บทที่ 80 เฒ่าจอห์นเลื่อนดาว

พอกลับมาถึงบ้าน เจียงฉีก็จัดห้องนอนแขกแบบง่ายๆ ก่อนเป็นอันดับแรก เขาเปลี่ยนไปใช้หมอนทรงสูงเพื่อความสะดวกเวลาหวังจั๋วมาพัก

ในฐานะเพื่อนร่วมห้องสมัยมหาวิทยาลัยของหวังจั๋ว เจียงฉีรู้ดีทีเดียวว่าหมอนี่ถ้าได้นอนหมอนต่ำเมื่อไหร่ เป็นต้องนอนตกหมอนคอเคล็ดทันที

ตอนอยู่ปีหนึ่งหวังจั๋วยังไม่มีประสบการณ์ ช่วงก่อนปิดเทอมฤดูหนาวกลับบ้านไม่ได้เก็บหมอนให้เรียบร้อย ดันวางทิ้งไว้บนเตียงตรงๆ พอเปิดเทอมกลับมาหมอนก็ขึ้นราไปแล้ว หวังจั๋วเลยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการไปซื้อหมอนต่ำราคาถูกจากร้านค้าในมหา'ลัยมานอนประทังไปหนึ่งคืน แล้วพอวันรุ่งขึ้น เขาก็ทำให้บรรดาอาจารย์ผู้สอนคนใหม่ทุกคนจำเขาได้ขึ้นใจตั้งแต่วันแรกของเทอม ด้วยท่วงท่านอนตกหมอนคอเอียงอันเป็นเอกลักษณ์

ส่งผลให้ตอนเช็กชื่อในห้องเรียนไม่มีใครกล้าช่วยขานชื่อแทนให้ได้เลยสักคน

ตามปกติแล้ว หากมีเพื่อนเดินทางไกลตั้งใจมาเยี่ยมเยียนตน ไม่ว่าจะด้วยมารยาทหรือธรรมเนียมปฏิบัติ ก็ควรปัดกวาดเช็ดถูบ้านให้สะอาดเรียบร้อยเพื่อต้อนรับเพื่อนที่มาเยือนจากแดนไกล

แต่เจียงฉีกลับหาจุดที่ต้องทำความสะอาดไม่เจอเลยจริงๆ

หวังเอ้อร์ยามาทำความสะอาดทุกวัน วันหนึ่งแทบอยากจะถูพื้นสักสามรอบ ขอแค่มีแดดออกเป็นต้องหอบผ้าห่มลงไปตาก ตากผ้าห่มจนพวกคุณป้าในชุมชนจำหน้าเธอได้กันหมดแล้ว

เจียงฉีลองสำรวจสภาพความสะอาดภายในบ้านดูอย่างละเอียด พบว่าไม่มีพื้นที่ให้พัฒนาต่อได้อีกแล้วจริงๆ

พื้นไม้และกระเบื้องเงาวับจนส่องเห็นเงาคน ฝุ่นตามซอกมุมไม่ว่าจะมองเห็นได้หรือไม่ หวังเอ้อร์ยาก็ไม่เคยปล่อยให้รอดสายตา ข้าวของทุกชิ้นที่วางไว้ข้างนอกล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้แต่แก้วมีหูที่เก็บไว้ในลิ้นชัก หูแก้วยังต้องหันไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด

ถ้าจู่ๆ ตอนนี้เจียงปิงกลับมาบ้าน มีหวังคงตกใจจนนึกสงสัยว่าตัวเองเข้าผิดห้องหรือเปล่า

ก่อนนอน เจียงฉีเหลือบมองความคืบหน้าในการเลื่อนดาวอีกรอบ ความคืบหน้าของหวังเอ้อร์ยาขยับขึ้นมาอีกสองแต้ม เขาถึงได้เข้านอนอย่างพึงพอใจ

วันที่ 25 กรกฎาคม เวลา 05:55 น. เจียงฉีถูกปลุกด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่คุ้นเคย

จากประสบการณ์ตื่นเช้ามาสองวันบวกกับช่วงนี้เข้านอนเร็วและพักผ่อนเต็มที่ เจียงฉีจึงกดเปิดแอปสตรีมอย่างคล่องแคล่วเพื่อรอเฒ่าจอห์นเริ่มไลฟ์

หกโมงตรงพอดี เฒ่าจอห์นเริ่มไลฟ์ตรงเวลา

เฒ่าจอห์นยังไม่ทันได้อ้าปาก ข้อความในคอมเมนต์ก็เริ่มรัวขึ้นมาก่อนแล้ว

jr123ew: "อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์จอห์น~"

เมทริกซ์แฟนคลับอันดับหนึ่งของอาจารย์จอห์น: "อรุณสวัสดิ์ค่ะ อาจารย์จอห์น!"

