ตอนที่ 67 สถานะเริ่มปรากฏ

มาคุยเรื่องหนึ่งกัน ตอนนี้ฉู่ซุ่นมีสถานะอย่างไรในวงการ?

ปัจจุบัน "Let the Bullets Fly" เอาชนะผู้กำกับหนังสายพาณิชย์รุ่นเก๋าอย่างจ้าวเว่ยฝานได้ แถมยังเอาชนะผลงานภาคต่อชุดดังของไต้เหมิงซีได้อีก ที่สำคัญที่สุดคือ ต้นทุนการสร้างของ "Let the Bullets Fly" อยู่ที่ 130 ล้านหยวนเท่านั้น ซึ่งรวมงบโปรโมตและจัดจำหน่ายไว้แล้วด้วย นี่คือกำไรเละเทะแบบไม่ต้องสงสัย

อนาคตทางการเงินสดใสไร้ขีดจำกัด

อย่าไปเชื่อคำพูดที่ว่าในวงการบันเทิงต้องได้รางวัลเท่านั้นถึงจะเป็นใหญ่ ส่วนผู้กำกับหนังสายพาณิชย์ที่ทำเงินได้มีสถานะแค่งั้นๆ

ขอแค่ทำเงินได้ นายทุนก็พร้อมจะประเคนเงินอุ้มชู ยิ่งไปกว่านั้น รายได้หนังที่สูงแปลว่าผู้ชมชอบ ตราบใดที่มีชื่อเสียงในหมู่มหาชน สถานะของคุณย่อมสูงส่งตามไปด้วยโดยธรรมชาติ

ส่วนเรื่องการกวาดรางวัล พูดกันตามตรง มันเน้นไปที่การยอมรับและความเคารพจากคนในวงการด้วยกันเสียมากกว่า การยอมรับจากผู้ชมทั่วไปจัดว่าเฉยๆ ในทางกลับกัน รายได้หนังคือการยอมรับจากคนดูนอกวงการ แม้การยอมรับจากคนในวงการจะหย่อนลงมาเล็กน้อยก็ตาม

แต่ทว่า ในแวดวงหนังออนไลน์ อย่าว่าแต่เรื่องที่คิลบิลขึ้นแท่นเป็นระดับเพดานของวงการเลย ตอนนี้การที่ฉู่ซุ่นเข้ากลุ่มแชตมา แทบไม่ต่างอะไรกับการลดตัวลงมาตบเด็ก มีแต่เสียงต้อนรับอย่างล้นหลาม

[เสิ่นโม่: ยินดีต้อนรับรุ่นน้องของผม บอกเลยนะทุกคน รุ่นน้องคนนี้ของผมโคตรเจ๋ง "คิลบิล" คือเพดานของหนังออนไลน์ ส่วน "Let the Bullets Fly" พันกว่าล้านหยวนนอนมาแน่นอน]

[ฉู่โหว: ยินดีต้อนรับครับ อยากแลกเปลี่ยนกับผู้กำกับฉู่มานานแล้ว ตอนนี้ผมกำลังถ่ายเรื่อง "ราชันสงครามคืนรัง" อยู่ ได้เรียนรู้อะไรจากคิลบิลเยอะมากเลยครับ]

[หงซิ่ง: ได้ยินชื่อเสียงของผู้กำกับฉู่มานานแล้วครับ เมื่อคืนเพิ่งไปดู "Let the Bullets Fly" มา สุดยอดมาก ผมคิดว่าเป็นหนังสายพาณิชย์ที่มีมิติที่สุดในช่วงไม่กี่ปีมานี้แบบไม่มีใครเทียบได้เลย]

[เหลยซานปิง: @เสิ่นโม่ เลิกแนะนำได้แล้ว ใครๆ ก็รู้ว่าผู้กำกับฉู่คือใคร แล้วไหนว่าเป็นรุ่นน้องนาย นายซื้อตั๋วสนับสนุนรึยังล่ะ?]

[ตู้ถิงสิ่ง: ยินดีต้อนรับผู้กำกับฉู่ครับ ผู้กำกับฉู่เข้ามา ผมรู้สึกว่าระดับของกลุ่มนี้พุ่งสูงขึ้นมาทันทีเลย ดู "คิลบิล" จบก็อยากแลกเปลี่ยนกับผู้กำกับฉู่ตั้งนานแล้ว มุมกล้องและการตัดต่อของผู้กำกับฉู่เต็มไปด้วยไอเดียของอัจฉริยะจริงๆ]

[……]

แม้จะบอกว่าวงการหนังออนไลน์เป็นวงการเล็กๆ แต่มันก็เป็นยุทธภพแห่งหนึ่ง ผู้กำกับหนังออนไลน์ในกลุ่มนี้คือคนกลุ่มเล็กๆ ที่ทำผลงานได้ดีที่สุดบนเว็บไซต์วิดีโอหลักทั้งสามแห่ง อายุอานามเฉลี่ยราวสี่สิบกว่าปี

แม้แต่คนที่อายุน้อยที่สุดที่จบจากเป่ยอิ่งอย่างเสิ่นโม่ก็อายุสามสิบเจ็ดปีแล้ว ทว่าในยามนี้แทบทุกคนที่ออนไลน์อยู่ในกลุ่มต่างก็โผล่หน้ามาต้อนรับสมาชิกใหม่อย่างฉู่ซุ่น อะไรคือสถานะ นี่แหละคือสถานะ

ถ้าความพยายามไม่ได้มีไว้เพื่ออวดเบ่ง มันก็ไร้ความหมาย

พอฉู่ซุ่นพิมพ์ทักทายไปประโยคหนึ่งว่า "สวัสดีครับทุกคน" ในกลุ่มก็รัวข้อความกันยกใหญ่ มีทั้งส่ง "สวัสดีครับผู้กำกับฉู่" หรือ "ผู้กำกับฉู่ยังไม่นอนเหรอครับ" ทำนองนี้ ปกติแล้ว การที่ในกลุ่มจะมีคนโผล่มาเยอะขนาดนี้ได้ ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเฉพาะตอนแย่งอั่งเปากันเท่านั้น

[เสิ่นโม่: พรุ่งนี้ฉันจะซื้อตั๋วไปดู จะไปอุดหนุนสักสองใบ เพื่อฉลองต้อนรับรุ่นน้อง ขอแจกอั่งเปาสักซอง ถ้าว่างก็แวะกลับไปเยี่ยมโรงเรียนบ้างนะ รุ่นน้องสมัยนี้เก่งกาจกันเหลือเกิน]

[เหลยซานปิง: ฮ่าๆๆ จำได้ว่ามีคนบอกว่าจะไปอุดหนุนตั้งแต่เมื่อวานหรือไม่ก็วันก่อนแล้วนะ]

[เหลยซานปิง: ต้อนรับผู้กำกับฉู่ ผมแจกอั่งเปาด้วยคน]

[ฉู่โหว: ขอผูกมิตรด้วยคน แจกซองเหมือนกันครับ]

นอกจากฉู่ซุ่นแล้ว ในกลุ่มมีทั้งหมดสี่สิบสองคน มีถึงสิบคนที่แจกอั่งเปาต้อนรับ หากตัดคนที่ไม่เปิดดูออกไป ก็เกือบครึ่งหนึ่งของคนที่ออนไลน์อยู่แล้วที่ส่งอั่งเปามาต้อนรับ

ฉู่ซุ่นคุยในกลุ่มต่ออีกสองสามประโยค มีคนหนึ่งชื่อหงซิ่งดึงดูดความสนใจของเขา สาเหตุหลักคืออีกฝ่ายแท็กหาเขา

[หงซิ่ง: @ฉันไม่ใช่ฉู่ซุ่น ผู้กำกับฉู่ครับ ขออนุญาตแอดเพื่อนได้ไหมครับ มีเรื่องอยากจะคุยปรึกษาส่วนตัวหน่อยครับ]

พูดตามตรง ฉู่ซุ่นไม่คุ้นชื่อนี้เลย แต่ก็กดตอบรับไปเมื่อหงซิ่งส่งคำขอเป็นเพื่อนมา

หลังจากตอบรับ หงซิ่งก็ส่งข้อความยาวเหยียดติดกันเป็นพรืดมาทันที แน่นขนัดไปหมด

"ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ แต่เวลาส่งข้อความช่วยเว้นวรรคตัดย่อหน้าหน่อยได้ไหม ตัวหนังสือเบียดกันจนปวดตาไปหมดแล้ว" ฉู่ซุ่นบ่นอุบในใจ อยากจะส่งข้อความท่อนนี้กลับไปให้อีกฝ่ายจัดย่อหน้าใหม่ให้เรียบร้อยแล้วค่อยส่งมาใหม่จริงๆ

สิ่งที่เขากลัวที่สุดเวลาคุยแชตมีอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือข้อความเสียงที่ยาวเกินยี่สิบวินาที อย่างที่สองคือตัวหนังสือที่พิมพ์ติดกันเป็นพรืดเป็นก้อนเดียว

ฉู่ซุ่นรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองใจเย็นขึ้นมากแล้ว จึงสะกดอารมณ์อ่านจนจบ พลางพอจะเข้าใจเลาๆ ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

แม้ว่าในด้านการกำกับภาพยนตร์ หงซิ่งจะเป็นเพียงผู้กำกับหนังออนไลน์ที่หนังเข้าโรงภาพยนตร์ไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่อีกสถานะหนึ่งของเขากลับเป็นโปรดิวเซอร์ของรายการ "สือฟั่งใหม่" ซึ่งรายการนี้แต่เดิมมีชื่อว่า "ห้องฉายภาพยนตร์ที่ 10"

ถูกต้องแล้ว นี่คือรายการชื่อดังทางซีซีทีวีที่ทุกคนคุ้นเคยเป็นอย่างดี คนรุ่นยุค 90 จำนวนมากเริ่มรู้จักการวิเคราะห์วิจารณ์ภาพยนตร์ก็มาจากรายการนี้นี่เอง

"รายการนี้ไม่ได้ยุติการออกอากาศไปแล้วเหรอ" ฉู่ซุ่นพึมพำกับตัวเอง พอค้นดูบนอินเทอร์เน็ตถึงได้รู้ว่าในโลกนี้ "สือฟั่งใหม่" ยังคงอยู่ เพียงแต่กระแสนิยมไม่สูงเท่าเมื่อก่อนแล้ว

เพราะในเมื่อคนรุ่นใหม่ทุกวันนี้อยากดูคลิปสปอยล์หรือวิเคราะห์หนัง ช่องดังอย่างฟาเถียวจางหรือมู่หยูสุ่ยซินไม่ตอบโจทย์กว่าหรือไง ทว่าพูดก็พูดเถอะ แม้ผู้ชมของ "สือฟั่งใหม่" จะลดลง แต่การยอมรับในแวดวงอุตสาหกรรมกลับสูงมาก มีแต่คนบอกว่า "สือฟั่งใหม่" คือตัวชี้วัดทิศทางของรางวัลฮวาเปี่ยว

รางวัลฮวาเปี่ยวไม่ต้องอธิบายความสำคัญให้มากความ จัดขึ้นทุกสองปี เป็นหนึ่งในสามรางวัลภาพยนตร์ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีนแผ่นดินใหญ่ ร่วมกันจัดโดยสามหน่วยงานผู้ทรงอิทธิพลอย่างกรมวิทยุและโทรทัศน์ ทบวงประชาสัมพันธ์ และสำนักภาพยนตร์ ส่วนเรื่องน้ำหนักความน่าเชื่อถือ ก็ลองชั่งใจเอาเองแล้วกัน

ไม่ใช่ว่าหนังเรื่องไหนได้ออกรายการวิเคราะห์ภาพยนตร์อย่าง "สือฟั่งใหม่" แล้วจะได้เข้าชิงรางวัลฮวาเปี่ยวเสมอไป แต่รางวัลฮวาเปี่ยมักจะเสนอชื่อเข้าชิงเฉพาะภาพยนตร์ที่ "สือฟั่งใหม่" เคยหยิบมาวิเคราะห์เท่านั้น

"ยอดเยี่ยม ร้ายกาจจริง ไม่คิดเลยว่าโลกนี้จะมีระบบแบบนี้ด้วย" ฉู่ซุ่นเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้ว ทว่าเขากลับแปลกใจอยู่บ้าง หงซิ่งเป็นถึงโปรดิวเซอร์ของซีซีทีวี ทำไมต้องถ่อมาเป็นผู้กำกับหนังออนไลน์ด้วย ว่างเกินไปหรือไง

[หงซิ่ง: ฉู่ซุ่น คุยโทรศัพท์กันได้ไหมครับ]

[ฉู่ซุ่น: โอเคครับ เบอร์ผม 155******]

อีกฝ่ายเคลื่อนไหวรวดเร็วมาก ฉู่ซุ่นเพิ่งส่งข้อความไป หน้าจอมือถือก็แสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกทันที

"ผู้กำกับฉู่ สวัสดีครับ ผมหงซิ่งนะ คือทาง 'สือฟั่งใหม่' ของเราอยากจะหยิบหนังเรื่องใหม่ของคุณอย่าง 'เมื่อกระสุนบิน' มาวิเคราะห์เจาะลึก พูดตามตรงผมไปดูในโรงมาสามรอบแล้วครับ" หงซิ่งบอกเจตนาตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม

อย่าคิดว่าหนังที่ผ่านการเซ็นเซอร์อย่างยากลำบากแบบ "เมื่อกระสุนบิน" จะขึ้นรายการวิเคราะห์ของซีซีทีวีไม่ได้เชียว นี่คุณกำลังดูถูกองค์หญิงสิบอยู่หรือเปล่า

คิดว่ามีแต่องค์หญิงหกเท่านั้นที่เอาแต่ใจได้ แล้วองค์หญิงสิบจะเอาแต่ใจบ้างไม่ได้หรือ ในฐานะรายการประจำช่อง CCTV10 "สือฟั่งใหม่" ไม่เคยต้องนำเรื่องพวกนี้มาคิดให้ปวดหัวเลยสักนิด

"ช่วงเวลาที่เราจะวิเคราะห์ออกอากาศ ย่อมเป็นช่วงหลังจากหนังออกจากโรงแน่นอน จุดนี้จะไม่ทำให้ผู้กำกับฉู่ต้องลำบากใจครับ" น้ำเสียงของหงซิ่งสุภาพนอบน้อม เรื่องพวกนี้เขาเชี่ยวชาญคล่องแคล่วอยู่แล้ว เพียงแต่นี่เป็นครั้งแรกที่ติดต่อมาหารือกับตัวผู้กำกับโดยตรง เพราะตามปกติเรื่องลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ต้องคุยกับนายทุนผู้สร้าง

"คงไม่ต้องให้ผมไปเป็นแขกรับเชิญอะไรหรอกนะครับ" ฉู่ซุ่นถามเช่นนี้ เพราะเมื่อครู่ตอนค้นหาข้อมูล เขาเห็นว่ารูปแบบรายการของ "สือฟั่งใหม่" เปลี่ยนไปนิดหน่อย ไม่ได้มีแค่พิธีกรพูดคนเดียวอีกแล้ว แต่ยังเชิญผู้กำกับหลักของหนังมาร่วมพูดคุยด้วย

หงซิ่งอธิบาย "เราวางแผนจะเชิญศาสตราจารย์หลี่คังหลงมาเป็นแขกรับเชิญครับ แต่ถ้าผู้กำกับฉู่..."

เขาพูดไม่ทันจบ แต่ความหมายโดยรวมคือ เดิมทีไม่ได้กะจะเชิญผู้กำกับหรอก แต่ถ้าฉู่ซุ่นเสนอตัวอยากมาเองก็ยินดี

ศาสตราจารย์หลี่คังหลงเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ประจำจงซี่ มีชื่อเสียงโด่งดังมาก

"ถ้าไม่เชิญผมก็ไม่มีปัญหาเลยครับ ผมตกลง" ฉู่ซุ่นรีบแสดงจุดยืนของตัวเองทันควัน

"???" หงซิ่งถึงกับงง "ห้องฉายภาพยนตร์ที่ 10 ของเราก็ไม่ใช่ถ้ำเสือถ้ำมังกรสักหน่อยนะครับ"

"โปรดิวเซอร์หงอย่าเข้าใจผิดครับ ประเด็นคือเนื้อแท้ผมเป็นคนขี้อาย ไม่ค่อยชอบสุงสิงพูดคุยกับใคร" ฉู่ซุ่นแก้ต่าง "ผมเลยไม่ชอบปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเท่าไร"

เนื้อแท้เป็นคนขี้อายเนี่ยนะ เอาเข้าจริงหงซิ่งกลับเชื่อแฮะ แม้คุยโทรศัพท์จะฟังดูไม่ออก ทว่าก็ตัดความเป็นไปได้ของพวกประเภทที่คุยสายคล่องปร๋อแต่พอเจอหน้าจริงแล้ว 'เป็นใบ้' ไม่ได้อยู่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งพอลองคิดดูให้ละเอียด ฉู่ซุ่นก็ไม่เคยไปออกรายการไหนเลยจริงๆ

เมื่อตกลงธุระเรียบร้อย ฉู่ซุ่นก็วางสาย ชวนคุยในกลุ่มแชตต่ออีกสักพักก็รู้สึกหมดสนุก เขาเลยกะจะไปเปิดเกมเล่น ROV สักหน่อย

หลังแพ้ติดกันรวดเดียวสี่ตา ฉู่ซุ่นก็สงบจิตสงบใจได้ ปัดเศษทิ้งก็เท่ากับว่าไม่ได้แพ้สักกะตา เพราะงั้นจึงไม่โมโหเลยแม้แต่นิดเดียว

มีอยู่ตาหนึ่งที่เลนกลางเล่นห่วยแตกสิ้นดี หลังจบเกมฉู่ซุ่นจึงกดรายงานข้อหาจงใจแจกแต้ม ความน่ากลัวไม่ได้อยู่ที่รายงานไม่สำเร็จ แต่อยู่ที่รายงานสำเร็จต่างหาก

"พ่างพ่าง ออกมากินข้าวได้แล้ว แม่ทำมื้อดึกไว้ให้ ขานกกระจอกเทศย่างแน่ะ" เสียงแม่ดังแว่วมาจากนอกห้อง

"เอ่อ...ผมยังไม่หิวครับ พอดีติดธุระอยู่" ด้วยสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด ฉู่ซุ่นจึงรีบตะโกนตอบกลับไปเสียงดัง

"อ๋อ งั้นเดี๋ยวแม่เก็บไว้ให้นะ ทำธุระเสร็จแล้วค่อยออกมากิน" จ้าวจือผู้เป็นแม่เอ่ยบอก

เยี่ยม ยอดไปเลย

"ตกลงฉันควรจะซื้อวิลลาแล้วจ้างเสี่ยวเกาไปเป็นพ่อบ้าน หรือว่าจะซื้อโรงแรมนั้นไปเลยดีกว่ากันนะ" ฉู่ซุ่นที่เริ่มจะปิดกั้นตัวเองนั่งครุ่นคิดถึงปัญหานี้อยู่ในบ้าน

เสี่ยวเกาที่เป็นพ่อบ้านประจำโรงแรมนั้น ฉู่ซุ่นพึงพอใจมากจริง ๆ

"ไม่สิ ดูเหมือนโรงแรมฉันจะยังไม่มีปัญญาซื้อนี่หว่า" ฉู่ซุ่นพลันตระหนักถึงปัญหาที่ร้ายแรงยิ่งกว่า เขาจนเกินไปจริง ๆ ในเมืองหลวงอย่างปักกิ่งแม้แต่โรงแรมสักแห่งยังไม่มีปัญญาซื้อ แน่นอนว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันกับการที่เงินส่วนแบ่งของ "Let the Bullets Fly" ยังไม่โอนลงมาด้วย

"หวังว่าหนังเรื่องต่อไปที่สุ่มได้จะทำเงินได้ดีนะ จะได้หาเงินเข้ากระเป๋าบ้างสักนิดสักหน่อย"

ระบบ: [การเข้าฉายของ "Let the Bullets Fly" เสร็จสิ้น โฮสต์ต้องการสุ่มภาพยนตร์เรื่องต่อไปหรือไม่]