บทที่ 57 ขาดเงิน

เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉินหรูเยียนเพิ่งโอนเงินหนึ่งร้อยล้านที่ลู่จิ่งเชินให้เธอไปให้กับเฉิงอวี่ไป๋

เขาไปทำงานที่ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ของมหาวิทยาลัยในเมืองหลวง เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายจุกจิกเยอะ เขาจึงแยกเปิดห้องแล็บส่วนตัวขึ้นมาเพื่อทำวิจัยโดยเฉพาะ

เธอเพิ่งได้รับข้อความวีแชตจากเฉิงอวี่ไป๋ที่ทักมาเปรยๆ ว่าเงินทุนเริ่มขาดมือ

ฉินหรูเยียนเปิดแอปฯ ธนาคารดูยอดเงินคงเหลือ ก่อนจะโอนให้อีกห้าสิบล้าน นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเบาๆ สตูดิโอเสื้อผ้าของเธอยังไม่ทันได้เปิดตัว ซึ่งหลังจากเปิดแล้วคงต้องใช้เงินอีกเยอะ เธอจะปล่อยให้เงินในบัญชีร่อยหรอไปเรื่อยๆ ไม่ได้

ขณะนี้ BL กำลังนั่งอยู่ในออฟฟิศ ตั้งแต่ดึงตัว Y เข้ากลุ่มเมื่อหลายปีก่อน งานของเขาก็สบายขึ้นเยอะ พวกอาชญากรที่เคยตามจับยากเย็นก่อนหน้านี้ ก็กลายเป็นเรื่องหมูๆ ไปหมด

ชีวิตของเขาสุขสบายขึ้นทุกวัน ตอนนี้ก็นั่งจิบชาพลางเล่นเกมออฟไลน์อยู่ในออฟฟิศ

มีแชตกลุ่มเด้งขึ้นมาที่มุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์ เขาปรายตามองอย่างไม่ใส่ใจ ทว่ากลับเห็นรูปโปรไฟล์ที่คุ้นตาเข้า เขาชะงักไป ตัวละครในเกมจึงออฟไลน์ไปในเสี้ยววินาทีต่อมา

เขาไม่ได้คิดอะไรมาก กดเปิดรูปโปรไฟล์นั้นดู เมื่อเห็นข้อความก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

BL: ฉันจำได้ว่าเมื่อช่วงก่อน งานของตาแก่นั่นที่เมืองเอฟ เธอเพิ่งจะได้ไปยี่สิบล้านเองนี่

ฉินหรูเยียนเม้มริมฝีปาก เงินยี่สิบล้านนั่นเธอใช้จนหมดไปแล้ว เธอพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว

Y: ฉันกำลังเก็บเงินค่าสินสอดอยู่ ไม่มีใครรังเกียจเงินเยอะหรอกนะ

หลี่หลี่หลี่: อย่ามาพูดมั่วซั่วสิ นายเป็นผู้ชายตัวโตๆ จะมาเก็บเงินค่าสินสอดอะไรกัน? นั่นมันต้องเรียกว่าเก็บเงินค่าเมียต่างหาก

ฉินหรูเยียนนวดขมับ อารมณ์ของเธอในตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก พวกเขาไม่เคยเจอหน้ากันจริงๆ ติดต่อกันผ่านแชตกลุ่มเป็นหลัก นานๆ ทีถึงจะโทรศัพท์หากันโดยใช้เบอร์เสมือน ซึ่งเธอเองก็เปลี่ยนไอพีเรียบร้อยแล้ว

Y: ไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปก่อนนะ ถ้ามีงานอะไรค่อยติดต่อมาใหม่

หลังจากส่งข้อความประโยคนั้น เธอก็ปิดแชตกลุ่มไปอย่างไม่ไยดี เธอนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งพลางครุ่นคิดว่า หรือจะลองอ้อนลู่จิ่งเชินดูดีนะ? ยืมเขาก่อนแล้วค่อยใช้คืนตอนที่สตูดิโอตั้งตัวได้แล้ว?

เธอรู้สึกหนักใจอยู่ไม่น้อย

ลู่จิ่งเชินเพิ่งนั่งลงที่โต๊ะทำงาน เฉินจงที่ยืนลังเลอยู่หน้าประตูนานแล้วไม่แน่ใจว่าควรพูดดีหรือไม่

ลู่จิ่งเชินยกกาแฟขึ้นจิบก่อนจะเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อดูเอกสารไฟล์หนึ่ง ในจังหวะที่เขาถอดแว่นออกนั้น เขาก็เห็นเฉินจงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูด้วยท่าทีลังเล เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะอย่างเริ่มไม่อดทน

"นายกำลังคิดอะไรอยู่?"

น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ทว่าเฉินจงกลับรู้สึกใจสั่น เขาเดินเข้าไปใกล้ คิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก

"คุณลู่ครับ เมื่อสักครู่นี้ทางธนาคารโทรมาแจ้งว่า บัญชีที่คุณเคยเปิดให้คุณผู้หญิง บัญชีหนึ่งร้อยล้านนั่น เมื่อไม่กี่วันก่อนมีการโอนออกไปหนึ่งร้อยล้านครับ ทางธนาคารเกรงว่าอาจจะถูกแฮ็กบัญชี จึงให้ผมมาเรียนถามคุณครับ"

ลู่จิ่งเชินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร

"นายโอนเงินเพิ่มให้อีกหนึ่งร้อยล้านเข้าบัญชีนั้น" เขาหยุดคิดไปครู่หนึ่งแล้วกำชับเสริม "และต่อจากนี้ หากยอดเงินในบัญชีนั้นต่ำกว่าหนึ่งร้อยล้าน นายก็จัดการโอนเติมเข้าไปได้เลย"

เฉินจงถึงกับตั้งตัวไม่ทัน เขารู้ดีว่าคุณลู่รวยมาก ไม่ใช่แค่เงินของกลุ่มลู่ซื่อ แต่บัญชีส่วนตัวของคุณลู่เองก็มีเงินหลายหมื่นล้าน ทว่าการที่คุณลู่สั่งการลงมาโดยไม่ถามรายละเอียดอะไรเลยสักคำ ทำให้เขาอดประหลาดใจไม่ได้

ลู่จิ่งเชินก้มหน้าลง ในมือถือปากกาเซ็นเอกสารไว้ ทำให้เดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

"ลองเช็กดูหน่อยว่าเงินก้อนนั้นไหลไปทางไหน ถ้าได้เรื่องยังไงก็เอามาแจ้งผม"

เขารู้ดีว่าฉินหรูเยียนมีความลับเล็กๆ น้อยๆ ซ่อนอยู่มากมาย เธอไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง ทว่ายอดเงินหมุนเวียนของเธอกลับเยอะมาก ทั้งยอดเข้าและยอดออก หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เปลี่ยนใจ "ช่างเถอะ ผมจัดการติดต่อกับทางธนาคารเองดีกว่า"

เฉินจงพยักหน้ารับแล้วถอยออกไป ภายในห้องทำงาน ลู่จิ่งเชินกระชับมือที่ถือปากกาแน่น เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจต่อสายตรงถึงธนาคาร

สิบกว่านาทีต่อมา ผู้อำนวยการธนาคารส่งข้อความตอบกลับมา ข้อความเต็มไปด้วยความนอบน้อม แต่เขาไม่ได้สนใจเนื้อหาช่วงต้น สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ประโยคสุดท้าย ที่ระบุว่าเงินจำนวนดังกล่าวนั้นถูกโอนเข้าบัญชีของเฉิงอวี่ไป๋ทั้งหมด

เฉิงอวี่ไป๋

ลู่จิ่งเชินพึมพำชื่อนี้ในใจ เขาพอจะคุ้นหูอยู่บ้าง ตระกูลเฉิงในเมืองหลวงประกอบอาชีพแพทย์มาหลายชั่วอายุคน และทายาทรุ่นนี้ก็มีฝีมือทางการแพทย์ที่เชี่ยวชาญเป็นพิเศษ

เฉิงอวี่ไป๋เป็นทายาทคนเดียวของตระกูลเฉิงในรุ่นนี้ ตอนอายุ 22 ปี เขาเรียนจบหลักสูตรปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยในเมืองหลวง จากนั้นจึงเดินทางไปศึกษาต่อระดับสูงที่สถาบันการแพทย์ระดับนานาชาติ ว่ากันว่าที่นั่นเสนอเงื่อนไขที่ดีมากเพื่อดึงตัวเขาไว้ แต่เขาปฏิเสธ และไม่ได้กลับมารับราชการหรือทำงานในประเทศ แต่กลับเลือกที่จะเป็นแพทย์ไร้พรมแดนแทน

ลู่จิ่งเชินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เขาไม่เข้าใจเลยว่าคนสองคนที่ดูเหมือนจะไม่มีทางโคจรมาเจอกันได้เลยอย่างพวกเขาสองคน ไปเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร? มีความคิดหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในหัวของเขา แต่มันรวดเร็วเสียจนเขาคว้าเอาไว้ไม่ทัน

หลังจากนั่งนิ่งอยู่เนิ่นนาน เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความ

ฉินหรูเยียนเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จเตรียมจะออกไปข้างนอก เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ เธอเปิดอ่าน แล้วก็ต้องยืนนิ่งอึ้งไปในวินาทีต่อมา

ลู่จิ่งเชินโอนเงินให้อีกหนึ่งร้อยล้านงั้นเหรอ? เขารู้หรือว่าเธอขาดเงิน?

ในขณะที่เธอยังคงคาดเดา ลู่จิ่งเชินก็ส่งข้อความวีแชตเข้ามา

"เมื่อคืนคุณผู้หญิงเหนื่อยหน่อยนะ ไปซื้อของที่ชอบเยอะๆ ล่ะ"

ลู่จิ่งเชินรู้ดีว่าเธอเป็นคนคิดมาก การที่เขาตรวจสอบเส้นทางการเงินนั้นไม่ใช่เพราะความระแวง แต่เป็นเพราะความกังวลต่างหาก ถึงอย่างไรเขาก็เคยตรวจสอบพบตัวตนลับของเธอมาหลายตัว ซึ่งแต่ละตัวนั้นแสบใช่ย่อย

ฉินหรูเยียนเม้มริมฝีปาก ใบหูขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ว่า "เจ้าคนลามก"

เธอปิดหน้าจอโทรศัพท์ลง แล้วกดโทรออกหาทางสตูดิโอ เธอคงต้องไปเร่งความคืบหน้าของงานสักหน่อยแล้ว

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง