ตอนที่ 76 คราวหน้าแน่นอน!

หลินเกอคลุกคลีกับวงการดนตรีมาหลายสิบปี ไม่เคยเจอนักดนตรีคนไหนเล่นพิเรนทร์แบบนี้มาก่อนเลย

ตอนนี้เขาเข้าใจความหมายที่สวี่เยี่ยบอกว่า "เพลงครึ่งสองเพลง" แล้ว

บ้านไหนเขานับเพลงครึ่งเป็นเนื้อร้องครึ่งหนึ่งกับทำนองครึ่งหนึ่งกันวะ?

สิ่งที่ทำให้หลินเกอปวดใจที่สุดก็คือการกระทำของสวี่เยี่ยนี่แหละ

หลินเกอได้เห็นเนื้อเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" แล้ว

ถ้าตัดทำนองเพลงนี้ของสวี่เยี่ยออกไป เนื้อร้องของเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ถือว่าแต่งออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก

บนโลกเดิม เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" เป็นเพลงประกอบแอนิเมชันเรื่อง "อาร์เคน: ลีกออฟเลเจนด์" ซึ่งประพันธ์เนื้อร้องโดยถังเถียน

นักแต่งเพลงท่านนี้เคยแต่งเนื้อร้องให้กับเพลง "ร้องให้ดังก้อง" ซึ่งเป็นเพลงธีมของรายการซูเปอร์เกิร์ลปี 2006 และแฮปปี้เกิร์ลปี 2009 มาก่อน

อีกทั้งเพลงดังของโจวปี่ช่างอย่างเพลง "บันทึก" เธอก็เป็นผู้แต่งเนื้อร้องให้เช่นกัน

ถังเถียนแต่งเนื้อเพลงมาแล้วนับไม่ถ้วน ตัวเธอเองป่วยเป็นมะเร็งโพรงหลังจมูก และต่อสู้กับโรคร้ายอย่างกล้าหาญมาโดยตลอด

เธอจึงหลอมรวมจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้นี้เข้าไปในบทเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ด้วย

หลังจากผ่านการขับร้องของเฉินอี้ซวิ่น เพลงนี้ก็แพร่หลายไปทั่วบ้านทั่วเมือง

หลินเกอชื่นชมเนื้อเพลงนี้อย่างยิ่ง

เขาก็ชอบท่อนที่บอกว่าใครว่าคนที่ยืนอยู่ใต้แสงสว่างเท่านั้นถึงจะนับเป็นวีรบุรุษเหมือนกัน

แต่สวี่เยี่ยดันร้องท่อนนี้ออกมาจนคนฟังถึงกับพูดไม่ออก

ส่วนทำนองนั้น หลินเกอก็หาจุดบกพร่องไม่ได้เลยเช่นกัน

ทว่าการเอาสองสิ่งนี้มายัดรวมกัน มันหมายความว่ายังไงกันแน่หา?

บนเวที สวี่เยี่ยร้องมาจนถึงท่อนสุดท้ายแล้ว

เขาเปล่งเสียงร้องท่อนฮุกที่ตั้งคำถามถึงความฝันอันต่ำต้อยที่สุดด้วยท่วงทำนองอันคึกคัก

ตามด้วยการร้องถึงการต่อสู้และความฝันอันโดดเดี่ยวสูงส่งในจังหวะกระชั้นชับ

น้ำเสียงนั้นขับขานส่งไปถึงเสียงสะอื้นและเสียงคำรามท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด

ก่อนจะตบท้ายด้วยท่อนทรงพลังที่ย้ำเตือนว่าไม่จำเป็นต้องยืนอยู่ใต้แสงสว่างก็เป็นวีรบุรุษได้ ด้วยลีลาการเอื้อนที่ชวนให้คนฟังปวดประสาท

ท่อนนี้ก็คือท่อนฮุกของเพลง "บินอย่างเสรี" นั่นเอง

ณ เวลานี้ ดนตรีแบ็กกิ้งแทร็กดำเนินมาถึงช่วงท้ายแล้ว

เมื่อได้ฟังท่วงทำนองที่สวี่เยี่ยร้อง สีหน้าของหลินเกอก็บิดเบี้ยวไปหมด

เขาอยากจะย้อนเวลากลับไปไม่ให้ตัวเองรู้เลยจริงๆ ว่านี่มันคือทำนองของอีกเพลง

พอจับไต๋ได้แล้ว เขาก็ไม่อาจมองการแสดงนี้แบบปกติได้อีกต่อไป

"อ๊ากกก! ตกลงทำนองดั้งเดิมของเพลงนี้มันเป็นยังไงกันแน่เนี่ย? อยากฟังโว้ย!"

หลินเกอรู้สึกเหมือนมีมดนับร้อยตัวมาไต่ยุบยิบอยู่ในใจ มันคันหัวใจจนทนแทบไม่ไหว

เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า ถ้าเนื้อร้องของเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ได้จับคู่กับทำนองที่เหมาะสม มันจะยอดเยี่ยมเกรียงไกรขนาดไหน

"ถ้าไอ้สวี่เยี่ยยังไม่ได้แต่งทำนองให้เพลงนี้ล่ะก็ ฉันจะบีบคอให้มันยอมให้ฉันแต่งทำนองให้เลย ไม่คิดเงินสักหยวนเดียวด้วย!"

หลินเกอตั้งปณิธานแน่วแน่แล้ว

เพลงนี้เขาต้องได้ฟังแบบสมบูรณ์ให้ได้

เดิมทีเขาก็เป็นคนบ้าทำเพลงอยู่แล้ว มีหรือจะทนรับสิ่งล่อตาล่อใจแบบนี้ไหว

สวีหนานเจียที่อยู่ข้างๆ พอได้ยินคำพูดของหลินเกอก็อ้าปากค้างทันที

หลังจากอุทานออกมาคำหนึ่ง เธอก็เอ่ยอย่างประหลาดใจว่า "ที่แท้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง! หนูก็ว่าอยู่ ทำไมถึงไม่รู้สึกว่ามีท่อนเมดเลย์เลยสักนิด"

สมาชิกวงหยวนชี่เส้าหนี่ว์ฟังมาจนถึงป่านนี้ยังไม่รู้สึกถึงความผิดปกติเลยด้วยซ้ำ เธอนึกว่ามันคือเพลงเดียวกันมาตลอด

"สวี่เยี่ยนิสัยเสียชะมัด หลอกหนูอีกแล้วนะ!" สวีหนานเจียเอ่ยด้วยความเคืองเล็กน้อย

เหยียนมี่ทำได้เพียงยกนิ้วเรียวสวยขึ้นมากดคลึงหว่างคิ้วอย่างจนปัญญา

สุดท้ายเธอก็ยังคาดเดาเขาไม่ถูกอยู่ดี

แต่พอลองคิดดูให้ละเอียด มันก็สมเหตุสมผลตามสไตล์เขาดี

ก็แหม ในรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้อีพีแรก สวี่เยี่ยก็เคยร้องเพลง "เธอผู้ร้อนแรง 105 องศา" ในเวอร์ชันสุดพิลึกพิลั่นมาแล้วนี่นา

ตอนนี้เอง เสียงดนตรีคลอได้เงียบหายไปแล้ว เวทีทั้งเวทีกลับคืนสู่ความสงบ

เพียงแต่คราวนี้ เสียงปรบมือไม่ได้ดังขึ้นมาในทันที

ผู้ชมก็ไม่ใช่คนโง่ ต่างฟังออกแล้วเหมือนกันว่าเพลงนี้ของสวี่เยี่ยมันมีอะไรแปลกๆ

เพลงทั่วไปตามปกติ อย่างเช่นในท่อนฮุก การจัดวางคำร้องย่อมมีฉันทลักษณ์และจังหวะจะโคนที่ลงตัว

แต่เพลงที่สวี่เยี่ยร้องนี้ มันคือการจับแพะชนแกะชัดๆ

เดี๋ยวเอาท่อนเอไปเป็นท่อนฮุก เดี๋ยวเอาท่อนบีไปเป็นท่อนฮุก มั่วไปหมด

เพียงแต่ทักษะการร้องอันไร้ที่ติของสวี่เยี่ยได้ช่วยกลบข้อบกพร่องไปมากมาย หากฟังเผินๆ โดยไม่คิดตามให้ดี ก็แทบจะจับสังเกตไม่ได้เลยจริงๆ

