บทที่ 71 สตูดิโอเปิดกิจการ 3

ไม่กี่วันต่อมา ในที่สุดก็ถึงเวลาเปิดสตูดิโออย่างเป็นทางการ

ฉันปรึกษากับจางฉีเหยาและโจวอิ่ง ตกลงกันว่าให้โจวอิ่งออกหน้าดูแลร้าน ส่วนฉันกับจางฉีเหยาจะปะปนไปกับฝูงชนเพื่อคอยสังเกตปฏิกิริยาของลูกค้า เพราะถ้าขืนคนรู้ว่าร้านนี้มีจางฉีเหยาเป็นหุ้นส่วน ร้านคงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนแน่ๆ

ฉินหรูเยียนรู้สึกประหม่านิดหน่อย เธอถือแก้วน้ำดื่มไปหลายอึก

"เยียนเยียน เธอไม่ต้องตื่นเต้นหรอกน่า ชุดที่เธอออกแบบน่ะ ช่างตัดเย็บของเราค่อยๆ เย็บทีละเข็มทีละด้ายตั้งสองสามเดือนกว่าจะได้ออกมา วันก่อนฉันดูแล้วพูดตามตรงนะ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเป็นหุ้นส่วนกับเธอ ฉันคงอยากจะซื้อเก็บสะสมไว้เองแล้ว"

ฉินหรูเยียนยิ้มออกมา "เหยาเหยา เธอชอบพูดให้ฉันขำตลอดเลย"

จางฉีเหยาเดินเข้ามาควงแขนเธอ "เธอดูสิ อิ่งอิ่งยุ่งจนมือเป็นระวิงเลย ฉันว่าถ้าเราสองคนไม่ค่อยแวะมา เดี๋ยวคงต้องจ้างคนเพิ่มแล้วล่ะ"

ฉินหรูเยียนพยักหน้า เธอหยิบหมวกแก๊ปในมือมาสวมให้จางฉีเหยาแล้วยิ้ม "แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกจำได้แล้วนะ?"

จางฉีเหยาพยักหน้า "งั้นเราเข้าไปตอนนี้เลยไหม?"

ฉินหรูเยียนพยักหน้า

ทั้งสองคนเดินตามผู้คนเข้าไปในร้าน ร้านของพวกเธอไม่ใหญ่มาก ขนาดประมาณสองร้อยกว่าตารางเมตร วันนี้มีเสื้อผ้าแขวนโชว์ไม่เยอะนัก แค่ประมาณสี่สิบถึงห้าสิบชุด

ทั้งคู่เดินไปพลางคอยเงี่ยหูฟังคำวิจารณ์ของคนที่เดินเข้ามาในร้านไปด้วย

"ร้านนี้เสื้อผ้าดีไซน์มีเอกลักษณ์จัง แล้วดูงานดีเทลสิ เย็บละเอียดมาก เนื้อผ้าดูออกเลยว่าเกรดดี แต่เสียดายราคาสูงไปหน่อย" มีคู่รักคู่หนึ่งเดินผ่านฉินหรูเยียนไป เธอหันไปมองทั้งคู่ เป็นหนุ่มสาวที่หน้าตาดีและดูวัยรุ่นมาก ฝ่ายหญิงจ้องชุดกระโปรงชุดหนึ่งตาไม่กะพริบ

ฝ่ายชายโอบเอวเธอแล้วก้มหน้าลงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เราตั้งใจเรียนกันนะ เรียนจบไปมีงานดีๆ ทำ แค่ขยันอะไรก็สำเร็จ จริงไหม?"

ฉินหรูเยียนหันไปมอง เป็นผลงานที่เธอออกแบบ ถ้าจำชื่อไม่ผิด น่าจะชื่อ 'ความเร่าร้อน'

เสื้อสเวตเตอร์ครอปสีดำโชว์เอว ไม่มีลวดลายอะไรทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แต่ที่แขนมีงานปักดอกกุหลาบ ส่วนท่อนล่างเป็นกระโปรงผ้าโปร่งเอวสูงสีเดียวกัน ประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ

เธอเหลือบมองป้ายราคา แล้วหันกลับมาดูคู่รักตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปหา

"น้องสาวคะ ชอบชุดนี้เหรอ?" เธอถามพร้อมรอยยิ้ม ฝ่ายหญิงได้สติ หันมามองเธอแล้วพยักหน้า

"ใช่ค่ะพี่สาว ที่มหาวิทยาลัยมีงานแสดง หนูต้องขึ้นเต้นเดี่ยว คิดว่าชุดนี้เข้ากับการเต้นของหนูมาก แต่ราคานี้… หนูซื้อไม่ไหวค่ะ"

หญิงสาวก้มหน้าลง เธอและแฟนยังเป็นนักศึกษา ใช้เงินจากพ่อแม่ นานๆ ทีจะรับงานพิเศษหาค่าขนม แต่เสื้อผ้าหนึ่งชุดราคาหลักหมื่น มันเกินกำลังจ่ายจริงๆ เธอแค่รู้สึกเสียดาย แต่ไม่ได้ตัดพ้อโชคชะตา

เด็กหนุ่มข้างๆ ก็ไม่ได้พูดอะไร พวกเขารู้ตัวว่าตอนนี้ยังไม่มีกำลังพอ และจะไม่รู้สึกดูถูกตัวเองเพราะเรื่องแค่นี้ เขาเอื้อมมือไปลูบหัวหญิงสาว ปลอบใจเธอสองสามคำ

ฉินหรูเยียนหวนนึกถึงช่วงเวลาที่เรียนอยู่ต่างประเทศ เวลาเจออุปสรรคก็ต้องฝ่าฟันคนเดียว เธอไม่ใช่คนใจดีอะไรขนาดนั้น แต่ผู้คนที่เธอเจอต่างหยิบยื่นความอบอุ่นให้เธอ เธอจึงอยากส่งต่อความอบอุ่นนั้นให้คนอื่นเท่าที่กำลังเธอจะมี

"น้องสาวคะ ชุดนี้พี่ให้ฟรีก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่า ถ้าถึงวันแสดง น้องต้องชวนพี่ไปดูได้ไหม?"

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ มองเธอด้วยสีหน้าไม่เชื่อหู

ข้างกายจางฉีเหยาถอนหายใจ เพื่อนสนิทคนนี้ของเธอ พี่สะใภ้ของเธอ ใจอ่อนอยู่เรื่อยเลย

"แบบนี้จะไม่ดีหรือเปล่าคะ?" หญิงสาวได้สติ "ชุดนี้มีค่าเกินไป หนูรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ"

ฉินหรูเยียนยิ้ม "งั้นจ่ายพี่แค่ 88 หยวนได้ไหมล่ะ? วันนี้พี่เปิดร้านวันแรก น้องเป็นลูกค้าคนแรก ช่วยประเดิมให้พี่หน่อยได้ไหม?"

เธอเปิดสตูดิโอเพื่อหาเงินก็จริง แต่เด็กสาวตรงหน้าทำให้เธอเห็นเงาของตัวเองในอดีตไม่มากก็น้อย

"น้องสวยนะ ใส่ชุดร้านพี่ไปแสดง เดี๋ยวก็ช่วยโปรโมตให้พี่ได้แล้ว"

หลีพ่านเงยหน้ามองฉินหรูเยียน ลึกๆ ในใจเธอก็หวั่นไหวจริงๆ แต่เหตุผลสั่งว่าไม่ควรรับ

ฉินหรูเยียนเห็นความลังเลของเธอ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดต่อ

"เดี๋ยวถึงวันนั้น น้องช่วยโพสต์เวยป๋อแล้วแท็กพวกเราหน่อยได้ไหม? ถือว่าเป็นค่าจ้างโปรโมตจากพี่ไง เอาแบบนี้ไหม? พอเรียนจบ ทำงานหาเงินเองได้แล้ว ค่อยกลับมาซื้อใหม่ พี่ลดราคาให้ตลอดชีพ 20% เลย"

ฉินหรูเยียนตัดสินใจจะซื้อชุดนี้ให้เด็กสาวคนนี้เอง เนื่องจากสตูดิโอมีคนอื่นร่วมด้วย เธอจะทำตามใจชอบไม่ได้ ส่วนต่างของส่วนลดตลอดชีพที่จะมอบให้เธอ จะหักจากบัญชีส่วนตัวของเธอเองในภายหลัง เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไม อาจเป็นเพราะตอนที่อยู่ต่างประเทศ อาจารย์ของเธอถูกชะตาจึงช่วยเหลือเธอไว้แบบเดียวกัน เธอเลยอยากช่วยเหลือเด็กสาวตรงหน้าดูบ้าง

หลีพ่านอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่

ตอนนี้โจวอิ่งให้พนักงานมาช่วยห่อเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้ว ฉินหรูเยียนรับถุงมาแล้วยิ้มส่งให้หลีพ่าน

"แอดวีแชตพี่มา แล้วโอน 88 หยวนมาก็พอ แล้วอย่าลืมนะ ตอนใส่ชุดนี้แสดง ต้องบอกพี่ล่วงหน้านะ พี่จะไปเชียร์ที่หน้าเวทีเลย"

หลีพ่านลังเลอยู่นาน ยังไม่ยอมรับถุงไป ฉินหรูเยียนจึงยัดถุงใส่มือเธอ แล้วเปิดวีแชตสแกนคิวอาร์โค้ด "งั้นให้พี่แอดเราไปนะ?"

