ตอนที่ 95
บทที่ 95 คำนวณความน่าจะเป็นเล่นไพ่นกกระจอก 2
minibunny · 5,989 ตัวอักษร
หลังจากทุกคนนั่งประจำที่ในห้องเล่นไพ่ ลู่จิ่งเชินกับฉินหรูเยียนก็นั่งฝั่งตรงข้ามกัน ส่วนคุณปู่กับลู่หวยจิ่นก็นั่งฝั่งตรงข้ามกัน
เนื่องจากคุณปู่มีอายุและลำดับอาวุโสสูงสุด หน้าที่เจ้ามือจึงตกเป็นของท่านโดยปริยาย ลู่จิ่งเชินนั่งตำแหน่งทางขวามือของท่าน ลู่หวยจิ่นนั่งฝั่งตรงข้ามท่าน ส่วนฉินหรูเยียนนั่งตำแหน่งทางซ้ายมือของท่าน
หลังจากทอยลูกเต๋า ก็เริ่มจัดเรียงไพ่ แม้ลู่เม่าเซวียนจะอายุมากแล้วและยังต้องสวมแว่นสายตายาว แต่ด้วยความที่เล่นไพ่นกกระจอกมานานหลายปี ความเร็วในการจัดไพ่ของเขายังถือว่ารวดเร็วทีเดียว
ตาแรก ฉินหรูเยียนก็ส่งไพ่ให้คุณปู่ได้กัง คุณปู่ก็กังเปิดไพ่ชนะทันที กลายเป็นแต้มชนะแบบกังซ่างฮวา ท่านหัวเราะร่าอย่างมีความสุขแล้วหันไปพูดกับทุกคนว่า "หลานสะใภ้คนนี้ให้โชคฉันจริงๆ"
พูดพลางหยิบคิวอาร์โค้ดสำหรับรับเงินออกมา เพราะทุกคนไม่ค่อยพกเงินสดติดตัว ฉินหรูเยียนยิ้มแล้วพูดว่า "เป็นเพราะฝีมือการทอยไพ่ของคุณปู่เองค่ะ"
พูดจบ เธอก็จัดการสแกนคิวอาร์โค้ดโอนเงินให้อย่างเรียบร้อย
ลู่จิ่งเชินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง ดูเหมือนเธอจะดูมีความสุขไม่น้อย
ลู่จิ่งเชินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินให้คุณปู่บ้าง ส่วนลู่หวยจิ่นนั้นแม้หัวใจจะแทบสลาย แต่ก็หนีไม่พ้นความจริง จึงต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนจ่ายเงิน ฉินหรูเยียนสังเกตเห็นว่านิ้วมือตอนที่เขากดรหัสผ่านนั้นสั่นเทา
หรือควรจะปล่อยให้เขาชนะสักตาดีนะ? ยังไงคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็มีเงินกันทุกคน โดยเฉพาะคนที่รวยที่สุดอย่างลู่จิ่งเชิน ถ้าเธอจะควักเงินเขามาทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนมีความสุขบ้างก็น่าจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง?
ฉินหรูเยียนหลบสายตาลง ในจังหวะที่เครื่องไพ่กำลังสับไพ่ เธอรีบตั้งสติ
เริ่มตาที่สอง ลู่จิ่งเชินก็พบว่าฉินหรูเยียนไม่เพียงแต่ส่งไพ่ให้ผู้เล่นทางซ้ายและขวา แต่ยังคอยขัดไพ่ของเขาตลอด
กติกาที่พวกเขาเล่นคือการเลือกไพ่ขาด หมายความว่าก่อนจะชนะ ให้เลือกทิ้งไพ่หนึ่งชุดในมือได้ตามใจชอบ ขอแค่ตอนชนะเหลือไพ่แค่สองชุดก็พอ
แทบทุกตา พอเขาขาดไพ่ชุดไหน ฉินหรูเยียนก็จะเล่นขาดชุดนั้นตามไปด้วย บางตาถึงขนาดที่ว่าเพื่อจะขัดไพ่ของเขา เธอถึงกับยอมทิ้งไพ่หนึ่งถังออกมาสี่ใบ ผิดกับไพ่ตรงหน้าคุณปู่และคุณพ่อของเขาที่แต้มดีสุดๆ
คนหนึ่งได้แต้มใหญ่ อีกคนก็ได้แต้มคู่สวย ลู่จิ่งเชินถึงกับขำไม่ออก สรุปคือภรรยาเขาช่วยคุณปู่กับคุณพ่อรุมกินเงินเขาเหรอเนี่ย? นั่นมันทรัพย์สินสมรสไม่ใช่เหรอ? มันก็ต้องมีส่วนของเธอด้วยสิ?