ปัญหาก็คือเนื้อร้องของเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" นั้นแต่งไว้ดีมาก แถมเนื้อเพลงยังฉายหราอยู่บนจอใหญ่แบบเรียลไทม์อีก

ผู้ชมพอดูตามไปเรื่อยๆ ก็เริ่มจับไต๋ได้ในที่สุด

ผ่านไปสองสามวินาที ในที่สุดเสียงปรบมือก็ดังขึ้น

เสียงปรบมือเริ่มดังกึกก้องขึ้นเรื่อยๆ แฟนคลับของสวี่เยี่ยบางคนถึงกับส่งเสียงกรี๊ดออกมา

หานหรานตบมือพลางเอ่ยยิ้มๆ "ฟังไปฟังมา เพลงนี้ของสวี่เยี่ยก็เพราะดีออกนะ"

"นั่นสิ ตอนแรกก็รู้สึกแปลกๆ อยู่หรอก แต่พอฟังจนชินหูก็โอเคอยู่นะ อาจเป็นเพราะพวกเรายังไม่คุ้นเคยกับสไตล์นี้เองมากกว่า" หนิงเหยียนยิ้มพลางเสริม

ฟิลเตอร์แฟนคลับช่างเป็นภัยต่อการรับรู้จริงๆ

คนไข้ทั้งสองคนนี้ไม่ได้คิดว่าเป็นความผิดของเพลงเลยสักนิด แต่คิดว่าเป็นปัญหาที่ตัวเองต่างหาก

เมื่อเสียงปรบมือซาลง พิธีกรสาวก็ก้าวขึ้นมาบนเวที

"ขอบคุณสวี่เยี่ยสำหรับบทเพลง 'ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวบินอย่างเสรี' ด้วยค่ะ ดิฉันเห็นอาจารย์หลินเกอดูเหมือนจะมีอะไรอยากจะพูด ถ้าอย่างนั้นขอยกเวลาช่วงนี้ให้อาจารย์หลินเกอเลยนะคะ"

เสียงของจางกวงหรงดังผ่านหูฟังของพิธีกรสาว สั่งให้เธอโยนบทสนทนาไปทางหลินเกอ

ผู้กำกับจางที่จับจ้องจอมอนิเตอร์อยู่หลังเวทีตลอดเวลา อยากฟังความเห็นของคณะกรรมการที่มีต่อเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวบินอย่างเสรี" เพลงนี้

เพราะนี่คือสิ่งที่จะตัดสินว่าเขาจะชี้นำกระแสบนโลกอินเทอร์เน็ตต่อไปอย่างไร

ประเด็นสำคัญคือ แม้จางกวงหรงจะฟังไม่ออกว่าเพลงนี้มีปัญหาตรงไหน แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ร่างของหลินเกอเป็นตาเดียว

ทุกคนถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า สีหน้าของหลินเกอดูกรุ่นโกรธจนแทบจะระเบิดออกมา

ทันทีที่ทีมงานหลังเวทีเปิดไมโครโฟนให้ หลินเกอก็ยิงคำถามใส่ทันที

"สวี่เยี่ย! ใครสั่งใครสอนให้แกร้องเพลงแบบนี้กันฮะ!"

เหยียนมี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ หลุดขำพรวดออกมา

เธอนึกย้อนไปถึงตอนที่เจอสวี่เยี่ยครั้งแรก ตัวเธอก็เคยตั้งคำถามแบบเดียวกันนี้เป๊ะ

พอหลินเกอพูดจบ หลายคนต่างก็ทำหน้างงงวย

หลินเกอไม่ปล่อยให้ทุกคนต้องสงสัยนาน เขาพูดต่อทันที "แกเอาเนื้อร้องของเพลงหนึ่งไปใส่ในทำนองของอีกเพลง อย่าคิดว่าฉันฟังไม่ออกนะ! สองเพลงนี้มันชื่ออะไรกันแน่ สารภาพมาตามตรงเดี๋ยวนี้!"

สวี่เยี่ยอธิบาย "เนื้อร้องเป็นของเพลงที่ชื่อ 'ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว' ครับ ส่วนทำนองเป็นของเพลงที่ชื่อ 'บินอย่างเสรี'"

สิ้นเสียงนี้ ทุกคนก็ตาสว่างพร้อมกันในพริบตา

หน้าจอไลฟ์สดที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน ก็โดนคอมเมนต์วิ่งถล่มซ้ำอีกรอบ

"????"

"มึงเรียกไอ้นี่ว่าสองเพลงครึ่งเหรอวะ"

"กูว่าแล้วทำไมฟังแปร่งๆ ที่แท้ก็เป็นงี้นี่เอง!"

"ท่านผอ. เกินเยียวยาแล้ว หมอปล่อยกลับบ้านเถอะ"

ผู้ชมในสตูดิโอกับผู้ชมในห้องไลฟ์สดคิดตรงกันอย่างสมบูรณ์แบบ

ในหัวของทุกคนเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ใครเขาเคยเห็นคนร้องเพลงแบบนี้กันบ้างล่ะวะ

ทางด้านหลังเวที พอจางกวงหรงได้ยินคำตอบของสวี่เยี่ย เขาก็หลุดด่ากราดออกมาทันที

"สวี่เยี่ยแกนี่มันไม่ใช่คนแล้ว! ใครสั่งใครสอนให้แกร้องเพลงแบบนี้วะ!"

แม้แต่คนที่อารมณ์ดีมาโดยตลอดอย่างจางกวงหรงก็ยังทนไม่ไหว

อุตส่าห์วางแผนในหัวดิบดีว่าจะใช้เพลงนี้ของสวี่เยี่ยไปโปรโมตยังไงบ้าง แต่กลับมาเจออะไรแบบนี้เนี่ยนะ

"สวี่เยี่ย แกบีบฉันเองนะ แกกล้าร้อง ฉันก็กล้าเอาไปโปรโมตโว้ย!"

จางกวงหรงเปลี่ยนแผนทันที จะใช้วิธีอื่นในการโปรโมตแทน

คิดว่าฉันจะกลัวแกรึไง

จังหวะนั้นเอง หลินเกอก็เอ่ยถามขึ้นมา "สวี่เยี่ย แกตอบฉันมาดีๆ สองเพลงนี้ แก แกแต่งเสร็จแล้วหรือยังกันแน่"

สวี่เยี่ยส่ายหน้า "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวแต่งเสร็จแล้วครับ แต่บินอย่างเสรียังไม่เสร็จ"

เดิมทีสวี่เยี่ยกะว่าจะอาศัยความทรงจำมาแต่งทำนองให้เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" อยู่หรอก ทว่าหลังจากที่เขาร้องเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวบินอย่างเสรี" จบลงเมื่อครู่ มันกลับไปปลดล็อกรางวัลลับของระบบเข้าให้

เหตุผลแน่นอนว่าเกิดจากการที่สวี่เยี่ยรู้จักประยุกต์ใช้สิ่งที่มี จนนำไปสู่การเล่นใหญ่ที่เหนือความคาดหมาย

ของรางวัลที่พ่วงมาด้วยก็คือโน้ตดนตรีและไฟล์ดนตรีแบ็กกิ้งแทร็กเวอร์ชันต้นฉบับของเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" รวมถึงคะแนนอีกหนึ่งร้อยแต้ม

ดังนั้นในตอนนี้ จึงเท่ากับว่าเขามีเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" เวอร์ชันสมบูรณ์อยู่ในมือแล้ว

สิ่งที่หลินเกอสนใจมากที่สุดก็คือเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" เขาจึงถามรุกต่อทันที "สวี่เยี่ย ถ้างั้นแกร้องเวอร์ชันต้นฉบับของเพลงนี้ให้ทุกคนฟังรอบหนึ่งได้ไหม"

สวี่เยี่ยยกไมโครโฟนขึ้นมา เตรียมจะอ้าปากพูด

บรรดาคนไข้ด้านล่างเวทีต่างก็เอ่ยปากพร้อมกับเขาในเวลานี้เช่นกัน

ทุกคนประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง

"ไว้คราวหน้าละกัน!"