ตอนที่ 66
ตอนที่ 66 ฉากนี้ ช่างคุ้นตาเหลือเกิน
minibunny · 7,855 ตัวอักษร
กระแสวิพากษ์วิจารณ์บนอินเทอร์เน็ตเริ่มจะล้ำเส้นไปกันใหญ่ สาเหตุหลักก็เพราะตอนนี้นายสวี่เยี่ยคนนี้กำลังมีกระแสร้อนแรงเกินไป
ยุคนี้เป็นยุคอินเทอร์เน็ต แทบทุกคนต่างก็จับจ้องเรื่องราวบนโลกออนไลน์
ทางมหาวิทยาลัยอานเฉิงย่อมสังเกตเห็นสถานการณ์ของสวี่เยี่ยเช่นกัน
เรื่องในวงการบันเทิง หอคอยงาช้างอย่างมหาวิทยาลัยย่อมไม่คิดจะยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวอยู่แล้ว
ทว่าคนพวกนั้นตอนที่พยายามสกัดดาวรุ่งสวี่เยี่ย กลับกุเรื่องว่าเขาเคยถูกอาจารย์สาวในมหาวิทยาลัยเลี้ยงดู
แบบนี้มันชักจะเกินขอบเขตไปแล้ว
แม้สวี่เยี่ยจะปล่อยคลิปเคล็ดลับคู่เรือนตอนที่สี่ออกมาเล่นใหญ่แก้เผ็ดไปยกหนึ่ง แต่กระแสข่าวลือพวกนั้นเขายังไม่ได้ออกมาชี้แจงอย่างเป็นทางการเลย
"ขอบคุณครับอาจารย์" สวี่เยี่ยกล่าว
หม่าเฉียงพูดต่อ "ไม่มีเรื่องอื่นแล้วล่ะ แค่โทรมาบอกเธอสักคำ รอบชิงชนะเลิศที่กำลังจะถึงก็เตรียมตัวให้ดีๆ ล่ะ สู้เขานะ"
ทั้งสองคุยกันอีกสองสามประโยคก่อนจะวางสายไป
ทีมงานของรายการคนหนึ่งเดินเข้ามาหาแล้วพูดว่า "สวี่เยี่ย ผู้กำกับจางเรียกพบน่ะ"
"ช่วยนำทางไปหน่อยครับ"
ทีมงานพาสวี่เยี่ยมายังห้องทำงานชั่วคราวของจางกวงหรงในอพาร์ตเมนต์ซูเปอร์สตาร์
จางกวงหรงยิ้มร่าพลางเอ่ยถาม "สวี่เยี่ย เพลงสำหรับรอบชิงเตรียมไปถึงไหนแล้วล่ะ?"
"ยังไม่ได้คิดเลยครับว่าจะร้องเพลงไหน" สวี่เยี่ยตอบ
จางกวงหรงจับความหมายแฝงในคำพูดของสวี่เยี่ยได้อย่างเฉียบไว
ชัดเจนเลยว่านี่คือเตรียมไว้หลายเพลงแล้วต่างหาก
สวี่เยี่ยยังคิดไม่ตกจริงๆ นั่นแหละ ถ้าไม่มีทักษะการเป่าสั่วล่านี้เข้ามา เขาก็กะว่าจะร้องเพลง "Young for You" ของวง GALA ไปตรงๆ แล้ว
แต่ตอนนี้มีทักษะนี้เข้ามา ทุกอย่างจึงเปลี่ยนไป
เวทีรอบชิงชนะเลิศ กับผู้ชมเรือนหมื่นตรงหน้า
แบบนี้มันต้องจัดใหญ่เล่นให้หนักสักยกแล้ว
จางกวงหรงเอ่ยขึ้น "ตอนนี้หลิวจางอยู่ในห้องรับรอง เขาอยากพบเธอ"
"มาอีกแล้วเหรอครับ?"
จางกวงหรงพยักหน้า "จะเจอหรือไม่เจอก็แล้วแต่เธอ ส่วนเรื่องที่ในเน็ตบอกว่าเธอทำตัวเรื่องมากในกองถ่าย ทางรายการก็จะออกแถลงการณ์ตอบโต้ให้เหมือนกัน"
"พวกคุณเข้าข้างผู้เข้าแข่งขันออกนอกหน้าแบบนี้ มันจะเหมาะเหรอครับ?" สวี่เยี่ยถาม
จางกวงหรงไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย "นี่ไม่ได้เรียกว่าเข้าข้าง แต่มันเป็นสิ่งที่เธอควรได้รับ อีกอย่างนะ พวกนั้นจะทำอะไรฉันได้? ถึงตอนที่ฉันเปิดกล้องซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ซีซั่นสอง พวกเขาก็ต้องส่งเด็กมาให้ฉันอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?"
ในฐานะผู้กำกับมือทองแห่งรายการวาไรตี้ ความมั่นใจระดับนี้ย่อมต้องมีอยู่แล้ว
ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ซีซั่นแรกโด่งดังเป็นพลุแตกขนาดนี้ ไม่มีทางที่จะไม่ทำซีซั่นสองต่อแน่นอน
ความสามารถในการทำงานของชายวัยกลางคนอย่างจางกวงหรง ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะเทียบเคียงได้เลย
"งั้นผมไปพบเขาสักหน่อยก็แล้วกันครับ"
"ไปเถอะ มีอะไรอยากได้ก็ขอมาได้เต็มที่เลยนะ การแสดงรอบสุดท้ายนี้ ทำเวทีให้ออกมาดีๆ หน่อยล่ะ" จางกวงหรงพูดลอยๆ
สวี่เยี่ยเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ของจางกวงหรงทันที
นี่ไม่ใช่กำลังบอกเป็นนัยหรอกหรือว่า เวทีของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่างก็ได้รับการจัดเตรียมมาอย่างประณีตสุดฝีมือ
จางผู้เฒ่าเอ๋ยจางผู้เฒ่า คุณกำลังช่วยผมโกงชัดๆ เลยนี่นา
ตอนนี้จางกวงหรงหันกลับไปมองเอกสารบนโต๊ะแล้ว พลางฮัมทำนองเพลง "แอปเปิลน้อย" คลอเบาๆ ไปด้วย ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
สวี่เยี่ยเดินออกจากห้องทำงาน แล้วตรงดิ่งเข้าไปในห้องรับรองทันที
เมื่อเปิดประตูเข้าไป หลิวจางที่นั่งอยู่บนโซฟาก็รีบลุกขึ้นยืนในทันใด
เขายังคงประคองรอยยิ้มเปี่ยมไมตรี ยื่นมือออกไปพลางกล่าว "สวี่เยี่ย สวัสดีครับ ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เราได้พบกันอีกครั้ง"
สวี่เยี่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "คุณดีใจเร็วเกินไปแล้วครับ"
รอยยิ้มของหลิวจางพลันแข็งค้างไปในพริบตา
เขาเตรียมบทพูดไว้รับมือสวี่เยี่ยแล้วแท้ๆ หากสวี่เยี่ยถามว่าดีใจแค่ไหน เขาก็พร้อมจะต่อบทได้อย่างลื่นไหล
แต่ใครจะไปคาดคิด สวี่เยี่ยดันเปลี่ยนบทพูดเสียอย่างนั้น!
แกไม่ยอมเล่นตามบทเลยนี่หว่า!
หลิวจางกระแอมแก้เก้อสองสามครั้ง "นั่งลงก่อนสิครับ"
เขารู้สึกตะหงิดๆ ว่าฉากนี้มันช่างคุ้นตาเหลือเกิน
ใจจริงเขาไม่ได้อยากมาเลยสักนิด แต่สุดท้ายก็จำใจต้องมา
ก็เพราะซ่งเจิ้งฉีบังคับให้เขามาให้ได้นั่นแหละ
หลิวจางเคยบอกซ่งเจิ้งฉีไปแล้วว่า ถ้าคิดจะเซ็นสัญญากับสวี่เยี่ยจริงๆ สู้ปรับเพิ่มระดับสัญญาให้สูงขึ้นจะดีกว่า
ต่อให้ไม่ใช่สัญญาระดับ A แต่อย่างน้อยก็น่าจะเป็นระดับ B+ ขึ้นไป
ทว่าซ่งเจิ้งฉีมักจะถือดีและหยิ่งยโสมาโดยตลอด เขาจึงปฏิเสธข้อเสนอของหลิวจางไปทันควัน
แม้กระทั่งจนถึงตอนนี้ เขาก็ยังคงคิดว่า การที่สวี่เยี่ยได้เซ็นสัญญากับชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์ ถือเป็นความเมตตาปรานีที่เขามอบให้ต่างหาก
ทรัพยากรในมือของชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์ มีหรือที่เซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์จะเทียบติด?
ไม่ต้องพูดถึงงานโฆษณาหรือพรีเซนเตอร์อะไรเทือกนั้นหรอก แค่ทรัพยากรด้านภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ก็บดขยี้เซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์จนจมดินได้แล้ว
เสียดายก็แต่การตัดสินใจของเจ้านาย หลิวจางไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้
พอนั่งลง หลิวจางก็ยกกาน้ำชาดินเผาจื่อซาขึ้นมารินชาลงในถ้วย
เขาฉลาดขึ้นแล้ว
คราวนี้เขาตั้งใจว่าจะไม่เปิดโอกาสให้สวี่เยี่ยได้แทะใบชาอีกเด็ดขาด!
ดังนั้นทันทีที่มาถึงห้องรับแขก เขาจึงจัดการชงชาเอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อย
รินชาเสร็จ หลิวจางก็เลื่อนถ้วยชาไปวางตรงหน้าสวี่เยี่ย
"ที่มาหาเธอคราวนี้ ก็ยังคงเป็นเรื่องสัญญา เธอเองก็น่าจะรู้ว่าชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์ของเรามีทรัพยากรมากแค่ไหน มาร่วมงานกับเรา..."
หลิวจางพูดยังไม่ทันจบประโยคก็ต้องชะงักค้าง
เพราะสวี่เยี่ยล้วงเอากล่องใส่ชุดช้อนส้อมออกมาจากกระเป๋ากางเกงอีกแล้ว
ชิบหายอะไรเนี่ย?
กูก็ชงชาไว้ให้แล้ว มึงยังจะเล่นพิเรนทร์อะไรอีกวะ?
สวี่เยี่ยยิ้มบางๆ "ผู้อำนวยการหลิว เชิญพูดต่อเลยครับ"
มุมปากของหลิวจางกระตุกเกร็ง พยายามทำเป็นมองไม่เห็นการกระทำของสวี่เยี่ย
ทว่าสายตาของเขากลับถูกดึงดูดไปด้วยการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายอย่างควบคุมไม่อยู่
มันอดมองไม่ได้จริงๆ
สวี่เยี่ยเปิดกล่องออก แล้วหยิบหลอดดูดน้ำพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้งเส้นเล็กๆ ขึ้นมาหนึ่งอัน
ในหัวของหลิวจางเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
พกกล่องช้อนส้อมมาด้วยก็ว่าประหลาดแล้ว ทำไมในกล่องนั่นถึงเสือกมีหลอดดูดน้ำแบบใช้แล้วทิ้งติดมาด้วยวะเนี่ย?
สวี่เยี่ยเก็บกล่องเข้าที่ จากนั้นก็ปักหลอดลงไปในถ้วยชา
เขาดูดน้ำชาขึ้นมาอึกหนึ่ง ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้หลิวจาง
หลิวจางเบิกตากว้าง สีหน้าฟ้องชัดว่าแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอวะ
ห้ามไม่ได้เลย ห้ามไม่อยู่จริงๆ
จิบชาจากถ้วยเนี่ยนะต้องใช้หลอดดูด?
นึกว่ากินชานมไข่มุกอยู่หรือไง?
พอคิดมาถึงตรงนี้ หลิวจางก็นึกถึงไลฟ์สดรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้เมื่อเช้าขึ้นมาได้
เมื่อเช้าเขาได้เปิดดูรายการผ่านๆ อยู่บ้าง
ตอนนั้นสวี่เยี่ยดื่มชาเพียวๆ ไม่เห็นจะใช้หลอดดูดเลยสักนิด
หลิวจางก้มมองสวี่เยี่ยที่กำลังคาบหลอดดูดน้ำชาอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
ประสาทกลับหรือเปล่าวะ?
จิตเภทกำเริบเหรอ?
สวี่เยี่ยเอ่ยถาม "สัญญาเงื่อนไขเดิมใช่ไหมครับ?"
หลิวจางดึงสติกลับมาได้ก็พยักหน้ารับ จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า "ท่านประธานซ่งฝากฉันมาบอกเธอว่า ท่านมองเห็นแววในตัวเธอมาก และหวังว่าเธอจะมาร่วมงานกับชิงเหนี่ยว การเติบโตของเธอที่นี่จะต้องดีกว่าอยู่กับเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นไหนๆ
รายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้มันก็แค่จุดเริ่มต้น เธอยังไม่ได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ เส้นทางข้างหน้ายังไม่มีอะไรแน่นอนเลย แชมป์ตั้งกี่คนแล้วล่ะที่สุดท้ายก็เลือนหายไปจากสายตาของคนดู
ฉันคิดว่าบางเรื่องเธอน่าจะเข้าใจดีกว่าฉัน บางครั้งการเลือกมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเธออยากหรือไม่อยาก แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเธอมีความสามารถพอที่จะเลือกได้หรือเปล่า"
แม้หลิวจางจะไม่พอใจท่าทีของซ่งเจิ้งฉี แต่ในเมื่อเขายังเป็นผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีของชิงเหนี่ยว คำพูดที่ต้องเอ่ยก็ยังต้องเอ่ยออกไป
และประโยคสุดท้ายนั้น ก็คือสิ่งที่เขาอยากเตือนสวี่เยี่ยจากใจจริง
สวี่เยี่ยย่อมเข้าใจความหมายอย่างทะลุปรุโปร่ง
ท่าทีของหลิวจางชวนให้นึกถึงบทสนทนาระหว่างกุนซือกับจางหม่าจื่อในภาพยนตร์เรื่อง "คนท้าใหญ่" ที่บีบให้เลือกว่าจะขึ้นเขาไปเป็นโจร หรือจะยอมคุกเข่าเพื่อขอเศษข้าวเขากิน
เรื่องแบบนี้พบเห็นได้ดาษดื่นในวงการบันเทิง
ก็อย่างที่ว่ากันไว้ จะหาเงินเข้ากระเป๋าทั้งที จะยอมเสียหน้าหน่อยมันก็ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหน
สวี่เยี่ยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ยกถ้วยชาขึ้นประกบริมฝีปากเข้ากับหลอด แล้วดูดน้ำชาที่เหลืออยู่จนเกลี้ยงถ้วยในรวดเดียว
คราวนี้ หลิวจางเป็นฝ่ายลุกเดินออกจากห้องรับแขกไปก่อน
ผลลัพธ์นี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว เพียงแต่เขาไม่คิดว่าสวี่เยี่ยจะปฏิเสธได้เด็ดขาดและไม่ลังเลถึงเพียงนี้
อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะคิดเจรจาดูรายละเอียดในสัญญาด้วยซ้ำ
ไม่นานนัก ซ่งเจิ้งฉีที่ยังคงนั่งอยู่ในห้องทำงานของชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์ ก็ได้รับสายโทรศัพท์จากหลิวจาง
เมื่อได้ยินผลลัพธ์ดังกล่าว สีหน้าของซ่งเจิ้งฉีก็พลันฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมารำไร
"ดี ดีมาก ในเมื่อเป็นแบบนี้ หลังจากนี้เราค่อยมาเล่นกันยาวๆ"
ทันใดนั้น เลขาสาวก็รีบร้อนวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องทำงาน สีหน้าของเธอดูร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด
"ท่านประธานซ่งคะ เกิดเรื่องแล้วค่ะ"
เลขาสาวยื่นโทรศัพท์มือถือของเธอส่งให้ซ่งเจิ้งฉีทันที
หน้าจอโทรศัพท์กำลังแสดงหน้าเทรนด์ยอดนิยมของไมโครบล็อก
มีหัวข้อติดเทรนด์อันหนึ่งระบุว่า "มหาวิทยาลัยอานเฉิงออกแถลงการณ์" และหัวข้อถัดลงมาก็คือ "ทีมงานรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ออกแถลงการณ์"
พอเลขาสาวแตะหน้าจอเปิดเข้าไปดู ซ่งเจิ้งฉีได้เห็นเนื้อหาด้านในแล้ว แววตาก็หรี่แคบลงทันควัน
"มหาวิทยาลัยระดับนั้น ถึงกับยอมใช้บัญชีทางการของไมโครบล็อกมาออกหน้าปกป้องสวี่เยี่ยเนี่ยนะ?"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น