อนุกรมเทย์เลอร์111: "อรุณสวัสดิ์ครับ อาจารย์จอห์น"

ปริพันธ์ไม่จำกัดเขตศัตรูชั่วชีวิต: "อรุณสวัสดิ์ครับ~"

ฟังก์ชันแฝงฟังก์ชันแฝง: "อรุณสวัสดิ์ค่ะ~"

ปริพันธ์ตามพื้นผิวฉันมาแล้ว: "อรุณสวัสดิ์ครับ!"

เจียงฉีที่กำลังดูไลฟ์: ?

เมื่อเทียบกับชื่อแปลกๆ พวกนี้แล้ว ชื่อของเสี่ยเปย์อันดับหนึ่งกลับดูปกติที่สุดเลยแฮะ

เฒ่าจอห์นเอ่ยปากขึ้น "อรุณสวัสดิ์ครับ วันนี้เราจะมาต่อจากเนื้อหาของเมื่อวานกัน ตัวอย่างโจทย์ข้อนี้มีความเกี่ยวข้องกับโจทย์ที่อธิบายไปตอนแปดโมงห้าสิบเจ็ดนาทีเมื่อวานตอนเช้าอยู่บ้าง นี่คือ…"

ทันทีที่เฒ่าจอห์นเอ่ยปาก ข้อความบนหน้าจอก็หายวับไปทันที ไม่มีใครกล้าพิมพ์คอมเมนต์รบกวนเวลาที่เฒ่าจอห์นกำลังสอน ถ้าไม่ใช่เพราะยอดคนดูในห้องไลฟ์ยังคงค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เจียงฉีคงนึกว่าคอมเมนต์พรึ่บพรั่บเมื่อตอนเริ่มไลฟ์เป็นแค่ภาพลวงตาไปแล้ว

เจียงฉีเปิดมือถือทิ้งไว้ในห้องไลฟ์ตามปกติ แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน

ที่เจียงฉีเข้ามาดูไลฟ์ของเฒ่าจอห์นตรงเวลาทุกวัน ก็เพียงเพื่อคอยจับตาดูอัตราการเติบโตของยอดคนดูในห้องไลฟ์แบบเรียลไทม์ จะได้ประเมินว่าค่าโปรโมตที่ตนจ่ายไปนั้นคุ้มค่าหรือไม่

ถ้าเป้าหมายมีแค่ให้เฒ่าจอห์นเลื่อนเป็นสองดาว ค่าโปรโมตของเจียงฉีคงถือว่าสูญเปล่าอย่างไม่ต้องสงสัย

ผลตอบรับจากไลฟ์ของเฒ่าจอห์นเหนือกว่าที่เขาคิดไว้มาก ต่อให้เจียงฉีไม่ยอมจ่ายเงินโปรโมต เฒ่าจอห์นก็สามารถเก็บแต้มชื่อเสียงครบ 94 แต้มได้ภายในเวลาที่กำหนดอยู่ดี เพียงแค่อาจจะช้ากว่าตอนนี้ไปบ้างเล็กน้อย

แต่เจียงฉีรู้สึกว่าขอแค่การโปรโมตได้ผล เงินก้อนนี้ก็คุ้มค่าที่จะจ่าย

การเลื่อนจากสองดาวเป็นสามดาวต้องใช้ค่าชื่อเสียงประเภทความเคารพ การยอมรับ และความชื่นชอบอย่างยิ่ง ซึ่งค่าชื่อเสียงทั้งสามประเภทนี้เก็บยากกว่าความชอบธรรมดามาก หวงฟู่กุ้ยเลื่อนเป็นสองดาวได้เร็วที่สุด บะหมี่ผักกวางตุ้งของเขาสามารถช่วยให้ได้รับความชอบอย่างรวดเร็ว แต่ยากที่จะได้รับความยอมรับ ความเคารพ และความชื่นชอบอย่างยิ่ง

ทว่าเฒ่าจอห์นไม่เหมือนกัน ไลฟ์ของเขาจะเก็บเกี่ยวความยอมรับและความชื่นชอบอย่างยิ่งได้หรือไม่นั้นเจียงฉีไม่รู้ แต่ถ้าเป็นเรื่องความเคารพแล้วละก็ เจียงฉีรู้สึกว่าทุกคนที่มอบค่าชื่อเสียงประเภทความชอบให้แก่เฒ่าจอห์นก็น่าจะมอบค่าชื่อเสียงประเภทความเคารพให้ได้เช่นกัน

ครูคืออาชีพที่ควรค่าแก่การเคารพยกย่องในตัวเองอยู่แล้ว

ครูผู้เสียสละและทุ่มเทอย่างไม่หวังผลตอบแทน ยิ่งได้รับความเคารพจากเหล่านักเรียนได้ง่ายกว่า

หากเฒ่าจอห์นยินดีจะไลฟ์ต่อไปเรื่อยๆ เขาจะต้องกลายเป็นตัวละครการ์ดที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับสามดาวได้เร็วที่สุดอย่างแน่นอน

เนื่องจากต้องช่วยหวังเอ้อร์ยาดาวน์โหลดคอร์สเรียนออนไลน์ชุดใหม่ เจียงฉีจึงขึ้นไปชั้นบนตั้งแต่หกโมงกว่า

หวังเอ้อร์ยากำลังถูพื้น ส่วนหวงฟู่กุ้ยเพิ่งซื้อกับข้าวกลับมาและกำลังเปิดวิดีโอศึกษาเมนูอาหารเช้าอยู่ โทรทัศน์กำลังเปิดซีรีส์เรื่องที่ไม่สำคัญทิ้งไว้ เพื่อไม่ให้รบกวนการไลฟ์ของเฒ่าจอห์นในห้อง จึงหรี่เสียงไว้เบามาก ทั้งสองคนคอยชำเลืองมองจอเป็นพักๆ

เจียงฉีชะโงกดูเมนูที่หวงฟู่กุ้ยกำลังศึกษาอยู่ พบว่าเป็นเมนูผักอบ

ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องใช้เตาอบทำกับข้าวพวกผักเลยนี่นา…

เจียงฉีอยากจะบอกเหลือเกินว่าระบบขับถ่ายของเขาไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยจริงๆ

"เถ้าแก่ ดื่มน้ำค่ะ!" หวังเอ้อร์ยาดูตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะวันนี้จะได้เริ่มทำงานวันแรก พอเห็นเจียงฉีเดินเข้ามาก็รีบรินน้ำมาให้ทันที

เจียงฉีรับแก้วน้ำมาจิบไปสองอึก แล้วเดินไปที่ห้องของหวังเอ้อร์ยาเพื่อช่วยโหลดคอร์สเรียนออนไลน์ให้เธอ

คอร์สเรียนออนไลน์ช่วงแรกๆ นั้นเจียงฉีโหลดมามั่วๆ ตอนนั้นเขายังไม่มีประสบการณ์และไม่รู้ว่าหวังเอ้อร์ยาควรเรียนอะไรบ้าง เนื้อหาเลยทั้งเยอะทั้งจับฉ่าย สาเหตุที่หวังเอ้อร์ยาเรียนช่วงหลังๆ ได้อย่างรวดเร็ว ก็เพราะเนื้อหามันซ้ำซ้อนกันเยอะ แค่กดกรอไปข้างหน้าเรื่อยๆ ก็พอแล้ว

คราวนี้เจียงฉีมีประสบการณ์แล้วและรู้ว่าหวังเอ้อร์ยาควรเรียนอะไร จึงลบเนื้อหาก่อนหน้านี้ทิ้งไป แล้วดาวน์โหลดบทเรียนวิชาภาษาจีนระดับประถมปีที่สองถึงปีที่หกของสำนักพิมพ์ประชาชนศึกษามาทีเดียวทั้งหมดจนความจุเครื่องแทบไม่พอ

"เอ้อร์ยา วันนี้เธอยังไม่ต้องเรียนนะ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปให้เรียนควบคู่ไปกับหนังสือเรียน วันนี้หนังสือเรียนคงมาส่งแล้ว"

พอได้ยินว่าตัวเองกำลังจะมีหนังสือเรียน หวังเอ้อร์ยาก็ดีใจยกใหญ่ "เถ้าแก่ ฉันเขียนชื่อตัวเองลงบนหนังสือเรียนได้ไหมคะ"

"ได้สิ นั่นเป็นหนังสือของเธอนี่"

หวังเอ้อร์ยาแทบอยากจะวิ่งไปเฝ้ารอพัสดุหนังสือเรียนที่จุดรับพัสดุเสียเดี๋ยวนั้นเลย

เมื่อไม่มีอะไรทำ เจียงฉีจึงนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา

พักนี้รสนิยมของหวงฟู่กุ้ยเปลี่ยนจากซีรีส์รักโรแมนติกมาเป็นซีรีส์สืบสวนสอบสวน ขอแค่เป็นคดีใหม่ เจียงฉีเริ่มดูจากกลางเรื่องก็ยังเข้าใจได้

แปดโมงกว่า อาหารเช้าของหวงฟู่กุ้ยก็เสร็จเรียบร้อย

ผักอบ ไข่ตุ๋น พายไส้หมู และน้ำเต้าหู้คั้นสด

เจียงฉีรู้ว่าผักอบนี้หวงฟู่กุ้ยตั้งใจทำให้ตนโดยเฉพาะ เลยไว้หน้าด้วยการกินไปเกินครึ่งจาน

ผักอบฝีมือหวงฟู่กุ้ยไม่ใช่มะเขือยาวอบหรือกุยช่ายอบแบบที่พบเห็นได้ทั่วไปตามร้านปิ้งย่าง แต่เป็นดอกกะหล่ำอบ

ไม่ได้โรยชีส แต่ทาด้วยน้ำผึ้ง ซีอิ๊ว น้ำมันงา และพริกไทยดำเล็กน้อย ดอกกะหล่ำที่อบออกมาไม่ค่อยมีน้ำฉ่ำๆ แต่ก็ไม่ถึงกับแห้งกรังจนกินไม่ได้

หวงฟู่กุ้ยศึกษาวิธีใช้เตาอบมาหลายวัน ตอนนี้ขอแค่ไม่ใช้เตาอบทำเมนูเนื้อสัตว์ชิ้นโตก็ไม่มีทางทำพังอีกแล้ว

ดอกกะหล่ำอบรสชาติไม่เลวเลย พอกินไปเรื่อยๆ เจียงฉีก็รู้สึกว่าอร่อยดีเหมือนกัน ถ้าโรยพริกป่นลงไปอีกหน่อยคงจะยิ่งถึงเครื่องกว่านี้

หลังจากเฒ่าจอห์นกินอาหารเช้าเสร็จก็รินน้ำเต็มแก้ว เจียงฉีอาศัยจังหวะนี้แอบดูคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ เหล่าสารบัญทั้งหลายเริ่มคุยกันอย่างออกรสแล้ว

ห้องไลฟ์ของเฒ่าจอห์นเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก ตราบใดที่สตรีมเมอร์พูด คนดูก็จะไม่กล้าพิมพ์อะไรเลย แต่พอสตรีมเมอร์หยุดพูดเมื่อไหร่ คนดูก็จะรีบฉวยโอกาสพิมพ์คุยกันทันที

ผู้คนในช่องคอมเมนต์ต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บ้างก็บอกความคืบหน้าในการอ่านทบทวนของตัวเอง บ้างก็บอกมหาวิทยาลัยที่ตนจะสอบเข้า บ้างก็แลกเปลี่ยนกันว่าควรซื้อหนังสือคู่มือเล่มไหน และยังมีคนเสนอว่าให้ตั้งกลุ่มแฟนคลับเฒ่าจอห์นเจเอสขึ้นมาเลย เพื่อที่ทุกคนจะได้เข้าไปปรึกษาพูดคุยเรื่องการเรียนในกลุ่มด้วยกัน

ข้อเสนอนี้ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากคนดูในห้องไลฟ์ jr123ew ซึ่งเป็นเสี่ยเปย์อันดับหนึ่งรีบจัดการสร้างกลุ่มขึ้นมาก่อนใครเพื่อน พอเจียงฉีกดเข้ากลุ่มไป ในกลุ่มก็มีสมาชิกสี่สิบกว่าคนแล้ว

คนในกลุ่มกำลังคุยเรื่องเรียนกันจริงๆ จังๆ

แม้เสี่ยเปย์อันดับหนึ่งจะเรียนคณิตศาสตร์ขั้นสูงไม่ค่อยเก่ง แต่ทัศนคติในการเรียนกลับจริงจังมาก

ในฐานะผู้ชมผู้ภักดีที่ดูไลฟ์ของเฒ่าจอห์นตั้งแต่วันแรก แถมยังเปลี่ยนไลฟ์วันแรกให้กลายเป็นการติวแบบตัวต่อตัวของตัวเอง อีกทั้งยังมารอหน้าห้องไลฟ์ตอนหกโมงเช้าทุกวันไม่เคยขาด jr123ew ได้ถ่ายรูปสมุดเลกเชอร์ที่ตนจดไว้ตลอดหลายวันที่ผ่านมาส่งลงกลุ่มเพื่อแบ่งปันให้ทุกคน

ในกลุ่มต่างพากันพิมพ์อวยพรขอให้คนดีอย่างเสี่ยเปย์อันดับหนึ่งสอบติดกันถ้วนหน้า

เจียงฉีเหลือบมองความคืบหน้าในการเลื่อนดาว ตอนนี้ขึ้นมาเป็น 92/100 แล้ว

ผู้ชมหน้าใหม่ในห้องไลฟ์ของเฒ่าจอห์น มักจะต้องรอจนกระทั่งการสอนช่วงหนึ่งของเฒ่าจอห์นจบลง หรือรอจังหวะที่เขาพักกินข้าวเช้า จิบน้ำ ถึงจะเริ่มรู้สึกตัว และหลังจากซึมซับเนื้อหาแล้วถึงจะมอบแต้มชื่อเสียงออกมาให้

ตอนกำลังเรียน ในหัวมีแต่เรื่องตั้งใจฟังกับจดเลกเชอร์ตามอาจารย์ให้ทัน ใครจะมีเวลามามัวแสดงความชื่นชอบต่ออาจารย์กันเล่า

พอกินข้าวเสร็จ เจียงฉีก็เปิดห้องไลฟ์ทิ้งไว้แล้วดูทีวีต่อ

วันนี้เฒ่าจอห์นแทบไม่ได้หยุดพักเลยนอกจากตอนกินข้าว สองวันก่อนเวลาเขาไลฟ์มักจะสอนจบส่วนหนึ่งแล้วพักหายใจสักสองสามนาที จิบน้ำเดินออกมาข้างนอกรอบหนึ่งแล้วค่อยกลับเข้าไปสอนต่อ

แต่วันนี้ดูเหมือนเขาจะเร่งรัดเนื้อหาอยู่บ้าง และกะเวลาได้เป๊ะมากทีเดียว พอถึงเวลา 09:59 น. เขาก็สอนโจทย์ตัวอย่างสุดท้ายของเนื้อหาปกติตามหลักสูตรเสร็จสิ้น จากนั้นก็เชื่อมต่อไปยังเรื่องฟูเรียร์ได้อย่างไร้รอยต่อ

เรื่องฟูเรียร์ถือเป็นจุดสำคัญและยากที่สุด ทั้งยังเป็นฝันร้ายของเหล่านักศึกษาคณะวิทย์และวิศวะนับไม่ถ้วน นอกจากจะเจอในวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงแล้ว ในวิชาภาคอีกมากมายอย่างเช่นสัญญาณและระบบ หรือวิศวกรรมไฟฟ้า ก็ยังมีเงาร่างของมันคอยแปลงร่างหลอกหลอนอยู่เสมอ

พอถึงเวลา 10:00 น. ผู้ชมกลุ่มใหญ่ที่ตั้งใจมารอฟังเรื่องฟูเรียร์โดยเฉพาะก็แห่กันเข้ามาในห้องไลฟ์ ยอดคนดูในห้องไลฟ์พุ่งทะลุ 400 คนเป็นครั้งแรก

"เนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับฟูเรียร์ค่อนข้างเยอะอยู่สักหน่อย ภายในเวลาสองชั่วโมงคงอธิบายไม่หมดแน่ครับ เนื่องจากเป็นเพาเวอร์พอยต์ที่ทำขึ้นมาชั่วคราวเมื่อวาน ผมจึงใส่แค่แนวคิดพื้นฐานกับโจทย์ไว้บนสไลด์ ส่วนขั้นตอนการแก้โจทย์อย่างละเอียดผมจะเขียนด้วยมือ ให้ดูที่…"

"เอ๊ะ กล้องมีปัญหาหรือเปล่าครับ ทำไมไม่มีภาพล่ะ"

เจียงฉีได้ยินดังนั้นก็รีบก้มมองมือถือทันที แล้ววิ่งเข้าไปในห้องเพื่อช่วยเฒ่าจอห์นตั้งค่าสัญญาณภาพจากกล้องตัวนอก

"ผมกดแล้วนี่ครับ ทำไมไม่ออกล่ะ" เฒ่าจอห์นเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ

"ตั้งค่าผิดน่ะครับ" เจียงฉีอธิบายพร้อมกับจัดการให้เฒ่าจอห์นจนเรียบร้อย ถือโอกาสช่วยปรับมุมกล้องและเปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ชมในห้องไลฟ์จะมองเห็นสิ่งที่เขียนบนกระดาษได้อย่างชัดเจน

เสียเวลาไป 5 นาที เฒ่าจอห์นก็เริ่มสอนต่อ

สิบสองนาฬิกาตรง เฒ่าจอห์นจบการไลฟ์ พร้อมทิ้งท้ายไว้หนึ่งประโยค "พรุ่งนี้ตอนสิบโมงเช้าจะไม่สอนเนื้อหาที่ยังอธิบายไม่จบในวันนี้นะครับ ใครที่สนใจก็สามารถกดติดตาม และช่วยแชร์ห้องไลฟ์ให้คนอื่นได้ครับ"

จากนั้นก็ปิดไลฟ์ด้วยความเร็วแสง ไม่เปิดโอกาสให้ผู้ชมในห้องไลฟ์ได้ส่งของขวัญเลยแม้แต่นิดเดียว

นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งหนึ่งถึงกับอึ้งไปเลย

"อาจารย์จอห์น ทำไมวันนี้ถึงรีบปิดไลฟ์เร็วนักล่ะครับ" เจียงฉีมองคอมเมนต์ที่กำลังเลื่อนผ่านไปอย่างบ้าคลั่งในห้องไลฟ์ที่มืดสนิทไปแล้ว "หลายคนยังไม่ทันตั้งตัวกันเลย"

"หมดเวลาแล้วครับ" เฒ่าจอห์นกล่าว "เดิมทีวันนี้ตั้งใจจะเร่งเนื้อหาให้เร็วขึ้น จบตอนสิบเอ็ดโมงห้าสิบห้าเพื่อจะได้เหลือเวลาอีกห้านาทีไว้ดูคอมเมนต์ แต่สุดท้ายก็ล่าช้าไปจนได้"

มิน่าล่ะวันนี้เฒ่าจอห์นถึงได้เร่งสอนขนาดนั้น ที่แท้ก็เพื่อจะบีบเวลาให้เหลือนี่เอง

เจียงฉีกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นเจียงฉีที่ได้อัปเกรดการ์ดตัวละคร 【จอห์น เซอร์ไววัล】 ขึ้นสู่ระดับสองดาว การ์ดนี้ได้ปลดล็อกทักษะใหม่เรียบร้อยแล้ว"

เลื่อนดาวแล้ว!

"อาจารย์จอห์น คุณเลื่อนดาวแล้วครับ!"

"วิเศษไปเลยน้องจอห์น นึกอะไรใหม่ๆ ออกบ้างไหม" หวงฟู่กุ้ยเองก็พลอยยินดีไปกับเฒ่าจอห์นด้วย

เฒ่าจอห์นพยายามเริ่มนึกย้อนความทรงจำ แล้วตกอยู่ในความเงียบงัน