วได้ตุ๊กตาสามตัว พอดีคนละตัว ทั้งสามคนต่างก็พอใจมาก

จุดหมายถัดไป ทั้งสามคนมาถึงร้านขายเสื้อผ้า หลินซฺวินอุ้มตุ๊กตาไว้ในอ้อมแขน เดินตามหลังสองสาวต้อย ๆ พลางคอยฟังพวกเธอคุยกัน

เจียงอวิ๋นเสี่ยวถูกใจเสื้อผ้าอยู่หลายตัว แต่ก็ไม่อยากซื้อทั้งหมด เรียกว่าเป็นโรคตัดสินใจยากขั้นสุด ทุกครั้งที่ลองเสื้อผ้าแล้วส่องกระจกก็มองเห็นความดีใจของเธอได้อย่างชัดเจน

ส่วนหลินซฺวินก็ถือว่าได้กำไรสายตาเต็ม ๆ ตลอดช่วงเวลานี้ เพราะเสื้อผ้าที่เจียงอวิ๋นเสี่ยวเลือกส่วนใหญ่ล้วนเปิดไหล่โชว์ขาทั้งนั้น ประกอบกับรูปร่างของเธอที่ยอดเยี่ยม ทั้งสูงโปร่งและเพรียวบาง พอเปลี่ยนชุดออกมาหลินซฺวินก็ถึงกับไม่กล้ามองตรง ๆ

"รุ่นพี่ ไม่มีเสื้อผ้าชุดไหนที่อยากได้บ้างเหรอครับ"

หลินซฺวินหันไปถามซูชิงซือ ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอแทบไม่ได้มองเสื้อผ้าพวกนี้เลย

ซูชิงซือเอ่ยเสียงเรียบ "มันเปิดเผยเกินไป"

หลินซฺวินพลันเข้าใจ ดูท่ารุ่นพี่ยังคงเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างรักนวลสงวนตัว ในความทรงจำของเขา รุ่นพี่ไม่ใส่กระโปรงยาวก็ใส่กางเกงขายาว ไม่ได้เปิดกว้างเหมือนรุ่นพี่เจียงอวิ๋นเสี่ยว

เจียงอวิ๋นเสี่ยวหยิบชุด JK ชุดหนึ่งเข้าไปในห้องลองเสื้อ ตอนนั้นเองซูชิงซือก็หันมามองหลินซฺวินกะทันหัน "เธอชอบดูผู้หญิงใส่เสื้อผ้าเปิดเผยเนื้อหนังงั้นเหรอ"

หลินซฺวินได้ยินแล้วก็สะดุ้งตกใจ สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำงานเต็มเปี่ยม รีบส่ายหัวรัว ๆ "เปล่าเลยครับ! รุ่นพี่คิดแบบนั้นได้ยังไงกันครับ"

ซูชิงซือพูดอย่างสงบนิ่ง "ตอนเจียงเจียงเปลี่ยนชุดออกมา เธอก็มองไม่น้อยนี่"

หลินซฺวินเหงื่อกาฬไหลพราก ยิ้มแห้งยิ่งกว่าร้องไห้ "นี่... นี่ไม่ใช่เพราะรุ่นพี่เจียงขอให้ผมช่วยออกความเห็นหรอกเหรอครับ"

รุ่นพี่นางฟ้าเป็นอะไรไปเนี่ย พูดจาเหมือนกำลังซักไซ้อย่างไรอย่างนั้น หรือว่า เธอกำลังหึงอยู่

หลินซฺวินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย "รุ่นพี่ไม่ชอบให้ผมมองผู้หญิงคนอื่นเหรอครับ"

สีหน้าของซูชิงซือชะงักแข็งไป ก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน "เธอจะมองใคร มันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ"

ตาของหลินซฺวินเป็นประกาย "รุ่นพี่ ผมคิดว่ารุ่นพี่กำลังปากไม่ตรงกับใจได้ไหมครับ"

สายตาเย็นชาของซูชิงซือตกลงมาที่ตัวเขา

หลินซฺวินยิ้มแป้น "รุ่นพี่น่ารักจังเลยครับ!"

"น่ารัก?" มุมปากของซูชิงซือกระตุกเบา ๆ รุ่นน้องคนนี้เริ่มได้ใจขึ้นทุกวัน กล้าใช้คำว่าน่ารักมาบรรยายเธอแล้วงั้นเหรอ

เธอนี่นะน่ารัก

ภาพลักษณ์ของเธอคือสาวสวยเย็นชา ไม่ได้เฉียดใกล้กับคำว่าน่ารักเลยสักนิด โอเคไหม

ในตอนนั้นเอง เจียงอวิ๋นเสี่ยวก็เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเดินออกมา

เธอสวมกระโปรงสั้น JK ชายกระโปรงคลุมได้เพียงสองในสามของต้นขา ด้านล่างเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง ส่วนท่อนบนค่อนข้างรัดรูป อวดส่วนเว้าส่วนโค้งให้เห็นอย่างชัดเจน เปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจ

"คิกๆ ถ้าพี่ใส่ชุดนี้ที่มหาวิทยาลัย ไม่รู้ว่าจะสะกดผู้ชายไปได้กี่คนกันนะ!"

