ตอนที่ 64 คนปกติคงไม่เลียนแบบผมหรอกมั้ง

สวี่เยี่ยสังเกตเห็นสายตาของสวีหนานเจีย จึงถามขึ้นว่า "ทำไมคุณไม่ดื่มล่ะครับ"

สวีหนานเจียยู่ปาก "นายดื่มก่อนสิ แล้วฉันค่อยดื่มตาม"

เธอฉลาดขึ้นแล้ว

เธอจะชิงลงมือก่อนไม่ได้อีกแล้ว ต้องเป็นฝ่ายตามน้ำ

ครั้งแรกเธอโดนสวี่เยี่ยเสียบหลอดกลับหัวจนไปไม่เป็น

พอครั้งที่สองเธอเลยเสียบหลอดกลับหัวบ้าง แต่สวี่เยี่ยดันเสียบหลอดแบบปกติ จนกลายเป็นกระแสฮือฮาไม่น้อยบนโลกออนไลน์

แถมเรื่องนี้ยังแพร่ไปทั่ววงหยวนชี่เส้าหนี่ว์อีกด้วย

สาวๆ ในวงเกิร์ลกรุ๊ปเอาเรื่องนี้มาล้อเลียนเธอไม่หยุดหย่อน

แม้ทุกคนจะบอกว่าสวีหนานเจียดูบ๊องๆ น่ารักดี แต่ความจริงเธออยากเดินสายสาวสวยมาดนิ่งต่างหาก

น่าเสียดายที่ตอนนี้คงไปสายนั้นไม่รอดแล้ว

เธอรับไม่ได้ที่ไอคิวตัวเองจะต่ำกว่าสวี่เยี่ย

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็คิดไม่ต่างจากสวีหนานเจียเท่าไร

แม้กระทั่งเหยียนมี่และหลินเกอก็ยังหันมามอง

กรรมการทั้งสองคนย่อมรู้เรื่องวีรกรรมการดื่มชานมสองครั้งก่อนของสวี่เยี่ยเป็นอย่างดี

แววตาของเหยียนมี่แฝงความอยากรู้อยากเห็น เธอจองคิวงานช่วงหลังจากนี้ของสวี่เยี่ยไว้แล้ว หากเขาแคสติ้งผ่าน ทุกคนก็ถือว่าลงเรือลำเดียวกัน

พี่สาวคนนี้อยากเห็นจริงๆ ว่าคราวนี้สวี่เยี่ยจะงัดลูกเล่นอะไรออกมาอีก

ส่วนหลินเกอก็ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างๆ

"ฮี่ๆ มาแล้วๆ ฮี่ๆ"

ในห้องไลฟ์สด คอมเมนต์วิ่งบนจอก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที

"น้องหนานเจียฉลาดขึ้นแล้วแฮะ! รู้จักให้สวี่เยี่ยดื่มก่อนด้วย!"

"ฉันแค่อยากรู้ว่าคราวนี้สวี่เยี่ยจะดื่มยังไง แก้วชานมมีแค่ด้านบนกับด้านล่างให้เจาะหลอด คงไม่เจาะจากด้านข้างแก้วหรอกนะ!"

"นิสัยอย่างสวี่เยี่ย อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ! คนโรคจิตซะอย่าง เรื่องบ้าๆ มีอะไรที่ทำไม่ลงบ้าง!"

"พวกแกไม่สังเกตเหรอว่าชานมแก้วนี้สวี่เยี่ยซื้อให้น้องหนานเจียนะ?"

ตอนนั้นเอง สวี่เยี่ยก็กวาดตามองไปรอบๆ

น่าสนใจแฮะ จ้องกันหมดเลย

สวีหนานเจียเร่งเร้า "รีบดื่มสิ"

"ได้ครับ งั้นผมดื่มก่อนนะ"

พอสวี่เยี่ยพูดประโยคนี้จบ ทั่วทั้งห้องก็เงียบกริบลงทันที

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่มือทั้งสองข้างของเขา

มือข้างหนึ่งของสวี่เยี่ยถือแก้วชานม อีกข้างถือหลอดดูด

ทันใดนั้น สวี่เยี่ยก็โยนหลอดในมือทิ้งลงถังขยะไปตรงๆ จากนั้นก็ลอกพลาสติกซีลฝาแก้วออก แล้วโยนทิ้งลงถังขยะตามไปอีกชิ้น

พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็ยกแก้วขึ้นมาจิบชานมไปหนึ่งอึก

ดื่มเสร็จไปหนึ่งคำ สวี่เยี่ยก็พูดขึ้นว่า "ผมดื่มแล้วนะ"

สวีหนานเจียอึ้งไปเลย

เหยียนมี่กับหลินเกอก็อึ้งไปตามๆ กัน

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็มีสภาพไม่ต่างกัน

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

เขาไม่ใช้หลอดดื่มชานมเหรอ

ไม่ใช้หลอดแล้วยกซดสดๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ

แล้วไข่มุกข้างในมันจะไหลเข้าปากได้ยังไง

สวีหนานเจียยืนเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม "ทำไมนายไม่ใช้หลอดล่ะ"

มันไม่เหมือนกับที่เธอคิดไว้เลยสักนิด

สวี่เยี่ยถามกลับ "ใครบอกเหรอครับว่าดื่มชานมต้องใช้หลอดเสมอไป"

ในห้องไลฟ์สด ตอนนี้คอมเมนต์ก็ทะลักล้นจอขึ้นมาอีกรอบ

"มันยังไงกันแน่เนี่ย ทำไมทุกครั้งที่สวี่เยี่ยพูดอะไร ฉันถึงรู้สึกว่ามันมีเหตุผลตลอดเลยวะ!"

"น้องหนานเจีย อย่าไปยุ่งกับสวี่เยี่ยเลย เดี๋ยวโดนลากเข้าป่าเข้าพงไปด้วย!"

"นี่กูคาดหวังอะไรอยู่เนี่ย???"

จางกวงหรงที่นั่งจ้องจอมอนิเตอร์อยู่หลังเวทีก็หลุดขำออกมาเหมือนกัน

วันนี้ทีมงานหลังเวทีก็สั่งชานมมากินเหมือนกัน ถึงจางกวงหรงจะอายุสี่สิบกว่าแล้ว แต่หัวใจยังวัยรุ่นอยู่มาก

ชานม เขาก็ดื่มเป็น

พอเห็นสวี่เยี่ยทำแบบนั้น จางกวงหรงก็หยิบแก้วชานมของตัวเองขึ้นมา โยนหลอดทิ้งไป แล้วลอกพลาสติกซีลฝาออกเหมือนกัน

เขายกขึ้นจิบไปหนึ่งอึก ก่อนจะถอนหายใจออกมา "ไม่ถูกสิ ดื่มแบบนี้มันได้กินแค่น้ำชาข้างใน แต่ไม่ได้กินท็อปปิ้งเลยนี่หว่า"

พูดจบ จางกวงหรงก็พยักหน้าหงึกหงักพลางพูดกับตัวเอง "สวี่เยี่ยมันไม่ค่อยเต็มเต็ง การที่มันทำแบบนั้นคงไม่ได้คิดอะไรมากหรอก คนปกติไม่มีใครเขาดื่มกันแบบนี้แน่"

ทันทีที่เขาพูดจบ ก็ได้ยินเสียงของสวี่เยี่ยดังลอดออกมาจากหูฟัง

สวี่เยี่ยพูดกับสวีหนานเจียว่า "ที่ผมดื่มแบบนี้ได้เพราะผมสั่งชาเพียวๆ ครับ แต่ของคุณมีท็อปปิ้งข้างใน ดื่มแบบนี้ไม่ได้หรอก อย่าทำตามผมเด็ดขาดเชียวนะ ผมว่าคนปกติทั่วไปคงไม่เลียนแบบผมหรอกมั้งครับ"

จางกวงหรงที่กำลังถือแก้วชานมค้างอยู่ถึงกับแข็งทื่อไปทั้งตัว

เขาเหลือบมองภาพบนจอมอนิเตอร์ สวี่เยี่ยยังอุตส่าห์หงายแก้วให้กล้องดูข้างในด้วย

ของเหลวด้านในเห็นได้ชัดว่าเป็นชาเพียวๆ ไม่มีท็อปปิ้งอะไรสักอย่าง

พูดง่ายๆ ก็คือน้ำเปล่าดีๆ นี่เอง

ดื่มน้ำเปล่าใครมันจะไปต้องใช้หลอดกันล่ะ

จางกวงหรงก้มลงมองชานมในมือตัวเอง

แผ่นฟิล์มปิดฝาฉีกทิ้งไปแล้ว

ส่วนหลอด... อยู่ในถังขยะไปแล้ว

โฮ่!

มึงประสาทแดกปะเนี่ย?

จังหวะนั้นเอง ลูกน้องข้างๆ ก็หัวเราะร่า "ผู้กำกับจาง สวี่เยี่ยนี่ตลกชะมัดเลยค่ะ เมื่อกี้หนูล่ะกลัวแทบแย่ว่าน้องหนานเจียจะทำตาม ดีนะที่น้องหนานเจียไม่หลงกลตามสวี่เยี่ยไปด้วย"

ลูกน้องพูดไปพลางหันหน้ามามองจางกวงหรง

แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับแก้วชานมในมือของจางกวงหรงเข้าอย่างจัง

บรรยากาศพลันชะงักกึก กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันที

จางกวงหรงหัวเราะแห้งๆ แก้เก้อ "ยังมีหลอดเหลืออีกไหมครับ"

……

พอสวี่เยี่ยพูดประโยคนั้นจบ คอมเมนต์วิ่งในห้องไลฟ์สดก็ระเบิดสนั่น

"ท่านผอ.! พูดภาษาคนอยู่ปะเนี่ย! ฉันเพิ่งโยนหลอดทิ้งไป แกมาบอกว่าแกดื่มชาเพียวๆ เนี่ยนะ!"

"พวกแก เมื่อกี้ฉันนั่งขี้ไปดูดชานมไป พอเห็นท่านผอ.ทิ้งหลอดฉันก็เลยทิ้งหลอดตาม ตอนนี้ฉันหยิบหลอดขึ้นมาดูดใหม่ละ อย่าถามนะว่าหยิบมาจากไหน"

"พวกมึงบ้าปะเนี่ย? ไปเลียนแบบสวี่เยี่ยทำไมวะ? เจาะหลอดจากก้นแก้วดีๆ ก็จบแล้วปะ"

"นั่นดิวะ อย่างแย่สุดก็แค่ลอกฟิล์มออกแล้วค่อยเสียบหลอดไหมล่ะ"

ในคอมเมนต์วิ่งมีเสียงโอดครวญดังระงม

เพราะมีคนกลุ่มหนึ่งดันบ้าจี้เลียนแบบสวี่เยี่ย โยนหลอดทิ้งแล้วกระดกดื่มชานมจริงๆ

ตอนนี้แก้มของสวีหนานเจียเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมานิดๆ เพราะเมื่อกี้เธอก็เกือบจะโยนหลอดทิ้งไปเหมือนกัน

ไม่รู้ทำไม การกระทำของสวี่เยี่ยมันชวนให้คนอยากลองทำตามเหลือเกิน

ยังดีที่เธอยังไม่ได้ลงมือ

สวีหนานเจียแสร้งทำเป็นนิ่งแล้วเอ่ย "นั่นสิคะ คนปกติที่ไหนเขาจะทำแบบนั้นกัน"

เธอเอาหลอดเสียบลงไปในแก้ว แล้วก้มหน้าลงดูด

สาวน้อยหยวนชี่เส้าหนี่ว์แอบบอกตัวเองในใจเงียบๆ ตราบใดที่ฉันยังไม่ได้ทำ ฉันก็ยังเป็นคนปกติ

จังหวะนั้นเองห้องไลฟ์สดก็ตัดภาพไปที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ

มีผู้เข้าแข่งขันสองสามคนที่หยิบชานมขึ้นมาดื่ม และคนที่ได้แอร์ไทม์ก็ล้วนแต่เป็นพวกที่โยนหลอดทิ้งไปแล้วทั้งสิ้น

แต่ละคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

โอกาสทองแบบนี้มีหรือที่จางกวงหรงจะปล่อยให้หลุดมือ

จะให้อับอายคนเดียวได้ยังไง!

ต้องตายก็ตายด้วยกัน!

อย่าหวังว่าจะรอดไปได้สักคน!

พอภาพตัดไป คนดูเห็นว่าไม่ได้มีแค่ตัวเองที่ทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที

แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย

ตายก็ตายด้วยกันสิวะ!

พวกเราขายหน้า มีแค่ตัวเองที่รู้

แต่พวกมึงขายหน้า คนดูทั้งประเทศรู้หมด!

สวี่เยี่ยพูดขึ้นมาว่า "ครูสวีครับ ให้ผมตรวจดูลายมือให้อีกรอบไหมครับ"

สวีหนานเจียพลันนึกขึ้นได้ คราวก่อนที่สวี่เยี่ยดูลายมือให้ คำตอบยังไม่ได้บอกเลยนี่นา

"มาสิคะ!" สวีหนานเจียรีบเดินเข้ามาแล้วยื่นมือขวาออกไป

เนื่องจากเพิ่งถือแก้วชานมเย็น ฝ่ามือของเธอจึงมีคราบละอองน้ำเกาะอยู่บางๆ

สวี่เยี่ยเพียงแค่ยื่นมือออกไปสัมผัสกับฝ่ามือของสวีหนานเจีย

ช่วงเวลานี้ แต้มคะแนนของเขาทะลุหลักสี่ร้อยไปอีกครั้งแล้ว

ดังนั้นคราวนี้ สวี่เยี่ยจึงเลือกสุ่มต่อเนื่องสิบครั้งเช่นเดิม

"โฮสต์เลือกสุ่มรางวัลต่อเนื่องสิบครั้ง หัก 400 แต้ม เริ่มการสุ่มรางวัล"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น