ตอนที่ 92
บทที่ 92 ความเคยชิน
minibunny · 5,962 ตัวอักษร
บนห้องนอนชั้นบน
ขณะที่ฉินหรูเยียนอาบน้ำสระผมแล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอนเดินออกมา ลู่จิ่งเชินก็กลับมาถึงห้องพอดี
เธอชะงักไปเล็กน้อย เธออาบน้ำเร็วขนาดนี้เชียวหรือ? เขามีธุระอะไรนักหนาถึงจัดการเสร็จไวขนาดนั้น?
ลู่จิ่งเชินนั่งพิงหัวเตียง ในอ้อมแขนมีโน้ตบุ๊กวางอยู่ เขาใส่แว่นตากรอบทองดูมีความนิ่งขรึมและยับยั้งชั่งใจ แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนพวกสุภาพบุรุษจอมปลอมที่แฝงความร้ายกาจ
เธอเดินเข้าไปหา จ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่งถึงได้เอ่ยถาม "จัดการธุระเสร็จแล้วเหรอ?"
ลู่จิ่งเชินเงยหน้าขึ้นมอง เธอในชุดนอนแขนยาวลายตารางสีชมพูยืนอยู่ตรงหน้าเขาด้วยท่าทีน่าเอ็นดู เขาเอื้อมมือไปถอดแว่นตาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วขยับที่ให้
"ไม่มีอะไรสำคัญหรอก แค่จัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้พวกเขานิดหน่อย ผมไม่อยู่ เธอคงนอนไม่หลับล่ะสิ?"
เขาเลิกผ้าห่มขึ้นแล้วตบที่นอน "ขึ้นมาสิ นอนพักสักหน่อยไหม?"
ฉินหรูเยียนส่งเสียง 'อืม' ในลำคอ จริงอย่างที่เขาว่า พอมีเขาอยู่ข้างๆ คุณภาพการนอนของเธอก็ดีขึ้นมากจริงๆ
เธอถอดรองเท้าแตะแล้วก้าวขึ้นเตียง ดึงผ้าห่มมาคลุมตัว พลิกกายหันหลังให้เขาแล้วหลับตาลงเตรียมจะนอน
ลู่จิ่งเชินมองแผ่นหลังของเธอแล้วส่ายหน้าเงียบๆ เขาไม่ได้พูดอะไรมารบกวน ไม่นานนักเสียงลมหายใจสม่ำเสมอก็ลอดออกมาจากข้างกาย
ลู่จิ่งเชินละสายตา หันไปเปิดอีเมลที่เฉิงซวี่ส่งมาให้ เขาขมวดคิ้วหลังจากอ่านจบ แล้วเอียงคอจ้องมองแผ่นหลังของเธออยู่นาน… ช่างเถอะ
วันต่อมา
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์มหาวิทยาลัยในเมืองหลวง
ส่วนใหญ่เฉิงซวี่จะหมกตัวอยู่ในห้องแล็บ นานๆ ครั้งถึงจะไปตรวจผู้ป่วยนอกที่โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเมืองหลวง เขาไม่ใช่ศัลยแพทย์ ส่วนใหญ่จึงเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำวิจัย
นับจากครั้งล่าสุดที่ฉินหรูเยียนส่งตัวอย่างเลือดให้ก็ผ่านไปสักพักแล้ว เขายังหาเบาะแสอะไรไม่ได้เลย พอนึกถึงการตรวจที่ทำให้เธอเมื่อวานนี้ เขาก็อดใจเต้นไม่ได้ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อมูลที่บันทึกไว้ของเมื่อวานเปรียบเทียบกับผลสรุปบนโต๊ะทดลอง
ครู่ใหญ่ต่อมา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาฉินหรูเยียนด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย
ทางด้านฉินหรูเยียน เมื่อวานเธอหลับยาวตั้งแต่ช่วงบ่ายจนถึงวันรุ่งขึ้น ทำให้สภาพจิตใจดูดีขึ้นมาก เธอโทรหาจางหว่านอวี้ผู้เป็นแม่สามี เพราะแบบร่างที่เธอออกแบบไว้เสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งหมดสามชุด วันนี้เธอจึงตั้งใจจะเอาไปให้จางหว่านอวี้ดู
