บทที่ 77 ความรู้คือพลัง

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงฉีสะดุ้งตื่นตามเสียงนาฬิกาปลุกเวลา 05.55 น. เช่นเคย เขากดเปิดแอปฯ ไลฟ์สตรีมแล้วเข้าไปรอในห้องไลฟ์ของเฒ่าจอห์น

วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มโปรโมต เจียงฉีย่อมต้องมาเฝ้าดูผลลัพธ์ในห้องไลฟ์อยู่แล้ว

หกโมงเช้าตรง เฒ่าจอห์นเริ่มเปิดสตรีมตรงเวลาเป๊ะ

หน้าจอในห้องไลฟ์ยังคงเป็นสไลด์หน้าที่ค้างไว้เมื่อวาน เฒ่าจอห์นยังไม่ทันได้อ้าปาก ข้อความแดนหมู่จากสายเปย์อันดับหนึ่งก็ลอยขึ้นมาทันที

“อาจารย์จอห์น อรุณสวัสดิ์ครับ~”

แหกขี้ตาตื่นขึ้นมาดูไลฟ์เรียนคณิตศาสตร์ขั้นสูงตอนหกโมงเช้า เรียกได้ว่าไฟแรงสุดๆ

“อรุณสวัสดิ์” เฒ่าจอห์นเห็นข้อความแล้วทักทายกลับอย่างเรียบนิ่ง ก่อนจะเริ่มเข้าบทเรียนทันที “วันนี้เราจะมาต่อจากเนื้อหาเมื่อวาน มาดูโจทย์ตัวอย่างข้อนี้กันก่อน”

หลังเปิดไลฟ์ไปได้ไม่กี่นาที ยอดผู้ชมในห้องก็ขยับจาก 2 คนเป็น 5 คน แล้วร่วงกลับมาเหลือ 4 คน

ตัวเลข 4 นี้คงอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน จนกระทั่งหลังเจ็ดโมงเช้าถึงเริ่มขยับเขยื้อน

จากการสังเกตเมื่อวาน เจียงฉีพบว่ายอดผู้ชมออนไลน์แบบเรียลไทม์ที่แสดงในแอปฯ ค่อนข้างตรงไปตรงมา ไม่ค่อยมีตัวเลขหลอกตา เขาเดาว่าอาจเป็นเพราะห้องไลฟ์ของเฒ่าจอห์นมีคนน้อยเกินไป ต้องมียอดเกินระดับหนึ่งก่อนถึงจะมีพวกผู้ชมบอตโผล่มา

พอถึงเวลาแปดโมงเช้า ผู้คนก็เริ่มทยอยเข้ามามากขึ้น

ยอดผู้ชมพุ่งพรวดขึ้นไปถึงร้อยกว่าคนอย่างกะทันหัน แต่ไม่นานก็ลดฮวบลงมา น่าจะเป็นผลจากการโปรโมตที่เริ่มทำงาน จึงมีผู้ใช้ทั่วไปกดผ่านเข้ามาดูแล้วกดออกไปอย่างรวดเร็ว

เวลา 08.12 น. เจียงฉีเปิดไลฟ์ทิ้งไว้แล้วเดินขึ้นชั้นบนไปกินมื้อเช้า

มื้อเช้าวันนี้คือพายแอปเปิลอบ ไข่ต้ม แพนเค้กฟักทอง และยำแตงกวา

หลังจากความล้มเหลวเมื่อวานและใช้เวลาทั้งวันไปกับการค้นคว้าสูตรอาหาร ในที่สุดหวงฟู่กุ้ยก็ยอมถอดใจจากการท้าทายเมนูไก่อบ แล้วหันมาลองทำของหวานแทน

พายแอปเปิลประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แม้จะติดหวานไปสักหน่อยจนไม่ค่อยถูกปากเจียงฉี แต่กลับได้รับคำชมอย่างเป็นเอกฉันท์จากเฒ่าจอห์นและหวังเอ้อร์ยา สำหรับหวังเอ้อร์ยาแล้ว ความชอบของหวานนั้นเป็นรองแค่เนื้อสัตว์เท่านั้น ในเมื่อมื้อเช้าไม่มีเนื้อให้กิน การได้กินของหวานก็ทำให้เธอมีความสุขมากแล้ว เด็กสาวกัดแพนเค้กฟักทองคำหนึ่งสลับกับพายแอปเปิลคำหนึ่งอย่างเอร็ดอร่อย

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังกินมื้อเช้ากันอยู่นั้น ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็เริ่มคุยกันเอง

“ห้องนี้มีคนมาสอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงจริงๆ เหรอเนี่ย สตรีมเมอร์ไม่อยู่เหรอตอนนี้”

“อาจารย์จอห์นน่าจะไปกินมื้อเช้าครับ อีกเดี๋ยวก็คงกลับมา” jr123ew ช่วยตอบอย่างกระตือรือร้น

“อาจารย์จอห์นสอนทุกวันเลยเหรอครับ” ผู้ชมขาจรอีกคนถามขึ้นมา

“อาจารย์จอห์นไลฟ์ทุกวันตั้งแต่ 06.00-12.00 น. ครับ ตอนสิบโมงจะสอนสมการเชิงอนุพันธ์ย่อย” jr123ew ตอบ

“ฉันเห็นว่าสตรีมเมอร์ไม่ได้เปิดระบบบันทึกหน้าจอนี่นา jr123ew นายเป็นลูกศิษย์ของเขารึเปล่า ช่วยบอกอาจารย์ของนายให้เปิดบันทึกหน้าจอหน่อยได้ไหม พอดีตอนสิบโมงฉันติดธุระ คงเข้ามาดูไลฟ์ไม่ได้”

“ผมไม่ใช่ลูกศิษย์ของอาจารย์จอห์นครับ ผมเพิ่งเริ่มดูไลฟ์เมื่อวานเหมือนกัน ถ้าอยากให้อาจารย์จอห์นเปิดให้ดูย้อนหลัง เดี๋ยวพอกลับมาค่อยส่งข้อความบอกเขาได้ครับ อาจารย์จอห์นใจดีและคุยง่ายมาก”

“อ้าว jr123ew นึกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ซะอีก เห็นเรียกเขาว่าอาจารย์ตลอด”

“สตรีมเมอร์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงระดับมืออาชีพขนาดนี้ก็ต้องเป็นอาจารย์สิ ตัวย่อเจเอส นั่นมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าย่อมาจากศาสตราจารย์”

“อาจจะเป็นแค่อาจารย์ผู้สอนก็ได้นะ”

“ศาสตราจารย์แน่นอน!”

จากนั้น ผู้ชมจำนวนไม่กี่คนในห้องก็เริ่มเปิดศึกเถียงกันว่าเจเอส ย่อมาจากศาสตราจารย์หรืออาจารย์ผู้สอนกันแน่

เจียงฉีที่นั่งอ่านข้อความทั้งหมดอยู่ถึงกับไปไม่เป็น…

เลิกเถียงกันได้แล้วเจเอส ย่อมาจาก จอห์น เซอร์ไววัล ต่างหาก

ตอนที่เจียงฉีสมัครบัญชี เขาพยายามพิมพ์ชื่อ ‘เฒ่าจอห์น’ ตามด้วยตัวเลขไปตั้งหลายชื่อแต่ซ้ำหมด เลยลองพิมพ์เจเอส ต่อท้ายมั่วๆ ดันผ่านเฉย

เมื่อเห็นผู้ชมในห้องไลฟ์เถียงกันอย่างออกรส เจียงฉีก็รู้สึกว่าเงินค่าโปรโมตที่จ่ายไปเริ่มเห็นผลขึ้นมาบ้างแล้ว

ถึงในข้อความจะเถียงกันยกใหญ่ แต่พอเฒ่าจอห์นกินข้าวเสร็จแล้วกลับมาสอนต่อ แดนหมู่ที่เคยเดือดพล่านก็พลันเงียบกริบลงทันตา ไม่มีใครเอ่ยปากถามว่าเจเอส หมายถึงอะไร และไม่มีใครพูดถึงเรื่องเปิดฟังก์ชันบันทึกย้อนหลังที่ถูกข้อความดันเลื่อนหายไปด้านบนเลยสักคน

หน้าจอกลับคืนสู่ความสงบเงียบ ราวกับว่าคนที่เพิ่งเถียงกันเมื่อครู่เป็นเพียงบอตไร้ตัวตน