เขาเงยหน้าขึ้น ชำเลืองมองเธอด้วยสายตาที่กึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม ฉินหรูเยียนรับรู้ได้ถึงสายตานั้น แต่เธอกลับยิ้มมุมปากอย่างไม่มีท่าทีหวั่นเกรงแต่อย่างใด แถมยังหยิบแก้วน้ำข้างๆ ขึ้นมาจิบอย่างเป็นธรรมชาติ
เธอจะทำยังไงได้ล่ะ? เธอไม่อยากเสียเงิน แต่เธอก็ไม่กล้า และยิ่งชนะเงินคุณปู่ไม่ได้เด็ดขาด ส่วนลู่หวยจิ่นก็ทำตัวน่าสงสารเหลือเกิน เหมือนถ้าแพ้แล้วชีวิตจะสิ้นเนื้อประดาตัวอย่างนั้นแหละ เธอช่างลำบากใจเหลือเกิน คงต้องยอมเสียสละตัวเองเพื่อส่วนรวม เพื่อความปรองดองของครอบครัว เธอทุ่มเทไปมากจริงๆ
สองชั่วโมงผ่านไป ถึงเวลานอนของคุณปู่แล้ว แต่ท่านยังดูสนุกจนอยากเล่นต่ออีกสักสองสามตา ฉินหรูเยียนต้องใช้สมองอย่างหนักเพื่อให้ลู่จิ่งเชินแพ้ทั้งสามคน และให้คุณปู่เป็นฝ่ายชนะมากที่สุด ถ้าเล่นต่ออีกหน่อย เธอเกรงว่าเซลล์สมองคงมอดไหม้หมด
ลู่จิ่งเชินลุกขึ้นยืนแล้วยิ้ม "คุณปู่ครับ พูดคำไหนคำนั้นนะครับ สองชั่วโมงแล้ว คุณปู่เป็นผู้นำของตระกูลลู่เรา อย่าเสียคำพูดต่อหน้าลูกชาย หลานชาย และหลานสะใภ้เลยครับ ไว้คราวหน้าว่างๆ พวกเราจะกลับมาเล่นเป็นเพื่อนคุณปู่อีก"
ลู่หวยจิ่นฉวยโอกาสเสริมทันที "นั่นสิครับพ่อ ดึกแล้ว เด็กๆ ก็ต้องไปอาบน้ำพักผ่อนด้วย"
วันนี้เขาไม่แพ้แถมยังชนะมานิดหน่อย ต้องรีบเก็บเงินในกระเป๋าไว้สิ ถ้าเล่นต่อแล้วเสียคืนไปจะทำยังไง? นี่เป็นเงินเก็บส่วนตัวก้อนเดียวที่เขามีเลยนะ
คุณปู่จำใจยอมตกลง
"ก็ได้ๆ ตกลงตามนั้นนะ ครั้งหน้ามาเล่นเป็นเพื่อนปู่อีกนะ หรูเยียน หนูต้องมาด้วยล่ะ"
เขาไม่เคยเล่นไพ่ได้ลื่นไหลขนาดนี้มาก่อน ไพ่ที่อยากจะพง หรือจะกัง หลานสะใภ้เขาก็หยิบได้หมด แถมยังส่งไพ่มาให้เขาอีก
ฉินหรูเยียนขานรับ "ค่ะ วันหลังว่างๆ หนูจะกลับมาเล่นเป็นเพื่อนคุณปู่อีกนะคะ คุณปู่พักผ่อนเถอะค่ะ"
คุณปู่ลุกขึ้นอย่างเสียดาย ก่อนเดินออกจากห้องเล่นไพ่ยังหันกลับมามองอย่างไม่เต็มใจนัก แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อยๆ เดินไปทางห้องพัก
จนกระทั่งลับสายตา ลู่หวยจิ่นถึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาตบไหล่ลู่จิ่งเชินพลางพูดอย่างอารมณ์ดี "ทำได้ดีมาก วันนี้ไม่ใช่พ่อที่แพ้แล้ว พ่อไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนนะ พวกแกสองคนก็รีบไปนอนล่ะ"
พูดจบ ลู่หวยจิ่นก็หยิบโทรศัพท์ส่งอั่งเปาให้จางหว่านอวี้ พร้อมกับส่งข้อความเสียงตามไป
"ภรรยาครับ บอกเลยนะ วันนี้ผมเล่นไพ่กับพ่อแล้วไม่แพ้แถมยังชนะด้วย วันนี้พ่อจัดหนักจิ่งเชินคนเดียวเลย เจ้าลูกคนนี้แพ้ทั้งสามคน ฮ่าๆ"
ด้านหลัง ฉินหรูเยียนเอียงคอเหลือบมองลู่จิ่งเชินที่ทำหน้าเรียบเฉย เธอแกล้งกระแอมเบาๆ ลู่จิ่งเชินหันกลับมาสบตาเธอ "มีอะไรหรือเปล่า?"
ฉินหรูเยียนยิ้ม "คุณรู้แล้วเหรอคะ? อย่าโกรธนะ"
ลู่จิ่งเชินก้มหน้าลง ใช้ปลายนิ้วหยิกหูเธอเบาๆ "ฉลาดนักนะ ปล่อยให้ปู่กับพ่อชนะเงินสามีตัวเอง นี่มันทรัพย์สินสมรสของพวกเรานะ ปกติไม่ใช่คนขี้งกเหรอ?"
คืนนี้เขาแพ้ไปเกือบเจ็ดหลักเลยนะนั่น
คืนนี้เขาแพ้ไปเกือบเจ็ดหลักเลย
ฉินหรูเยียนดึงมือเขาเบาๆ "คุณปู่อายุมากแล้ว ฉันก็แค่อยากให้ท่านมีความสุข ส่วนคุณพ่อ ดูท่าทางจะน่าสงสารอยู่เหมือนกันค่ะ ตั้งแต่ตาแรก ฉันก็เห็นแล้วว่ามือพ่อสั่น พ่อไม่มีเงินค่าขนมจริงๆ เหรอคะ?"
ลู่จิ่งเชินก็แค่แกล้งแหย่เธอเท่านั้น เขาจะกล้าโกรธเธอลงได้อย่างไร
เขาจูงมือเธอเดินออกไปข้างนอก แวะดื่มน้ำสักแก้วที่ห้องนั่งเล่น ก่อนจะจูงเธอขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบน
"ตอนนี้พ่อไม่ได้บริหารบริษัทแล้ว ได้แค่เงินปันผลรายปี ส่วนเงินเดือนรายเดือนก็ให้คุณแม่หมด คุณปู่พูดถูกแล้ว ผู้ชายตระกูลลู่ไม่มีใครมีเงินหรอก"
ฉินหรูเยียนร้องอ๋อ ทันทีที่ทั้งสองเดินเข้าห้องนอน เธอก็มองเขาพลางยิ้ม
"แต่ฉันเห็นคุณคืนนี้แพ้ไปเกือบเจ็ดหลักเหมือนกัน คุณลู่ไปเอาเงินมาจากไหนคะ?"
ลู่จิ่งเชินยิ้ม "เป็นความลับ ไว้รอตอนที่เธอยอมบอกความลับของเธอให้ผมรู้ก่อน แล้วผมจะบอกเธอ"
ฉินหรูเยียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ "ฉันจะมีไปมีความลับอะไรกันล่ะ?"
ลู่จิ่งเชินส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร เขาเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนให้เธอ แล้วบีบแก้มเธอเบาๆ
"ไปอาบน้ำไป หลอกเอาเงินสามีเธอไปหนึ่งล้านเพื่อซื้อความสุขให้ปู่กับพ่อ แล้วเธอยังไม่คิดจะง้อผมบ้างเหรอ?"
ฉินหรูเยียนรับชุดนอนมาดู เป็นชุดแขนยาวขายาวแบบเรียบง่าย ครั้งนี้เป็นชุดนอนลายตารางสีแดง ตรงหน้าอกมีลายปักรูปแพนด้าตัวเล็กๆ ดูน่ารักดี
เธอตอบรับในลำคอ "สามีฉันเป็นคนมีเหตุผล ต่อให้ฉันไม่หลอกเอาเงินเขา เขาก็จะเอาเงินไปลงในวงไพ่อยู่ดีนั่นแหละ"
พูดจบเธอก็ถือชุดนอนเดินเข้าห้องน้ำไป
ลู่จิ่งเชินที่อยู่ด้านหลังยิ้มออกมา เธอรู้จักวิธีรับมือเขาจริงๆ สินะ? แต่คำว่า "สามีฉัน" ที่ออกจากปากเธอนั้น เขาฟังแล้วรื่นหูอย่างบอกไม่ถูก ดังนั้น ลู่จิ่งเชินผู้มีหลักการคนนี้จึงปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปในทันที
ช่วงนี้เธอนอนหลับไม่ค่อยดี เดิมทีเขาวางแผนจะจัดกิจกรรมแอโรบิกยามค่ำคืนตามประสาคู่สามีภรรยา แต่คิดไปคิดมาก็ช่างเถอะ ที่นี่เป็นบ้านพักตระกูลลู่ สถานที่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น