ยามนี้รอยยิ้มของเธอดูสดใส ดวงตามีประกายชวนหลงใหล หลีพ่านอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดคิวอาร์โค้ด

ฉินหรูเยียนจัดการแอดวีแชตและขอเบอร์โทรศัพท์ไว้อย่างคล่องแคล่ว

"น้องสาวคะ น้องชื่ออะไรเหรอ?"

หญิงสาวได้สติ เสียงตอบกลับดูเลื่อนลอยเล็กน้อย "พี่สาวคะ หนูชื่อหลีพ่านค่ะ"

ฉินหรูเยียนพยักหน้า บันทึกชื่อเธอไว้แล้วเก็บโทรศัพท์ เธอยิ้มออกมา

"น้องหลีพ่าน อย่าลืมโอน 88 หยวนมาให้นะ แล้วก็วันที่แสดงกับสถานที่ด้วย พี่มีธุระต่อ น้องเดินดูของก่อนได้นะ กลับดีๆ ล่ะ"

เธอต้องไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

หลีพ่านพยักหน้าแล้วกล่าว "ขอบคุณค่ะพี่สาว กลับไปหนูจะช่วยโปรโมตเสื้อผ้าร้านพี่แน่นอนค่ะ"

ฉินหรูเยียนยิ้มพยักหน้า โบกมือลาทั้งคู่ก่อนเดินไปที่เคาน์เตอร์

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สแกนคิวอาร์โค้ดรับเงินเพื่อโอนจ่ายจำนวนหนึ่ง

จางฉีเหยารู้สึกทึ่งเล็กน้อย เธอเดินเข้ามาตบไหล่ฉินหรูเยียน

"เยียนเยียน ทำไมถึงใจดีกับเด็กสาวที่ไม่รู้จักขนาดนั้นล่ะ?" เพื่อนสนิทอย่างเธอเริ่มจะหึงแล้วนะ

ฉินหรูเยียนยิ้มพลางหยิกแก้มเธอ "เธอน่ะทั้งเพื่อนสนิทและว่าที่น้องสะใภ้ฉัน ใครจะไปสู้เธอได้? ที่ฉันทำเพราะเห็นว่าน้องเขาชอบชุดนั้นจริงๆ แล้วเราเพิ่งเปิดร้าน ได้ช่องทางโปรโมตเพิ่มก็ดี แล้วฉันสังเกตว่าสองคนนั้นถึงจะดูวัยรุ่นแต่ก็มีความหยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ได้ตัดพ้อโชคชะตาเพียงเพราะกำลังซื้อไม่ถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ คนแบบนี้หายากนะ แล้วทั้งคู่ดูรักกันดี เด็กหนุ่มก็ไม่ได้รู้สึกว่าแฟนงี่เง่าที่อยากได้ของแพง"

ฉินหรูเยียนหุบยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "อีกอย่างนะเหยาเหยา เธอให้ความเมตตาและความช่วยเหลือฉันมาเยอะ ฉันเองก็อยากจะช่วยคนอื่นเท่าที่ทำได้ แต่เรื่องวันนี้ฉันพิจารณาไม่รอบคอบเอง สตูดิโอนี้เป็นของพวกเราทุกคน แต่ฉันตัดสินใจทำไปเองคนเดียว ฉันสัญญาว่าจะมีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น"

จางฉีเหยายิ้ม "ที่ฉันมาร่วมหุ้นก็เพราะมันเป็นสตูดิโอของเธอเยียนเยียน ไม่ได้คิดเรื่องส่วนแบ่งกำไรอะไรหรอก ตอนนั้นแค่คิดว่ากลัวเธอขาดเงินทุน ส่วนการตัดสินใจเรื่องสตูดิโอ เยียนเยียน เธอมีสิทธิ์ตัดสินใจร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง