บทที่ 86 เดินทางไปทำงาน เปิดเผยตัวตน 3 (ภาคพระเอก)

เมืองเอฟ

ลู่จิ่งเชินมาถึงได้สองชั่วโมงแล้ว รอบนี้เขามาคนเดียว ส่วนเฉินจงถูกเขาสั่งให้รออยู่ที่เมืองหลวง

ทันทีที่ลงจากเครื่องบิน เขาก็ติดต่ออาจารย์ของเขาทันที

ช่วงที่ผ่านมา อี้เทียนสิงไปท่องเที่ยวต่างถิ่น พอดีกับที่ลู่จิ่งเชินติดต่อมา คราวนั้นเขาเลยจำต้องหยุดพักการเดินทางกะทันหันแล้วรีบกลับมา ลูกศิษย์คนนี้ของเขาไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลือใครง่ายๆ แต่เขารู้ดีว่าถ้าลู่จิ่งเชินเป็นคนเอ่ยปาก เรื่องนั้นย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กธรรมดาแน่นอน

ใจกลางเมืองเอฟเป็นย่านเศรษฐกิจที่รุ่งเรือง ที่นี่คือเมืองหลวงของประเทศเอฟ เป็นแหล่งรวมผู้คนหลากหลายชนชั้น ใครที่อยากจะปักหลักอยู่ที่นี่ หากไม่มีศักยภาพมากพอ ก็ต้องพึ่งพาอิทธิพลเบื้องหลังถึงจะยืนหยัดอยู่ได้

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ลู่จิ่งเชินมาที่นี่

เขาอาศัยความจำหาบ้านพักของอี้เทียนสิงในย่านนี้จนพบ

คนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูจำเขาได้ชัดเจน จึงก้มหัวแล้วเรียกเขาอย่างนอบน้อมว่าคุณ

ลู่จิ่งเชินพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่หยุดฝีเท้า

ภายในห้องนั่งเล่น อี้เทียนสิงกำลังนั่งอยู่บนโซฟา มือถือคอมพิวเตอร์เล่นเกมอยู่ ลู่จิ่งเชินเดินเข้ามาก็ได้ยินเสียงจากในเกมดังว่า "คุณกำลังสังหารศัตรูต่อเนื่อง" เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยไร้อารมณ์เผลอกระตุกไปเล็กน้อย

หากคนภายนอกรู้ว่าอี้เทียนสิงผู้เป็นที่หวาดหวั่นของคนทั่วไป แท้จริงแล้วเป็นตาแก่ที่บ้าเล่นเกมขนาดนี้ คงไม่มีใครเชื่อเป็นแน่

หลังจากชนะอีกตา อี้เทียนสิงก็เผยรอยยิ้มกว้าง เขาหยิบน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบ พอเหลือบไปเห็นลู่จิ่งเชินยืนมองเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉยอยู่หน้าห้องนั่งเล่น

เขาก็สำลักน้ำที่เพิ่งดื่มเข้าไปแทบพุ่ง เขาดูเก้อเขินเล็กน้อยขณะวางโน้ตบุ๊กลงแล้วลุกขึ้นจากโซฟา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นเผยยิ้มออกมา

"ศิษย์รัก ในที่สุดก็ยอมมาหาอาจารย์สักทีนะ?"

ลู่จิ่งเชินปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติได้ในทันที เขาเดินเข้าไปหาแล้วก้มศีรษะลงเล็กน้อย "อาจารย์ครับ ไม่เจอกันนานเลย ครั้งนี้ที่มาก็เพราะเรื่องที่เคยรบกวนอาจารย์เมื่อคราวก่อนครับ"

อี้เทียนสิงยิ้มพร้อมโบกมือให้เขา "นั่งลงคุยเป็นเพื่อนฉันก่อนเถอะ เรื่องงานค่อยว่ากัน"

ลู่จิ่งเชินไม่มีทางเลือก จึงได้แต่นั่งลงบนโซฟา

คนรับใช้ในห้องนั่งเล่นเดินเข้ามาหยิบแก้วน้ำให้ลู่จิ่งเชิน แล้วรินชาอุ่นๆ ให้

อี้เทียนสิงโบกมือ "พวกเธอวางกาน้ำชาไว้ แล้วที่เหลือออกไปได้แล้ว"

คนรับใช้สองสามคนที่อยู่ข้างๆ รับคำแล้วพากันเดินออกไป พร้อมกับปิดประตูให้เรียบร้อย

พอประตูปิดลง อี้เทียนสิงก็หุบยิ้ม เขาหยิบซองเอกสารจากหลังโซฟามายื่นให้

"หลังจากทางสำนักงานสืบสวนตำรวจสากลรับงานฉันเมื่อคราวก่อน พวกเขาก็ไม่รับงานฉันอีกเลย ฉันลองใช้ชื่อเธอไปสั่งงาน ก็ยังไม่รับ แถมยังปิดออร์เดอร์ฉันดื้อๆ ไม่เปิดโอกาสให้เจรจาอะไรเลย นี่ฉันถามจริง เธอไปทำอะไรให้พวกเขาโกรธหรือเปล่า?"

