ตอนที่ 67 โหวตให้สวี่เยี่ย

บนไมโครบล็อกทางการของมหาวิทยาลัยอานเฉิง โพสต์ล่าสุดเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสวี่เยี่ยพอดี

"เมื่อเร็วๆ นี้ มีบัญชีผู้ใช้งานบนอินเทอร์เน็ตบางส่วนเผยแพร่ข้อมูลอันเป็นเท็จเกี่ยวกับนายสวี่เยี่ย นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเรา โดยอ้างว่าระหว่างศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัย นายสวี่เยี่ยได้รับการอุปถัมภ์เลี้ยงดูจากอาจารย์หญิง และรังแกเพื่อนร่วมสถาบัน ซึ่งล้วนเป็นข้อมูลที่ไม่เป็นความจริงทั้งสิ้น...

นายสวี่เยี่ย นักศึกษาของทางมหาวิทยาลัย มีความประพฤติและการเรียนดีเด่นตลอดช่วงเวลาที่ศึกษาอยู่ และทางเราขออวยพรล่วงหน้าให้เขาประสบความสำเร็จและได้รับผลการแข่งขันที่ดีเยี่ยมในรอบชิงชนะเลิศของรายการ 'ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้'

ทั้งนี้ ทางมหาวิทยาลัยขอสงวนสิทธิ์ในการดำเนินคดีตามกฎหมายต่อผู้ที่เผยแพร่ข้อมูลอันเป็นเท็จบนโลกออนไลน์"

ข้อความในโพสต์ไมโครบล็อกนี้ดูเป็นทางการมาก แต่เจตนารมณ์ชัดเจนยิ่ง

ที่พวกคุณกุเรื่องว่าสวี่เยี่ยทำตัวอย่างไรในมหาวิทยาลัยน่ะล้วนเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ ไม่มีเรื่องพรรค์นั้นเลยสักนิด

ถ้ายังกุเรื่องไม่เลิกก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจแล้วกัน

ไมโครบล็อกทางการของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง มีน้ำหนักและความหมายไม่เหมือนกับไมโครบล็อกทางการบางแห่งในวงการบันเทิง

โดยเฉพาะสถานศึกษาระดับมหาวิทยาลัยอานเฉิง ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป ไมโครบล็อกทางการของพวกเขาไม่มีทางเข้ามายุ่มย่ามกับเรื่องของวงการอื่น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะเอ่ยชื่อถึงใคร

ซ่งเจิ้งฉีเองก็เคยคิดว่ามหาวิทยาลัยอานเฉิงจะออกแถลงตอบโต้หรือไม่ แต่เขาคิดว่าถ้าตอบโต้ ก็น่าจะเป็นแค่นอกจอ ตอบคำถามพวกนักข่าวไปตามเรื่องตามราว

จากนั้นพวกนักข่าวค่อยเอาไปถ่ายทอดลงบนอินเทอร์เน็ตอีกที

ถึงตอนนั้น บัญชีปั่นกระแสการตลาดทั้งหลายก็จะได้ตัดทอนข้อความไปขยายความผิดๆ แล้วปั่นกระแสให้ร้อนแรงขึ้นมาอีกระลอก

แต่นึกไม่ถึงเลยว่ามหาวิทยาลัยอานเฉิงจะลงมาเล่นด้วยตัวเอง

จะอธิบายก็อธิบายไปสิ แต่ยังแถมประโยคอวยพรล่วงหน้าให้สวี่เยี่ยได้ผลการแข่งขันที่ดีเยี่ยมในรอบชิงชนะเลิศมาด้วยนี่หมายความว่ายังไงกัน?

แบบนี้มันจะเกินไปหน่อยแล้วมั้ง

นี่พวกคุณกำลังใช้ไมโครบล็อกทางการช่วยเชียร์สวี่เยี่ยชัดๆ!

ซ่งเจิ้งฉีไม่เข้าใจ และคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก

จากนั้นเขาจึงกดเข้าไปดูไมโครบล็อกทางการของรายการ "ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้" ต่อ

ข้อความของทีมงานรายการนั้นน่าสนใจกว่ากันเยอะ

"มีคนบอกว่าสวี่เยี่ยทำตัวเบ่งใส่คนอื่นงั้นหรือ? อยากรู้ความจริงกรุณากดดูคลิปวิดีโอด้านล่างนี้ได้เลย!"

ซ่งเจิ้งฉีกดเปิดคลิปดู ถึงกับอึ้งตาค้างไปเลย

ในคลิปวิดีโอ สวี่เยี่ย สวีหนานเจีย และต่งอวี้คุนนั่งล้อมวงกันสามคน ในมือถือไพ่กำลังเล่นไพ่โป๊กเกอร์กันอยู่

พอถึงตาที่สวี่เยี่ยต้องลงไพ่ เขากลับควักไพ่ขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่าของคนอื่นหลายเท่าตัวออกมา

ตอนท้ายคลิป ปรากฏตัวหนังสือขึ้นมาแถวหนึ่ง

"สวี่เยี่ยลงไพ่ใบใหญ่ เป็นเรื่องจริง!"

ช่องคอมเมนต์ใต้โพสต์ไมโครบล็อกนี้เริ่มถกประเด็นคลิปวิดีโอกันอย่างคึกคักไปนานแล้ว

"ทีมงานสารภาพมาซะดีๆ คลิปนี้สวี่เยี่ยเป็นผู้กำกับใช่ไหม?"

"เล่นไพ่ใบใหญ่กับผีสิ ควักไพ่โป๊กเกอร์ยักษ์มาล้อกูเล่นเรอะ! ป่วยก็บอกตรงๆ!"

"นึกว่าจะมีข่าวด่วนสะเทือนวงการ ที่ไหนได้ พอกดเข้ามาดู เสียเวลาอันมีค่าไปยี่สิบวินาทีเฉย"

"โรคประสาทของสวี่เยี่ยมันติดต่อกันได้จริงๆ ด้วย!"

ทุกคนต่างรู้ดีว่าทีมงานรายการสื่อถึงอะไร

ถึงขั้นเล่นมุกแบบนี้ได้ ข่าวลือเรื่องสวี่เยี่ยทำตัวเบ่งใส่คนอื่นในกองถ่ายก็พังทลายลงไปเองโดยไม่ต้องออกแรงแก้ต่าง

เพียงแต่วิดีโอนี้มันออกจะพิลึกพิลั่นไปหน่อย

แฝงกลิ่นอายความเป็นสวี่เยี่ยอย่างเต็มเปี่ยม

"จางกวงหรง นายแน่มาก"

ซ่งเจิ้งฉีสีหน้าบึ้งตึงทะมึน เขาเองก็พูดอะไรไม่ออก การตอบโต้ของทีมงานรายการนั้นมีเหตุมีผลจนเถียงไม่ขึ้น

บนโลกออนไลน์ กระแสการตอบโต้ของมหาวิทยาลัยอานเฉิงพุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้ขอแค่มีหัวข้อไหนที่เกี่ยวข้องกับสวี่เยี่ย คนก็แห่กันเข้ามาดูทั้งนั้น

นอกจากชาวเน็ตที่ชอบกินเผือกเป็นชีวิตจิตใจแล้ว ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ความสนใจถูกดึงดูดเข้ามาด้วยหัวข้อนี้

คนกลุ่มนั้นก็คือบรรดาศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันร่วมสถาบันของสวี่เยี่ย

ไมโครบล็อกทางการของมหาวิทยาลัยอานเฉิงมีผู้ติดตามอยู่สามแสนหกหมื่นคน ซึ่งผู้ติดตามส่วนใหญ่ก็คือนักศึกษาปัจจุบันหรือไม่ก็คนที่เรียนจบไปแล้ว

ศิษย์เก่าบางคนที่เรียนจบไปแล้วปกติก็ยุ่งอยู่กับงานและการใช้ชีวิต ไม่ค่อยได้ติดตามวงการบันเทิงเท่าไร แต่พวกเขากดติดตามไมโครบล็อกทางการของมหาวิทยาลัยเอาไว้

พอเห็นโรงเรียนเก่าโพสต์ข้อความนี้ขึ้นมา ก็พากันแปลกใจขึ้นมาทันที

"สวี่เยี่ยคนนี้คือใครกันน่ะ? แล้วไอ้ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้นี่มันรายการอะไรเหรอ?"

"ในเมื่อโรงเรียนเก่าเราพูดขนาดนี้แล้ว พวกเราก็คงต้องแวะไปดูรายการนี้หน่อยแล้วล่ะ"

"มหาวิทยาลัยอานเฉิงเราล้วนแต่เป็นพวกไม่มีเซลล์ศิลปะในตัว จู่ๆ มีคนทะลุเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศของรายการประกวดได้ด้วยเหรอ? เดี๋ยวขอไปส่องหน่อย"

ศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันของสวี่เยี่ยจำนวนมากต่างรีบเข้าไปค้นหาคลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับสวี่เยี่ยบนอินเทอร์เน็ตทันที

แต่พอดูจบแล้ว แต่ละคนกลับพากันเงียบกริบ

"เพื่อนร่วมสถาบันทั้งหลาย พวกแกรู้ไหมว่าตอนที่ฉันดูการแสดงของสวี่เยี่ย ฉันรู้สึกหมดหนทางแค่ไหน?"

"นึกว่าเป็นซูเปอร์สตาร์ ที่ไหนได้ แม่งคนบ้าชัดๆ!"

"ท่านผอ. ก็แสดงได้ดีออกไม่ใช่เหรอ?"

คนกลุ่มนี้เปิดวงคุยกันใต้โพสต์ไมโครบล็อกของมหาวิทยาลัยอานเฉิงกันอย่างออกรส

คนในช่องคอมเมนต์ก็ยิ่งทวีจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานก็กลายเป็นพื้นที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นของแต่ละคน

ในที่สุด ทุกคนก็ได้ข้อสรุปร่วมกันข้อหนึ่ง

นั่นก็คือ "โหวตให้สวี่เยี่ย"!

หลายปีที่มหาวิทยาลัยอานเฉิงก่อตั้งมา มีคนเก่งในหลากหลายสาขาอาชีพเกิดขึ้นมากมาย แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีนักร้องที่มีชื่อเสียงสักคนเดียว

ถึงสวี่เยี่ยจะสติไม่ค่อยดี แต่เขาก็เข้ามาเติมเต็มช่องว่างด้านศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยอานเฉิงได้พอดี

ยิ่งไปกว่านั้น สวี่เยี่ยไม่เหมือนพวกดาราเน้นกระแสทั่วๆ ไป เขามีฝีมือจริงๆ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ต้องสนับสนุนกันหน่อยแล้ว

บนตารางจัดอันดับความนิยม คะแนนโหวตของสวี่เยี่ยพุ่งทะยานขึ้นมาอีกระลอก

เรื่องนี้ดึงดูดผู้ชมกลุ่มใหม่เข้ามาให้สวี่เยี่ยได้อีกเพียบ

ภายในอพาร์ตเมนต์ซูเปอร์สตาร์

สวี่เยี่ยก็เห็นกระแสบนโลกออนไลน์แล้วเช่นกัน

เขาถึงว่าทำไมวันนี้ทีมงานถึงให้เขา สวีหนานเจีย และต่งอวี้คุนไปถ่ายคลิป ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง

"ทีมงานนี่สติไม่ค่อยดีจริงๆ เลยนะ" สวี่เยี่ยบ่นพึมพำออกมาคำหนึ่ง

จากนั้นเขาก็เริ่มคิดถึงโชว์ที่จะใช้แสดงในรอบชิงชนะเลิศ

ในหัวเขามีเพลงตัวเลือกอยู่สองสามเพลงแล้ว ตอนนี้ก็แค่ต้องเคาะเลือกว่าจะใช้เพลงไหน

หลังจากเกิดเรื่องวุ่นๆ ขึ้นในวันนี้ สวี่เยี่ยก็ตัดสินใจเลือกเพลงที่จะร้องในรอบชิงชนะเลิศได้อย่างรวดเร็ว

เขาจะไม่ร้องเพลง "Young For You" แล้ว

เขาจะใช้บัตรแลกเพลง

สวี่เยี่ยต่อสายหาเจิ้งอวี่ทันที

"พี่อวี่ ซื้อสั่วล่าให้ผมอันหนึ่งสิ แล้วช่วยหาคนให้ผมสักสองสามคนด้วย..."

เจิ้งอวี่รู้สึกงงเป็นไก่ตาแตก

"แกหาคนฉันยังพอเข้าใจได้ แต่แกจะเอาสั่วล่าไปทำไม แกเป่าเป็นด้วยเหรอ?"

"เป็นสิครับ"

"ฉันเป็นผู้จัดการแกแท้ๆ ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่องนี้เลยล่ะ?"

"ก็พี่ไม่เคยถามนี่ครับ"

ปลายสายอย่างเจิ้งอวี่ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

แม่งเอ๊ย พูดซะมีเหตุผลจนเถียงไม่ออก กูไม่เคยถามจริงๆ นั่นแหละ

เจิ้งอวี่ถามขึ้น "แล้วเพลงของแกเตรียมพร้อมแล้วเหรอ? แถมยังต้องใส่สั่วล่าเข้าไปด้วยเนี่ยนะ?"

"ใช่ครับ"

"มันจะเวิร์กแน่นะ?"

ในสายตาของเจิ้งอวี่ ของอย่างสั่วล่ามันดูบ้านนอกเกินไป

ไม่เคยได้ยินว่ามีดาราคนไหนเอาเครื่องดนตรีอย่างสั่วล่ามาใส่ไว้ในเพลงเลยสักคน

ในโลกใบนี้ มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน

"เวิร์กสิครับ รีบหาคนเถอะ ต้องใช้เวลาซ้อมปรับจังหวะให้เข้าขากันอีกนะ" สวี่เยี่ยเร่งเร้า

เขาไม่ได้คิดจะอธิบายให้คนนอกวงการอย่างเจิ้งอวี่ฟัง ถึงอธิบายไปเจิ้งอวี่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

ระดับผู้จัดการจะไปเข้าใจอะไรกับสิ่งที่เรียกว่าศิลปะ

พอวางสายแล้ว สวี่เยี่ยก็เรียกต่งอวี้คุนเข้ามาหา

"ต่งอวี้คุน ถ้าฉันให้นายมีโอกาสได้ขึ้นโชว์ในรอบชิงชนะเลิศ แต่มีท่อนร้องแค่ไม่กี่ประโยค นายจะเอาไหม?"

เพลงที่สวี่เยี่ยเตรียมไว้จำเป็นต้องมีคนมาช่วยประสาน เขาคนเดียวรับมือไม่ไหว

และต่งอวี้คุนก็ค่อนข้างเหมาะสมทีเดียว

ฝีมือการร้องเพลงของเขาถือว่าใช้ได้ ทั้งยังมีประสบการณ์บนเวทีอีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ งานนี้ถ้าสวี่เยี่ยไปหาคนอื่น คนอื่นก็อาจจะไม่ยอมทำตาม

แต่น้องชายคนนี้ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

ต่งอวี้คุนไม่ได้ถามว่าเป็นเพลงอะไร เขามองสวี่เยี่ยด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ

"พี่ยี่ ได้จริงๆ เหรอครับ?"

"ได้สิ แต่แกต้องเชื่อฟังที่ฉันจัดแจงนะ"

ต่งอวี้คุนยิ้มกว้าง "แค่ได้ขึ้นเวทีก็ดีมากแล้วครับ ผมจะทุ่มเทสุดความสามารถ ช่วยซัพพอร์ตการแสดงของพี่ยี่แน่นอน!"

สวี่เยี่ยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

น้องชายนี่แหละใช้งานได้ดีที่สุดแล้ว

พอคุยจบ สวี่เยี่ยก็ทำจมูกฟุดฟิด เขาได้กลิ่นหอมลอยเตะจมูก

"แกผัดอะไรอยู่ในครัวน่ะ?"

ต่งอวี้คุนตอบ "ผมผัดเส้นอยู่น่ะครับ"

สวี่เยี่ยพยักหน้ารับ "งั้นตอนแกผัดเส้น จำไว้ว่าอย่าใส่ผงชูรสนะ"