ตอนที่ 80 นี่นายเรียกสิ่งนี้ว่าชานมเหรอ

สวี่เยี่ยไม่ได้รีบร้อน ตอนนี้สภาพจิตใจของเขาไม่ค่อยดีนัก ยุ่งมาทั้งวันจนเหนื่อยล้าเกินไปแล้ว

อีกอย่าง พรุ่งนี้เช้าเขายังนัดกับหยวนชี่เส้าหนี่ว์ไว้ว่าจะไปส่งสาวน้อยน่ารักคนนี้ที่สนามบิน

สำหรับดาวนำโชคคนนี้ สวี่เยี่ยจัดระดับการดูแลให้แบบเต็มพิกัดไปเลย

อย่าว่าแต่ไปส่งที่สนามบินเลย ต่อให้หยวนชี่เส้าหนี่ว์จะขี่เขาเป็นเครื่องบินก็ยังได้

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ สวี่เยี่ยก็เข้านอน

ถึงเขาจะหลับไปแล้ว แต่คนในวงการบันเทิงอีกไม่น้อยยังไม่ได้นอน

อวี๋หมิง นักวิจารณ์ดนตรีชื่อดังฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง

นับตั้งแต่เพลง "แสงจันทร์เหนือบึงบัว" ของสวี่เยี่ยถูกปล่อยออกมา อวี๋หมิงก็แกล้งตายมาตลอด ไม่ยอมวิจารณ์เพลงของสวี่เยี่ยเลยแม้แต่น้อย

จนถึงตอนนี้ กระแสลมเปลี่ยนทิศส่วนใหญ่ก็ซาลงไปแล้ว

อวี๋หมิงยังแอบลบโพสต์บนไมโครบล็อกที่เคยด่าสวี่เยี่ยทิ้งไปหมดแล้วด้วย

พูดตามตรง เรื่องจะตามด่าสวี่เยี่ยต่อไป เขารู้สึกว่าพอแค่นี้จะดีกว่า

ไม่ต้องพูดถึงเพลงอื่น แค่เพลง "แอปเปิลน้อย" ที่สวี่เยี่ยแต่งขึ้น ตอนนี้ก็ดังระเบิดไปถึงต่างประเทศแล้ว

เซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์โปรโมตเพลงนี้ลงบนแพลตฟอร์มดนตรีต่างประเทศ เดิมทีคิดจะให้คนหัวเซี่ยในต่างแดนฟัง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าพวกฝรั่งต่างชาติจะพากันคลั่งไคล้เพลงนี้แทน

พวกเขาฟังไม่ออกด้วยซ้ำว่าเนื้อเพลงร้องว่าอะไร แต่ก็ยังยอมควักเงินซื้อมาเปิดวนซ้ำไปซ้ำมา

เปิดเพลงไป เต้นไป บรรยากาศคึกคักอย่างยิ่ง

ยุคสมัยนี้ วงการบันเทิงกำลังเฟื่องฟู ทุกคนต่างชื่นชอบอะไรที่สนุกสนาน

สิ่งนี้ยังทำให้สื่อทางการหลายแห่งเริ่มเปลี่ยนแนวคิด หันมาเข้าถึงกลุ่มมวลชนมากขึ้น

ในเมื่อ "แอปเปิลน้อย" โด่งดังในหมู่ประชาชนขนาดนี้ สื่อเหล่านี้ย่อมไม่นิ่งดูดาย

ถึงขั้นที่สื่อทางการหลายสำนักได้โพสต์คลิปวิดีโอเต้นเพลง "แอปเปิลน้อย" ด้วยกันเลยทีเดียว

แม้สื่อทางการจะยังไม่ได้แถลงอย่างเป็นทางการ แต่อวี๋หมิงกลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างในนั้น

เขาเป็นนักวิจารณ์ดนตรี ประสาทสัมผัสจึงเฉียบคมมาก

หากจำเป็นต้องใช้คำสี่คำมาอธิบายเพลง "แอปเปิลน้อย" ละก็ นั่นเรียกว่า "ส่งออกวัฒนธรรม"

ยากจะจินตนาการได้ว่า เป้าหมายที่นักร้องมากมายเฝ้าฝันถึง สวี่เยี่ยกลับทำสำเร็จตั้งแต่ยังไม่ทันเดบิวต์เสียด้วยซ้ำ

วันนี้รายการ "ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้" จบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว อวี๋หมิงนั่งดูรายการตั้งแต่ต้นจนจบ

เขารู้สึกสนใจเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวบินอย่างเสรี" ที่สวี่เยี่ยร้องทิ้งท้ายเอาไว้มาก

การประเมินต่อทำนองเพลงนี้ของเขาคือ หากใส่เนื้อร้องที่ดีลงไป มันจะต้องเป็นเพลงฮิตติดตลาดอีกเพลงหนึ่งอย่างแน่นอน

ส่วนเรื่องเนื้อเพลงนั้น อวี๋หมิงตั้งใจจะเกาะกระแสสักหน่อย

"คืนนี้ยอมโต้รุ่งทำทำนองเพลงผู้กล้าผู้โดดเดี่ยวออกมาสักเวอร์ชัน กระแสรอบนี้ฉันต้องเกาะให้ได้!"

อวี๋หมิงแต่งเพลงเป็นเช่นกัน

เขาเปิดโปรแกรมทำเพลงขึ้นมา แล้วเริ่มประพันธ์ทำนองเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ตามความเข้าใจของตัวเอง

เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เขาที่ทำ คนในวงการที่สนใจต่างก็ทำกันเพียบ

กระแสรอบนี้แรงเกินไป ไม่เกาะก็โง่แล้ว

เผื่อว่าทำนองที่พวกเขาทำออกมามันยอดเยี่ยม ดีกว่าเวอร์ชันต้นฉบับของสวี่เยี่ยเสียอีก

ถึงตอนนั้นพอสวี่เยี่ยร้องเวอร์ชันต้นฉบับออกมา ก็ยังเกาะกระแสได้อีกระลอกไม่ใช่หรือ

อวี๋หมิงเริ่มปั่นงานอย่างเอาเป็นเอาตาย

คืนนี้ มีคนมากมายต้องอดหลับอดนอนทำคลิปเพราะสวี่เยี่ยอย่างแน่นอน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

สวี่เยี่ยตื่นแต่เช้าตรู่ ไปนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้โรงแรมที่สวีหนานเจียพักอยู่

วันนี้เขาพรางตัวเต็มยศ สวมทั้งหน้ากากอนามัยและหมวกแก๊ป

นี่คือสิ่งที่เจิ้งอวี่กำชับไว้เป็นพิเศษก่อนออกจากห้อง ไม่อย่างนั้นอาจก่อให้เกิดปัญหาไม่จำเป็นขึ้นมาได้

"ครูเสี่ยวสวี ผมมาถึงแล้วนะ"

สวี่เยี่ยส่งข้อความไปหา

ในไม่ช้า ข้อความตอบกลับของสวีหนานเจียก็เด้งมา

"กำลังลงไปเดี๋ยวนี้แหละ! อย่ามาเรียกฉันว่าครูเสี่ยวสวีนะ! เรียกฉันว่าครูสวี!"

สวีหนานเจียยังแนบสติกเกอร์หน้าโมโหของเธอมาด้วย

"ได้เลยครับครูเสี่ยวสวี"

สวี่เยี่ยเก็บโทรศัพท์ รออยู่ไม่นาน ก็เห็นสวีหนานเจียเดินมาพร้อมกับผู้ช่วยของเธอ

สวีหนานเจียเองก็สวมหน้ากากอนามัยและหมวกเช่นกัน เธอใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงสอบสีดำ ส่วนรองเท้าเป็นรองเท้าโลฟเฟอร์คู่หนึ่ง

การแต่งกายชุดนี้ไม่เจิดจรัสเท่าตอนอยู่ในรายการ แต่ก็ดูบริสุทธิ์น่ารัก

ทันทีที่สวีหนานเจียเห็นสวี่เยี่ยก็เร่งฝีเท้าวิ่งเข้ามาหา ผู้ช่วยด้านหลังเห็นภาพนี้แล้วก็ส่ายหัวอย่างจนใจ

หลังจากทักทายกันแล้ว ทั้งหมดก็พากันเดินออกไปด้านนอก

สวี่เยี่ยเรียกให้คนขับรถของเขาเอารถมารับเพื่อไปส่ง สำหรับความกระตือรือร้นของสวี่เยี่ยแล้ว ผู้ช่วยสาวของสวีหนานเจียจึงยิ้มพลางเอ่ยขอบคุณอยู่หลายคำ

พอทุกคนขึ้นรถแล้ว ผู้ช่วยสาวมองสวี่เยี่ยที่กำลังคุยเล่นหัวเราะร่าอยู่กับสวีหนานเจียตรงเบาะหน้า ในใจก็อดมโนไปไกลไม่ได้

"คงไม่ใช่หรอกมั้ง ผู้เข้าแข่งขันจะจีบเมนเทอร์เนี่ยนะ แต่สวีหนานเจียเป็นสมาชิกเกิร์ลกรุ๊ปนะ ถ้าเธอมีความรักขึ้นมาล่ะก็ จะกระทบวงทั้งหมดเอาน่ะสิ"

"แต่สองคนนี้พอดูๆ ไปแล้วก็เข้ากันดีแฮะ คนหนึ่งโก๊ะๆ น่ารัก อีกคนก็บ้าๆ บอๆ... ไม่รู้ว่าถ้ามีลูกในอนาคตจะออกมาเป็นแบบไหนกันนะ"

ผู้ช่วยสาวคิดไปคิดมาก็ชักจะเตลิดเปิดเปิงไปกันใหญ่

เพราะว่าบนรถอยู่ใกล้กับสวี่เยี่ยมาก ผู้ช่วยสาวจึงได้โอกาสพิจารณาหน้าตาของเขาอย่างละเอียด

พอมองดูแบบนี้แล้ว เธอก็ถึงกับตกตะลึง

เมื่อก่อนเธอถูกพฤติกรรมคนป่วยจิตเวชของสวี่เยี่ยดึงดูดความสนใจไปหมด เลยไม่ได้สังเกตเบ้าหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย

ใบหน้านี้ทั้งที่หน้าสดแท้ๆ แต่กลับยังหล่อเหลาได้ขนาดนี้

ผู้ช่วยสาวอดถอนหายใจชื่นชมในใจไม่ได้ "ถ้าสวี่เยี่ยไม่สติหลุดล่ะก็ ด้วยใบหน้านี้ไปเล่นซีรีส์ไอดอลล่ะก็ ไร้เทียมทานแน่นอน"

จากโรงแรมขับรถไปสนามบินใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง

ตลอดทาง ผู้ช่วยสาวคอยแอบสังเกตสวี่เยี่ยเป็นระยะ

แล้วเธอก็ได้ข้อสรุปอย่างหนึ่ง

"สวี่เยี่ยก็ปกติดีนี่นา ไม่มีปัญหาอะไรสักนิดเลย เมื่อก่อนเขาคงแค่แสดงละครตบตาใช่ไหมเนี่ย"

ภายในรถ ไม่ว่าจะการพูดคุยหรือกิริยาท่าทาง สวี่เยี่ยก็ไม่ต่างอะไรกับคนปกติทั่วไปเลย

"มองดูแบบนี้แล้ว สวี่เยี่ยก็ใช้ได้เลยจริงๆ"

ผู้ช่วยสาวตกหลุมพรางความหล่อของสวี่เยี่ยเข้าให้แล้ว

เวลานี้ รถยนต์ก็มาถึงสนามบินเรียบร้อย

"สวี่เยี่ย เมื่อกี้คุณบอกเองนะว่าจะเลี้ยงชานมฉัน!" สวีหนานเจียรีบทวงทันที

"ใช่ๆๆ ผมจะรีบไปซื้อให้เดี๋ยวนี้แหละครับ"

ผู้ช่วยสาวด้านหลังรีบพูดเสริม "สวี่เยี่ย จำไว้นะคะว่าต้องเป็นแบบใช้สารให้ความหวานแทนน้ำตาล ถ้าไม่มีสารแทนน้ำตาลก็เอาหวานห้าสิบเปอร์เซ็นต์พอค่ะ"

"ได้เลยครับ"

สวี่เยี่ยขานรับคำหนึ่งแล้วรีบลงจากรถไป

ผู้ช่วยสาวถอนใจอย่างจนใจ "นี่เห็นว่าสวี่เยี่ยอยู่นะ ฉันถึงไม่อยากว่าเธอ นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ ดื่มแก้วนี้เสร็จ อีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้ห้ามดื่มเด็ดขาดเลย"

สวีหนานเจียยิ้มแป้น "พี่คะ ฉันทราบแล้วน่า ดื่มแก้วนี้หมดฉันก็ไม่แตะแล้วละ"

ทั้งสองคนพูดคุยกันพลางก้าวลงจากรถ

สวีหนานเจียเริ่มจินตนาการถึงความรู้สึกตอนที่ได้ดื่มชานมในใจแล้ว

ครั้งสุดท้ายที่เธอได้ดื่มชานมก็คือครั้งก่อนโน้นนนน จนลืมไปหมดแล้วว่ารสชาติมันเป็นยังไง

"ชานมแก้วสุดท้ายของเดือนนี้ จะต้องอร่อยที่สุดแน่ๆ!"

สวีหนานเจียคิดฝันอย่างมีความสุข

ทว่าไม่นานนัก เธอก็เห็นเงาร่างของสวี่เยี่ย

ในมือของสวี่เยี่ยถือถุงพลาสติกสีขาวใบหนึ่ง เป็นถุงแบบที่เวลาไปซื้อของที่ร้านชำเยอะๆ แล้วเถ้าแก่จะแถมถุงพลาสติกฟรีให้แบบนั้นเลย

ดูจากรูปทรงของถุงพลาสติกแล้ว ของข้างในดูท่าจะหนักพอสมควร

ในใจของสวีหนานเจียพลันผุดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาทันที

ไม่ช้า สวี่เยี่ยก็เดินมาถึงตรงหน้าสวีหนานเจีย

ผู้ช่วยสาวก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้างเช่นกัน

ในมือของสวี่เยี่ย นอกจากถุงพลาสติกสีขาวใบนี้แล้วก็ไม่มีของอย่างอื่นอีก

แล้วชานมของนายล่ะ

ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้น สวี่เยี่ยก็หยิบขวดเครื่องดื่มออกมาจากถุงพลาสติก

"ชานมของคุณครับ ผมซื้อมาให้ตั้งสองขวด เดี๋ยวลงจากเครื่องบินแล้วยังดื่มได้อีกนะ"

บนขวดเครื่องดื่มมีตัวอักษรเขียนไว้ห้าคำ

"ชานมแอสซัม"

สวีหนานเจียมองขวดเครื่องดื่มนี้แล้วอึ้งค้างไปทั้งตัว

ผู้ช่วยสาวเบิกตากว้าง จ้องมองสวี่เยี่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

นายเรียกไอ้นี่ว่าชานมเหรอเนี่ย