ตอนที่ 77 หมอหลวง

หากว่ากันตามคำพูดของคนรุ่นเก่า จางจิ่งถงคนนี้ก็คงเป็นหมอหลวงดี ๆ นี่เอง ในอดีตหมอหลวงมีหน้าที่ตรวจรักษาฮ่องเต้และเหล่าพระสนม ส่วนจางจิ่งถงก็มีหน้าที่ตรวจรักษาผู้นำระดับประเทศและบรรดาข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่มีหน้ามีตาโดยเฉพาะ

คนที่เขาได้พบเจอล้วนเป็นบุคคลระดับแถวหน้าทั้งสิ้น คนที่จะให้จางจิ่งถงไปตรวจรักษาได้นั้น อย่างต่ำที่สุดก็ต้องเป็นระดับนายพล

กู้โยวพลันเข้าใจได้ทันทีว่า เหตุใดเมิ่งหงถูที่ดูไม่ธรรมดาคนนั้นถึงยังยอมก้มหัวให้จางจื้อหยาง ที่แท้เขากับตระกูลจางก็ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันตั้งแต่แรกแล้ว

อาคารหลังนี้ดูภายนอกเรียบง่าย แต่ความจริงกลับไม่ธรรมดาเลยสักนิด กู้โยวถึงกับได้เห็นสิ่งของอย่างเตาหลอมยาในนี้ และยังมีของอีกมากมายที่มีแต่แพทย์แผนจีนโบราณเท่านั้นถึงจะได้ใช้

สมุนไพรที่เก็บรักษาไว้ในอาคารมีมากมายจนนับไม่ถ้วน เรียกได้ว่าขอเพียงเป็นสมุนไพรที่มีชื่อระบุไว้ในตำราแพทย์แผนจีน ก็สามารถหาพบได้ที่นี่ทั้งหมด

ในที่สุดโจวไฉ่เหวินกับจี้เสี่ยวซานก็พากู้โยวเข้าไปในห้องห้องหนึ่งด้วยท่าทางลึกลับ ที่นี่ก็ยังคงเป็นที่เก็บสมุนไพรเช่นกัน แต่สิ่งที่ต่างจากห้องอื่นคือ สมุนไพรที่นี่ล้วนเก็บไว้ในขวดแก้วใบเล็กอันประณีตทีละใบ สมุนไพรบางชนิดที่เก็บไว้ด้านในมีขนาดเล็กเพียงแค่เท่าเล็บมือเท่านั้น

กู้โยวไล่ดูทีละขวด ชื่อยาบนขวดพวกนั้นเธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย แม้แต่ใน "สารานุกรมสมุนไพรร้อยชนิด" ก็ยังไม่มีบันทึกไว้

"หลิงจือ เธอรีบมาดูเร็ว ทำไมสมุนไพรพวกนี้ฉันถึงไม่เคยเห็นมาก่อนเลยล่ะ" กู้โยวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามในใจ

"โฮสต์คะ นี่ล้วนเป็นสมุนไพรจีนที่สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว คาดว่าที่เก็บรักษาไว้ในนี้น่าจะเป็นของที่เหลืออยู่เพียงเท่านี้ในโลกแล้วล่ะค่ะ ดังนั้นจึงถูกลบออกจาก 'สารานุกรมสมุนไพรร้อยชนิด' ไปตั้งนานแล้ว!" หลิงจือกล่าว

"อะไรนะ! เธอจะบอกว่าของในนี้ล้วนเป็นสมุนไพรที่สูญพันธุ์ไปแล้วงั้นเหรอ" กู้โยวแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

ขวดแก้วที่เก็บไว้ในห้องนี้อย่างน้อยก็มีเป็นร้อยขวด ถึงแม้จะมีขนาดเล็กใหญ่ต่างกันไปไม่เหมือนกัน แต่ถ้าบอกว่าล้วนเป็นของที่สูญพันธุ์ไปแล้วจริง ๆ มันก็น่าตกใจเกินไปหน่อย

"ใช่แล้วค่ะ อย่างเช่นขวดที่อยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้ เลือดมังกร เดี๋ยวนี้จะไปหามังกรมาจากไหนกันล่ะคะ เลือดมังกรที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยเลือดปลาไหลนาไปตั้งนานแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้นความหมายของเธอก็คือ เมื่อก่อนเคยมีมังกรอยู่จริง ๆ น่ะสิ"

"เรื่องนี้ฉันบอกไม่ได้หรอกค่ะ คุณต้องไปคิดเอาเองนะ!"

กู้โยวไล่ดูไปทีละขวด ล้วนแต่เป็นชื่อยาที่แปลกประหลาดพิลึกพิลั่นทั้งสิ้น

"เป็นไงล่ะ เปิดหูเปิดตาเลยใช่ไหม" จี้เสี่ยวซานเห็นกู้โยวตั้งใจดูขนาดนั้น ก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

"อืม เปิดหูเปิดตาจริง ๆ ค่ะ!"

"พี่ไม่ได้คุยโวนะ ยาในนี้ของพวกเราล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากในโลก สุ่มหยิบอันไหนออกไปสักอัน ก็เพียงพอจะทำให้คนทั้งโลกตกตะลึงได้แล้ว!"

เรื่องนี้ย่อมไม่ต้องพูดถึง เอาแค่เลือดมังกรนั่น หากนำออกไป ไม่ทำให้ทั่วโลกแตกตื่นตกใจเลยหรืออย่างไร

"นี่กู้โยว ฉันเห็นเธอตั้งใจดูขนาดนี้ เธอสนใจแพทย์แผนจีนเป็นพิเศษเลยใช่ไหมล่ะ" โจวไฉ่เหวินถามขึ้น

กู้โยวพยักหน้า "จ้ะ ฉันค่อนข้างสนใจแพทย์แผนจีนน่ะ"

"แล้วเธอรู้จักสมุนไพรจีนกี่ชนิดกันล่ะ" โจวไฉ่เหวินถามต่อ

กู้โยวชะงักไปแล้วหยุดคิด สมุนไพรใน "สารานุกรมสมุนไพรร้อยชนิด" มีทั้งหมดหนึ่งหมื่นแปดพันสี่ร้อยสามสิบสองชนิด เธอเรียนรู้จนหมดสิ้นแล้ว แต่ถ้าบอกตัวเลขนี้ออกไป คาดว่าคงจะทำให้คนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อเป็นแน่

"ก็แค่ราว ๆ พันชนิดน่ะจ้ะ" กู้โยวกล่าว

โจวไฉ่เหวินกับจี้เสี่ยวซานเบิกตากว้างพร้อมกัน แล้วพูดออกมาเป็นเสียงเดียวว่า "ราว ๆ พันชนิดเหรอ"

"จ้ะ ก็แค่ราว ๆ พันชนิด" กู้โยวพยักหน้าอย่างจริงจัง

ในที่สุดโจวไฉ่เหวินก็เข้าใจแล้วว่าทำไมจางจิ่งถงถึงดึงตัวกู้โยวมาที่สถาบันวิจัย และเข้าใจแล้วว่าทำไมกู้โยวคนนี้มาถึงก็สามารถนั่งตำแหน่งผู้ช่วยได้ทันที

"แล้วตอนนี้เธอตรวจวินิจฉัยโรคเป็นหรือเปล่าล่ะ" โจวไฉ่เหวินถามอีก

กู้โยวลองคิดดู ตอนนี้เธอทำได้แค่มองกับดมกลิ่น และก็เพิ่งสั่งเทียบยาออกไปได้แค่สองใบเท่านั้น ใบหนึ่งยังเป็นของแม่เธอเองด้วยซ้ำ

"ไม่นับว่าเป็นหรอกจ้ะ ฉันจับชีพจรไม่เป็น"

"อ้อ แล้วเธอยังทำอะไรเป็นอีกบ้างล่ะ" โจวไฉ่เหวินถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเล็กน้อย

กู้โยวส่ายหน้า "อย่างอื่นฉันก็ทำไม่เป็นแล้วจ้ะ"

จางจิ่งถงออกไปคราวนี้จนกระทั่งถึงช่วงบ่ายก็ยังไม่กลับมา กู้โยวจึงยังคงกังวลอยู่ว่าถึงเวลานั้นเธอจะกลับไปที่อำเภอได้อย่างไร

พอใกล้จะถึงเวลาเลิกงาน จางจิ่งถงก็โทรศัพท์เข้ามา บอกให้โจวไฉ่หยุนพากู้โยวไปพักที่หอพัก แล้วช่วยเธอเบิกของใช้ในชีวิตประจำวันมาให้อีกหนึ่งชุด

พอวางสายก็ถึงเวลาเลิกงานพอดี โจวไฉ่เหวินดึงกู้โยวแล้วเดินออกไปข้างนอก

"ไปกันเถอะ เลิกงานแล้ว อาจารย์บอกว่าเดี๋ยวให้ฉันพาเธอไปที่หอพัก!"

หอพักเหรอ ชาติก่อนตอนกู้โยวทำงานในโรงงานทอผ้าก็เคยอยู่หอพัก ห้องหนึ่งนอนกันเจ็ดแปดคน ก็นับว่าครึกครื้นดีเหมือนกัน

เพียงแต่ว่าวันนี้เธอรีบมาขนาดนี้ อะไรก็ไม่ได้เอามาเลย แม้แต่ผ้าเช็ดหน้าผืนเดียวก็ไม่มี เงินติดตัวก็ไม่มี จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น โจวไฉ่เหวินก็จูงมือเธอเดินออกจากอาคารหลังเล็ก เลาะไปตามทางเดินสายเล็กๆ ในสวนดอกไม้ด้านนอก มุ่งหน้าไปทางด้านหลังตึก

หอพักอยู่ด้านหลังอาคารสำนักงานพอดี ข้างๆ กันนั้นยังมีโรงอาหารอีกด้วย ตอนเที่ยงกู้โยวไปกินข้าวกับโจวไฉ่เหวินและจี้เสี่ยวซานมาแล้ว กับข้าวข้างในไม่เพียงมีหลากหลายชนิด แต่ยังอร่อยมาก หมั่นโถวขาวลูกโตก็มีให้กินจนอิ่มไม่อั้น

หอพักของกู้โยวอยู่ห้องเดียวกับโจวไฉ่เหวิน ในห้องมีเตียงนอนแค่สองเตียง โจวไฉ่เหวินบอกให้กู้โยวรออยู่ในห้อง ส่วนตนเองออกไปช่วยเบิกเครื่องนอนและของใช้มาให้

กู้โยวคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าหน่วยงานของรัฐจะดีขนาดนี้ ของทุกอย่างจัดหามาให้ครบครัน แม้กระทั่งแปรงสีฟัน ยาสีฟัน แล้วก็สบู่ก็มีให้พร้อมสรรพ

ยังดีที่ของพวกนี้ชาติก่อนตอนที่กู้โยวทำงานในโรงงานทอผ้าก็พอจะได้ใช้มาบ้าง ไม่อย่างนั้นคงต้องขายหน้าแน่ๆ เธอยังจำได้ว่าในชาติก่อน ตอนที่เพิ่งเข้าเมืองมาใหม่ๆ เธอเอาแชมพูสระผมมาทาหน้าเหมือนครีมบำรุง ผลก็คือเวลาทำงานพอเหงื่อออก เศษด้ายก็ติดเต็มหน้าไปหมด พอปาดเหงื่อทีก็ขาวโพลนไปทั้งหน้า

เธอไม่มีวันลืมเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมงานได้เลย นับตั้งแต่ตอนนั้นเองที่เธอเริ่มมีความคิดอยากจะเรียนหนังสือ จึงเก็บหอมรอมริบซื้อพจนานุกรมเล่มเล็กๆ มาเล่มหนึ่ง พอเลิกงานก็แอบมุดเข้าไปอ่านใต้ผ้าห่ม

ไม่อย่างนั้นในชาตินี้ต่อให้มีระบบหมอเทวดา แต่ถ้าเธออ่านหนังสือไม่ออก ทุกอย่างก็ไร้ประโยชน์

คืนนี้ในใจของกู้โยวเปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้น ดีใจจนแทบนอนไม่หลับ นึกไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีสมุนไพรมากกว่าในร้านขายยาเสียอีก เช่นนั้นเวลาทำภารกิจก็คงจะสะดวกมือยิ่งขึ้นไปอีก แถมยังได้ยินโจวไฉ่เหวินบอกว่า สมุนไพรที่นี่นอกจากพวกที่ปิดผนึกอยู่ในขวดแก้วซึ่งล้ำค่าเป็นพิเศษแล้ว นอกนั้นพวกเขาสามารถหยิบใช้ได้ตลอดเวลา เพื่อความสะดวกในการวิจัยนั่นเอง

เพียงแต่ว่าการได้อยู่ห้องเดียวกับโจวไฉ่เหวิน เธอคงต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น อย่าให้หล่อนเกิดความสงสัยในตัวเธอขึ้นมาเด็ดขาด

สองสามวันต่อมากู้โยวก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว เธอร่วมทำการทดลองต่างๆ ไปพร้อมกับโจวไฉ่เหวินและจี้เสี่ยวซาน ในตอนแรกกู้โยวก็ไม่เข้าใจว่าการพัฒนายาสมุนไพรจีนสำเร็จรูปหมายถึงอะไร แต่ไม่นานเธอก็พบว่า การพัฒนายาสมุนไพรจีนสำเร็จรูปบางชนิดนั้น ที่แท้ก็คล้ายคลึงกับการหลอมโอสถของเธอไม่น้อย

นั่นก็คือการนำเอาสมุนไพรหลากหลายชนิดมาแปรรูปและสกัดตามตำรับยาที่กำหนด เพื่อให้ร่างกายมนุษย์ดูดซึมได้เหมาะสม และทำออกมาในรูปแบบยาเม็ด ยาลูกกลอนที่รับประทานได้ง่าย แม้ว่าช่วงสองสามวันนี้เธอจะคอยเฝ้าดูอยู่ข้างๆ อย่างระมัดระวัง แต่ด้วยคำชี้แนะของเจ้าตัวเล็กอย่างหลิงจือ เธอก็ได้รับประโยชน์กลับมาอย่างมหาศาลทีเดียว

วันที่สามหลังจากมาถึงสถาบันวิจัย โจวไฉ่เหวินก็วิ่งเอะอะโวยวายเข้ามาจากด้านนอกตั้งแต่เช้าตรู่

"นี่ๆ วันนี้มีคนจากวิทยาลัยแพทย์มาทัศนศึกษาที่นี่ด้วยนะ รีบลุกเร็วเข้า ได้ยินว่ามีหนุ่มหล่อมาเพียบเลย ตื่นสายจะดูไม่ทันเอานะ!"