บทที่ 54 แผนงาน

สถานที่ที่ฟางจิ้งนัดเจอเจียงฉีคือคาเฟ่เปิดใหม่ที่ตกแต่งดูดีมากแห่งหนึ่ง

คาเฟ่แห่งนี้แบ่งเป็นสองชั้น มีขายทั้งกาแฟ เครื่องดื่ม ขนม สเต๊ก สปาเกตตี ไปจนถึงข้าวผัด พอเจียงฉีมาถึงตรงเวลาก็พบว่าฟางจิ้งนั่งรออยู่ที่ชั้นสองแล้ว

ฟางจิ้งยังคงสวมชุดลำลองสบายๆ ตรงหน้าวางน้ำอัดลมผสมโซดาไว้หนึ่งแก้ว ดูเผินๆ เหมือนคนหนุ่มทั่วไปที่กำลังนั่งรอเพื่อน

นึกแล้วเชียว ไอ้เรื่องคุยธุรกิจต้องใส่สูทผูกไท ดื่มกาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลอะไรนั่นเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ

"คุณฟาง มาเช้าจังเลยนะครับ" เดิมทีเจียงฉีตั้งใจจะเรียกว่าประธานฟาง แต่พอคำนั้นมาถึงริมฝีปากก็รู้สึกว่ามันเหมือนหลุดมาจากซีรีส์เกินไป จึงเปลี่ยนปากเรียกคุณฟางแทน

"เพิ่งมาถึงครับ" ฟางจิ้งยิ้มพลางเอ่ย "เถ้าแก่เจียงจะดื่มอะไรหน่อยไหม"

เจียงฉีส่ายหน้า "ไม่ต้องหรอกครับ"

ฟางจิ้งเปิดประเด็นตรงไปตรงมาทันที "โจวหยวนเป็นลูกค้าประจำร้านของเถ้าแก่เจียง แผนงานสร้างทีมครั้งนี้เธอก็เป็นคนเสนอ ผมคิดว่าเถ้าแก่เจียงน่าจะพอรู้รายละเอียดกิจกรรมสร้างทีมวันพุธหน้าของบริษัทพวกเรามาบ้างแล้ว"

เจียงฉีพยักหน้า ไม่แสร้งทำเป็นไขสือ "พอทราบบ้างนิดหน่อยครับ"

"วันพุธหน้าบริษัทของคุณฟางจะเหมาสวนสนุกแถบชานเมืองเพื่อจัดกิจกรรมสร้างทีม และกิจกรรมครั้งนี้ดูเหมือนจะเกี่ยวพันกับโปรเจกต์ความร่วมมือใหญ่ของบริษัทคุณเมื่อเร็วๆ นี้ คุณฟางก็เลยอยากให้พวกเราไปช่วยสร้างบรรยากาศ เติมสีสันให้กับกิจกรรมสร้างทีมสักหน่อย"

ฟางจิ้ง "…"

นี่นายรู้เยอะเกินไปแล้วมั้ง

ฟางจิ้งกระแอมเบาๆ หนึ่งทีแล้วพูดว่า "สถานการณ์คร่าวๆ ก็ประมาณนั้นแหละครับ แต่สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่พิธีกรที่มาช่วยคั่นเวลาสร้างบรรยากาศคึกคัก ผมอยากให้เถ้าแก่เจียงใช้บทที่ผมเล่นเมื่อวานช่วงบ่ายเป็นแม่แบบ แล้วจัดเกมใหม่ในรูปแบบใกล้เคียงกันที่มีลูกเล่นและให้ฟีลเหมือนรายการวาไรตี้ขึ้นมาสักเกม"

"ฟีลวาไรตี้เหรอครับ" เจียงฉีฟังแล้วยังไม่ค่อยเข้าใจนัก

"คืออย่างนี้ครับ ในเมื่อเถ้าแก่เจียงรู้ว่ากิจกรรมสร้างทีมครั้งนี้เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์ความร่วมมือ ก็น่าจะรู้ด้วยว่าคู่เจรจาธุรกิจของเราในครั้งนี้คืออินเซี่ยงมีเดีย"

"เหตุผลอย่างละเอียดผมคงบอกคุณไม่ได้ แต่กิจกรรมสร้างทีมครั้งนี้เราจะจ้างทีมตากล้องมืออาชีพมาถ่ายทำตลอดทั้งงาน จากนั้นค่อยนำไปตัดต่อทำโพสต์โพรดักชันเป็นวิดีโอบล็อกความยาวไม่เกินหนึ่งชั่วโมง"

"วิดีโอบล็อกตัวนี้จะเผยแพร่ลงช่องวิดีโอทางการของบริษัทพวกเรา ปัจจุบันยอดผู้ติดตามช่องวิดีโอของบริษัทเราจากทุกแพลตฟอร์มรวมกันมีมากกว่าสองล้านคน ถือเป็นคนดังในเน็ตย่อมๆ ได้อยู่ครับ"

"คลิปวิดีโอกิจกรรมสร้างทีมครั้งนี้สำคัญกับผมมาก ผมอยากให้เนื้อหาแปลกใหม่และอัดแน่นไปด้วยสาระ ทางเถ้าแก่เจียงไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบอะไรมากมายหรอกครับ กิจกรรมช่วงเช้ากับบ่ายทางผมเคาะไว้หมดแล้ว ผมแค่อยากจ้างให้พวกคุณช่วยดูแลมื้อเย็นก็พอ"

เจียงฉี "???"

มื้อเย็นเนี่ยนะ???

นายมาเล่นไปตั้งสามบท สุดท้ายกลับติดใจฝีมือทำอาหารของหวงฟู่กุ้ยเนี่ยนะ???

ฟางจิ้งเห็นเจียงฉีเข้าใจผิดจึงรีบอธิบาย "แน่นอนว่าไม่ใช่แค่อาหารเย็นธรรมดาๆ ที่ต้มบะหมี่ผักกวางตุ้งให้กินคนละชามหรอกครับ เมื่อวานช่วงบ่าย รูปแบบของบท 'ศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ' ผมชอบมากจริงๆ ผมอยากให้เถ้าแก่เจียงเปลี่ยนมื้อเย็นให้กลายเป็น 'ศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ' ของจริงขึ้นมา แบบที่มีลูกเล่นให้อารมณ์รายการวาไรตี้น่ะครับ"

เจียงฉีเข้าใจทันที พลางคิดในใจว่าง่ายแค่นี้เอง

เดิมทีศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟเป็นอย่างไรเขาก็เคยเห็นมาแล้ว หวงฟู่กุ้ยก็เคยทำหน้าที่ดำเนินเรื่องด้วยตัวเอง ยกเว้นเรื่องที่พนักงานของฟางจิ้งไม่มีทางทำอาหารแดนเซียน แดนปีศาจ หรือแดนอสูรเหมือนในโลกเดิมของหวงฟู่กุ้ยได้ นอกเหนือจากนั้นก็แค่ยกโครงเดิมมาครอบลงไปก็สิ้นเรื่อง

"ถ้าทางเถ้าแก่เจียงคิดว่าไม่มีปัญหา ผมอยากให้คุณส่งแผนงานมาให้ผมอย่างช้าที่สุดไม่เกินเที่ยงวันพรุ่งนี้ครับ เรื่องค่าตอบแทน ทางผมสามารถจ่ายให้เป็นสองเท่าของราคาบทต่อคน คิดเป็นสองร้อยเจ็ดสิบหกหยวนต่อคนครับ"

นั่นก็เท่ากับสองหมื่นกว่าหยวน เทียบเท่ากับรายได้ของร้านทั้งสัปดาห์เลยทีเดียว

"ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ" เจียงฉีแสดงท่าทีชัดเจนว่าขอแค่เงินถึง ทุกอย่างก็คุยกันง่าย "ที่จริงถ้าเป็นไปตามความต้องการของคุณฟาง ทางผมมีแผนงานสำเร็จรูปพร้อมใช้อยู่ชุดหนึ่งพอดีครับ"

จากนั้นเจียงฉีก็เล่าขั้นตอนดั้งเดิมทั้งหมดของศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟให้ฟางจิ้งฟังตั้งแต่ต้นจนจบ

"…โดยรวมก็ประมาณนี้ครับ เนื้อเรื่องเดิมไม่ต้องเปลี่ยน ดีเอ็มหลักยังคงเป็นหวงฟู่กุ้ย ส่วนคนอื่นๆ ในร้านเราสามารถไปรับบทเป็นเด็กรับใช้ สาวใช้ คนเดินถนน พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายเครื่องดื่ม หรือบทตัวประกอบอื่นๆ ได้ ถ้าคุณต้องการ พวกเราสามารถสวมบทบาทพูดคุยหยอกล้อกับผู้เล่นได้ตลอดทั้งงานเลยครับ"

"ตอนนี้ติดอยู่แค่ปัญหาเดียว ถ้าจะจัดแข่งประชันฝีมือทำอาหาร ผมกลัวว่าในสวนสนุกจะมีสถานที่รองรับไม่เพียงพอ การจะไปตั้งเตาดินชั่วคราวนี่คิดว่าคงไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่ ความคิดของผมคือปรับเป็นการแข่งปิ้งย่างบาร์บีคิวแทน เหมือนการไปปิกนิกน่ะครับ การแข่งแบบนี้ลงมือทำง่าย แถมยังสนุกสนานมากกว่าด้วย"

"ส่วนเรื่องการกำหนดบทบาทของผู้เล่นคุณก็ไม่ต้องกังวลครับ ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมมีผู้เข้าแข่งขันสามสิบคน จำนวนนี้เราสามารถเพิ่มได้ แล้วเราค่อยแจกบทบาทให้ทุกคน ถึงเวลาค่อยแจกการ์ดตัวละครให้ตามนั้นเลย"

"ถ้ามีพนักงานคนไหนทำอาหารไม่เป็น หรือไม่อยากลงแข่งทำอาหารก็ไม่มีปัญหาครับ เราสามารถแจกการ์ดชาวบ้านให้พวกเขา ให้รับบทเป็นไทยมุงไปเลย ถึงเวลาก็ค่อยนำพวกเกาลัดคั่ว ไอศกรีม เครื่องดื่ม ชานม ไส้กรอกย่างอะไรพวกนี้มาขาย มันจะยิ่งดูเหมือนรายการวาไรตี้มากขึ้น คุณฟางคิดว่ายังไงครับ"

ฟางจิ้ง "…"

"ผมคิดว่าดีมากเลยครับ" ในเวลาสั้นๆ เพียงแค่นี้ฟางจิ้งหาจุดบกพร่องมาติไม่ได้เลย เขาได้แต่ทึ่งที่แผนงานของเจียงฉีสมบูรณ์แบบขนาดนี้

มันไม่เหมือนเรื่องที่เพิ่งนึกออกสดๆ ร้อนๆ สักนิด ตรงกันข้าม กลับเหมือนวางแผนมาเป็นเวลานานแล้วมากกว่า

ถ้าอย่างนั้นคำถามก็คือ โจวหยวนแอบบอกเรื่องนี้กับเจียงฉีตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่

ฟางจิ้งลองคิดทบทวนดู ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเข้าท่า เนื้อเรื่องก็มี ความสนุกก็มี บรรยากาศแบบวาไรตี้ก็มี จุดเดียวที่ยังทำให้เขารู้สึกกังวลอยู่บ้างก็คือฝีมือการแสดงของพวกตัวประกอบนั่นแหละ

เรื่องฝีมือการแสดงของหวงฟู่กุ้ยเขาไม่มีข้อกังขาแม้แต่น้อย แต่กับคนอื่นๆ เขายังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่

"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ไปก่อนแล้วกันครับ" ฟางจิ้งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจยกเรื่องนี้ให้เจียงฉีรับผิดชอบทั้งหมด "พรุ่งนี้ผมจะให้คนที่รับผิดชอบด้านนี้ของบริษัทคุยรายละเอียดกับคุณอีกที ไอเดียนี้ยอดเยี่ยมมาก ผมชอบมากจริงๆ"

พูดจบ ฟางจิ้งก็ก้มมองเวลา หกโมงสิบเจ็ดนาที เร็วกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก

ฟางจิ้งลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวคืนนี้ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายของบริษัทร่างสัญญา พรุ่งนี้พอเซ็นสัญญาเสร็จก็จะโอนเงินมัดจำให้คุณทันที หวังว่าพวกเราจะร่วมงานกันอย่างราบรื่นนะครับ"

เจียงฉีเองก็ก้มมองเวลาเหมือนกัน กะดูแล้วตอนนี้น่าจะใกล้เวลาที่ทางร้านจะเริ่มกินบะหมี่กันแล้ว จึงตัดสินใจเอ่ยปากชวนสปอนเซอร์รายใหญ่ไปกินบะหมี่ที่ร้านด้วยกัน

ท่านผู้มีอุปการคุณยอมทุ่มเงินสองหมื่นกว่าหยวนเพื่อจ้างคนทั้งร้านออกไปทำงานนอกสถานที่ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องเลี้ยงบะหมี่สักชามเป็นการตอบแทน

"คุณฟางคืนนี้สะดวกไหมครับ ถ้าสะดวกละก็…"

"เดี๋ยวผมยังมี…" ฟางจิ้งปฏิเสธออกไปโดยสัญชาตญาณ

"พอดีเลยครับ ไปกินบะหมี่ที่ร้านผมสักชามสิ"

"ว่างอยู่พอดีเลยครับ ไปด้วยกันเลย" ฟางจิ้งรีบหักเลี้ยวคำพูดของตัวเองกลับมาทันควัน

เจียงฉี "…"

ระหว่างทางมุ่งหน้าไปยังร้าน เจียงฉีกลัวว่าความเงียบจะทำให้บรรยากาศน่าอึดอัด จึงเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาชวนคุย

"เมื่อกี้คุณฟางบอกว่าช่องวิดีโอของบริษัทคุณมีผู้ติดตามจากทุกแพลตฟอร์มเกือบสองล้านคน เก่งมากเลยนะครับเนี่ย พอจะบอกผมได้ไหมครับว่าชื่ออะไร เผื่อผมจะได้เข้าไปกดติดตามบ้าง"

ฟางจิ้งส่งลิงก์ให้เจียงฉีโดยตรง

พอกดเข้าไปดู เจียงฉีก็พบว่าความสามารถในการทำงานของบริษัทฟางจิ้งนั้นไม่เลวเลยจริงๆ

ยุคสมัยนี้ แต่ละบริษัทต่างพากันทำช่องวิดีโอ ถ่ายวิดีโอบล็อก หาเรื่องทำคอนเทนต์เพื่อสร้างกระแสในโลกออนไลน์กันเป็นเรื่องปกติ ทว่าที่ทำออกมาแล้วดังเปรี้ยงปร้างจนมีคุณภาพสูงจริงๆ นั้นมีไม่มากนัก แม้ชื่อบริษัทของฟางจิ้งจะไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ทว่าช่องวิดีโอกลับบริหารจัดการได้ยอดเยี่ยมทีเดียว

เจียงฉีเห็นว่ายอดวิวของคลิปวิดีโอจำนวนไม่น้อยอยู่ในระดับที่น่าประทับใจมาก อีกทั้งไม่ได้มีแค่วิดีโอสั้นความยาวหนึ่งหรือสองนาทีเท่านั้น แต่ยังมีวิดีโอยาวสิบกว่าถึงยี่สิบนาทีอีกหลายคลิปที่มียอดวิวสูงไม่เบา

เก่งกาจจริงๆ

ถ้าคลิปวิดีโอกิจกรรมสร้างทีมครั้งนี้ของพวกฟางจิ้งทำออกมาได้ดีแล้วเกิดดังขึ้นมา ตอนช่วงต้นคลิป ช่วงท้ายคลิป หรือในช่องคอมเมนต์มีพูดถึงชื่อร้านของพวกเขาขึ้นมาบ้าง ร้านจะยังต้องกังวลเรื่องไม่มีลูกค้าอยู่อีกเหรอ

การรับงานนี้นอกจากจะได้เงินแล้ว ยังช่วยเรียกลูกค้าเข้าร้านได้อีกต่างหาก