ลู่จิ่งเชินออกไปบริษัทตั้งแต่เช้ามืดและยังคงทิ้งโน้ตไว้ที่โต๊ะข้างเตียงให้เธอ
หลังจากเธอค่อยๆ ลุกขึ้นแต่งตัวเสร็จแล้วลงมาชั้นล่าง ลู่ไห่ก็นั่งรออยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น เมื่อเห็นเธอลงมาเขาก็โค้งศีรษะเล็กน้อย "คุณฉินครับ ผมลู่ไห่ คุณลู่บอกว่าตั้งแต่วันนี้ไป ไม่ว่าคุณจะไปไหน ให้ผมเป็นคนไปส่งครับ"
ลู่จิ่งเชินไม่ได้บอกเรื่องแต่งงานกับคนพวกนี้ แค่บอกลู่ไห่ว่าส่วนใหญ่เขาต้องคอยติดตามฉินหรูเยียน จริงๆ แล้วลู่ไห่ไม่ได้เต็มใจนัก เขาไม่คิดว่าวันหนึ่งหน้าที่ของเขาจะต้องมากลายเป็นคนติดตามผู้หญิงคนหนึ่ง
ฉินหรูเยียนมองเขาแวบหนึ่ง นึกย้อนไปตอนที่เธอเคยขับรถของลู่จิ่งเชินแล้วโดนใบสั่งหลายใบ เธอหลุบตาลงแล้วตอบรับ "ไปส่งฉันที่บ้านพักตระกูลลู่หน่อย"
เธอนัดกับจางหว่านอวี้ไว้ที่บ้านพักตระกูลลู่ ถือโอกาสไปเยี่ยมท่านผู้เฒ่าด้วย
เธอเอื้อมมือไปติดกระดุมเสื้อโค้ท ในมือถือกระดาษไม่กี่แผ่นเดินออกไปข้างนอก โดยมีลู่ไห่เดินตามหลัง
ตอนที่เฉิงซวี่โทรเข้ามา เธอเพิ่งจะก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังรถ เธอหยิบหูฟังจากในกระเป๋าขึ้นมาใส่แล้วถึงกดรับ
"มีอะไร?" น้ำเสียงของเธอทั้งเบาและเย็นชา แฝงไปด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
เฉิงซวี่ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ย "รายงานผลตรวจสุขภาพของเธอจากโรงพยาบาลเมื่อวานกับตัวอย่างเลือดที่ให้ฉันคราวที่แล้วมันคลาดเคลื่อนกันนิดหน่อย จำนวนเซลล์ที่ผิดปกติก่อนหน้านี้เริ่มลดลง เสี่ยวเยียนเอ๋อร์ ช่วงนี้เธอไม่ได้กินยานอนหลับแล้วใช่ไหม?"
เขารู้ดีว่าเธอต้องพึ่งยานอนหลับมาตลอดเพื่อที่จะข่มตานอน
ฉินหรูเยียนตอบรับ "กินแค่ช่วงที่กลับมาเมืองหลวงแรกๆ นานแล้วที่ไม่ได้กินเลย"
หลังจากคืนที่หางโจวนั้น เธอก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งยานอนหลับอีกเลย ขอแค่มีลู่จิ่งเชินอยู่ข้างๆ เธอก็นอนหลับสบายดี นานๆ ทีถ้าเขาไปดูงานต่างเมือง แม้จะนอนหลับยากนิดหน่อย แต่ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งยาแล้ว
เฉิงซวี่พิงขอบโต๊ะทดลอง มุมปากยกยิ้ม น้ำเสียงแฝงไปด้วยความยินดี
"ดูท่าการตัดสินใจกลับเมืองหลวงครั้งนี้ของเธอจะคุ้มค่าแฮะ ไว้ผ่านไปสักพักเธอค่อยส่งตัวอย่างเลือดมาให้ฉันใหม่ ฉันจะได้ดูว่ามันจะดีขึ้นกว่าครั้งนี้ไหม"
ฉินหรูเยียนตอบรับ "ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ฉันวางสายนะ"
เฉิงซวี่ตอบรับแล้ววางสาย จากนั้นเขาก็โทรหาลู่จิ่งเชินต่อ
ลู่จิ่งเชินมีดีลงานหนึ่งวันนี้ แต่เขาก็เป็นแค่ตัวกลางเชื่อมประสานเท่านั้น เขาพยายามผลักดันการเติบโตของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมมาตลอด เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำ
ตอนที่รับสายเฉิงซวี่ ทั้งสองฝ่ายเพิ่งเซ็นสัญญากันเสร็จ และฝ่ายนั้นก็จัดเลี้ยงมื้อค่ำไว้โดยตลอดพยายามชวนเขาให้เข้าร่วม ในใจเขายังมีเรื่องกังวลอยู่จึงไม่อยากไป กำลังจะปฏิเสธอย่างสุภาพพอดี โทรศัพท์ในมือก็ดังขึ้น เขาหยิบมาดูแล้วพยักหน้าให้คนกลุ่มนั้น "ขอตัวสักครู่นะครับ" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปข้างนอก พร้อมกับส่งสายตาให้เฉินจง
เฉินจงเดินเข้ามาข้างๆ แล้วอธิบายแทน
"ต้องขออภัยท่านประธานทั้งสองท่านจริงๆ ครับ วันนี้คุณลู่ต้องกลับไปทานมื้อค่ำกับผู้ใหญ่ที่บ้านพัก ในเมื่อทั้งสองท่านบรรลุข้อตกลงเรื่องความร่วมมือกันแล้ว โอกาสหน้าคงได้มีโอกาสร่วมโต๊ะกันแน่นอนครับ"
ตอนที่ฉินหรูเยียนกำลังเดินทางไปบ้านพักตระกูลลู่ เธอก็ส่งข้อความบอกลู่จิ่งเชิน ทั้งคู่ตัดสินใจว่าจะทานมื้อเย็นที่บ้านพักตระกูลลู่กันคืนนี้ เพราะปกติก็ไม่ค่อยได้กลับไปนัก ดังนั้นเฉินจงจึงเลื่อนประชุมที่ไม่เร่งด่วนออกไปเป็นวันพรุ่งนี้แทน
คนที่จะเป็นประธานบริษัทได้ย่อมทำทุกอย่างได้รอบคอบ ฝ่ายนั้นก็กล่าวชมลู่จิ่งเชินว่ากตัญญูต่อผู้ใหญ่ ครอบครัวอบอุ่น ทั้งยังบอกว่าไว้มีโอกาสค่อยนัดใหม่ สีหน้าท่าทางดูเรียบเนียนไร้ที่ติ
เฉินจงเพียงยิ้มรับไม่ได้พูดอะไรมาก หลังจากทักทายทั้งสองคนแล้ว เขาก็เดินออกจากห้องประชุมไป
ลู่จิ่งเชินกลับมาที่ห้องทำงาน หยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นจิบ ปลายสายเฉิงซวี่เล่าสถานการณ์ให้เขาฟังเกือบหมดแล้ว เขาถึงตอบรับไป
"ผมไม่เคยเห็นเธอทานยานอนหลับเลย ที่บ้านก็ไม่มีของแบบนี้" ส่วนใหญ่เธอมักจะชิงหลับไปก่อน อีกอย่างทุกครั้งหลังกิจกรรมบนเตียง เธอหัวถึงหมอนก็หลับปุ๋ยไปแล้ว จะไปต้องการยานอนหลับที่ไหนอีกล่ะ?
เขานิ้วเคาะลงบนโต๊ะ นิ้วเรียวยาวขาวผ่องราวกับหยก เขากำลังครุ่นคิด
"คุณภาพการนอนที่ดี ส่งผลกับเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอ?"
เฉิงซวี่ตอบรับ "เมื่อก่อนต่อให้เธอทานยานอนหลับก็นอนไม่ค่อยหลับ อารมณ์ดูพลุ่งพล่านเหมือนรอแค่จุดเปลี่ยนบางอย่างก็จะระเบิดออกมา แต่ช่วงหลังๆ นี้ ผมสังเกตว่าสภาพจิตใจเธอสงบขึ้นมาก"
"ขอบคุณที่บอกเรื่องนี้ ถ้ามีความคืบหน้าอะไร รบกวนแจ้งผมด้วยนะ"
จริงๆ แล้วลู่จิ่งเชินแอบอิจฉาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ไม่ใช่เรื่องเชิงชู้สาว แต่เพราะทั้งสองต่างเป็นประเภทที่พร้อมจะทุ่มเทให้กันและกัน เฉิงซวี่ทำงานวิจัยเพื่อฉินหรูเยียนหามรุ่งหามค่ำ ส่วนเธอเองก็คอยให้ทั้งเงินลงทุนและแนวคิดทางการแพทย์แก่เฉิงซวี่ ตลอดหลายปีที่รู้จักกันมา เขาอิจฉาเฉิงซวี่จริงๆ แต่ก็ดีใจที่มีใครสักคนคอยเคียงข้างเธอ
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น