การไลฟ์วันนี้ราบรื่นกว่าเมื่อวานมาก

jr123ew ไม่ได้ส่งข้อความรัวๆ ขอให้เฒ่าจอห์นสอนเนื้อหาก่อนหน้านี้ซ้ำเหมือนเมื่อวานอีก และด้วยแรงส่งจากการโปรโมต ทำให้ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์ตั้งแต่เก้าโมงเช้าเป็นต้นมาคงตัวอยู่ที่ 100+ ตลอด

พอถึงเวลาสิบโมงตรง ยอดผู้ชมก็พุ่งพรวดไปแตะที่ 200+ ในทันที เห็นได้ชัดว่าทุกคนตั้งใจเข้ามาฟังเรื่องสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยโดยเฉพาะ

เดาได้ไม่ยากว่า ผู้ชมจากเมื่อวานคงแชร์ลิงก์ห้องไลฟ์นี้ไปให้เพื่อนๆ ที่จำเป็นต้องเรียนเรื่องนี้เหมือนกัน

เจียงฉีมองดูค่าชื่อเสียงของเฒ่าจอห์นที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องทอดถอนใจ ไม่ว่าจะยุคสมัยไหน ความรู้ก็ยังคงเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดเสมอ

เฒ่าจอห์นเป็นคนพูดน้อย เงียบขรึม เก็บตัว แทบไม่ต่างจากคนแก่ความจำเสื่อม การเข้าสังคมตามปกติแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะได้แต้มความชื่นชอบ และยากที่จะมีใครมองเห็นจุดเด่นในตัวเขา

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา

มันสมองอันชาญฉลาดและภูมิความรู้ที่อัดแน่นอยู่ในหัวต่างหากคือจุดเด่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา วางตำแหน่งได้ตรงจุด ย่อมเปล่งประกายได้ตรงเป้า

เวลา 12.00 น. ตรง เฒ่าจอห์นเตรียมตัวปิดไลฟ์ตามเวลา

“เอาล่ะ เนื้อหาสำหรับวันนี้ก็มีเพียงเท่านี้ ผู้ชมท่านใดที่สนใจสามารถกดติดตามและช่วยกันแชร์ห้องไลฟ์ของผมได้นะครับ ผมจะมาไลฟ์ตรงเวลาทุกวันตั้งแต่ 06.00-12.00 น.” สิ้นเสียง เฒ่าจอห์นกำลังจะกดจบการสตรีม กลุ่มคนที่เตรียมการไว้ล่วงหน้าก็เริ่มกระหน่ำส่งของขวัญทันที

jr123ew ส่งจรวด ×1

‘ตัวแทนหมู่บ้านขอคุกเข่าอ้อนวอนให้อาจารย์จอห์นสอนฟูเรียร์’ ส่งจรวด ×1

‘ลูกช้างขอวิงวอนให้อาจารย์จอห์นสอนเรื่องเมทริกซ์ก่อน’ ส่งจรวด ×1

‘กราบอาจารย์จอห์นช่วยเปลี่ยนไปไลฟ์ตอนบ่ายเถอะ หกโมงเช้าตื่นไม่ไหวจริงๆ’ ส่งจดหมายรัก ×2

‘ขอยกความโสดสิบปีของรูมเมตแลกกับการสอบติดปีนี้’ ส่งจูบ ×10

‘ทะเลแห่งการเรียนรู้ไร้ขอบเขต ถอยตอนนี้ยังทัน’ ส่งจดหมายรัก ×10

เฒ่าจอห์น: ?

ฝ่ายฟูเรียร์กับเมทริกซ์ที่ส่งของขวัญแทบจะพร้อมกัน: ?

“เชี่ยเอ๊ย” รุ่นน้องผู้โชคร้ายสบถออกมาด้วยความเดือดดาล “มีคนคิดมุกเดียวกับฉันได้ไงวะเนี่ย เหลาเฉา แกช่วยพิมพ์ข้อความที ‘ตัวแทนหมู่บ้านขอคุกเข่าอ้อนวอนให้อาจารย์จอห์นสอนฟูเรียร์’ เร็วเข้า!”

เหลาเฉารูมเมตของเขารีบกุลีกุจอพิมพ์ข้อความลงไปทันที

“เชี่ยเอ๊ย” นักศึกษาสาวในหอพักหญิงของมหาวิทยาลัยสายวิทย์แห่งหนึ่งที่เพิ่งเปลี่ยนชื่อบัญชีเมื่อวานก็หัวร้อนขึ้นมาเหมือนกัน “ไอ้ฟูเรียร์นี่มันส่งของขวัญไวกว่าฉันได้ยังไงเนี่ย?!”

ในห้องไลฟ์กลายเป็นสมรภูมิดุเดือดขึ้นมาทันตา

กลุ่มคนที่อัดอั้นไม่กล้าพิมพ์อะไรมาตลอดทั้งเช้าเพราะกลัวว่าเฒ่าจอห์นจะมองไม่เห็น บัดนี้ห้องไลฟ์ที่มีคนเพียง 272 คน กลับส่งข้อความรัวจนดูเหมือนห้องไลฟ์ระดับสองหมื่นคนที่มีการจัดกิจกรรมสุ่มแจกรางวัล เจียงฉีถือโทรศัพท์มองดูภาพตรงหน้าจนตาค้าง เขารู้สึกเหมือนเห็นสารบัญวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงกับคณิตศาสตร์วิศวกรรมเลื่อนผ่านหน้าจอไปมาไม่หยุด

เขาแทบจะอ่านคำว่า ‘อาจารย์จอห์น’ ไม่ออกแล้ว

ขาจรบางคนที่หลงเข้ามาต่างพากันตกตะลึง

“เชี่ย นี่มันห้องไลฟ์อะไรเนี่ย ทำไมตัวอักษรทุกตัวฉันอ่านออกหมด แต่พอเอามารวมกันแล้วไม่เข้าใจสักคำ”

เฒ่าจอห์นไม่ได้สนใจอ่านข้อความบนหน้าจอเลยสักนิด เขาเดินออกมาถามเจียงฉีตรงๆ “ตอนนี้ฉันควรทำยังไงต่อดี”

เจียงฉีเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดีเหมือนกัน เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเสนอว่า “เอาแบบนี้ดีไหมครับอาจารย์จอห์น ปรับเวลาไลฟ์เป็นตั้งแต่หกโมงถึงสิบโมงเช้าให้สอนไปตามเนื้อหาปกติ พอหลังสิบโมงค่อยสุ่มเอาหัวข้อยากๆ ที่สำคัญมาสอน แล้วแจ้งผู้ชมล่วงหน้าหนึ่งวันว่าจะสอนเรื่องอะไรในวันถัดไป”

เฒ่าจอห์นไม่มีข้อโต้แย้ง เขาเดินกลับเข้าไปในห้องแล้วพูดว่า “ในเมื่อทุกคนมีเนื้อหาที่อยากให้สอนล่วงหน้า ผมจะขอปรับเปลี่ยนรูปแบบการไลฟ์สักหน่อย”

ข้อความบนหน้าจอเงียบสงบลงในพริบตา

“ก่อนสิบโมงจะสอนไปตามเนื้อหาปกติ หลังสิบโมงจะเลือกเนื้อหาที่ทุกคนสนใจมาสอน พรุ่งนี้ตอนสิบโมงเช้ากำหนดไว้คร่าวๆ ว่าจะเป็นเรื่องฟูเรียร์ ส่วนระบบบันทึกย้อนหลัง เดี๋ยวผมจะลองศึกษาวิธีเปิดดู” พูดจบ เฒ่าจอห์นก็กดปิดไลฟ์ทันทีอย่างเด็ดขาด

เวลา 12.09 น. วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องเลิกงานช้ากว่ากำหนด

“เย้!” รุ่นน้องผู้โชคร้ายกระโดดแปะมือกับรูมเมตในห้องพักอย่างดีใจ “เยี่ยมมาก!”

