ตอนที่ 72 สือฟั่งใหม่ ลง Bilibili

[เชื่อว่าชัดเจนมากแล้ว จางมู่จือเป็นตัวแทนของบุคคลประเภทผู้นำที่ต้องการทำลายกฎเกณฑ์เดิมที่มีอยู่ อีกคำถามหนึ่งคือ เสี่ยวลิ่วจื่อคือใคร เขาคือคนที่ถูกใส่ความจนตายที่โรงน้ำชา หากบอกว่าถูกใส่ร้ายจนตาย แท้จริงแล้วนั่นคือการตัดสินใจของเสี่ยวลิ่วจื่อเอง เขายินดีสละชีวิตเพื่อความยุติธรรมของจางหมาจื่อผู้เป็นพ่อ ถ้าอย่างนั้นแล้วเสี่ยวลิ่วจื่อคือใครกันแน่?

เรามาดูช็อตหนึ่งกัน—

พี่สี่: "น้องหก พี่สี่ขอสาบานว่าจะล้างแค้นแทนแก!"

พี่ห้า: "น้องหก พี่ห้าขอสาบานว่าจะล้างแค้นแทนแก!"

น้องเจ็ด: "พี่หก น้องเจ็ดขอสาบานว่าจะล้างแค้นแทนพี่! พี่รองเมาแอ๋ เขาฝากผมมาบอกว่า พี่รองขอสาบานว่าจะล้างแค้นแทนพี่!"

พี่สาม: "น้องหก พี่สามขอสาบานว่าจะล้างแค้นแทนแก! พี่รองไม่ได้เมา เขาโมโหต่างหาก! ลูกพี่ใหญ่ไม่อยากให้พวกเราเสี่ยงตาย ไม่เอาชีวิตเข้าแลก แล้วยังนับเป็นโจรหมาเฟ่ยได้อีกเหรอ? ลูกพี่ใหญ่ไม่ควรไปฟังมันเลย ไอ้แซ่ทังไม่ใช่คนดีอะไรหรอก"

กุนซือทัง: "นายหก กลเม็ดของหวงซื่อหลางเรียกว่าฆ่าคนไม่เปื้อนเลือด แผนที่ฉันเสนอให้พ่อแกเรียกว่าฆ่าคนต้องดับขวัญ จะเอาชีวิตไปเสี่ยงไม่ได้นะ ขืนเสี่ยงตายแล้วจะหาเงินยังไงกันล่ะ?"

จาง: "ลิ่วจื่อ เรื่องหาเงินมันสลักสำคัญอะไรกับพวกเรานักหนา? พ่อไม่ได้อยากแค่ฆ่าคนดับขวัญหรอกนะ แต่ยังคิดหาวิธีดีๆ ไม่ออก พ่อจะถอนรากถอนโคนหวงซื่อหลางให้สิ้นซาก ให้เวลาพ่อหน่อย ลิ่วจื่อ พ่อขอสาบานว่าจะต้องล้างแค้นให้แกให้ได้!"

ในฉากนี้ กล้องจับภาพตรงมายังผู้ชมทั้งหมด ทุกคำพูดของทุกคนต่างพูดกับ "พวกเรา" ที่อยู่หน้าจอ ตัวตนของเสี่ยวลิ่วจื่อจึงแจ่มชัดยิ่ง ตัวตนของเขาก็คือผู้ชม การที่ผู้กำกับฉู่ซุ่นจัดวางแบบนี้ ไม่ใช่เพราะอยากเอาเปรียบคนดูด้วยการบอกว่าจางมู่จือคือพ่อของทุกคน

หากแต่ต้องการจะสื่อว่า ลิ่วจื่อเป็นตัวแทนของคนธรรมดา คนธรรมดาที่สนับสนุนความยุติธรรมของจางมู่จือ คนเหล่านี้ยินดีเสียสละตนเองเพื่อความยุติธรรมของจางมู่จือ และเพื่อผลประโยชน์ของคนธรรมดาทั่วไป]

เสียงบรรยายคราวนี้ไม่มีการแซะอย่างหน้าตายจนทำให้รู้สึกไม่ชินอยู่บ้าง ทว่าก็ฟังออกว่ากำลังวิเคราะห์ภาพยนตร์อย่างจริงจัง เหล่าถงถูกดึงดูดความสนใจเข้าให้แล้ว

[วิเคราะห์เรื่องลิ่วจื่อจบแล้ว เราลองมาดูกันต่อว่าบรรดาพี่น้องเหล่านี้เป็นตัวแทนของอะไรกันแน่? พวกเขาต่างบอกว่าจะล้างแค้นให้ลิ่วจื่อ] รายการตัดภาพมาที่เนื้อเรื่องท่อนหนึ่ง เป็นบทสนทนาของทุกคนตอนที่รีดไถเงินแท่งก้อนโตจากสองตระกูลใหญ่มาได้ เหล่าชีถามว่า พี่ๆ พวกเรามาเพื่ออะไรกัน เหล่าซาน เหล่าซื่อ และเหล่าอู่ตอบพร้อมกันว่าเพื่อเงิน จากนั้นเหล่าชีจึงบอกว่าตอนนี้ได้เงินมาแล้วพวกเราก็ไปกันเถอะ ทุกคนก็ขานรับพร้อมเพรียง มีเพียงเหล่าเอ้อที่ยังจำเรื่องแค้นของลิ่วจื่อได้ ทว่าสุดท้ายเหล่าเอ้อก็ต้องตาย

คนที่ยังมีชีวิตอยู่ นอกจากจางมู่จือแล้ว ก็ไม่มีใครจำได้จริงๆ

เหล่าถงได้ยินถึงตรงนี้ ก็นึกเชื่อมโยงไปถึงคำพูดก่อนหน้าที่จางมู่จือพูดกับ "ผู้ชม" ว่า "ลิ่วจื่อ เรื่องหาเงินมันสลักสำคัญอะไรกับพวกเรานักหนา? พ่อไม่ได้อยากแค่ฆ่าคนดับขวัญหรอกนะ แต่ยังคิดหาวิธีดีๆ ไม่ออก พ่อจะถอนรากถอนโคนหวงซื่อหลางให้สิ้นซาก ให้เวลาพ่อหน่อย ลิ่วจื่อ พ่อขอสาบานว่าจะต้องล้างแค้นให้แกให้ได้!"

การหาเงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ ทว่าพอหาเงินได้แล้ว เหล่าพี่น้องกลับลืมเรื่องการล้างแค้นให้เสี่ยวลิ่วจื่อไปเสียสนิท นี่มันช่าง... เหล่าถงครุ่นคิด พยายามหาคำมาอธิบาย ผ่านไปพักใหญ่จึงพึมพำออกมา "โคตรจะเรื่องจริงเลย"

"นัยที่ซ่อนอยู่ในหนังเรื่องนี้ไม่ได้แค่เยอะธรรมดา แต่มันเยอะมากต่างหาก" เหล่าถงคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าไม่กี่ปีมานี้จะยังมีหนังยอดเยี่ยมแบบนี้ออกมาได้ หรือต่อให้เอาไปเทียบกับยุคทศวรรษ 80 หรือ 90 ก็นับเป็นผลงานชั้นเลิศอยู่ดี

"สงสัยจะเป็นผลงานใหม่ของผู้กำกับระดับบิ๊กสักคน แต่ผู้กำกับฉู่ซุ่นคนนี้ ชื่อไม่คุ้นหูเอาเสียเลย" เหล่าถงดูรายการห้องฉายภาพยนตร์ที่ 10 มาเจ็ดแปดปี ไม่เคยพลาดสักตอน ผลงานของผู้กำกับดังๆ ล้วนเคยฟังรายการวิเคราะห์มาหมดแล้ว ดังนั้นผู้กำกับที่มีชื่อเสียง ต่อให้ไม่คุ้นเคย อย่างน้อยก็ต้องเคยได้ยินชื่อบ้างสิ

[สุดท้ายนี้ เรามาพูดถึงกุนซือทังกันบ้าง กุนซือทังเป็นตัวแทนของคนแบบไหน ผมคิดว่าเขาคือตัวแทนของปัญญาชนยุคเก่า คนกลุ่มนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะตามกระบวนการของยุคสมัยใหม่ไม่ทัน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเขามีความรู้ แม้ความรู้นั้นจะใช้เพื่อกอบโกยเงินทอง พวกเขามีความฉลาดทางอารมณ์สูง แม้จะเอาไว้ใช้เพื่อประจบสอพลอก็ตาม

หนังเรื่องนี้ยังสะท้อนนิสัยของคนกลุ่มนี้ด้วย พวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อเกาะผู้มีอำนาจที่พอจะเกาะได้ เริ่มแรกคือภรรยา ต่อมาคือจางหมาจื่อ พอจางหมาจื่อแกล้งตายก็ไปเกาะหวงซื่อหลาง พอรู้ว่าจางหมาจื่อยังไม่ตาย ก็กลับมาเกาะจางหมาจื่ออีกรอบ

ตอนจบถูกระเบิดตาย ศพถูกแรงระเบิดฉีกเป็นสองท่อน หัวคนไปตกอยู่ใน

"ตลาดภาพยนตร์เป็นตลาดที่ผลัดใบสิ่งเก่ารับสิ่งใหม่อยู่ตลอดเวลา มีผู้กำกับเปี่ยมพรสวรรค์มากมายที่ได้แสดงฝีมือ หากคุณไม่อยากถูกแซงหน้า มีเพียงต้องเปิดรับสิ่งใหม่ๆ เข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งเท่านั้น"

รายการจบลงแล้ว หวังหลิงผู้ดำเนินรายการเริ่มกล่าวปิดรายการ

เหล่าถงรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไร เพราะเขายังดูไม่จุใจ "วิเคราะห์แค่ตัวละคร แต่ปมขัดแย้งหลักของเรื่องไม่ยอมพูดถึงเลยสักนิด"

เหล่าถงที่ยังอยากดูต่อจึงตัดสินใจออกไปซื้อตั๋วดูหนัง ปฏิกิริยาของเขาเป็นตัวแทนของกลุ่มผู้ชมที่ยังคงติดตามรายการ "สือฟั่งใหม่" คนกลุ่มนี้ให้ความสนใจกับ "Let the Bullets Fly" มาก และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ การวิเคราะห์ของรายการตรงกับรสนิยมการเสพงานศิลป์ของพวกเขาพอดิบพอดี

คนกลุ่มนี้พากันไปซื้อตั๋วอุดหนุน แน่นอนว่าสำหรับรายได้รวมของหนังแล้ว มันไม่ได้ส่งผลอะไรมากมายนักในทางปฏิบัติ

หงซิ่งผู้เป็นโปรดิวเซอร์ก็เพิ่งมารู้หลังรายการออกอากาศไปแล้วเช่นกันว่า เหตุผลที่ต้องหยิบหนังที่ยังฉายในโรงมาวิเคราะห์ล่วงหน้า ก็เพราะทางเบื้องบนต้องการให้ "สือฟั่งใหม่" บุกเข้าสู่เว็บ Bilibili แพลตฟอร์มคลิปสั้น และวงการสื่อออนไลน์

ในฐานะรายการระดับตำนาน แม้ความนิยมจะร่วงโรยไปบ้าง แต่ก็ยังมีบารมีของช่องสิบค้ำคอ ทั้งยังเป็นความทรงจำวัยเด็กของใครหลายคน พอเข้ามาเปิดช่อง Bilibili และแพลตฟอร์มคลิปสั้นต่างๆ จึงช่วยดันการมองเห็นและแนะนำช่องให้อย่างเต็มที่

พูดถึงคลิปสั้นกับ Bilibili ขอเอ่ยถึงอย่างหลังก่อน หลังจาก "สือฟั่งใหม่" เข้ามาเปิดช่อง วิดีโอแรกที่อัปโหลดขึ้นไปก็เป็นแค่คำพูดตามมารยาทของผู้ดำเนินรายการและคนพากย์เสียงบรรยาย

คำพูดตามมารยาทก็อย่างเช่น "สวัสดีครับทุกคน ผมคือ... ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เข้ามาเปิดช่องใน Bilibili..."

วิดีโอแรกไม่มีอะไรน่าสนใจ วิดีโอตัวที่สองถึงเป็นการวิเคราะห์ Let the Bullets Fly จริงๆ แล้ว Bilibili เป็นพื้นที่ที่เน้นดูผลงานมากกว่า ลำพังแค่ชื่อเสียงของ "ห้องฉายภาพยนตร์ที่ 10" ผ่านไปเกบค่อนวันก็มียอดผู้ติดตามแค่สองแสนหนึ่งหมื่นสามพันคนเท่านั้น

จนกระทั่งวิดีโอที่สอง "'สือฟั่งใหม่' — การวิเคราะห์ภาพยนตร์ที่เปี่ยมความหมายลึกซึ้งที่สุดรับต้นปี [Let the Bullets Fly]" ถูกปล่อยออกมา ยอดเหรียญและยอดกดไลก์ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับท็อปยี่สิบของชาร์ตประจำวันทั่วทั้งเว็บทันที

ประการแรก ตัวหนัง Let the Bullets Fly เองหลังจากเข้าฉายมาครึ่งเดือนกว่า ก็ได้รับความนิยมบนโลกออนไลน์เป็นอย่างดี โดยเฉพาะบทพูดคลาสสิกสารพัดประโยคที่ถูกหยิบมาใช้กันเกลื่อน ประการที่สองคือการวิเคราะห์ในเทปนี้กล้าแตะประเด็นลึกมากจริงๆ ไม่ว่าจะเคยดูหนังตัวเต็มมาหรือไม่ก็ดูสนุกทั้งนั้น

คอมเมนต์วิ่งบนหน้าจอนี่ไม่ต้องพูดถึง มีทั้งประเภท "วัยเยาว์ของปู่กลับมาแล้ว" หรือไม่ก็ "กลิ่นอายที่คุ้นเคย สูตรเดิมที่คุ้นตา" แถมยังมีมุกตลกอีกเพียบ ต้องยอมรับเลยว่าพวกมือเซียนเล่นมุกในคอมเมนต์วิ่งมีเยอะจริงๆ ถึงขั้นมีคนเก่งตั้งคำถามขึ้นมาว่า "ตกลงจางหมาจื่อได้นอนกับกุนซือทังไหมวะ"

มาดูที่ช่องแสดงความคิดเห็นเป็นหลักดีกว่า

บาสเกตบอลแมวอ้วน: "สุดยอดดดดด อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่เคยดูหนังเรื่องนี้มาก่อนเลยว่ะ"

คนในฝันของเรย์มุ: "เชี่ย ฉู่เหนือมนุษย์นี่โคตรเจ๋ง แม่งซ่อนความหมายไว้ลึกชิบหาย แปลให้ฟังหน่อยสิว่าความหมายลึกซึ้งห่าเหวนี่มันคืออะไรกันแน่! ผมรู้สึกว่ารายการยังวิเคราะห์ไม่สุดนะ เพราะถ้าดูจากการวิเคราะห์แล้ว จางมู่จือไม่ได้ดูเหมือนตัวแทนของคนประเภทหนึ่ง แต่เหมือนคนๆ หนึ่งมากกว่า..."

ตอบกลับ คนในฝันของเรย์มุ: "หุบปากไปเลยเหอะ รู้จักแกล้งโง่เป็นไหมเนี่ย? ถ้าขืนวิเคราะห์ลึกกว่านี้ เว็บกระจอกนี้จะกล้าปล่อยให้ผ่านการตรวจสอบเหรอ? ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เนื้อหาเท่านี้ฉันก็ใจสั่นจนอกสั่นขวัญแขวนแล้ว"

ความหล่อของกูแทงตามึงบอด: "มิน่าล่ะ พอผมดูหนังจบถึงรู้สึกแปลกๆ มาตลอด ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง พอเอามาปะติดปะต่อกับการวิเคราะห์แบบนี้ ตอนจบที่แจกทั้งปืนทั้งเงินแต่กลับไม่มีใครยอมออกมาช่วยเลย มันถึงได้รู้สึกจุกจนพูดไม่ออก"

จุดไข่ปลาเล็กๆ หกจุด: "มีใครช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่า ก่อนตายที่กุนซือทังบอกว่าโกหกจางหมาจื่อไว้สองเรื่อง สองเรื่องนั้นมันคือเรื่องอะไรกันแน่?"

เชียนซีเสวี่ย: "กุนซือทังทรยศจางหมาจื่อแน่ๆ อยู่แล้ว แต่เหล่าซานกับเหล่าซื่อได้ทรยศด้วยไหม? เมื่อวานฉันเพิ่งเถียงกับเพื่อนมา เพื่อนยืนกรานว่าพวกเขาทรยศ ตอนจบถึงได้คิดจะจากไป แต่ถึงจะทำอย่างนั้นก็ยังเล่นเล่ห์สู้จางหมาจื่อไม่ได้อยู่ดี"

ดูดาบใหญ่ของข้าเสียก่อน: "หนังเรื่องนี้ของฉู่ซุ่นเก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ คิลบิล นี่คือไม่มีความหมายลึกซึ้งอะไรเลย แต่ Let the Bullets Fly นี่ผมรู้สึกว่าทุกประโยคไดอะล็อกมันฝังอะไรบางอย่างไว้ตลอด ไปดูในโรงซ้ำมาสามรอบแล้ว ทุกรอบจะรู้สึกว่าได้เห็นมุมมองใหม่ๆ เสมอ เดี๋ยวรอให้ตัวหนังฉบับถูกลิขสิทธิ์ปล่อยลงสตรีมมิงเมื่อไหร่ ผมจะดูอีกสักรอบแล้วกัน"