ตอนที่ 69 รอยยิ้มวันปีใหม่และการรวมตัวที่เรือนปี้ปัว

หลูจิ้งซูหาได้ยากที่จะนอนตื่นสาย กระทั่งเกือบเที่ยงวันจึงค่อยลุกจากเตียง

ซู่เหมยยกซุปเห็ดหูหนูขาวตุ๋นน้ำตาลกรวดเข้ามา หลูจิ้งซูล้างหน้าบ้วนปากเสร็จก็นั่งลงข้างโต๊ะ ตักกินทีละช้อน

คนในจวนพอได้ยินข่าวว่าหลูจิ้งซูลุกขึ้นแล้ว ต่างก็เตรียมตัวมาอวยพรปีใหม่ที่เรือนปี้ปัว

มื้อกลางวันจัดเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ ทุกคนจะร่วมกินอาหารกันอย่างครึกครื้นที่เรือนปี้ปัว

ฟางต้าเสาเริ่มคิดค้นรายการอาหารสำหรับปีใหม่ล่วงหน้าหนึ่งเดือน ระหว่างนั้นยังให้หลูจิ้งซูลองชิมอยู่หลายหนเพื่อขอคำติชม

จากนั้นจึงพาคนก้มหน้าก้มตาค้นคว้าต่อ

เมื่ออาหารการกินดีขึ้น หลูจิ้งซูก็รู้สึกว่าพวกสาวใช้และเด็กรับใช้ในเรือนพากันตัวสูงขึ้นไม่น้อย โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กสองสามคนนั้น ตอนมาอายุเพิ่งจะสิบเอ็ดสิบสองปี รูปร่างผอมกะหร่อง ทว่าไม่กี่เดือนมานี้ไม่เพียงมีเนื้อมีหนังขึ้น แต่ยังสูงขึ้นอีกช่วงศีรษะ

มองดูแล้วมีชีวิตชีวาขึ้นมาก

ในวันปีใหม่ทุกคนล้วนได้สวมเสื้อผ้าชุดใหม่ สาวใช้ยังมีดอกไม้ประดับผมลูกปัดสีแดงอันใหม่ไว้ติดผม

ทั่วทุกหนแห่งในเรือนติดอักษร "ฝู" มงคลสีแดงและแขวนโคมไฟสีแดง ทั้งยังมีเงื่อนเชือกถักขอพรแขวนอยู่ระเกะระกะ อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันเปี่ยมสุขชวนเบิกบาน

วันนี้หลูจิ้งซูก็เลือกเสื้อผ้าสีสันสดใสมาสวมใส่เช่นกัน ราชวงศ์ยงไม่มีข้อจำกัดเรื่องหญิงหม้ายมากนัก การแต่งงานใหม่ถือเป็นเรื่องปกติ การสวมเสื้อผ้าสีแดงเขียวสดใสจึงแทบไม่มีใครมาชี้หน้าวิจารณ์

เจ้าของร่างเดิมชอบชุดสีแดงเป็นทุนเดิม การแต่งหน้าก็สง่างามเฉิดฉาย หลูจิ้งซูค่อนข้างชอบสไตล์นี้ จึงตั้งใจจะค่อยๆ ปรับให้เข้ากับรสนิยมของตนเอง

ท่อนบนของหลูจิ้งซูสวมเสื้อนวมผ้าซู่จิ่นสีแดงเข้มปักดิ้นทองลายเมฆ ด้านในบุขนกระรอกสีเงิน ชายเสื้อและปลายแขนเสื้อกุขอบด้วยขนสัตว์นุ่มละเอียด ท่อนล่างสวมกระโปรงผ้าจิ่นสีแดงปักลวดลาย เท้าสวมรองเท้าผ้าจิ่นปลายงอนลายดอกเป่าเซียง

ในห้องจุดเตาถ่านไว้ อุณหภูมิกำลังพอเหมาะ การวางท่อไออุ่นใต้พื้นมีค่าใช้จ่ายมหาศาล แม้แต่ในพระราชวังก็มีเพียงไม่กี่ตำหนักใหญ่เท่านั้นที่มี

พระสนมทั่วไปทำได้เพียงใช้กระถางถ่านคลายหนาว

หลูจิ้งซูตั้งใจว่าต่อไปจะให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนศึกษาเรื่องการทำระบบทำความร้อนในเรือน ส่วนตัวนางก็จะลองค้นดูว่ามีภาพแบบร่างทำนองนี้หรือไม่ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้เขาสักเล็กน้อย

เมื่อหลูจิ้งซูมาถึงห้องโถง ทุกคนก็มากันพร้อมหน้าแล้ว

จากนั้นทุกคนจึงพากันไปยังศาลบรรพชน

เช้าวันตรุษจีน การเซ่นไหว้บรรพชนคืองานแรก ในยามนี้หรงอวิ๋นเช่อเริ่มมีท่าทางของผู้นำตระกูลขึ้นมาบ้างแล้ว เขานำทุกคนทำพิธีไหว้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กิริยาท่าทางล้วนสง่าผ่าเผย

เริ่มจากหรงอวิ๋นเช่อเป็นคนปักธูป ทุกคนคุกเข่ากราบกราน

หรงอวิ๋นเช่อยืนอยู่ข้างหน้ารายงานผลงานในปีที่ผ่านมาของตระกูลต่อบรรพชน รวมถึงแผนการในปีถัดไปและความหวังที่มีต่อลูกหลาน

สุดท้ายจึงขอให้บรรพชนคุ้มครองให้ปีที่จะมาถึงสมความปรารถนา ทุกสิ่งราบรื่นไร้อุปสรรค

ปีนี้หรงอวิ๋นเช่อได้อะไรกลับมาไม่น้อย ยามเซ่นไหว้จึงรู้สึกว่าหลังของตนเหยียดตรงกว่าวันวาน

หลังจากปักธูปตามลำดับอาวุโสเสร็จสิ้น ทุกคนก็กลับมายังเรือนปี้ปัวอีกครั้ง

เริ่มจากหรงอวิ๋นเช่อและภรรยา ทยอยกันอวยพรปีใหม่แก่หลูจิ้งซูทีละคน

หลูจิ้งซูถือถุงผ้าสีแดงที่เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ มาหนึ่งคนก็แจกหนึ่งคน

หรงอวิ๋นเช่อกับภรรยารับไปแล้วก็ยังอึ้งงันไปชั่วขณะ

หลูจิ้งซูกล่าวว่า "ต่อให้โตแค่ไหน ในสายตาแม่เจ้าก็ยังเป็นเด็ก รับไปเถอะ"

หรงอวิ๋นเช่อผู้อารมณ์อ่อนไหวน้ำตาคลอเบ้าทันที "ท่านแม่~"

อวี๋ซื่อเองก็ซาบซึ้งใจยิ่งนัก "ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ"

ต่งอี๋เหนียงและอันอี๋เหนียงก็ได้รับเช่นกัน ทั้งสองคนต่างรับไว้อย่างว่าง่าย

ต่อมาคือเด็กสาวสองคนอย่างหรงจิ่นเหยาและหรงเจียซู่

หลูจิ้งซูกล่าวว่า "เหยาเอ๋อร์ ซู่เจี่ยเอ๋อร์ ขอให้ปีใหม่นี้ วสันต์นำพาสิริมงคล คิมหันต์เปี่ยมความสุขเกษม สารทสงบเย็น เหมันต์ร่มเย็นผาสุกนะ"

หรงจิ่นเหยากล่าวว่า "ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ"

หรงเจียซู่กล่าวว่า "ขอบคุณท่านย่าเจ้าค่ะ"

จากนั้นก็เป็นคู่พี่น้องหรงซื่อลวี่และหรงซื่อเจิน

หรงซื่อลวี่กล่าวว่า "ขอให้ท่านย่า เปี่ยมสุขรับวสันต์ สุขสำราญชั่วกาลนานขอรับ"

หรงซื่อเจินกล่าวว่า "ขอให้ท่านย่า เพียบพร้อมด้วยเบญจสุข ทุกสิ่งราบรื่นดั่งใจหมายขอรับ"

หลูจิ้งซูกล่าวว่า "ขอบใจลวี่เกอเอ๋อร์และเจินเกอเอ๋อร์ นี่คือเงินขวัญถุงของพวกเจ้า ขอให้พวกเจ้า ปีแล้วปีเล่า มีแต่ความรื่นเริงหรรษาร่วมกันนะ"

สุดท้ายคือคู่แฝด อวี๋ซื่อสอนคำมงคลให้พวกเขาล่วงหน้าหลายวันแล้ว

ก้อนแป้งกลมๆ ตัวโตหน่อยสองก้อนที่สวมชุดสีแดงทั้งตัวประสานมือคารวะ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน

หลูจิ้งซูดึงเจ้าตัวเล็กทั้งสองเข้ามากอดฟัดทีละคนอย่างเอ็นดู แล้วจึงมอบเงินขวัญถุงให้พวกเขา

อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์นอกเมืองหลวง เอ้อร์จู้จื่อถูกเซี่ยเหลียงเรียกตัวมาตรงหน้า แล้วโยนถุงผ้าสีแดงให้เขาอย่างไม่ใส่ใจ

เอ้อร์จู้จื่อมองเนื้อผ้าและรูปทรงอันคุ้นเคย ก็กำมันไว้ในมือแน่น

จากนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะลงบนพื้นอย่างแรงสามครั้งไปทางจวนเจิ้นกั๋วกง

หยาดน้ำตาไหลรินลงมาเงียบๆ หยดลงบนหิมะหนาแล้วเลือนหายไป

……

เงินรางวัลของพวกสาวใช้และบ่าวไพร่ในเรือน หลูจิ้งซูตื่นขึ้นมาก็สั่งให้ลู่มามาแจกจ่ายลงไปทันที

นี่คือวันที่พวกบ่าวไพร่รอคอยมากที่สุดในรอบปี เจ้านายจะตบรางวัลให้ ทั้งยังไม่ลงโทษบ่าวไพร่ง่ายๆ อีกด้วย

ตระกูลที่ดีหน่อยยังจัดเตรียมอาหารการกินที่อุดมสมบูรณ์ขึ้นให้แก่บ่าวไพร่ เรื่องเหล่านี้จวนเจิ้นกั๋วกงย่อมทำให้ไม่ขาดตกบกพร่องอยู่แล้ว

มื้อกลางวันใช้โต๊ะตัวใหญ่ ฝาแฝดทั้งสองก็นั่งกินอาหารตรงนั้นได้เอง อาหารตรงหน้าพวกเขาจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ เหมาะสำหรับเด็กวัยนี้กิน

อีกไม่กี่เดือนเจ้าตัวเล็กทั้งสองก็จะมีอายุครบห้าขวบแล้ว กำลังอยู่ในช่วงวัยที่ความอยากรู้อยากเห็นพุ่งพล่าน หากไปคอยควบคุมจัดแจง พวกเขากลับจะยิ่งโมโหเอา

สู้ปล่อยให้พวกเขาทำตามใจชอบจะดีกว่า

เมื่อไม่มีหรงอวิ๋นหลานที่ดูขัดหูขัดตาอยู่ร่วม ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างก็กินกันอย่างสุภาพเรียบร้อย

สาวใช้คอยเก็บกวาดและส่งผ้าเช็ดมืออยู่ข้างๆ เป็นระยะ หลูจิ้งซูก็เริ่มคุ้นชินกับการมีคนยืนปรนนิบัติข้างกายเวลาทานอาหารแล้ว

ช่วงเวลานี้ฟางอีเสาไม่ได้เสียแรงเปล่าเลยจริงๆ หลูจิ้งซูรู้สึกว่าอาหารทุกจานล้วนรสชาติดียิ่ง

ซุปเป็ดแก่ในหม้อดินไร้ซึ่งกลิ่นคาว ทั้งยังหอมหวานสดชื่นเป็นที่สุด ผัดผักตามฤดูกาลก็เขียวสดกรอบอร่อย

เต้าหู้หมักน้ำผึ้งและถั่วแขกผัดรากบัวเปรี้ยวหวานเป็นที่โปรดปรานของบรรดาสตรีเป็นพิเศษ ถูกกวาดเสียเกลี้ยงจาน

เนื้อแพะนึ่งนุ่ม เป็ดย่าง กุ้งผัดใบจื่อซู และปลากะพงนึ่งซีอิ๊ว อาหารคาวทั้งสี่จานต่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว หลูจิ้งซูล้วนชอบทั้งสิ้น

ผัดแห้วถั่วลันเตาสีสันสดใส รสสัมผัสแปลกใหม่ไม่เหมือนใคร

นานทีปีหนที่ในจวนจะจัดสุราขึ้นโต๊ะในมื้อกลางวัน เป็นสุราหลีฮวาไป๋อันเลื่องชื่อของโรงเตี๊ยมในเมืองหลวง ความเข้มข้นของสุราต่ำ รสชาติหวานหอมบริสุทธิ์ นอกจากฝาแฝดแล้วคนอื่นๆ ต่างก็ได้ดื่มกันไปคนละเล็กละน้อย

เครื่องดื่มของฝาแฝดคือน้ำค้างไผ่หอม ทั้งสองเห็นคนอื่นมีถ้วยเล็กๆ ไว้ดื่มกันก็บอกว่าตนเองก็อยากได้บ้าง ประจวบเหมาะกับที่ห้องครัวยกเครื่องดื่มรสหวานนี้มาส่งพอดี

ขนมหวานหลังอาหารประกอบด้วย นมตุ๋นน้ำตาล ซูหลากลีบพุทรา ขนมเมฆา ขนมเหนียวเย็น และยังมีผลไม้อีกสี่อย่าง

จัดใส่จานที่มีลวดลายแบบเดียวกันแปดใบ

ในวันนี้ ข้าวของทุกสิ่งต้องคำนึงถึงตัวเลขที่เป็นมงคล

มื้อค่ำส่งท้ายปีเก่าเมื่อวานนี้ ทุกคนแทบจะไม่ได้กินอะไรเลย วันนี้หลูจิ้งซูถึงได้รู้สึกอย่างแท้จริงว่ากำลังเฉลิมฉลองปีใหม่อยู่

อาหารประณีตหลายจานในงานเลี้ยงวังหลวง หลูจิ้งซูลองชิมดูแล้ว พูดได้เพียงว่า พอกลืนลงคอได้

หลูจิ้งซูตัดสินใจว่าอีกสองวันจะเรียกฟางอีเสามาพูดคุยแลกเปลี่ยนสักหน่อย นางรู้สึกว่าหากทำอาหารพวกนั้นตามวิธีปกติรสชาติน่าจะไม่เลว วัตถุดิบก็มิได้หายากเย็นอะไร การเพิ่มรายการอาหารใหม่ๆ ย่อมเป็นเรื่องดี

หลูจิ้งซูให้ฟางอีเสาเขียนรายการอาหารขึ้นมา แล้วนางก็จัดตารางอาหารตามความเคยชินของตน หากนึกอยากกินอะไรกะทันหันค่อยส่งคนไปแจ้งอีกที

รายการอาหารแผ่นนั้นนางเก็บไว้ในห้องหนึ่งฉบับ นางชอบวางแผนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตไว้ล่วงหน้า จะได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับเรื่องที่สำคัญกว่าได้

เช่นเดียวกับการฝึกฝนประจำวัน การอ่านหนังสือ และการเล่าเรียน ล้วนจัดสรรเวลาและเนื้อหาไว้อย่างเป็นระเบียบ นานวันเข้าก็กลายเป็นความคุ้นชินของร่างกาย สามารถช่วยประหยัดพลังงานไปได้มาก

เรี่ยวแรงของคนเราล้วนมีจำกัด ประหยัดได้สักหน่อยก็ควรประหยัด

พวกหรงอวิ๋นเช่อยิ่งมายิ่งชอบมาฝากท้องที่เรือนปี้ปัว ส่วนเด็กๆ ยิ่งวิ่งแจ้นมาที่นี่วันละสองมื้อเลยทีเดียว

หรงจิ่นเหยาเห็นรายการอาหารของนางก็ทำเลียนแบบขึ้นมาชุดหนึ่ง ทั้งยังให้โจวมามาช่วยออกความคิดเห็นเพื่อเพิ่มอาหารบำรุงร่างกายและประทินโฉมเข้าไปด้วย

หลูจิ้งซูย่อมเข้าใจในเรื่องนี้ เด็กสาวทั้งหลายล้วนรักสวยรักงามกันทั้งนั้น

ตัวนางเองก็ให้โจวมามาเขียนเทียบยาและสูตรอาหารไว้ไม่น้อยเช่นกัน อาหารการกินในแต่ละวันส่งผลต่อร่างกายเป็นอย่างมาก ในเมื่อมีเงื่อนไขพร้อมสรรพเช่นนี้ ย่อมต้องลงมือจัดเต็มเสียหน่อย

ปีใหม่นี้ ขอตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อน

เริ่มดูแลสุขภาพกันได้เลย!

----------------------------------------