เจียงอวิ๋นเสี่ยวเอ่ยชมตัวเองอย่างหลงใหล

ซูชิงซือชำเลืองมองหลินซฺวินแวบหนึ่ง ฝ่ายหลังรู้สถานการณ์ดี ทันทีที่เจียงอวิ๋นเสี่ยวเดินออกมาเขาก็เบือนสายตาหนีไปทางอื่นทันที

เธอรู้สึกขบขันอยู่บ้าง รุ่นน้องคนนี้ใส่ใจคำพูดของเธอขนาดนี้เลยเหรอ ตอนนี้ถึงขั้นไม่กล้ามองแล้วด้วยซ้ำ

"เอาเถอะ พอได้แล้วน่า"

น้ำเสียงเจือความตามใจอยู่กลาย ๆ

หลินซฺวินหัวเราะแหะ ๆ หันไปมองซูชิงซือด้วยดวงตาเป็นประกาย

ฝ่ายหลังเบือนสายตาหลบอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

จังหวะนั้นเจียงอวิ๋นเสี่ยวก็เอ่ยขึ้นว่า "ซือซือ หรือว่าแกจะลองดูบ้างล่ะ"

น้ำเสียงแฝงการเชิญชวน "ฉันก็ไม่เคยเห็นแกใส่เครื่องแบบพวกนี้เหมือนกันนะ หุ่นดี ๆ อย่างแก ใส่แล้วต้องสวยมากแน่ ๆ"

ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น ซูชิงซือก็ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "ไม่ใส่"

"โธ่เอ๊ย แกก็ลองดูหน่อยสิ ใส่แล้วสบายตัวจริง ๆ นะ ฉันว่ารุ่นน้องก็คงชอบดูด้วย ใช่ไหมล่ะรุ่นน้อง" เจียงอวิ๋นเสี่ยวส่งสายตาเป็นสัญญาณให้หลินซฺวิน

ในหัวของหลินซฺวินพลันจินตนาการภาพรุ่นพี่นางฟ้าสวมชุดนี้ขึ้นมาทันที แถมยังใส่ถุงน่องสีดำคู่นั้นอีก...

แย่แล้ว ๆ ความดันพุ่งปรี๊ดเลย!

เขารีบพยักหน้ารัว ๆ "ใช่ครับใช่!"

"พรืด!" เจียงอวิ๋นเสี่ยวหัวเราะลั่นขึ้นมาทันควัน

รุ่นน้อง นายช่วยเก็บอาการหน่อยจะได้ไหม

ซูชิงซือมองหลินซฺวินด้วยรอยยิ้มที่ไม่เชิงยิ้ม "เธอชอบดูงั้นเหรอ"

หลินซฺวินเพิ่งได้สติว่าตัวเองทำเรื่องน่าขายหน้าเข้าให้แล้ว มุมปากกระตุกยิก ๆ "คือว่า..."

"รอฉันเดี๋ยวนะ"

ซูชิงซือเอ่ยเสียงเรียบ แล้วหยิบชุดเซ็ตนั้นเดินเข้าห้องลองเสื้อไป

ทั้งเจียงอวิ๋นเสี่ยวและหลินซฺวินต่างยืนอึ้งมองภาพตรงหน้า อ้าปากค้างเป็นรูปตัวโอ

"เชี่ย อะไรวะเนี่ย ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม"

เจียงอวิ๋นเสี่ยวรู้สึกว่าสมองเริ่มประมวลผลไม่ทัน ดาวมหาวิทยาลัยคนสวยอย่างซูชิงซือที่เป็นสาวมาดนิ่งสุขุม ยอมตกลงใส่ชุดเจเคง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ

ก่อนหน้านี้ใช่ว่าเธอจะไม่เคยชวนเพื่อนสนิทใส่กระโปรงสั้น ทว่าก็โดนปฏิเสธเรียบวุธทุกครั้ง แต่ตอนนี้ กลับยอมตกลงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

ตะลึงตาค้าง!

หลินซฺวินเองก็ยังตั้งตัวไม่ค่อยทัน รุ่นพี่นางฟ้า...ดูเหมือนจะหยิบชุดเจเคเดินเข้าไปจริง ๆ เหรอ

"รุ่นน้อง นายว่าทำไมซือซือถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนขนาดนี้ล่ะ"

เจียงอวิ๋นเสี่ยวถามหลินซฺวินด้วยความสงสัย

หลินซฺวินพูดไม่ออกบอกไม่ถูก "รุ่นพี่เป็นรูมเมทนอนห้องเดียวกับเธอยังไม่รู้เลย แล้วผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ"

เจียงอวิ๋นเสี่ยวเกาหัวแกรก ๆ

ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูห้องลองเสื้อก็เปิดออก ร่างระหงดึงดูดทุกสายตาให้หันไปมองทันที

หลินซฺวินเหม่อมองเด็กสาวตรงหน้าตาค้าง จังหวะนั้นถึงกับลืมคำพูดไปชั่วขณะ

"เชี่ยเอ๊ย!"

คราวนี้แม้แต่เจียงอวิ๋นเสี่ยวก็เก็บอาการไม่อยู่ สบถคำหยาบออกมาเสียงดัง

คนที่ยืนอยู่ตรงห้องลองเสื้อคือซูชิงซือที่เปลี่ยนมาใส่กระโปรงสั้นเจเคแล้ว ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องลองเสื้อ สีหน้าดูประดักประเดิดเล็กน้อย ดูไม่เป็นธรรมชาติจนเหมือนพร้อมจะถอยกลับเข้าห้องลองแล้วล็อกประตูได้ทุกเมื่อ

แต่ถึงกระนั้น เธอก็สวยจนแทบหยุดทุกลมหายใจ!

ผมยาวดำขลับหนานุ่มทิ้งตัวสยาย ผิวขาวผุดผ่องดั่งหิมะ ดวงตาทั้งคู่ดุจสายน้ำใสกระจ่าง ทั้งยังเปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดารา เครื่องแบบนี้เมื่อมาอยู่บนตัวเธอแล้ว ทรงพลังยิ่งกว่าเจียงอวิ๋นเสี่ยวเสียอีก!

หลายคนคิดว่าหุ่นของเจียงอวิ๋นเสี่ยวดีกว่าซูชิงซือ แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ เพียงเพราะซูชิงซือมักสวมกระโปรงยาว จึงบดบังทรวดทรงองค์เอวอันน่าทึ่งเอาไว้ ทว่าในตอนนี้ที่สวมชุดเจเค รูปร่างของเธอเรียกได้ว่าผิดกติกาชัด ๆ!

สัดส่วนเว้าโค้งที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกัน ต่อให้เทียบกับเจียงอวิ๋นเสี่ยวก็ยังเด่นชัดกว่าเล็กน้อย ปกเสื้อเครื่องแบบผูกเนกไท ใต้คอเสื้อมีไหปลาร้าสวยงามประณีตปรากฏให้เห็นวับ ๆ แวม ๆ ชายกระโปรงตัวนั้นปิดคลุมต้นขาได้เพียงครึ่งเดียว ขาเรียวยาวขาวเนียนคู่งามเผยสู่สายตาโดยไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย หากได้เพิ่มถุงน่องสีดำเข้าไปอีกชั้น คงยิ่งสมบูรณ์แบบจนดาเมจทำลายล้างทะลุพิกัดแน่!

หลินซฺวินมองจนตาค้าง อย่าว่าแต่เขาเลย ขนาดเจียงอวิ๋นเสี่ยวยังมองจนตาค้างตามไปด้วย!

แย่แล้ว ถ้าเธอเกิดชอบผู้หญิงขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

"สวยมาก!"

ในร้านเสื้อผ้าใช่ว่าจะไม่มีลูกค้าคนอื่น พอสังเกตเห็นการแต่งตัวของซูชิงซือ และได้เห็นหน้าตาที่สวยสะเทือนฟ้าดินของเธอ ต่างก็อดอุทานออกมาไม่ได้

สวยเกินไปแล้ว!

ปฏิกิริยาของคนรอบข้างในตอนนี้:

คนผ่านทางคนแรก: "ไอ้บ้า! ให้มาเดินเป็นเพื่อนซื้อเสื้อผ้า! แต่แกดันแอบดูผู้หญิงเนี่ยนะ?!"

สามีของคนแรก: "เปล่านะ ฉันดูเสื้อผ้าอยู่ต่างหาก"

คนผ่านทางคนที่สอง: "สวยไหมล่ะ ให้ฉันช่วยไปขอวีแชตให้เอาไหม"

แฟนของคนที่สอง: "ที่รัก ผมผิดไปแล้วครับ"

คนผ่านทางคนที่สาม: "เฮ่อเฉียง นายมองไปเถอะ คืนนี้อย่าหวังจะได้ขึ้นเตียงฉันเลย!"

"..."