ตอนที่ 80 สิ่งที่กลัวที่สุดและสิ่งที่ขอบคุณที่สุด

"ผมกะว่าจะไปซีรากูซาเป็นหลักครับ" ฉู่ซุ่นตัดสินใจไม่ทนดูพ่อแม่หวานใส่กันอีกต่อไป

"ซีรากูซาเหรอ ตรงนั้นมีอะไรน่าเที่ยวกันล่ะ" ผู้เป็นแม่อย่างจ้าวจือบ่นพึมพำ

ตอนนี้ยังไม่มี แต่อีกหน่อยก็มีแล้ว

ฉู่ซุ่นนึกในใจ ที่จริงแล้วสาเหตุที่เกาะซิซิลีกลายเป็นสถานที่ที่ทั้งยุโรปหรือแม้แต่ชาวจีนต่างใฝ่ฝันอยากจะไป นอกเหนือจากทิวทัศน์ธรรมชาติแล้ว ยังมีเสน่ห์ที่แต่งแต้มจากงานศิลปะเข้ามาช่วยส่งเสริมอีกด้วย

ภาพยนตร์สองเรื่องอย่าง "Cinema Paradiso" และ "มาเลน่า" มีส่วนช่วยอย่างมหาศาล ฉู่ซุ่นรู้สึกว่าหากตนมีโอกาสได้ถ่ายทำ ทางการอิตาลีคงต้องมอบรางวัลให้เขาสักรางวัลเป็นแน่

"ถ้าจะไปซีรากูซา โบสถ์ที่นั่นก็พอมีอะไรให้ดูอยู่บ้าง ส่วนเรื่องของกินนะ พ่างพ่าง ลูกลองไปร้าน Sicilia in Tavola ดู พาสต้าเส้นแบนซีฟู้ดน่าจะถูกปากลูก อ้อ แล้วอย่าไปร้าน La Mareggiata เชียวล่ะ จองโต๊ะยากมาก ร้าน Sicilia in Tavola เองก็ต้องจองล่วงหน้าวันหนึ่งเหมือนกันนะ" จ้าวจือผู้เป็นแม่แนะนำ

ประสบการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่พ่อกับแม่จดบันทึกไว้หลังไปเที่ยว จากนั้นก็มีทั้งการแนะนำคาเฟ่ ตลอดจนตลาดสดในท้องถิ่น กว่าจะวางสายเวลาก็ผ่านไปกว่าสี่สิบนาทีแล้ว

เมื่อพกพาประสบการณ์ที่แม่ถ่ายทอดให้มาเต็มกระเป๋า วันรุ่งขึ้นฉู่ซุ่นก็เดินทางมาถึงกรุงโรม จากนั้นจึงต่อรถไฟมุ่งหน้าไปยังเกาะซิซิลี

เขายังไม่ได้เดินทางไปซีรากูซาทันที เพราะเที่ยวบินจากปักกิ่งมาโรมใช้เวลาเกือบสิบสองชั่วโมง เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางมาทั้งวัน จึงหาที่พักค้างแรมก่อนหนึ่งคืน

ทางด้านฉู่ซุ่นหนีไป "เร้นกาย" อยู่ที่เกาะซิซิลีอย่างสงบ ส่วนภาพยนตร์เรื่อง "ชีตาห์กวาดล้าง" หลังจากผ่านรอบปฐมทัศน์ไป ก็ประกาศกำหนดการฉายในช่วงวันแรงงาน ซึ่งก็คือวันที่หนึ่งพฤษภาคม

หลังจากพลาดช่วงตรุษจีนไป หนิวโจวก็ได้ช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมมาแทน อันดับแรกคือช่วงวันหยุดเทศกาลนั้นไม่ต้องพูดถึง และยังมีอีกหนึ่งเหตุผลสำคัญ

ที่ประเทศจีนมีธรรมเนียมที่เรียกว่าเดือนคุ้มครองภาพยนตร์ในประเทศอยู่ ซึ่งไม่ได้เป็นข้อบังคับที่เป็นลายลักษณ์อักษร แต่เป็นคำพูดปากเปล่าจากทางสำนักงานภาพยนตร์แห่งชาติที่ว่า ไม่สนับสนุนการนำเข้าภาพยนตร์ต่างประเทศ และให้การสนับสนุนภาพยนตร์ในประเทศ

ดังนั้นเดือนคุ้มครองภาพยนตร์ในประเทศจึงไม่มีช่วงเวลาที่แน่นอน บนดาวหยวนตี้ อาจเป็นช่วงพฤษภาคมถึงมิถุนายน หรือมิถุนายนถึงกรกฎาคมก็เป็นได้ทั้งนั้น

ปีนี้เดือนคุ้มครองเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม ซึ่งหมายความว่า "ชีตาห์กวาดล้าง" จะไม่มีแรงกดดันจากหนังฟอร์มยักษ์จากต่างประเทศ อีกทั้งภาพยนตร์ในประเทศที่เข้าฉายพร้อมกันก็ไม่มีเรื่องไหนที่พอจะฟัดเหวี่ยงได้เลย เรียกได้ว่าครองทั้งจังหวะเวลาและโอกาสอันดีไปครองทั้งหมด

แม้เนื้อเรื่องจะถ่ายทำออกมาได้เละเทะจนพวกยูทูบเบอร์หลายคนแทบจะเดินออกจากโรงกลางคัน ทว่าการประชาสัมพันธ์ตามสื่อกลับทำออกมาได้อย่างไร้ที่ติ

"อวี๋หมิ่น + หลิวซานหง เท่ากับอะไร เท่ากับจุดสูงสุดของภาพยนตร์แอ็กชัน คอหนังบู๊ห้ามพลาดเด็ดขาดในวันที่หนึ่งพฤษภาคมนี้" —— "สัปดาห์บันเทิง"

"ผลงานสร้างสรรค์จากฝีมือของหนิวโจว ผู้กำกับชื่อดังเจ้าของสองรางวัลม้าทองคำ ภาพยนตร์แอ็กชันที่แตกต่างจากที่คุณเคยสัมผัส" —— "แวดวงภาพยนตร์วันนี้"

"หนิวโจวกล่าวว่า แก่นแท้ของเรื่องนี้คือการไถ่บาป นางเอกในฐานะมือสังหารได้รับการเยียวยาจิตใจจากเด็กที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ขณะที่เด็กคนนั้นก็ได้รับการช่วยชีวิตจากนางเอก ต่างฝ่ายต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ผมไม่คิดว่าภาพยนตร์แอ็กชันจะต้องเน้นแต่ความบันเทิงเสมอไป มันสามารถสอดแทรกอะไรได้มากกว่านั้น" —— "เรื่องเล่าใหม่"

"การันตีรายได้ขั้นต่ำหนึ่งพันสองร้อยล้านหยวน ในการสัมภาษณ์พิเศษ ผู้กำกับหนิวกล่าวว่า ตลาดกำลังต้องการภาพยนตร์อย่าง 'ชีตาห์กวาดล้าง' หนังฟอร์มยักษ์ทุนสร้างมหาศาลกว่า 170 ล้านหยวน!" —— "คู่มือประเมินรายได้ภาพยนตร์"

มีสื่อสิ่งพิมพ์ทั้งเล็กและใหญ่มากกว่าสามสิบเจ้า ในที่นี้ขออธิบายเพิ่มเติมว่าสื่อสิ่งพิมพ์ไม่ได้หมายความว่าไม่มีเวอร์ชันออนไลน์ อย่างเช่น "คู่มือประเมินรายได้ภาพยนตร์" เองก็มีแอปพลิเคชันที่เป็นซอฟต์แวร์สำหรับคาดการณ์รายได้โดยเฉพาะ

การรับเงินมาเขียนเชียร์สำหรับสื่อมวลชนนั้นค่อนข้างง่าย แต่นักวิจารณ์ภาพยนตร์นี่สิที่ยากลำบากอย่างแท้จริง เพราะบทวิจารณ์ที่เขียนออกมาต้องมีชั้นเชิงทางเทคนิค

ขอยกตัวอย่างจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์เจ้าของช่อง "มู่ไตไตคุยหนัง" หลังจากเข้าร่วมงานรอบปฐมทัศน์ ระหว่างทางกลับบ้านเขาก็รัวนิ้วพิมพ์บทความนี้ออกมาทันที —— "ภาพยนตร์ฉากแอ็กชันที่ดีที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา ไม่มีเรื่องไหนเทียบได้!"

[ในฐานะเด็กหนุ่มทางใต้ที่เติบโตมากับภาพยนตร์กำลังภายในและหนังแอ็กชัน ผมชื่นชอบหนังประเภทนี้มาก หรืออาจเรียกได้ว่าลำเอียงชอบเป็นพิเศษเลยก็ว่าได้ แต่หลายปีมานี้กลับไม่มีหนังแอ็กชันที่ยอดเยี่ยมออกมาเลย ดาราคิวบู๊ก็มีเพียงอวี๋หมิ่นคนเดียวที่คอยพยุงวงการไว้ จนอดถอนหายใจไม่ได้ว่ายุคทองของฉากแอ็กชันได้ปิดฉากลงแล้ว ทุกวันนี้เห็นได้แค่ออกท่าทางแลกหมัดกันอย่างแข็งทื่อ กับการตั้งกล้องแช่ถ่ายไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น]

เป็นการถอนหายใจที่เปี่ยมไปด้วยน้ำตา

แต่! วันนี้หลังจากดูรอบปฐมทัศน์จบ ความตื่นเต้นในใจก็ยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด นี่แหละคือการปะทะกันแบบถึงพริกถึงขิงที่ผมชอบ นี่แหละคือการตัดต่อที่เฉียบคมดุดันที่ผมอยากเห็น

เจ๊แมวยังคงบู๊เก่งเหมือนเดิม โดยเฉพาะฉากกระโดดถีบลงมาจากอัฒจันทร์ ผมแอบไปถามผู้กำกับมา ตอนถ่ายทำถึงแม้ด้านล่างจะมีมาตรการเซฟตี้ แต่ไม่ได้สลิงช่วยเลย เกือบจะได้รับบาดเจ็บแล้วด้วยซ้ำ

นี่คือหนังแอ็กชันพันธุ์แท้ ไม่จำเป็นต้องไปสนใจพล็อตเรื่องอะไรทั้งนั้น และไม่ต้องมีมิติตัวละครใดๆ แค่ซัดกันมันส์สะใจก็พอแล้ว

คิวบู๊ของ "ชีตาห์กวาดล้าง" ผมให้คะแนนเต็มสิบไปเลย!]

คนที่โกหกได้เก่งที่สุด ไม่ใช่คนที่พูดโกหกไปเสียทั้งหมด และไม่ใช่คนที่พูดจริงครึ่งเท็จครึ่ง แต่คือคนที่เลือกจะพูดความจริงเพียงแค่บางส่วน บทวิจารณ์ของหมอนี่ล้วนเป็นความจริงแท้ๆ ทั้งนั้น

"หนังที่มีฉากแอ็กชันดีที่สุด" อ่านดูให้ดีๆ นะว่าเป็นหนังที่มีฉากแอ็กชัน ไม่ใช่หนังแอ็กชัน

แถมยังมีคำว่า "หนังแอ็กชันพันธุ์แท้" ก็เพราะว่ามันมีแค่ฉากแอ็กชันให้ดูเท่านั้น ไม่ต้องสนใจพล็อตเรื่อง ไม่ต้องมีมิติตัวละคร ในเมื่อตัวหนังมันไม่มีอยู่แล้วตั้งแต่แรก มันคือความจริงล้วนๆ เลยไม่ใช่หรือไง

สุดท้ายคนที่เสียเปรียบก็หนีไม่พ้นคนดู ภายใต้ความคาดหวังระดับนี้ ประกอบกับคำชมชุดอื่นๆ ที่ช่วยดันกระแสขึ้นไปอีก ทำให้ยอดกดอยากดูในเหมาเหยี่ยนทะลุสองแสนคนไปแล้ว

ตลอดสามสัปดาห์ถัดจากนี้ ยังคงโปรโมตอย่างหนักหน่วงด้วยมาตรฐานสูงลิ่วเช่นเดิม ทั้งหมดล้วนใช้เงินก้อนโตทุ่มลงไปทั้งนั้น ส่วนที่คุณถามว่าทำไมถึงไม่มีเสียงวิจารณ์แย่ๆ โผล่ออกมาเลยน่ะหรือ

ลองคิดดูให้ดีๆ ตอนที่หนังเรื่องหนึ่งเริ่มโปรโมต มีสักกี่ครั้งกันที่แฟนหนังจะได้เห็นคำวิจารณ์ด้านลบ?

ต่อให้มี นั่นก็ต้องเป็นฝีมือของคู่แข่งที่ปล่อยของเล่นงานแน่นอน

บริษัทดูแลการโปรโมตของภาพยนตร์ชีตาห์นี่ก็ใจถึงจริงๆ ถ้าหากตัวหนังมีคุณภาพดีพอก็คงจะสร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างงดงาม แต่ถ้าตัวหนังเองไม่ได้มาตรฐาน เมื่อถึงเวลานั้นก็จะได้เห็นคำว่า "กระแสพังยับเยิน" ของจริง

พักเรื่อง "ชีตาห์กวาดล้าง" ไว้ก่อน อีกสามวันก็จะถึงวันที่หนึ่งพฤษภาคมแล้ว ฉู่ซุ่นเดินทางออกจากประเทศไปเกือบครึ่งเดือน ทว่าในยุทธภพแห่งนี้ยังคงมีตำนานของเขาเล่าขานอยู่เสมอ

หลังจากเซ็นสัญญากับเชี่ยนเฉา มีเดีย ประกอบกับมีคนคอยดัน หัวหมาจึงได้โอกาสไปร่วมรายการวาไรตี้ออนไลน์รายการหนึ่ง

วาไรตี้นี้ก็แค่เชิญดารามากลุ่มใหญ่ แล้วแบ่งทีมแข่งกันเป็นคู่ๆ หากให้ฉู่ซุ่นมาดู ก็คงบอกว่าเป็นรายการ "Ace vs Ace" ฉบับลดสเปกนั่นเอง

หนึ่งในเกมนั้นมีช่วงตอบเร็ว คิดห้ามเกินหนึ่งวินาที ดาราคนก่อนๆ ล้วนตอบตามปกติ มีหลุดพูดผิดบ้างจนกลายเป็นมุกตลก

ทว่าพอมาถึงตาของหัวหมา บรรยากาศกลับเริ่มเปลี่ยนไป

"นายเกลียดการกินอะไรมากที่สุด?"

"ขอแค่กินได้ ก็ไม่เกลียดทั้งนั้นครับ"

"คนที่นายอยากขอบคุณคือใคร?"

"ผู้กำกับฉู่ซุ่นครับ"

"เคยแอบร้องไห้กระซิกๆ คนเดียวไหม?"

"ปกติเวลาร้องผมปล่อยโฮเสียงดังเลยครับ ไม่เคยสะอึกสะอื้นกระซิกๆ"

"คนที่นายกลัวที่สุดคือใคร?"

"ผู้กำกับฉู่ซุ่นครับ"

...

กัปตันทีมดาราฝั่งตรงข้ามในรายการรีบพูดขึ้นทันที "เขาตอบผิดแล้ว คนที่ซาบซึ้งใจกับคนที่กลัวที่สุดดันเป็นคนเดียวกัน นี่มันตอบมั่วชัดๆ"

กติกาเกมตอบเร็วนอกจากจะต้องไวแล้ว ยังห้ามตอบมั่วด้วย ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้แต้ม

"ไม่ๆๆ คำถามนี้ต่อให้พี่ให้ผมตอบตอนนี้ ผมก็ยังยืนยันคำตอบเดิมครับ" หัวหมาอธิบาย

"ทำไมล่ะ" พิธีกรรีบถามขึ้นมาทันควัน "ผู้กำกับฉู่ซุ่นเป็นคนที่นายซาบซึ้งใจน่ะมันเรื่องปกติอยู่แล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นศิษย์หัวโล้นในคิลบิล หรือเสี่ยวลิ่วจื่อใน Let the Bullets Fly ก็แทบจะเรียกได้ว่าเขาเป็นคนพานายเข้าวงการบันเทิงมาเลย แล้วทำไมถึงต้องกลัวด้วยล่ะ"

หัวหมานิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "ก่อนจะตอบผมขอถามสักข้อก่อน ถ้าเกิดต้องเทกซ้ำหลายๆ รอบ ผู้กำกับที่พวกพี่เคยเจอมีปฏิกิริยายังไงกันบ้างครับ"

"ด่าสักสองสามคำ" "มีโอกาสสูงที่จะระเบิดอารมณ์" "ปล่อยให้นักแสดงไปนั่งคิดทบทวนเอาเอง" บรรดาดาราในรายการต่างพากันตอบ

"แต่ผู้กำกับฉู่ไม่ทำแบบนั้นเลย ผมไม่เคยเห็นเขาโมโหในกองถ่ายเลยสักครั้งเดียว" หัวหมาเล่า "คงคิดกันใช่ไหมล่ะครับว่า ในเมื่อไม่โมโหแล้วจะมีอะไรให้ต้องกลัว แต่ไม่เพียงแค่นั้นนะ ผู้กำกับฉู่จะคอยบรีฟบทให้ ถ้าคุณเล่นไม่ถูกจุด เขาก็จะบรีฟอยู่อย่างนั้นเรื่อยๆ ไม่หยุด"

"ยังจำฉากที่ผมเชือดคอตัวเองในโรงน้ำชาได้ไหม—ฉากนั้นแหละครับ" หัวหมาทำมือประกอบคำพูด เรื่องที่เลือดสาดเกินไปไม่สามารถพูดออกรายการได้ เขาจึงเล่าต่อว่า "ผมเล่นกี่รอบก็ไม่ผ่าน ไม่ได้ตามที่ผู้กำกับต้องการสักที จนช่วงหลังๆ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเล่นบ้าอะไรอยู่ พอตกดึกวันนั้น ผู้กำกับฉู่ก็เรียกผมไปที่ฉากถ่ายทำ แล้วเริ่มเปิดคอร์สสอนทันที"

"เขาช่วยผมวิเคราะห์คาแรกเตอร์ของเสี่ยวลิ่วจื่อ พอบทวิเคราะห์เสร็จก็ให้ผมลองเล่นดูรอบหนึ่ง พอเล่นไม่ได้ดั่งใจก็วิเคราะห์กันต่อ" หัวหมาเล่า "ช่วงแรกผมยังตื่นเต้นอยู่เลย เพราะคิดว่าได้ผู้กำกับมาเคี่ยวเข็ญ ฝีมือการแสดงก็น่าจะพัฒนาขึ้น"

"กลายเป็นว่าซ้อมบทกันตั้งแต่สี่ทุ่ม ยิงยาวจนถึงตีสอง ผมชักจะเริ่มง่วงแล้ว แต่ขนาดผู้กำกับยังไม่บ่นสักคำ เป็นนักแสดงจะกล้าบอกว่าง่วงได้ยังไง ยิ่งผู้กำกับสละเวลามาช่วยแก้ปัญหาให้ด้วยแล้ว"

แค่หัวหมานึกย้อนกลับไป ในหัวก็ยังรู้สึกง่วงงุนขึ้นมาทันที "ตลอดทั้งคืน ยันเก้าโมงเช้าของอีกวัน ผมก็ยังเล่นได้ไม่ถูกใจผู้กำกับฉู่ ช่วงพักเที่ยง ผู้กำกับฉู่ยังคงเดินยิ้มแป้นเข้ามา แล้วเริ่มบรีฟบทต่อ..."

"ที่จริงตอนเรียนหนังสือผมก็โต้รุ่งบ่อยๆ ไม่ได้รู้สึกง่วงอะไร แต่การฟังผู้กำกับบรีฟบทต้องใช้สมาธิขั้นสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ต้องลองเล่นไปด้วยเรื่อยๆ" หัวหมากล่าว "หนังที่ผู้กำกับฉู่ถ่ายทำจะประสบความสำเร็จ ผมไม่แปลกใจเลยสักนิด เขาเข้าใจตัวละครทะลุปรุโปร่งจริงๆ บรีฟบทต่อเนื่องสิบกว่าชั่วโมงได้โดยไม่ใช้คำซ้ำเลยแม้แต่คำเดียว"

ดาราที่อยู่ในรายการบางคนเข้าใจว่าทำไมหัวหมาถึงกลัว แต่บางคนก็ยังไม่เข้าใจ การจะเข้าอกเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นมันยากเกินไปจริงๆ

"แล้วก็มีอีกจุดหนึ่ง ผู้กำกับฉู่เป็นคนฉลาดทางอารมณ์สูงมาก ทุกครั้งที่คิดจะพูดอะไร ก็สามารถสื่อความหมายแฝงออกมาได้อย่างแนบเนียน" หัวหมาเสริมขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค

"ขอบอกสถิติที่ทุกคนอาจยังไม่เคยรู้สักข้อหนึ่งนะครับ บนเว็บไซต์โต้วป้าน Let the Bullets Fly ได้คะแนนสูงถึง 8.9 ซึ่งเป็นหนังที่กวาดรายได้สูงสุดในบรรดาหนังที่ได้คะแนนระดับนี้ เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จทั้งคำชมและรายได้อย่างงดงาม" พิธีกรเกริ่นข้อมูลออกมา ก่อนจะกล่าวต่อ "ตอนนี้พวกเราถึงเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้กำกับฉู่ถึงประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ เพราะความเข้าใจที่เขามีต่อตัวละครมันพัฒนาไปถึงระดับที่น่าขนลุกแล้วนั่นเอง"

ยอดคลิกของรายการวาไรตี้ออนไลน์รายการนี้ถือว่าไม่เลว ติดท็อป 5 ของทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ยอดเข้าชมค่อนข้างดี นี่เป็นครั้งแรกที่หัวหมาได้ออกรายการวาไรตี้ เขาจึงโพสต์ข้อความลงในไทม์ไลน์โมเมนต์ติดๆ กันหลายโพสต์

[พวกพรี่ยี่สิบสี่ในเฟรนด์ลิสต์ อย่าลืมแวะไปดูที่ค่ายลูกท้อกันหน่อยนะ ช่วยพิมพ์คอมเมนต์วิ่งผ่านจอว่า "เสี่ยวลิ่วหล่อมาก" สักสองเมนต์กู้หน้าให้ผมหน่อย!]

ตัวละครที่สร้างชื่อให้หัวหมามากที่สุดคือเสี่ยวลิ่วจื่อ แฟนคลับจึงพากันเรียกเขาว่านายหกบ้าง เสี่ยวลิ่วบ้าง ตัวเขาเองก็เลยพลอยเรียกแทนตัวเองแบบนี้ไปด้วยเสียเลย

"ออกรายการวาไรตี้ครั้งแรก ก็ทำผลงานได้ดีอยู่นะ" อาจารย์ไป๋เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ระหว่างรอให้ผมแห้ง เธอก็นั่งดูรายการวาไรตี้ออนไลน์ไปด้วย แถมยังเปิดทั้งแท็บเล็ตและโทรศัพท์มือถือทิ้งไว้พร้อมกัน เพราะคิดว่าการทำแบบนี้จะช่วยเพิ่มยอดวิวให้ได้อีกสักสองสามคลิก

อาจารย์ไป๋ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์คอมเมนต์วิ่งผ่านจอไปว่า [แวะมาให้กำลังใจเสี่ยวลิ่ว] หัวหมาก็ถือเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของเธอ ช่วยซัพพอร์ตได้แค่ไหนก็ช่วยแค่นั้น

"เอาล่ะ ได้เวลาหาเงินเข้ากระเป๋าแล้ว" อาจารย์ไป๋ชงกาแฟสำเร็จรูปแก้วหนึ่ง แล้วเริ่มลงมืออัดเสียง

เป็นงานจ๊อบเล็กๆ ที่เธอรับมา เสียงนำทางระบบจีพีเอสของแอปไป่ตู้แมป ต้องอัดเสียงกว่าร้อยประโยค "สุดทางแล้วเลี้ยวขวา" "ชิดซ้ายเพื่อเข้าสู่ทางลาด" "เลี้ยวซ้าย"...

จะว่าไป ทางไป่ตู้แมปได้เชิญดาราดังมามากมาย อาจารย์ไป๋เรียกได้ว่าเป็นคนที่มีชื่อเสียงน้อยที่สุดในหมู่พวกเขา ทว่าก็เป็นไปตามที่ฉู่ซุ่นเคยพูดไว้จริงๆ น้ำเสียงของอาจารย์ไป๋คือของขวัญล้ำค่าสำหรับพวกคลั่งไคล้เสียงเพราะโดยแท้

ฉู่ซุ่นถึงขั้นเคยแอบสงสัยด้วยซ้ำว่าอาจารย์ไป๋เป็นยูทูบเบอร์สายโคฟเวอร์เพลงหรือเปล่า ทว่าพอลองไปค้นหาในหมวดเพลงของบิลิบิลิ ก็ไม่มีใครที่น้ำเสียงตรงกับเธอเลยสักคน