“พรุ่งนี้ชวนหัวหน้าห้อง กรรมการฝ่ายการเรียน แล้วก็พวกเหลาเหอมาดูด้วยกันเถอะ พวกเราจะได้ช่วยกันระดมส่งข้อความ คนเยอะย่อมมีพลังมากกว่า”

เหลาเฉาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะส่งข้อความตามคน แต่กลับพบว่ากรรมการฝ่ายการเรียนได้แชร์ลิงก์ห้องไลฟ์ลงในกลุ่มห้องเรียบร้อยแล้ว “กรรมการฝ่ายการเรียนก็ดูไลฟ์นี้ด้วยเหมือนกันเหรอเนี่ย”

“เมื่อวานฉันอุตส่าห์ไปตั้งกระทู้โปรโมตให้แท้ๆ! ยังไม่ได้ดูเลยว่าผลตอบรับเป็นยังไงบ้าง ขอดูหน่อยสิ… เชี่ยเอ๊ย แอดมินปัญญาอ่อนรึไงวะ มาแบนฉันทำไมเนี่ย! แถมยังลบกระทู้ฉันอีก! ไม่ได้การละ ฉันต้องสมัครไอดีหลุมไปช่วยโปรโมตให้อาจารย์จอห์นใหม่!”

“ใช่!” เหลาเฉาพยักหน้าเห็นด้วยอย่างหนักแน่น “ถ้าห้องไลฟ์คนน้อยแล้วไม่มีใครกระตือรือร้น อาจารย์จอห์นอาจจะเลิกไลฟ์ไปเลยก็ได้ เดี๋ยวฉันไปช่วยตั้งกระทู้ด้วยอีกแรง!”

หลังจากเฒ่าจอห์นปิดไลฟ์ ผู้ชมในห้องบางส่วนก็แยกย้ายไปเกณฑ์คนมาเพิ่ม บางส่วนก็รีบไปเปลี่ยนชื่อบัญชี

ฟูเรียร์กับเมทริกซ์ได้เปิดมิติใหม่ให้กับเหล่าผู้ชม จะมัวมานั่งพิมพ์ข้อความอยู่ทำไม สู้เปลี่ยนชื่อบัญชีไปเลยเห็นผลกว่าตั้งเยอะ

ไม่มีใครคิดหรอกว่าเฒ่าจอห์นเลือกสอนฟูเรียร์ในวันพรุ่งนี้เพราะอีกฝ่ายส่งจรวดให้ ผู้ชมตัวจริงในห้องนี้ไม่มีใครคิดเลยสักนิดว่าเฒ่าจอห์นมาเปิดไลฟ์เพื่อหวังเงิน

ค่าคอร์สติวสอบเข้าปริญญาโทแพงแค่ไหนทุกคนต่างรู้ดีแก่ใจ จรวดอันละหนึ่งร้อยหยวน อาจารย์ระดับเฒ่าจอห์นเจเอสไม่มีทางมาสนใจเงินแค่นี้แน่

ทุกคนต่างปักใจเชื่อว่า ที่เฒ่าจอห์นเลือกฟูเรียร์ก็เพราะหมอนั่นชิงลงมือก่อน

ทั้งเปลี่ยนชื่อ ทั้งชิงส่งของขวัญตัดหน้า คำว่า ‘ฟูเรียร์’ ตัวเบ้อเริ่มลอยเด่นอยู่กลางจอ ถ้าไม่เลือกแกแล้วจะไปเลือกใครได้อีกล่ะ

ถ้าหากเฒ่าจอห์นกดเข้าไปดูรายชื่อผู้ติดตามของตัวเองตอนนี้ เขาคงพบว่ารายชื่อพวกนั้นดูเหมือนสารบัญหนังสือเรียนไม่มีผิด

“ผลงานวันนี้เป็นยังไงบ้าง” ทันทีที่เลิกงาน เฒ่าจอห์นก็เดินมาถามถึงความคืบหน้าของตัวเองทันที

เจียงฉีมองดูตัวเลขที่หยุดนิ่งอยู่บนหน้าจอจนตาค้าง

“88/100”

ความรู้เปลี่ยนชีวิตได้จริงๆ พวกเรา!

เฒ่าจอห์นพยักหน้า ดูท่าทางอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “ดูท่าพรุ่งนี้ก็น่าจะเลื่อนระดับดาวได้แล้ว”

“อาจารย์จอห์น ถ้าพรุ่งนี้เลื่อนระดับดาวสำเร็จแล้ว คุณยังจะไลฟ์ต่อไหมครับ” เจียงฉีเอ่ยถาม

เฒ่าจอห์นตอบกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “แน่นอนสิ”

“ฉันทำสไลด์ไว้ตั้ง 300 หน้าแล้วนะ”

เจียงฉี: ???

300 หน้าเนี่ยนะ????