ตอนที่ 82 มีมือก็ทำได้

ฉู่ซุ่นเหมาห้องพักวิวทะเลที่โรงแรมมินาเรโตในซีรากูซาไว้สองเดือน เดิมทีเขากำลังลังเลระหว่างโรงแรมออร์ทิกยากับมินาเรโต แต่ต่อมาได้ยินแม่บอกว่าพวกท่านเคยพักที่ออร์ทิกยา อาหารเช้าที่จัดให้ธรรมดามาก แม้ทำเลจะดีแต่ไม่ค่อยคุ้มราคา ด้วยเหตุนี้ฉู่ซุ่นจึงเลือกโรงแรมหลัง

"มีแม่ชอบเที่ยวไปทั่วนี่ก็มีข้อดีเหมือนกันแฮะ" ฉู่ซุ่นรำพึง เขาลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟันแล้วทานมื้อเที่ยงที่โรงแรม

"ไปรับลมทะเลที่ฝั่งตะวันตก" ฉู่ซุ่นเหมารถไว้คันหนึ่ง คนขับคืออดัมส์ วัยสามสิบกว่าปี

อดัมส์ขับรถมาสามปีแล้ว สาเหตุหลักที่ฉู่ซุ่นเลือกเขาก็คือเขาพูดภาษาอังกฤษช้า ทำให้สื่อสารได้ราบรื่นไม่มีอุปสรรค

"อดัมส์ ยังไม่ถึงอีกเหรอครับ" ฉู่ซุ่นยืนรออยู่หน้าประตูโรงแรมมาได้ยี่สิบนาทีแล้ว แต่อดัมส์ก็ยังไม่มา จึงโทรศัพท์ไปหา

"ฉู่ พวกเราไม่ได้นัดกันไว้ตอนบ่ายสองหรอกเหรอ ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายโมงครึ่ง ยังไม่ถึงเวลานัดเลยนะ" อดัมส์พูดอย่างมั่นอกมั่นใจในสาย

"เวลารถที่ผมนัดคือบ่ายโมงตรงครับ คุณอดัมส์" ฉู่ซุ่นกล่าว

"จริงเหรอ" ทางฝั่งโน้นมีเสียงกุกกักดังขึ้น คาดว่ากำลังดูสมุดบันทึก จากนั้นก็มีเสียงขอโทษขอโพยของอดัมส์ลอยมา "ขอโทษจริง ๆ นะฉู่ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ"

"ครับ" ฉู่ซุ่นพยักหน้า เขามาถึงซีรากูซาได้เดือนหนึ่งแล้ว จึงพอจะเข้าใจวิถีชีวิตของคนอิตาลีอยู่บ้าง ไม่ได้กระตือรือร้นเหมือนที่คิดไว้ แต่ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์เหมือนที่คิดไว้จริง ๆ

ใช้ชีวิตชิลล์มาก แถมยังมีแนวคิดเรื่องเวลาที่ค่อนข้างเลือนราง

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อดัมส์จำเวลามารับเขาผิด ทำไมถึงไม่เปลี่ยนคนน่ะหรือ ฉู่ซุ่นกลัวว่าเปลี่ยนแล้วจะแย่กว่าคนนี้น่ะสิ

ก็ไม่แปลกใจเลยที่งานศิลปะวรรณกรรมของอิตาลีจะรุ่งเรือง ฉู่ซุ่นรู้สึกว่าคงว่างจัดจนไม่รู้จะทำอะไร เลยหันมาทำงานศิลปะกันเสียเลย แน่นอนว่านี่เป็นแค่ความเห็นส่วนตัวของฉู่ซุ่น

หลังจากนั้นอีกสิบกว่านาที อดัมส์ก็ขับรถมาถึง และขับพาเขาไปส่งที่ฝั่งตะวันตก ใช้เวลาเดินทางยี่สิบกว่านาที

"ฉู่ งั้นฉันไปก่อนนะ ห้าโมงเย็นจะมารับ" อดัมส์กล่าว

"อย่าจำเวลาผิดอีกล่ะครับ" ฉู่ซุ่นกำชับไปประโยคหนึ่ง ไม่รู้ว่าอดัมส์ได้ยินหรือเปล่า รถก็พุ่งพรวดแล่นฉิวจนไม่เห็นแม้แต่ไฟท้ายแล้ว

"คนอิตาลีนี่รักครอบครัวจริง แต่ทำมาหากินไม่ค่อยเป็นสับปะรดเลยแฮะ" ฉู่ซุ่นพึมพำ ฝั่งตะวันตกที่เขามานี้ความจริงไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว แต่เป็นหน้าผาทางทิศตะวันตก เนื่องจากค่อนข้างสูงชัน ทางการท้องถิ่นจึงสร้างรั้วเหล็กกั้นเอาไว้

ฉู่ซุ่นนั่งลงข้าง ๆ รับลมทะเล เล่นโทรศัพท์มือถือเพลิน ๆ ก็สบายใจดี ยิ่งไปกว่านั้นสถานที่นี้ยังปรากฏอยู่ใน "มาเลน่า" ตั้งหลายฉาก

เขาเปิดโทรศัพท์ ไถเวยปั๋ว ดูว่าวันนี้พวกชาวเน็ตอวยเขาเรื่องอะไรอีก คนเขาพูดกันว่าผู้ชายตราบจนวันตายก็ยังคงเป็นเด็กหนุ่ม แต่ฉู่ซุ่นรู้สึกว่าผู้ชายตราบจนวันตายในใจก็ยังเป็นเบบี๋ตัวน้อย และเบบี๋ก็ต้องการคำชมกับกำลังใจ

พอดูไปได้ครู่หนึ่ง หัวข้อร้อนแรงหัวข้อหนึ่งก็สะดุดตาเขาเข้าอย่างจัง #หนิวโจวอ้าง อวี๋หมิ่นคือสาเหตุทำรายได้หนังพังยับ# มิหนำซ้ำยังมีอีกหนึ่งหัวข้อยอดนิยม #เหล่าดาราดังแห่ชื่นชมหนิวโจว#

"ขอเบิ่งตาดูเป็นบุญตาหน่อยซิว่าคนแบบไหนกันนะที่จะหน้าด้านไร้ยางอายได้ยิ่งกว่าฉัน" ฉู่ซุ่นเคยดู "ชีตาห์กวาดล้าง" มาแล้ว เนื้อในเป็นยังไงเขารู้แจ้งเห็นจริงหมด

เขาเผือกข่าวบันเทิงอย่างละเอียด ตรวจสอบต้นสายปลายเหตุทั้งหมดจนกระจ่าง

"พี่หมิ่นอารมณ์ดีเกินไปแล้วจริง ๆ โดนขนาดนี้ยังไม่ออกมาแถลงการณ์อะไรเลย"

"ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด คนยิ่งแก่ยิ่งเจ้าเล่ห์ แผนสละเบี้ยรักษาขุนของหนิวโจวนี่เหี้ยมจริง ๆ" ฉู่ซุ่นแสยะยิ้มเยาะ

หนิวโจวกำลังปัดความรับผิดชอบเรื่องรายได้อยู่หรือ

เขาไม่ได้โง่ ย่อมรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ ดูในเน็ตสิ นอกจากพวกกองทัพไอโอที่จ้างมาปั่นกระแสกวนน้ำให้ขุ่นแล้ว มีคนเชื่อจริง ๆ แค่หยิบมือเดียวเท่านั้น

อวี๋หมิ่นเองก็เป็นนักแสดงที่ไม่มีข่าวฉาวมาเนิ่นนาน อีกทั้งยังวางตัวเรียบง่ายและมีเสน่ห์ถูกชะตากับผู้ชมเป็นพิเศษ

สิ่งที่หนิวโจวทำคือการกอบกู้มูลค่าตัวเขาเอง หรือพูดให้ตรงไปตรงมากว่านั้นคือ การกระทำทั้งหมดของเขาล้วนเล่นละครให้นายทุนดู

ใช้คอนเนกชันเก่า ๆ ทำให้นายทุนเข้าใจว่าเขายังคงเป็นผู้กำกับชั้นยอด หนังที่กำกับยังคงเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชม ต่อให้ไม่จ้างอวี๋หมิ่นก็ไม่มีผลต่อรายได้ หรืออาจจะได้เยอะกว่านี้ด้วยซ้ำ

กล่าวคือ หากไม่จ้างอวี๋หมิ่น หาก "ชีตาห์กวาดล้าง" มีทุนสร้างแค่หนึ่งร้อยล้านหรือต่ำกว่าหนึ่งร้อยล้าน รายได้ที่เกือบสี่ร้อยล้านนี้ก็จะกลายเป็นกำไรมหาศาลทันที

สำหรับกลุ่มนายทุน สิ่งที่พวกเขาชอบที่สุดไม่ใช่การทุ่มเงินมากขึ้นเพื่อให้คุณภาพของรายได้ดีขึ้น แล้วทำเงินได้มากขึ้นจากตรงนั้น

สิ่งที่พวกเขาชอบคือ การกำหนดเป้าหมายรายได้ไว้ช่วงหนึ่ง แล้วใช้เงินให้น้อยลงเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้นต่างหาก

สิ่งที่หนิวโจวกำลังทำอยู่ในตอนนี้คือการกดคุณค่าของอวี๋หมิ่นลง แล้วยกตัวเองให้สูงขึ้น ถึงขั้นจ้างกองทัพไซเบอร์มาแปะป้ายให้อวี๋หมิ่นว่าเป็นยาพิษบ็อกซ์ออฟฟิศ

"เห็นไหม ขนาดมีตัวการทำหนังเจ๊งอยู่ด้วย ผมยังกวาดมาได้ตั้งสามร้อยกว่าล้าน" นี่คือความหมายแฝงของหนิวโจว

อวี๋หมิ่นคือเบี้ยที่หนิวโจวสละทิ้ง หากปล่อยให้แผนการนี้สำเร็จ มูลค่าทางการค้าของเธอในสายตานายทุนจะลดฮวบลงไปมาก

ฉู่ซุ่นเปิดฉากฉอดในเวยปั๋วตรง ๆ ทันที: [ผู้กำกับหนิวโจวเก่งจริง ๆ สิบกว่าปีก่อนเคยคว้าสองรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมม้าทองคำ ทุกวันนี้ก็เลยยังใช้วิธีการถ่ายทำเมื่อสิบกว่าปีก่อนมาหากินอยู่ คุณว่าเก่งไหมล่ะ? @หนิวโจว]

โพสต์ข้อความเดียวไม่สะใจพอ ต้องซ้ำอีกข้อความ

[ผู้กำกับหนิวของเราช่างน่าสงสารเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เพราะนักแสดงห่วย ๆ คนนี้ รายได้อย่างน้อยคงเพิ่มขึ้นอีกสองร้อยล้าน ถ้าไม่ใช่เพราะคนเขียนบทห่วย ๆ คนนี้ที่เขียนบทหนังไม่ปะติดปะต่อ รายได้ก็คงได้เพิ่มอีกสองร้อยล้าน ถ้าไม่ใช่เพราะคนตัดต่อห่วย ๆ คนนี้ที่ชอบตัดภาพย้อนอดีตแทรกในฉากต่อสู้อยู่เรื่อย หนังเรื่องนี้คงได้เพิ่มอีกอย่างน้อยสองร้อยล้าน รายได้ระดับพันล้านของผู้กำกับหนิวถึงได้ถูกทำลายไปแบบนี้ไงล่ะ! @หนิวโจว]

ดังคำกล่าวที่ว่า ลมบูรพาพัดมา กลองศึกรัวลั่น เรื่องแซะประชดประชันใครจะกลัวใคร?

การแซะเหน็บแนมระลอกนี้ได้ผลชะงัดนัก ระเบิดความสนใจจนลุกเป็นไฟในพริบตา

ต้องรู้ก่อนว่าก่อนหน้านี้มีดาราหลายคนออกมาเคลื่อนไหว แต่ทุกคนต่างก็อวยพวกพ้องของตัวเองทั้งนั้น มีที่ไหนจะแซะได้เจ็บแสบเหมือนฉู่ซุ่น อย่าว่าแต่ดาราเลย ต่อให้เป็นพวกที่ฉีกหน้ากันจะจะ ก็ยังไม่มีใครประชดประชันได้แสบสันเท่าฉู่ซุ่นเลยสักคน

"ยอมใจจริง ๆ ในที่สุดก็มีคนดังออกมาพูดสิ่งที่ฉันอยากพูดแล้ว"

"ทาสแมวมารายงานตัว ขอบคุณผู้กำกับฉู่ที่ช่วยออกเสียงสนับสนุนนะค้า!"

"@หนิวโจว น่าสงสารผู้กำกับหนิวของเราจริง ๆ หนังพันล้านอันตรธานไปซะแล้ว (หัวหมา)"

"ฉันไปเปิดดูข้อมูลเรื่อง 'ชีตาห์กวาดล้าง' มาแล้ว หนิวโจวก็มีชื่ออยู่ในช่องคนเขียนบทเหมือนกันนี่นา แถมคนตัดต่อก็ตัวเขาเองด้วยนะเออ!"

"ข้างบนมีคนซื่อหลงมาคนหนึ่งแล้ว ทุกคนรีบมารุมแกล้งเร็วเข้า"

"ปกติผู้กำกับฉู่ไม่ค่อยโพสต์เวยปั๋ว แต่พอโพสต์ทีไรต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นทุกที"

"ตามกระแสดังก็แค่อยากสนุก แต่ถ้าอยากสะใจต้องดูฉู่เหนือมนุษย์"

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คอมเมนต์ในเวยปั๋วก็พุ่งทะลุสองหมื่นข้อความ ทางฝั่งหนิวโจวก็ย่อมรู้เรื่องแน่นอน และเข้ามาตอบโต้

หนิวโจว: [ผู้กำกับรุ่นใหม่สมัยนี้โลกทัศน์ยังแคบ คิดว่าสิ่งที่ตัวเองเห็นเพียงนิดเดียวคือความจริงของโลกทั้งใบ ป้ายกำกับของผู้กำกับรุ่นใหม่คือความมั่นใจและความกล้าหาญ แต่อีกด้านหนึ่งกลับเป็นความหยิ่งยโสและอารมณ์ร้อน ผมเข้าวงการมาสิบกว่าปี มีส่วนร่วมสร้างหนังนับร้อยเรื่อง ถึงจะไม่อาจพูดได้ว่าเชี่ยวชาญลึกซึ้ง แต่ก็เข้าใจคำว่าภาพยนตร์มากกว่าผู้กำกับรุ่นใหม่อย่างแน่นอน และเห็นได้ชัดว่าก่อนที่คุณจะวิจารณ์หนังของคนอื่น คุณควรเรียนรู้ที่จะเคารพรุ่นพี่เสียก่อน]

เริ่มเอาพรรษามาข่มคนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคำพูดของหนิวโจว ถึงแม้ทั้งทางตรงและทางอ้อมจะจงใจเหน็บฉู่ซุ่น แต่ก็เท่ากับเปิดฉากยิงกราดใส่ผู้กำกับรุ่นใหม่ทุกคนไปด้วย

"หินมันแข็งขึ้น หรือว่าก้นฉันนิ่มลงกันแน่เนี่ย?" ฉู่ซุ่นลุกขึ้นจากพื้น เมื่อครู่นั่งบนโขดหินแล้วรู้สึกเจ็บก้นแปลบ ๆ ทั้งที่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ก็นั่งสบายดีแท้ ๆ

"ว่ากันว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน ฉันจำได้ว่าคนที่ฝึกยุทธ์กระทืบเท้าสะสมนานวันเข้ายังทิ้งรอยบุ๋มไว้ได้ ถ้าฉันนั่งตรงนี้เป็นประจำ จะทิ้งรอยก้นเอาไว้บ้างไหมนะ?" ฉู่ซุ่นตกอยู่ในวังวนความคิดประหลาด ๆ

"อะไรวะเนี่ย ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้นี่หว่า ทำร้ายคนอื่นเพื่อประโยชน์ของตัวเองแท้ ๆ ยังจะมาเรียกร้องให้คนอื่นเคารพอีก ช่างสองมาตรฐานสิ้นดี" ฉู่ซุ่นหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วตอบโต้อย่างดุเดือดต่อไป

ฉันไม่ใช่ฉู่ซุ่น: [ผมไม่เคยคิดเลยว่า การเคารพรุ่นพี่คือการเคารพแค่อายุ การเคารพรุ่นพี่คือการเคารพผลงานที่เขาสร้างไว้รวมถึงคุณธรรมของเขาต่างหาก ซึ่งแน่นอนว่าผู้กำกับหนิวย่อมเคยมีผลงาน หากคุณไม่ได้จงใจโยนความล้มเหลวของตัวเองไปให้นักแสดงแบบนี้ การเอาคุณค่าในวงการของคนอื่นมาเสริมสร้างตัวเอง ถึงจะรู้ว่าคุณไม่มี แต่ก็ช่วยรักศักดิ์ศรีและมียางอายบ้างเถอะ @หนิวโจว]

เหล่านักมุงกินแตงเกาะติดสถานการณ์กันตลอดเวลา หนนี้ดุเดือดและน่าตื่นเต้นกว่าตอนจ้าวเว่ยฝานเยอะมาก

อาจเพราะหนิวโจวถูกเปิดโปงเป้าหมายจนหมดเปลือก จึงเกิดอาการอับอายจนกลายเป็นโทสะ เลิกวางมาดรุ่นใหญ่เหมือนเมื่อก่อน แล้วเริ่มตอบโต้กลับมาตรง ๆ:

หนิวโจว: [@ฉันไม่ใช่ฉู่ซุ่น แล้วคุณมีคุณสมบัติอะไรมาวิจารณ์คนทำหนังรุ่นเก๋า ผมถ่ายหนังมาสามสิบกว่าปี มีรางวัลม้าทองคำสองตัวเป็นเครื่องการันตี ส่วนคุณเพิ่งเริ่มถ่ายหนังได้แค่สองปี ในมือก็ไม่มีรางวัลระดับมืออาชีพการันตีสักตัว คงไม่ได้คิดจริง ๆ ใช่ไหมว่าฟลุกถ่ายหนังทำเงินได้เรื่องเดียว แล้วจะมีสิทธิ์มาชี้หน้าสั่งสอนคนอื่นไปทั่วน่ะ

"คิลบิล" "เล็ทเดอะบูลเล็ตส์ฟลาย" "ลิ่วเก๋อ" ไม่มีความเป็นศิลปะเลยแม้แต่น้อย ล้วนเป็นของที่เอาไว้ประจบเอาใจคนดูทั้งนั้น]

ช่างยัดเยียดข้อหาเก่งจริง ๆ บอกว่ามาชี้หน้าสั่งสอนคนอื่นไปทั่ว ฉู่ซุ่นลองนึกย้อนดู เหมือนว่าตอนนี้เขาเพิ่งจะจวกแค่หนิวโจวคนเดียวเองไม่ใช่เหรอ

อ้าปากก็ปฏิเสธผลงานทั้งหมดของเขา ฉู่ซุ่นบอกเลยว่าตอนนี้นอกจากจะออกหน้าแทนอวี๋หมิ่นแล้ว ตัวเขาก็เริ่มมีน้ำโหขึ้นมาจริง ๆ แล้วเหมือนกัน

ฉู่ซุ่นนึกถึง "มาเลน่า" ที่ตัวเองกำลังจะถ่ายทำ จึงเคาะแป้นพิมพ์พิมพ์ตอบไปว่า: [ความเป็นศิลปะเหรอ? รางวัลระดับมืออาชีพการันตีงั้นเหรอ? เรื่องแค่นั้นแค่มีมือใครก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ]