ตอนที่ 60 Let the Bullets Fly เข้าฉาย

ดารามักชอบออกมาขอโทษด้วยคำพูดที่ว่า ขอโทษที่ทำให้เปลืองพื้นที่สื่อ แต่จนถึงตอนนี้ทั้งเกาหลิงและเฮ่ออูซีก็ยังไม่มีใครพูดเรื่องเปลืองพื้นที่สื่อสักคำ

โปรแกรมฉายช่วงตรุษจีนถือเป็นเค้กก้อนใหญ่ที่สุดของรายได้หนังในประเทศ ปกติจะมีหนังหลายสิบเรื่องที่เตรียมตัวรอฉายอย่างใจจดใจจ่อ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทุกเรื่องล้วนถูกสองเรื่องนี้บดบังจนมิด ไม่ว่าจะการเดินสายโปรโมตตามรายการ หรือการโปรโมตของสปอนเซอร์ ไม่รู้ว่าทุ่มงบประชาสัมพันธ์ไปเท่าไหร่ถึงได้ถาโถมไปทั่วทุกหนแห่งขนาดนี้

วันนี้เธอไปออกรายการ "Ace vs Ace" พรุ่งนี้ฉันไปออกรายการ "Back to Field" ไม่มีใครยอมใคร

แม้แต่ตอนที่ฉู่ซุ่นเดินออกจากโรงแรม ป้ายโฆษณาข้างป้ายรถเมล์ที่เห็นก็ถูกหนังสองเรื่องนี้เหมาไปหมดแล้ว

การโหมโปรโมตกันขนาดนี้ของทั้งสองฝ่าย ทำให้คนทั่วไปที่ไม่ค่อยสนใจภาพยนตร์เริ่มคิดอยากจะไปดูขึ้นมาจริงๆ

"จึ๊ๆ ทุ่มเงินโปรโมตไปเยอะขนาดนี้ ถ้าผมกินรวบผลประโยชน์ทั้งหมดไป จะดูใจร้ายไปหน่อยไหมเนี่ย" เมื่อความคิดสุดพิเรนทร์ของฉู่ซุ่นผุดขึ้นมา ผลลัพธ์จากการโปรโมตของหนังทั้งสองเรื่องนี้ก็กำลังจะถูกเขาฉกไปใช้ในไม่ช้า

บางคนอาจจะถามว่า จะเปิดเผยเรื่องที่สามราชาภาพยนตร์ร่วมแสดงบนเวทีเดียวกันงั้นเหรอ

เป็นไปไม่ได้หรอก ฉู่ซุ่นอยากจะสนองรสนิยมสายปั่นของตัวเอง ย่อมต้องได้เห็นสีหน้างงเป็นไก่ตาแตกของผู้ชมตอนที่เห็นสามราชาภาพยนตร์พร้อมกัน ถึงขั้นเตรียมตัวจะไปนั่งซุ่มดูในโรงหนังเลยทีเดียว

เรียกได้ว่าฉู่ซุ่นจงใจปิดบังอยู่บ้าง คนในวงการที่รู้เรื่อง เช่น ผู้บริหารบางส่วนของซีอิ่ง หรือคนในบริษัทต้นสังกัดของต้วนหลินหลี่กับซุนกวงไถที่ได้เห็นสัญญา ต่างก็เข้าใจตรงกันไปเองโดยไม่ต้องนัดหมายว่าเป็นแผนโปรโมต

ต้องยอมรับเลยว่า คนในสังคมและคนเมืองนี่คิดอะไรซับซ้อนกันจริงๆ

หรือควรพูดว่า คิดไม่ถึงเลยต่างหากว่าผู้กำกับจะเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่น มันไม่สอดคล้องกับผลประโยชน์ของพ่อค้า และไม่เข้ากับตรรกะความคิดของมนุษย์เอาเสียเลย

วงการไหนสุดท้ายก็กลายเป็นพวงหรีด เวทีไหนสุดท้ายก็กลายเป็นเวทีเซ่นไหว้ โลกไหนสุดท้ายก็เหลือแค่โลกคนเป็นกับคนตาย วงการบันเทิงก็ยังอยู่ห่างจากพวงหรีดอีกหน่อย

และเพราะความที่เป็นวงการบันเทิง จึงแทบไม่มีความลับไหนปิดมิด ปัญหาสำคัญคือกองถ่าย Let the Bullets Fly ทำตัวโลว์โปรไฟล์เกินไป โลว์โปรไฟล์จนคนลืมไปแล้ว จึงไม่มีใครมาคอยขุดคุ้ยเรื่องนี้ แม้จะเก็บความลับไม่อยู่ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นมีข่าวลือสะพัดว่อนไปทั่วเมือง

เวลาที่เหลือยังคงเป็นการฟาดฟันดุเดือดระหว่างหนังที่ได้อันดับหนึ่งกับยาถอนพิษร้าย ได้ยินมาว่าเดิมที "ชีตาห์กวาดล้าง" ที่อวี๋หมิ่นแสดงนำก็อยากจะลงโปรแกรมวันส่งท้ายปีเก่าเช่นกัน ทว่าพอเห็นศึกใหญ่ขนาดนี้ก็ตกใจกลัวจนต้องเลื่อนไปฉายหลังปีใหม่แทน

บรรยากาศปีใหม่ในเมืองเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ โคมไฟสีแดงประดับตามท้องถนนพร้อมกับผู้คนที่เดินขวักไขว่อย่างเร่งรีบ

เพลงเศร้าที่นานๆ จะได้ยินตามทาง ก็เปลี่ยนเป็นเพลงแนว "สวัสดีปีใหม่" กันหมด

และในช่วงเวลาที่คลื่นลมสงบ ดั่งความเงียบสงบก่อนพายุจะมาถึง ฉู่ซุ่นที่ไม่เคยอัปเดตอะไรมานับหมื่นปี ก็พลันโพสต์เวยปั๋วข้อความหนึ่ง

ฉันไม่ใช่ฉู่ซุ่น: [ภาพยนตร์ #Let the Bullets Fly# กำหนดฉายวันที่ 24 มกราคม และในวันที่ 22 มกราคม หรือก็คือวันพรุ่งนี้ จะเปิดฉายรอบพรีวิวพิเศษล่วงหน้าทั่วจักรวาล]

กำหนดฉายวันที่ 24 มกราคมไม่ใช่ข่าวใหญ่อะไร เพราะวันนั้นคือวันส่งท้ายปีเก่า โปรแกรมฉายช่วงตรุษจีนครอบคลุมตั้งแต่คืนส่งท้ายปีเก่าไปจนถึงวันที่สิบห้าเดือนหนึ่ง แต่ไอ้ฉายพรีวิวทั่วจักรวาลนี่มันคืออะไรกัน

แน่นอนว่าผู้คนไม่ได้โง่ ทุกคนรู้ว่าคำว่าทั่วจักรวาลของฉู่ซุ่นเป็นแค่คำเปรียบเปรย ซึ่งก็เทียบเท่ากับการฉายรอบพรีวิวทั่วประเทศ รูปแบบการฉายรอบพรีวิวนี้มีอยู่ในฝั่งตะวันตกมาครึ่งศตวรรษแล้ว แต่ในประเทศเพิ่งมีมาได้แค่สิบกว่าปี

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร รูปแบบและเป้าหมายของมันก็เหมือนกัน

ขอถามหน่อยว่า แล้วมันเป็นรูปแบบไหนและมีเป้าหมายอะไรล่ะ

ก็คือเลือกเมืองมาไม่กี่แห่ง ปกติจะเป็นหนึ่งหรือสองเมือง จากนั้นก็เลือกโรงหนังไม่กี่โรงเพื่อเปิดฉาย

เป้าหมายของมันก็เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชม ขณะเดียวกันก็เป็นการสร้างกระแสพูดถึงไปด้วย

แน่นอนว่าการฉายรอบพรีวิวในปัจจุบันเริ่มผิดเพี้ยนไปบ้าง นักวิจารณ์หนังจำนวนมากที่ไปดูรอบพรีวิวได้รับซองแดงจากค่ายหนัง จึงปั่นคะแนนรอบพรีวิวไว้สูงลิ่ว ซึ่งชาติก่อนฉู่ซุ่นก็เคยคลื่นไส้กับเรื่องพรรค์นี้มาแล้วรอบหนึ่ง

หนังรักเรื่องหนึ่งที่ดารานามสกุลเฉินแสดง แค่จะให้สอบผ่านยังยากเลือดตาแทบกระเด็น แต่คะแนนรอบพรีวิวกลับปั่นไปถึง 9.7 ได้ แม่มเอ๊ย!

กลับเข้าเรื่อง ไม่ว่าจะผิดเพี้ยนหรือไม่ การกระทำของฉู่ซุ่นครั้งนี้ก็ถือว่ามหัศจรรย์พันลึกเกินไปแล้ว

ฉู่ซุ่นได้ให้คำจำกัดความใหม่ของการฉายรอบพรีวิวไปเสียแล้ว

เดิมทีนึกว่าทางฝั่งฉู่ซุ่นจะยอมถอยแล้ว หรือไม่ก็คงเลื่อนโปรแกรมหลบ "ชีตาห์กวาดล้าง" นึกไม่ถึงว่าจะโผล่มาสร้างข่าวใหญ่สะเทือนวงการแบบนี้ พวกสื่ออิสระที่จ้องเกาะกระแสกินจึงพร้อมใจกันรายงานข่าวทันที

" 'กระสุน' ที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในซอกหลืบ มีรายงานว่าภายใต้การคุกคามของเสือหน้าจระเข้หลัง กลยุทธ์ที่ฉู่ซุ่นคิดได้สำหรับหนังเรื่องใหม่คือการเข้าฉายล่วงหน้าสองวัน!" —— ข่าวบันเทิง

"ฉายจริงในคราบพรีวิว ฉู่ซุ่นสมเป็นอัจฉริยะวิปริตจริงๆ ที่สร้างโมเดลรอบพรีวิวแบบใหม่ขึ้นมา นั่นคือการพรีวิวทั่วประเทศ หวังจะชิงส่วนแบ่งเค้กตัดหน้าไปก่อนหนึ่งก้าว" —— ข่าวหนังใหม่

"ทางเลือกที่จำยอม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูร้ายกาจถึงสองทาง ในที่สุดฉู่ซุ่นก็เลือกวิธีที่รักษาหน้าที่สุด" —— หนังน่ารู้

ทุกคนต่างดูออกว่าการกระทำของฉู่ซุ่นในแง่หนึ่งก็คือการเลี่ยงการปะทะ จึงไม่ได้มีใครวิจารณ์รุนแรง ส่วนใหญ่เป็นเพียงการแซวขำๆ และมองว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไม่ใช่ความผิดของฝีมือ

จ้าวเว่ยฝานได้รับข่าวนี้เป็นคนแรกๆ ซึ่งในเวลานั้นเขากำลังคุยกับทางสปอนเซอร์เรื่องเงินสนับสนุนและแผนการโปรโมตขั้นต่อไปอยู่พอดี

"ก็มีความฉลาดแกมโกงอยู่บ้าง แต่เลื่อนแค่สองวัน แสดงว่าฉู่ซุ่นยังห่วงหน้าตาอยู่ คนที่ยังห่วงหน้าตาแบบนี้ จะเอาอะไรมาสู้กับฉัน?" จ้าวเว่ยฝานกล่าวพลางคิดว่า ถ้าเป็นตัวเขาเองคงจะทำให้เด็ดขาดกว่านี้ ด้วยการจัดพรีวิวทั่วประเทศล่วงหน้าไปเลยครึ่งเดือน เพื่อทิ้งระยะห่างให้ชัดเจนขึ้น แถมยังสามารถป่าวประกาศต่อภายนอกได้อีกว่าตนกำลังท้าชนกับ "ยาถอนพิษร้าย" และยังได้เกาะกระแสความสนใจไปเต็มๆ

ส่วนเรื่องคุณภาพของหนังน่ะหรือ จ้าวเว่ยฝานหัวเราะเยาะ หมูทั้งโลกก็คงหัวเราะเหมือนกัน มันจะดีเด่จนฝืนลิขิตฟ้าได้เชียวหรือ

เช่นนั้นคำถามก็คือ ฉู่ซุ่นปอดแหกจนต้องเลี่ยงการปะทะจริงๆ หรือ

เวลาล่วงเลยมาถึงสิบโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น โดยทั่วไปแล้วรอบแรกของโรงภาพยนตร์จะเริ่มฉายราวๆ สิบโมงเช้า เมื่อใกล้ถึงช่วงตรุษจีนก็แทบไม่มีหนังเรื่องไหนเข้าฉายในเวลานี้ หนังที่ยังฉายอยู่ล้วนเป็นผลงานจากช่วงคริสต์มาส ประกอบกับศักยภาพการจัดจำหน่ายของซีอิ่งนั้นไร้ที่ติ ทำให้ในวันแรก "รอบพรีวิว" คว้าสัดส่วนรอบฉายในบางเครือโรงภาพยนตร์ไปได้ถึง 36% กล่าวคือ ในหนังทุกสามรอบจะต้องมี "Let the Bullets Fly" อยู่หนึ่งรอบ และแม้แต่ในเครือที่ให้รอบน้อยกว่า ก็ยังสูงถึง 21%

ฉู่ซุ่นเดินตัวคนเดียวมายังโรงภาพยนตร์โพลีที่อยู่ใกล้ๆ ซื้อตั๋วหนังเรื่อง Let the Bullets Fly หนึ่งใบ แล้วเดินเข้าไปนั่งที่แถวสี่

"คนดูเยอะใช้ได้เลยแฮะ" ฉู่ซุ่นกวาดสายตามอง รอบนี้น่าจะมีคนดูอยู่ราวๆ หกสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ข้างๆ เขามีคู่รักหนุ่มสาวคู่นั่งอยู่ ฝ่ายชายถือโค้กสองแก้ว ส่วนฝ่ายหญิงกอดถังป๊อปคอร์น ทั้งสองดูรักกันหวานชื่นและสวมเสื้อคู่

ตัวหนึ่งสกรีนว่า "ฉันล้างจานอย่างเดียว" อีกตัวสกรีนว่า "ฉันกินข้าวอย่างเดียว"

ฉู่ซุ่นเบะปาก เขานึกภาพจุดจบออกเลย คนล้างจานคงหิวตาย ส่วนคนกินคงอ้วนตาย นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามาดูหนังตัวเองแท้ๆ ยังต้องมาโดนยัดเยียดอาหารหมาอีก

ขอแนะนำคู่รักคู่นี้สักเล็กน้อย ฝ่ายชายชื่อเซียวเจี๋ย ฝ่ายหญิงชื่อเฝิงจี้เสวี่ย ทั้งคู่เพิ่งคบกันได้ครึ่งปี และวันนี้เป็นหนังเรื่องสุดท้ายที่พวกเขาจะดูด้วยกัน

อย่าเพิ่งเข้าใจผิด ไม่ใช่ว่าพวกเขากำลังจะเลิกกัน แต่พอดูจบเซียวเจี๋ยจะต้องกลับไปฉลองตรุษจีนที่เทียนจิน ปีนี้พวกเขาจึงต้องแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมันเพื่อฉลองปีใหม่ เพราะยังเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบด้วยกันทั้งคู่

เซียวเจี๋ยเองก็เป็นแฟนคลับของฉู่ซุ่น ขอเน้นย้ำว่าเป็นแฟนคลับของฉู่ซุ่น ไม่ใช่แฟนคลับของ "คิลบิล" ตัวเขาไม่ได้รู้สึกอินกับหนังคิลบิลเท่าไร ลางเนื้อชอบลางยา ทว่าวีรกรรมเหนือมนุษย์ของฉู่ซุ่นที่ลุยเดี่ยวฟาดกับคนเจ็ดคนจนหงายต่างหากที่กระแทกตาเขาอย่างจัง จนกลายเป็นแฟนคลับไปโดยปริยาย

พอดีกับที่พรุ่งนี้เขาต้องกลับเทียนจิน วันนี้จึงถือโอกาสแวะมาอุดหนุนเสียหน่อย

ทั้งสองกระซิบกระซาบคุยกันครู่หนึ่ง ไฟในโรงก็ดับลง หนังเริ่มฉาย

สิ่งแรกที่ปรากฏบนจอคือมังกรตัวที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการภาพยนตร์ หรือที่เรียกกันว่า "ตรามังกร" เพื่อให้ได้ตรานี้มา ผู้อำนวยการสร้างทั้งสามท่านต้องลงแรงไปไม่น้อย อาศัยบารมีจากทั้งบอสใหญ่ของซีอิ่ง อธิการบดีของเป่ยอิ่ง และนักเขียนชื่อดัง ประสานพลังกันถึงสามสาย

ผลลัพธ์ออกมาดีเยี่ยม Let the Bullets Fly ผ่านการพิจารณาฉายได้สำเร็จ โดยที่ทั้งเรื่องไม่ถูกตัดทอนแม้แต่ช็อตเดียว

ไท่อีฟิล์มและซีอิ่งอำนวยการสร้าง ตามด้วยปักกิ่งซีอิ่ง เอ้อร์สือเหวินฮว่า คังอวี๋ และตัวอีชื่อมีเดีย ร่วมอำนวยการสร้าง

ในบรรดานั้น ปักกิ่งซีอิ่งก็คือบริษัทฝ่ายประชาสัมพันธ์ของซีอิ่ง เอ้อร์สือคือบริษัทของต้วนหลินหลี่ คังอวี๋คือบริษัทของซุนกวงไถ ส่วนตัวอีชื่อมีเดีย ไม่ต้องพูดก็รู้กัน คนที่เข้าใจย่อมเข้าใจดี