ตอนที่ 52 บูรณะเขื่อนพลิกชะตาราชวงศ์ยง

ได้ยินว่าหากทำตามแบบร่างนี้ พวกเขาเพียงแค่ต้องเก็บกวาดซากปรักหักพังในจุดเกิดเหตุให้สะอาดหมดจด ส่วนอื่นๆ ไม่ต้องแตะต้องเลย เพียงเสริมโครงสร้างภายนอกเข้าไปบางส่วน ก็จะแข็งแรงทนทานยิ่งกว่าของเดิมเสียอีก

มุมองศาที่ออกแบบมาเป็นพิเศษยังช่วยลดแรงปะทะของกระแสน้ำได้ด้วย

แทบจะเรียกได้ว่ามีแต่ข้อดี ไม่มีข้อเสียเลยแม้แต่น้อย

อันที่จริงนี่ก็เป็นเพราะข้อจำกัดทางระดับความรู้ของนายช่างในยุคราชวงศ์ยง ยุคหลังย่อมมีการออกแบบที่ประณีตพิศดารยิ่งกว่านี้ ทว่าในยุคปัจจุบันทำได้ถึงเพียงนี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ทั้งประหยัดแรงคนและทรัพยากร ทั้งยังเพิ่มประสิทธิภาพให้สูงขึ้น

จิ้งอ๋องไม่รอช้าแม้แต่น้อย สั่งเกณฑ์แรงงานทันทีและเริ่มลงมือตั้งแต่วันนี้

หากทำได้รวดเร็ว ก็จะไม่กระทบเวลาที่จะได้กลับบ้านไปฉลองปีใหม่

สร้างเสร็จเร็วขึ้นหนึ่งวัน ความเป็นอยู่ของราษฎรในกวิ้นหนานหวยก็ฟื้นตัวเร็วขึ้นหนึ่งวันเช่นกัน เพราะทุกคนต่างหวาดกลัวว่าจะเกิดน้ำท่วมซ้ำสอง

ฝั่งนี้เร่งซ่อมแซมเขื่อนกั้นน้ำอย่างเร่งด่วน ส่วนฝั่งโน้นก็ทยอยพาตัวผู้ประสบภัยที่พลัดหลงตามที่ต่างๆ กลับมา

กวิ้นและอำเภอโดยรอบต่างส่งนายช่างมาช่วยซ่อมแซมบ้านเรือนและเก็บกวาดเส้นทางสัญจรด้วยความสมัครใจ

เมื่อชาวบ้านมองเห็นความหวัง ก็เริ่มมีกำลังใจฮึดสู้อีกครั้ง และลงมือฟื้นฟูบ้านเรือนของตนเอง

หลังภัยพิบัติครั้งใหญ่มักน่ากลัวว่าจะเกิดโรคระบาดตามมา จิ้งอ๋องจึงพาหมอหลวงผู้เชี่ยวชาญด้านโรคระบาดจากสำนักหมอหลวงมาด้วยหลายคน จากนั้นก็กว้านซื้อสมุนไพรจากอำเภอข้างเคียงเพื่อป้องกันไว้ล่วงหน้า

พื้นที่ที่ถูกน้ำท่วมต่างใช้น้ำต้มสมุนไพรฆ่าเชื้อ คนตายมีมากเกินไปจนไม่อาจจำแนกใบหน้าได้ จึงเผาทำลาย ณ ที่ตรงนั้นทันที จากนั้นรวบรวมเถ้ากระดูกไว้ด้วยกัน แล้วนำไปฝังไว้ในป่าใกล้เขื่อนกั้นน้ำ รอให้ยอดผู้เสียชีวิตนิ่งแล้วค่อยสลักป้ายหลุมศพขึ้นพร้อมกัน

ถือเป็นการมอบสถานที่พักพิงให้ดวงวิญญาณเหล่านี้ และยังเป็นที่ให้คนเป็นได้กราบไหว้รำลึกด้วย

พื้นที่ประสบภัยครอบคลุมห้าอำเภอ เดิมทีมีประชากรยี่สิบห้าหมื่นคน หลังภัยพิบัติเหลือรอดเพียงสิบสามหมื่นคน

หายไปเกือบครึ่งหนึ่ง หลายคนถูกกระแสน้ำกลืนกินไปพร้อมกันทั้งครอบครัวตั้งแต่ยังหลับใหล

อีกทั้งยังมีคนอีกมากที่เดิมทีสามารถช่วยชีวิตไว้ได้ แต่กลับต้องล่าช้าจนพลาดเวลาทองในการช่วยเหลือไปเพราะคำสั่งของเจ้าเมือง

นี่ก็นับว่าดีกว่าในเนื้อเรื่องเดิมมากแล้ว อุทกภัยเจียงหนานครั้งนี้คือคดีความที่ใหญ่ที่สุดในรัชสมัยของจักรพรรดิกวงฉี่

เพราะขุนนางเจียงโจวทุจริตและคอยปกปิดความผิด เรื่องจึงส่งไปถึงเมืองหลวงช้ากว่าครั้งนี้ถึงครึ่งเดือน ทั้งยังไม่มีใครในอำเภอเซียงเหมียวหนีรอดไปถึงเมืองหลวงได้เลย

ยอดผู้บาดเจ็บล้มตายในครั้งนั้นพุ่งสูงถึงยี่สิบหมื่นคน หลังจากนั้น อำเภอในกวิ้นหนานหวยหายไปเกือบครึ่งหนึ่ง แทบทุกหลังคาเรือนว่างเปล่าไร้ผู้คน

จักรพรรดิกวงฉี่สั่งประหารครั้งใหญ่ ตัวการหลักถูกประหารเก้าชั่วโคตร ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดอีกหลายคนก็โดนลากไปประหารสามชั่วโคตรตามระเบียบ

เลือดจากการตัดหัวย้อมพื้นดินจนแดงฉานไปทั่ว

ยอดผู้เสียชีวิตในตอนนั้นเดิมทีไม่ได้มากมายขนาดนี้ เป็นเพราะภายหลังเขื่อนกั้นน้ำซ่อมแซมไม่เสร็จเสียที จนเกิดน้ำท่วมระลอกสองตามมา จึงทำให้มีคนตายเพิ่มขึ้นอีก

จนกระทั่งในเวลาต่อมา กวิ้นหนานหวยจากพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด ก็กลายเป็นพื้นที่ที่ต้องส่งความช่วยเหลือไปให้ทุกๆ ปี

เมื่อขาดเงินภาษีสนับสนุนจากเจียงโจว ยามที่โอรสของอวิ๋นเจินขึ้นครองราชย์ เงินในท้องพระคลังจึงร่อยหรอ การเงินฝืดเคืองอย่างหนัก

ในการรุกรานจากต่างแคว้นหลายต่อหลายครั้งล้วนตกเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ ดินแดนที่ยึดคืนมาได้ในรัชสมัยกวงฉี่ถูกแย่งชิงไปถึงครึ่งหนึ่ง

ราชวงศ์ยงจึงเริ่มเข้าสู่ยุคตกต่ำนับแต่นั้น

อุทกภัยเจียงหนานจึงถูกขนานนามว่าเป็นจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ยง

มิเช่นนั้นแล้วหลูจิ้งซูจะไปจำวันเวลาที่เกิดน้ำท่วมได้อย่างไร เธอไม่ได้เรียนจบสายศิลป์มาเสียหน่อย

ย่อมไม่ได้ใส่ใจเรื่องราวประวัติศาสตร์พวกนี้เป็นพิเศษอยู่แล้ว

เพียงแต่เรื่องนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหน้าประวัติศาสตร์ยุคหลังของราชวงศ์ยง ฮ่องเต้ทุกพระองค์ล้วนต้องถอนหายใจรำพึงถึงเรื่องนี้กันทั้งนั้น

แม้แต่คนรุ่นหลังในโลกใบนี้ยังต้องทอดถอนใจ ในตำราประวัติศาสตร์ของพวกเขา เนื้อหานี้เป็นข้อที่ต้องออกสอบแน่นอน

ผีเสื้อตัวน้อยอย่างเธอยังพอจะสร้างแรงกระเพื่อมได้บ้างอยู่สินะ

หลูจิ้งซูมองดูท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆหมอกบดบังแม้แต่สายเดียว

ในใจพลันรู้สึกโล่งอกอย่างยิ่ง ในที่สุดก็ไม่ถูกมิติโลกนี้ส่งสัญญาณเตือน

เธอพับแผ่นจดหมายในมืออย่างประณีต แล้วส่งให้ซู่เหมยนำไปเก็บไว้ในหีบ

ลายมือลูกชายคนโตของเธอนับว่าไม่เลวเลย จดหมายฉบับนี้มีค่ายิ่งต่อการเก็บรักษา เอาไว้ภายภาคหน้าหากมีคนรุ่นหลังได้เห็น ก็คงสัมผัสได้ถึงรายละเอียดปลีกย่อยในประวัติศาสตร์จากถ้อยคำเหล่านี้กระมัง

ในเมื่อหลูจิ้งซูยังรู้เรื่องนี้แล้ว ฮ่องเต้ย่อมทรงทราบเช่นกัน พระองค์ทรงวิเคราะห์ได้จากข้อมูลสารพัดที่จิ้งอ๋องส่งเข้ามา

ทั้งเรื่องเพิงพักของหอเยวี่ยซี คนของอำเภอเซียงเหมียว ตลอดจนความดีความชอบของหรงอวิ๋นเช่อ พระองค์ล้วนทรงรับรู้ทั้งหมด

หากไม่มีเรื่องบังเอิญเหล่านี้คอยเกื้อหนุน ประชากรของพระองค์ในครั้งนี้คงต้องล้มตายเพิ่มไปอีกหลายหมื่นคนเป็นแน่

ฮ่องเต้แทบอยากจะสั่งให้ลากคนตระกูลสยงไปตัดหัวเสียเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ

ทว่ายังทำเช่นนั้นไม่ได้

ต้องปลอบขวัญราษฎรผู้ประสบภัยก่อน ฟื้นฟูพื้นที่หลังภัยพิบัติให้เรียบร้อย จากนั้นค่อยมาคิดบัญชีแค้นย้อนหลังกันให้หมดสิ้น

จิ้งอ๋องเองก็ไม่อาจดูแลจัดการทุกเรื่องได้เพียงลำพัง

เสบียงและวัสดุสำหรับซ่อมเขื่อนกั้นน้ำในครั้งนี้ กองทัพเป็นผู้คุ้มกันมาส่งด้วยตนเอง วัสดุทุกชิ้นล้วนผ่านการตรวจตราอย่างละเอียดถี่ถ้วนหลายรอบตั้งแต่ขั้นตอนการจัดซื้อ

ผู้ค้าที่ขายวัสดุเหล่านี้ล้วนถูกบันทึกประวัติไว้ที่กระทรวงพระคลังอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นจำนวนคนในบ้าน ชื่อเรียงตัว บุตรสาวที่แต่งออกไปพร้อมบุตรเขย แม้กระทั่งมิตรสหายก็ยังมีรายชื่ออยู่ในบัญชีทั้งหมด

แทบจะพูดออกมาตรงๆ อยู่แล้วว่า หากเกิดปัญหาขึ้นมา พวกเจ้าก็จงตายตกไปพร้อมกันเสียเถิด

แรงงานที่มาช่วยสร้างล้วนเป็นชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง เมื่อได้เห็นสภาพอันน่าเวทนานี้ ต่างก็รู้สึกสะเทือนใจและหวาดหวั่น จึงตั้งอกตั้งใจทำงานกันมากกว่ายามปกติ

ตรงไหนที่ไม่เรียบร้อย ก็รื้อทำใหม่ทันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครมาคอยคุม

กรมโยธาส่งขุนนางผู้รับผิดชอบมาปักหลักพักค้างอยู่ที่นี่ ฟ้ายังไม่ทันสางก็ลุกขึ้นมาตรวจตราดูแล กว่าจะได้พักผ่อนก็ล่วงเข้าดึกดื่น

ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน จากเดิมที่ต้องใช้เวลาก่อสร้างหนึ่งเดือน กลับเสร็จสิ้นลงในเวลายี่สิบวันเท่านั้น

ในวันที่สร้างเสร็จ ชาวบ้านจำนวนมากต่างพากันมาดูด้วยความสมัครใจ ยามทอดสายตามองเขื่อนกั้นน้ำที่ก่อเป็นรูปเป็นร่าง ต่างก็พากันคุกเข่าลงโขกศีรษะกับพื้น

หวังเพียงให้ปราการแห่งนี้ช่วยปกป้องพวกเขา ให้รอดพ้นจากการรุกรานของสายน้ำหลากอีกครั้ง

เนื่องจากเป็นแบบแปลนที่หรงอวิ๋นเช่อเขียนขึ้น ทุกคนจึงพากันเรียกขานเขื่อนกั้นน้ำแห่งนี้อย่างอารมณ์ดีว่า "เขื่อนหรงกง"

แม้แต่คนงานชั้นผู้น้อยก็ยังรู้เรื่องนี้ บทสนทนามักจะมีคำพูดทำนองว่า

"เจ้าไปทำงานที่เขื่อนหรงกงได้ค่าแรงเท่าไรหรือ"

"เขื่อนหรงกงจะสร้างเสร็จเมื่อไรกันนะ"

ทว่าเพิ่งจะส่งคนนำข่าวการสร้างเขื่อนเสร็จสิ้นกลับไปยังเมืองหลวง คืนนั้นฝนก็เทกระหน่ำลงมาอีกระลอก

ซ้ำยังหนักหนากว่าคราวน้ำท่วมใหญ่ครั้งก่อนเสียอีก

ชาวบ้านที่ยังอกสั่นขวัญแขวนจากภัยพิบัติครั้งก่อน พอเห็นฝนตกหนักก็เริ่มตื่นตระหนก

พากันไม่หลับไม่นอน วิ่งขึ้นไปเฝ้ารอดูอยู่บนที่ดอนอันห่างไกล

ตรงจุดนั้นสามารถมองเห็นตัวเขื่อนกั้นน้ำได้อย่างชัดเจนพอดิบพอดี

พายุฝนกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว ระดับน้ำในแม่น้ำเอ่อล้นสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

คลื่นน้ำอันเกรี้ยวกราดโถมซัดเข้าใส่เขื่อนกั้นน้ำที่เพิ่งสร้างเสร็จระลอกแล้วระลอกเล่า

เมื่ออยู่เบื้องหน้าเกลียวคลื่นยักษ์ เขื่อนกั้นน้ำกลับดูเล็กกระจ้อยร่อยลงไปถนัดตา

ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังภาพเบื้องหน้านั้น

จิ้งอ๋องเองก็นำคนมาเฝ้าดูอยู่ข้างเขื่อนกั้นน้ำ หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พระองค์ก็คงไม่มีหน้ากลับเมืองหลวงอีกแล้ว

หรงอวิ๋นเช่อย่อมต้องอยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน ใบหน้าของเขาขาวซีด ทว่าดวงตากลับเป็นประกายวาวโรจน์จนน่ากลัว จ้องเขม็งไปยังเขื่อนกั้นน้ำโดยไม่กะพริบตา

ทุกครั้งที่เสียงคลื่นน้ำกระแทกเข้ากับผนังเขื่อนดังแว่วมา เขารู้สึกราวกับหัวใจของตนแทบจะหยุดเต้น

ยามเผชิญหน้ากับพลังแห่งธรรมชาติ มนุษย์ช่างต่ำต้อยด้อยค่ายิ่งนัก

ร่มและเสื้อสานกันฝนไม่อาจต้านทานสายฝนได้เลย เสื้อผ้าของทุกคนเปียกโชกแนบติดไปกับเนื้อตัว

การกางร่มก็เพียงเพื่อให้พอมองเห็นสถานการณ์ของเขื่อนกั้นน้ำฝั่งตรงข้ามได้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น

หากเขื่อนแตกขึ้นมาเมื่อใด ที่แห่งนี้ก็คงถูกกลืนหายไปอีกครา

ถึงเวลานี้จะอพยพผู้คนก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว

แล้วจะหนีไปได้ไกลสักเท่าใดกันเชียว

กระทั่งท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นทีละน้อย สายฝนจึงค่อยๆ ซาเม็ดลง

โดยไม่มีใครต้องเอ่ยปากสั่ง ผู้คนต่างพากันคุกเข่าลงทีละคน โขกศีรษะคารวะให้แก่เขื่อนกั้นน้ำ

จิ้งอ๋องและเหล่าขุนนางต่างก็คุกเข่าลงเช่นกัน

ในใจของพวกเขามีความคิดแล่นพล่านอยู่นับไม่ถ้วน

หากไร้ซึ่งแบบแปลนนี้ หากทุกคนไม่ช่วยกันสร้างให้เสร็จก่อนกำหนด หากวัสดุที่จัดซื้อมีข้อผิดพลาดแม้เพียงนิด...

หากมีขั้นตอนใดสะดุดลงเพียงเสี้ยวเดียว วันนี้ทุกคนคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เป็นแน่

พายุฝนเช่นนั้น มวลน้ำหลากเช่นนั้น รุนแรงยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีก

น้ำบริเวณเหนือน้ำของเขื่อนแทบจะปริ่มเสมอกับสันเขื่อนแล้ว ลำน้ำแถบนี้เดิมทีก็อยู่สูงกว่าผืนดินข้างเคียง บัดนี้น้ำเอ่อล้นตลิ่งและค่อยๆ ไหลบ่าออกไปยังสองฝั่ง

เพียงชั่วข้ามคืน ระดับน้ำตรงนี้สูงขึ้นเกือบสองเมตร

และเพราะกระแสน้ำตรงนี้ไหลช้าเกินไป สายน้ำจึงเริ่มไหลย้อนกลับ ส่งผลให้ระดับน้ำในอำเภอโดยรอบสูงขึ้นไม่น้อยตามไปด้วย

ทุกคนพากันเดินไปตรวจดูสถานการณ์ทางเหนือน้ำ มองดูมวลน้ำที่เกือบจะเอ่อล้นทะลักออกมา

ในใจของทุกคนต่างมีความรู้สึกราวกับได้รอดพ้นจากหายนะครั้งใหญ่

สายตาที่เหล่าขุนนางใช้มองหรงอวิ๋นเช่อในยามนี้ ล้วนเปี่ยมไปด้วยความเมตตาและเอ็นดูอย่างยิ่ง

----------------------------------------