ลู่จิ่งเชินรับซองเอกสารมาเปิดดู ข้อมูลข้างในไม่ต่างจากที่เขารู้เท่าไรนัก เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินที่อี้เทียนสิงพูด

ตั้งแต่เขาถอนตัวจากสำนักงานสืบสวนตำรวจสากลเมื่อห้าปีก่อน เพื่อนร่วมรุ่นหลายคนก็ถอนตัวตามเขามาด้วย พวกเขาต่างใช้แค่รหัสเรียกขานกันในองค์กรและไม่เคยพบหน้ากัน ดังนั้นต่อให้ร่วมงานกันมาหลายปี และเคยเป็นผู้มีชื่อเสียงก้องโลกด้วยกัน แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่เคยเห็นหน้ากันเลยสักครั้ง

เขาอยู่ในสำนักงานสืบสวนตำรวจสากลมาสองปี สุดท้ายก็ทิ้งไว้เพียงรหัสเรียกขานตัวเดียว… แอล

"ช่วงหลายปีมานี้ ทางสำนักงานสืบสวนตำรวจสากลรับงานน้อยลงมากแล้วครับ"

ลู่จิ่งเชินรินชาให้อี้เทียนสิงพลางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก "แต่คราวก่อนผมลองเจาะเข้าระบบของพวกเขาดูครั้งหนึ่ง น่าแปลกที่ตำแหน่งสุดท้ายดันระบุว่าผมอยู่ที่ประเทศเอช"

เขาหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบช้าๆ "หลังจากนั้นผมลองสืบดู ดูเหมือนว่าช่วงปีหลังๆ พวกเขาเปลี่ยนสมาชิกชุดใหม่ ฝีมือค่อนข้างใช้ได้เลยทีเดียว ปีที่ผ่านมาจำนวนงานที่รับก็เพิ่มขึ้นมากกว่าปกติ แต่เรื่องรับเงินค่าจ้างกลับดูตามอำเภอใจมาก ผมสั่งงานไปห้าสิบล้านพวกเขาก็ปฏิเสธ แต่กลับไปรับงานที่มูลค่าไม่ถึงแสน ดูเหมือนพวกเขาจะไม่เดือดร้อนเรื่องเงินและรับงานตามอารมณ์มากกว่า"

การวิเคราะห์ของเขานับว่าเข้าเป้า แต่ก็ยังรู้สึกงุนงงกับวิธีการทำงานที่ดูแปลกพิลึกของอีกฝั่งอยู่ดี คือไม่ขาดเงินแต่ก็รับงานหลักแสน

อี้เทียนสิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ที่เธอเคยบอกว่าจะสืบเรื่องที่เมืองหลวง คือเรื่องอะไรนะ?"

ลู่จิ่งเชินเงยหน้าขึ้น "อาจารย์รู้จักคู่สามีภรรยาฉินเจิ้งแห่งตระกูลฉินไหมครับ?"

อี้เทียนสิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งถึงเอ่ยปาก "เคยได้ยินชื่ออยู่บ้าง ทั้งสองคนเป็นศาสตราจารย์คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยในเมืองหลวงใช่ไหม? ฝีมือด้านการแพทย์ของคู่นี้ ต่อให้มองไปทั่วโลกก็หาคนเทียบเคียงได้ยาก ตอนนั้นสถาบันการแพทย์ระดับนานาชาติเคยทาบทามไป แต่เรื่องที่แปลกคือ ตอนแรกฉินเจิ้งไม่ยอมรับคำเชิญ แต่ไม่รู้ทำไมถึงเปลี่ยนใจในภายหลัง"

มือที่ถือถ้วยชาของลู่จิ่งเชินกระชับแน่นขึ้น เหมือนเขานึกถึงรายละเอียดบางอย่างที่เคยละเลยไปได้ แต่พอพยายามทบทวนดูอีกครั้ง เขากลับนึกอะไรไม่ออกเลย

"อาจารย์หมายความว่า ตอนแรกเขาปฏิเสธคำเชิญเข้ารับตำแหน่ง แต่สุดท้ายกลับตอบตกลงเหรอครับ?"

ตั้งแต่รู้ว่าฉินหรูเยียนกำลังสืบเรื่องนี้อยู่ เขาก็ไม่เคยเลิกตามหาความจริง เขาเคยรู้แค่ว่าฉินเจิ้งได้รับการว่าจ้างจากสถาบันการแพทย์ระดับนานาชาติ แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าฉินเจิ้งเคยปฏิเสธไปรอบหนึ่งแล้ว "ครับ" อี้เทียนสิงจมลงสู่ห้วงความทรงจำ ตอนนั้นเขาก็ยังเป็นคนหนุ่มเลือดร้อน ถึงจะไม่รู้จักกับฉินเจิ้งเป็นการส่วนตัว แต่คนเก่งย่อมชื่นชมซึ่งกันและกัน เขาประทับใจในตัวฉินเจิ้งมาตลอดตั้งแต่รู้ผลงานของอีกฝ่าย เดิมทีตั้งใจว่าถ้ามีโอกาสคงได้ทำความรู้จักกัน แต่ผลสุดท้าย… สวรรค์กลับล้อเล่นกับพวกเขาครั้งใหญ่

"แต่ว่า… ทำไมเธอถึงนึกอยากสืบเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ?"

ลู่จิ่งเชินวางถ้วยชาลงก่อนจะโยนระเบิดลูกใหญ่ใส่อาจารย์ "ฉินเจิ้งเป็นพ่อตาผมครับ ผมแต่งงานแล้ว"

อี้เทียนสิงถึงกับตัวแข็งทื่อ ถ้วยในมือร่วงลงพื้นจนเกิดเสียงดัง "เธอแต่งงานแล้ว? ทำไมกะทันหันขนาดนี้ล่ะ?"

ลู่จิ่งเชินเดินเข้าไปใกล้ แล้วก้มลงเก็บเศษแก้วที่แตกกระจาย

"ช่วงก่อนหน้านี้เองครับ ไว้วันหลังมีโอกาส ผมจะพาเธอมาพบอาจารย์นะครับ อาจารย์ต้องเตรียมของขวัญรับขวัญไว้ให้พร้อมล่ะ"

อี้เทียนสิงหัวเราะ "ไม่มีปัญหา ของอย่างอื่นฉันอาจไม่มี แต่พวกของเก่ากับภาพวาดน่ะฉันมีเยอะ"

ลู่จิ่งเชินส่ายหน้าพลางเสริมว่า "ภรรยาของลูกศิษย์อาจารย์ชอบอะไรที่ผิวเผินกว่านั้นครับ เธอชอบเงิน"

อี้เทียนสิงชะงักรอยยิ้ม มองลู่จิ่งเชินด้วยความไม่อยากเชื่อ "เธอก็มีเงินตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่ได้ให้เธอใช้หรือไง?"

ลู่จิ่งเชินยิ้ม "ส่วนที่เปิดเผยได้ผมให้เธอหมดแล้วครับ แต่เธอกำลังทำวิจัยอยู่ เลยต้องใช้เงินเยอะ เคสที่ฉินเจิ้งเคยวิจัยไว้ ตอนนี้เธอให้เฉิงอวี่ไป๋เป็นคนดูแลต่อ"

เขาสืบรู้มาว่าฉินหรูเยียนโอนเงินกว่าหนึ่งพันล้านเข้าบัญชีเฉิงอวี่ไป๋ไปก่อนหน้านี้ ถึงได้เข้าใจว่าที่เธอบอกว่าขาดเงินน่ะ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่า เธอไปหาเงินก้อนโตขนาดนั้นมาจากไหนมาให้เฉิงอวี่ไป๋

เขาทำได้แค่สืบรู้ว่าเธอเป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของเจนนิเฟอร์ ถึงคนในวงการแฟชั่นจะมีเงิน แต่ยอดเงินจำนวนนี้มันเกินจริงไปมาก

ลู่จิ่งเชินพอจะเดาได้เลือนลางว่าเธอต้องมีตัวตนอื่นอีก แต่ตอนนี้เขายังไม่แน่ใจนัก เป็นเพียงการคาดเดา เขาเลยยังไม่ได้พูดอะไรออกไป

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง