ตอนที่ 77 หลูจิ้งซูออกโรงกลางวงวิวาท

หลูจิ้งซูพอได้ยินผู้ดูแลมารายงานก็ตัดสินใจมาดูด้วยตาตนเอง นางรู้สึกว่าหลานชายที่ได้มาเปล่าๆ คนนี้คงมีปัญหาทางสมองเข้าแล้ว

พรุ่งนี้ต้องไปเยือนจวนเขา วันนี้จะมาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเรื่องของลูกหลานเขาก็ดูไม่ดีเท่าไร

อีกทั้งนางยังรู้สึกคุ้นเคยกับเรื่องราวพรรค์นี้อย่างน่าประหลาด

เหมือนพวกละครสั้นยอดฮิตในยุคปัจจุบันไม่มีผิด

หากมองจากมุมของหยวนจื่อฉิง จังหวะถัดไปก็คงดำเนินไปเป็น...

ตัวอิจฉาหน้ามืดตามัวเปลี่ยนความรักเป็นความแค้น ตามรังควานนางเอกอย่างบ้าคลั่ง จนสุดท้ายต้องพบจุดจบอย่างน่าเวทนา

พอยืดเรื่องออกไปอีก ก็จะกลายเป็น...

เกิดใหม่ครานี้ ข้าจะทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของข้า สามีสารเลวคุกเข่าร้องเพลงศิโรราบขอให้ข้าอภัยให้ แล้วก็มีท่านอ๋องหรือคุณชายหน้าตายสักคนตามตื๊อไม่ยอมปล่อย

สลับมาที่มุมมองของหลูหวยหย่วนบ้าง

ไม่ใช่ว่าหลูจิ้งซูจะดูถูกหลานชายตนเองหรอกนะ

แต่ด้วยสมองระดับนี้ อย่างมากก็คงเป็นได้แค่ตัวประกอบเบี้ยล่าง หากจับพลัดจับผลูได้เป็นพระรองอันดับสามก็ถือว่าเกินความสามารถไปไกลโขแล้ว

ไม่เป็นตัวคั่นเวลาบนเส้นทางรักของพระนาง

ก็คงเป็นไอ้ต้าวคลั่งรักที่ยอมสยบอยู่ใต้รัศมีนางเอก

หากกลายพันธุ์ขึ้นมา ก็คงเป็นไอ้ต้าวคลั่งรักปากร้ายไร้สมองข้างกายนางเอกนั่นแหละ

ถวายชีวิตเพื่อเธอ ยอมตายแทนเธอ แล้วสุดท้ายก็ลงเอยอย่างน่าอนาถ

ใครๆ ก็รู้ว่า รักเมียแล้วจะเจริญ

พวกที่ยอมรังแกคู่หมั้นตัวเองเพื่อแม่จิ้งจอกหน้าใหม่ข้างนอกน่ะหรือ

รับรองว่าไม่มีทางตายดี!

ส่วนนางเอกของเรื่องราวพวกนี้ ย่อมหนีไม่พ้นหยวนเมิ่งเฉียว

ชื่อเสียงเลื่องลือขจรขจาย รูปโฉมงดงามล่มเมือง ผู้คนตามรุมล้อมเอาอกเอาใจ

หลูจิ้งซูยังพบข้อมูลจากที่อวี๋ซื่อเล่ามาว่า แม่นางคนนี้ถึงกับเป็นคุณหนูตัวจริงในเรื่องสลับตัวคุณหนูตัวจริงตัวปลอมเสียด้วย

เพิ่งจะถูกตามตัวกลับมาเมื่อปีกลาย ทางบ้านอ้างกับภายนอกมาตลอดว่า พระชราเคยทำนายดวงชะตาไว้ว่าก่อนอายุสิบห้าปีห้ามอาศัยอยู่ในเมืองหลวง มิฉะนั้นจะเกิดภัยพิบัติ

ทว่าหยวนเมิ่งหนานพี่สาวฝาแฝดของนาง นับตั้งแต่ที่นางกลับมา ก็แทบไม่ยอมก้าวเท้าออกจากเรือนเลย

หลูจิ้งซูเดาอย่างอาจหาญว่า เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่นอน

เดิมทีตั้งใจว่าพ้นช่วงปีใหม่แล้วค่อยสืบหาความจริงให้ละเอียด

วันนี้พอได้เห็น นางคิดว่าแม่หนูหยวนจื่อฉิงคนนั้นต้องรู้เรื่องแน่

คนที่รู้ไส้รู้พุงเจ้าดีที่สุด ย่อมเป็นศัตรูของเจ้าเสมอ

คิดดูแล้ว หยวนเมิ่งเฉียวคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

คุณหนูตัวจริงที่ตกระกำลำบากอยู่ข้างนอก ตบหน้าพวกญาติลำเอียงจนหงายเงิบ สะบัดคู่หมั้นทิ้ง ได้รับความโปรดปรานจากท่านอ๋องไม่ก็คุณชายสูงศักดิ์สักคน สุดท้ายทะยานสู่จุดสูงสุด กลายเป็นยอดสตรีที่ทุกคนต้องแหงนหน้ามอง

มีหนุ่มๆ คลั่งรักรอบกายยอมครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิต เหล่าเพื่อนสาวอิจฉาตาร้อน จากนั้นนางเอกก็จับคู่เพื่อนสาวให้แต่งกับหนุ่มคลั่งรักเบอร์หนึ่ง เบอร์สอง เบอร์สาม... ของตน

พี่น้องลงเอยสมหวัง ส่วนไอ้หนุ่มคลั่งรักก็เก็บซ่อนความรักไว้ในใจ

จิ๊ๆ เอาไว้พอนางกลับไปได้เมื่อไร จะซื้อลิขสิทธิ์มาสักเรื่อง จ้างคนมาดัดแปลงบทตามนี้ แล้วจับพวกเน็ตไอดอลหนุ่มหล่อสาวสวยในสังกัดยัดลงไปเล่นให้หมด

พล็อตน้ำเน่าแบบนี้ ทุกตอนล้วนมีฉากดึงอารมณ์ให้คนดูเดือดปุดๆ ปรอทแทบแตก รับรองว่าใครดูก็ต้องติดหนึบจนถอนตัวไม่ขึ้น!

จัดไปเลยสักหนึ่งร้อยตอน

ยึดหน้าจอไปเลยร้อยวันเต็มๆ

เพื่อป้องกันไม่ให้ลืม กลับไปถึงนางจะเริ่มลงมือร่างโครงเรื่องไว้ทันที

หลูจิ้งซูจินตนาการถึงอนาคตไปพลาง หูก็ฟังเสียงเอะอะโวยวายข้างในที่เริ่มชุลมุนวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งร้องไห้ทั้งก่นด่า ช่างเป็นพวกวัยรุ่นที่มีเรี่ยวแรงล้นเหลือกันจริงๆ

ผู้ดูแลที่ยืนอยู่ข้างๆ เอาแต่ยกมือปาดเหงื่อไม่หยุด

เอาเถอะ ถึงเวลาที่นางต้องออกโรงแล้ว

"โอ้โฮ... กำลังยุ่งกันอยู่หรือทุกท่าน"

ทีแรกไม่มีใครตอบรับคำทักนี้เลย ทุกคนยังคงตั้งหน้าตั้งตาเล่นไปตามบทของตัวเองกันอยู่

หลูจิ้งซูไม่ได้รู้สึกกระดากอายแม้แต่น้อย นางเคาะขอบประตูอย่างมีมารยาท นางไม่คิดจะเลียนแบบคนไร้มารยาทบางจำพวกที่ชอบพรวดพราดเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญหรอกนะ

--

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะเป็นจังหวะจะโคนดังขึ้นเนิบช้า ในที่สุดก็ค่อยๆ ดึงดูดสายตาของทุกคนได้

"ยุ่งกันอยู่หรือ จื่อเสวี่ย ยายเฒ่าคนนี้สะดวกจะเข้ามาดูหน่อยได้หรือไม่" หลูจิ้งซูเห็นทุกคนหันมามองตนในที่สุด จึงเอ่ยถามแม่หนูคนที่นางพอจะคุ้นหน้า

ตอนจิ้งจวิ้นหวังและพระชายาไปร่วมงานเลี้ยงในวัง ก็พาหลานสาวมาเพียงคนเดียวเท่านั้น

หลูจิ้งซูจำชื่อของนางได้ ทั้งยังเคยให้เงินขวัญถุงปีใหม่แก่เด็กคนนี้ด้วย

หากนับตามลำดับญาติที่ยุ่งเหยิง แม่หนูคนนี้คงต้องเรียกนางว่าท่านป้ากระมัง

หยวนจื่อเสวี่ยเห็นผู้มาเยือน ดวงตาก็พลันเป็นประกาย "ท่านย่า ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรเจ้าคะ ทางนี้ค่อนข้างวุ่นวาย จะรบกวนท่านหรือไม่"

ใจจริงนางอยากให้ผู้อาวุโสท่านนี้ยื่นมือเข้าช่วย แต่พวกนางก็ไม่ได้สนิทสนมกัน อีกทั้งทางนี้ยังวุ่นวายถึงเพียงนี้

หลูจิ้งซูส่งยิ้มปลอบประโลมนาง "ไม่เป็นไรหรอก ข้าก็แค่พาน้อง ๆ ของเจ้ามาเลือกซื้อของแถวนี้ ได้ยินเสียงเอะอะจึงแวะมาดู" จากนั้นนางก็กวาดตามองเหตุการณ์ตรงหน้าพลางเอ่ยถาม "นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ"

หยวนจื่อเสวี่ยยังไม่ทันได้อ้าปากตอบ เสียงที่ทั้งหยิ่งยโสและน่าโดนตีประโยคหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

"เจ้าเป็นใครกัน ตัวข้าจะบอกให้ หากไม่ใช่เรื่องของเจ้าก็รีบไสหัวไปเสีย มิฉะนั้นหากลงไม้ลงมือแล้วโดนลูกหลงเจ็บตัวขึ้นมา อย่ามาโทษข้าก็แล้วกัน"

สัญญาณเรดาร์ในสมองของหลูจิ้งซูดังเตือนขึ้นทันที

ประเมินผลเสร็จสิ้น เจ้าเด็กนี่คือพวกโง่เง่าบ้าพลังที่ต้องได้รับการสั่งสอนให้เข็ดหลาบ

หยวนจื่อเสวี่ยรีบเอ่ยปราม "เหวินจิ่ง เจ้าอย่าได้เสียมารยาท นี่คือท่านผู้เฒ่าแห่งจวนเจิ้นกั๋วกง ฉางเล่อจวิ้นจู่"

จากนั้นจึงย่อกายคารวะหลูจิ้งซู "ท่านย่า ท่านนี้คือเหวินจิ่ง บุตรชายคนเล็กสายตรงของหย่งอันโหว ที่บ้านตามใจจนเคยตัว ทำอะไรจึงไม่ค่อยยั้งคิด ไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินท่านเจ้าค่ะ"

ชายหนุ่มคนอื่น ๆ ดูท่าจะฉลาดกว่าเจ้าโง่นี่อยู่บ้าง

ทั้งที่หยวนจื่อเสวี่ยบอกสถานะของหลูจิ้งซูชัดเจนแล้ว เขายังเซ่อซ่าพูดจาไม่คิด

ในเมื่อนางเรียกอีกฝ่ายว่าท่านย่า ย่อมต้องเป็นเชื้อพระวงศ์อย่างแน่นอน

หลูหวยหย่วนก็เบิกตากว้างมองหลูจิ้งซูเช่นกัน ผ่านไปครู่ใหญ่จึงยอมเปิดปาก

หลูหวยหย่วนเอ่ย "ท่านอาหญิงหรือ"

หลูจิ้งซูไม่อยากจะสนทนากับหลานชายทึ่มคนนี้เลย ทว่าเมื่อนึกถึงท่าทางของเขาเมื่อครู่ ช่างถอดแบบมาจากคนผู้หนึ่งในความทรงจำของร่างเดิมไม่มีผิดเพี้ยน

พ่อเป็นอย่างไร ลูกก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ปากแข็งและห่วงหน้าตายิ่งชีพเหมือนกันไม่มีผิด

เพื่อแผนการขั้นต่อไป หลูจิ้งซูจึงจำใจเอ่ยปาก "เจ้าคือ... หวยหย่วนรึ ไม่ได้เจอกันเสียหลายปี โตป่านนี้แล้วเชียวหรือ"

เพื่อแสดงความสนิทสนม นางยังแสร้งเดินเข้าไปจับตัวเขาพลิกซ้ายแลขวาดูอีกด้วย

หึ เจ้าเด็กนี่หน้าตาใช้ได้ทีเดียว

อาศัยใบหน้านี้ คงพอเบียดตัวไปรับบทพระรองได้สบาย ๆ

การรับมือกับพวกปากแข็งใจเสาะพรรค์นี้ ต้องตามใจและเอ่ยปากชมเข้าไว้

ยิ่งชมเขาก็ยิ่งสะใจ ยิ่งว่าง่ายเชื่อฟัง!

ดาราตัวเล็ก ๆ ในสังกัดของนางคนหนึ่งก็เป็นแบบนี้

พวกชาวเน็ตพากันตั้งฉายาให้เขาว่าอะไรนะ

เจ้าชายสายซึนเดเระ

ทั้งที่ชอบให้คนเยินยอ แต่กลับแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ แถมฝีมือการแสดงก็ห่วยแตกสิ้นดี

สายตาของชาวเน็ตคมกริบยิ่งกว่ากล้องซูมแปดเท่า ขุดคุ้ยพฤติกรรมของหมอนั่นจนหมดเปลือก

ทั้งมุมปากที่พยายามกดลงแทบตายแต่ก็ยังหุบยิ้มไม่ได้

ทั้งนิ้วมือที่แอบถูไปมาอยู่เงียบ ๆ

ทั้งดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อยนั่นอีก

ภายหลัง แฟนคลับของเขาสามารถตัดสินได้จากกล้ามเนื้อบนใบหน้าไร้อารมณ์ที่กระตุกเพียงนิดเดียวจนแทบมองไม่เห็น

ว่าเจ้าหมอนี่กำลังแอบฟินอยู่อีกแล้ว

เหอะ ดูไม่ได้จริง ๆ

แต่ชาวเน็ตชอบ แฟนคลับชอบ ตัวดาราก็ชอบ

นางเองก็ไม่ได้สนใจอะไร เพียงแต่ยามใดที่อารมณ์ไม่ดี ก็จะไปขุดเอากระทู้วิเคราะห์เหล่านั้นมานั่งอ่านเล่น

อ่านเอาฮาก็เท่านั้น!

บัดนี้เจ้าชายสายซึนเดเระได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าอีกครั้งแล้ว

หลูจิ้งซูวางแผนรับมือกับเจ้ารุ่นจิ๋วผู้นี้ได้อย่างรวดเร็ว

ถือโอกาสซ้อมมือกับเขาก่อน วันพรุ่งนี้พอไปประจันหน้ากับรุ่นใหญ่ จะได้รับมือได้อย่างลื่นไหลและฟาดฟันได้ตรงจุดตาย

แม้ในความทรงจำของร่างเดิม เรื่องราวที่เกี่ยวกับพี่รองจะมีแต่กลิ่นดินปืนคละคลุ้ง แต่หลูจิ้งซูก็ยังพอสืบเสาะหาร่องรอยบางอย่างออกมาได้

เดิมทีนางคิดว่าเกิดจากผลประโยชน์ที่แตกหัก ต่างคนต่างอยู่

ทว่าพอได้เห็นหลานชายคนนี้เข้า นางก็พลันเกิดข้อสงสัยบางอย่าง

คงไม่ใช่ว่าเจ้าลาโง่สองตัวนี้ไม่มีใครยอมก้มหัวให้ใคร เลยคุมเชิงขัดแข้งขัดขากันมานานหลายปีหรอกนะ

คงไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง!

ข้อสันนิษฐานนี้น่าหวาดกลัวเกินไป หลูจิ้งซูจึงรีบปัดความคิดนี้ทิ้งไปทันที

"หวยหย่วนเอ๋ย โตเป็นหนุ่มใหญ่แล้วจริง ๆ ดูหน้าตา ดูรูปร่างเข้าสิ ช่างสง่างามมีราศีเหลือเกิน!"

ข้ากำลังพูดถึงเจ้านั่นแหละ

พ่อหนุ่มรูปงามหลูหวยหย่วน!

----------------------------------------