ตอนที่ 91 พี่น้องแท้ ๆ

เฉียนจื้อหย่งพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เกาต๋า ฉันก็เหมือนนายนั่นแหละ ไม่เคยเล่นหุ้นมาก่อนเลยสักครั้ง"

"ถ้านายอยากเล่นหุ้น ก็เล่นเองเลย!"

เขาตั้งใจจะมาขาดทุน จะไม่มีทางพาหลิวเกาต๋ามาเจ๊งด้วยเด็ดขาด!

นี่คือหลักการ!

หลิวเกาต๋าก้มหน้าลงอย่างน้อยใจ

เขากดดันมากจริง ๆ

ก็ที่บ้านมีลูกแฝดสี่ ค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลย

ในเมื่อเฉียนจื้อหย่งไม่ยอมพาเขาเล่นหุ้น ถ้างั้นเขาก็จะเล่นเอง!

ไม่แน่ว่าตัวเขาหลิวเกาต๋าอาจจะเป็นอัจฉริยะฟ้าประทาน สามารถกวาดกำไรเรียบวุธในตลาดหุ้นก็ได้ใครจะรู้?

เฉียนจื้อหย่งพูดถูก ตัวเฉียนจื้อหย่งเองก็ไม่เคยเล่นหุ้นมาก่อนเหมือนกัน ไม่ได้เก่งไปกว่าเขาสักเท่าไรหรอก

หลิวเกาต๋ายอมรับว่าเรื่องทำธุรกิจ เขาตามเฉียนจื้อหย่งไม่ทันแม้แต่เงา

แต่กับเรื่องเล่นหุ้น มันไม่แน่เสมอไป

คนเราไม่มีทางเก่งไปหมดทุกด้านหรอก

ได้ยินมาว่านักฟิสิกส์ชื่อดังระดับโลกเล่นหุ้นยังขาดทุนย่อยยับจนงงไปหมด

เพราะฉะนั้นคนมีความสามารถ ก็ใช่ว่าจะทำเงินจากหุ้นได้เสมอไป

เฉียนจื้อหย่งในเรื่องหุ้น อาจจะไม่ได้เก่งกว่าเขาด้วยซ้ำ!

คิดมาถึงตรงนี้ หลิวเกาต๋าก็พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม

ด้านเฉินจิ่งฝูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่ได้คิดแบบหลิวเกาต๋า

"จื้อหย่ง ฉันเชื่อใจนายนะ" เฉินจิ่งฝูยิ้มพลางตบไหล่เฉียนจื้อหย่งเบา ๆ

เฉียนจื้อหย่งมองเฉินจิ่งฝูอย่างเคร่งขรึมแล้วพูดว่า "พี่ใหญ่ พูดตามตรงนะ ผมไม่เคยศึกษาเรื่องหุ้นเลยสักนิด"

"ผมเป็นมือใหม่เอี่ยมอ่องจริง ๆ!"

"เชื่อผม สู้พี่เล่นเองยังจะดีกว่า!"

เฉินจิ่งฝูส่ายหน้า "ใช่ว่าฉันไม่เคยเล่นสักหน่อย ขาดทุนไปตั้งสองร้อยกว่าล้าน"

"ให้ฉันเล่นหุ้นเอง ก็เท่ากับโยนเงินทิ้งลงน้ำนั่นแหละ"

"โยนลงน้ำอย่างน้อยยังได้ยินเสียงตูมตาม แต่เอาไปลงในหุ้นนี่มันเหมือนเสกคาถาทำให้เงินหายวับ หายไปแบบเงียบกริบไม่มีเสียงเลยสักแอะ"

"แค่สิบล้านหยวนเอง ขาดทุนก็ช่างมัน ฉันไม่ใส่ใจหรอก นายเองก็อย่ากดดันตัวเองเลย"

ได้ยินแบบนี้ เฉียนจื้อหย่งก็พูดอะไรไม่ออก

ยังไงเฉินจิ่งฝูก็ไม่เหมือนกับหลิวเกาต๋า

หลิวเกาต๋าเป็นเพื่อนซี้ ด่าไปสองคำเดี๋ยวก็ไปเล่นของมันเอง

แต่ตอนนี้นี่เขาพักบ้านของเฉินจิ่งฝู แถมยังเป็นเฉินจิ่งฝูที่พาเขามาเปิดหูเปิดตาเรื่องหุ้น ถ้าไม่ยอมดึงอีกฝ่ายเข้ามาร่วมด้วยก็ดูจะแล้งน้ำใจเกินไป

เฉียนจื้อหย่งย้ำอีกรอบ "ผมเล่นหุ้นไม่เป็นจริง ๆ นะครับ มีโอกาสสูงมากที่จะขาดทุน!"

เฉินจิ่งฝูโบกมือ "วางใจเถอะ ถึงจะขาดทุนก็เป็นเรื่องปกติ ฉันไม่โทษนายหรอก!"

เฉียนจื้อหย่งยังคิดจะเกลี้ยกล่อมต่อ แต่ซุนโหย่วอันที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นว่า "น้องเฉียน เงินแค่สิบล้านเอง จิ๊บจ๊อยน่า!"

"เจ๊งก็เจ๊งไป ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก!"

ดูท่าทางของซุนโหย่วอันแล้ว เหมือนอยากจะเอาเงินมาลงกับเขาด้วยอีกคน

เฉียนจื้อหย่งไม่กล้ารับเงินเพิ่มอีกแล้ว รีบพูดทันทีว่า "เอาล่ะ งั้นผมจะเริ่มแล้วนะ!"

เฉียนจื้อหย่งจ้องเส้นกราฟสีเขียวสีแดงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง แววตาแฝงไอสังหารลุกโชน

ดิ่งลง ดิ่งลง ตัวไหนกำลังร่วงบ้าง?

เอาเหล้าขาวนี่แหละ!

เฉียนจื้อหย่งเห็นว่าทันทีที่เปิดตลาด หุ้นเหล้าขาวก็ยังคงร่วงตามแนวโน้มเดิม หัวทิ่มดิ่งลงจนทำจุดต่ำสุดใหม่

เฉียนจื้อหย่งสั่งการอย่างดุดัน "ซื้อเหล้าขาวให้ผม! เร็วเข้า!"

รู้งี้รีบซื้อเหล้าขาวตั้งนานแล้ว ไม่นึกเลยว่ามันจะร่วงเร็วขนาดนี้

ที่ร่วงไปนั่นมันเงินของเขาทั้งนั้นนะโว้ย!

เทรดเดอร์หลี่หยวนเหว่ยมีความเป็นมืออาชีพสูง จึงเอ่ยถามขึ้นมาว่า "ตอนนี้หุ้นเหล้าขาวกำลังร่วงหนัก จะซื้อเหล้าขาวจริง ๆ เหรอครับ?"

เฉียนจื้อหย่งกำหมัดแน่น ก่อนจะทุบลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น "ซื้อเข้าไป!"

หลี่หยวนเหว่ยถามซ้ำอีกครั้ง "ทุ่มหมดเลยเหรอครับ?"

"เทหมดหน้าตัก!" เฉียนจื้อหย่งสั่ง

มือของหลี่หยวนเหว่ยเริ่มสั่นเทา

เขารู้สึกว่าเฉียนจื้อหย่งกำลังเล่นกับไฟชัด ๆ

เป็นคนคุมพอร์ตมาตั้งหลายปี ไม่เคยเจอใครบ้าระห่ำเท่าเฉียนจื้อหย่งมาก่อนเลย

หลี่หยวนเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองเฉินจิ่งฝูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แววตาเหมือนกำลังถามว่า "เจ้านาย จะถอนเงินคืนตอนนี้ไหมครับ?"

"จะเอาเงินไปเสี่ยงตายกับไอ้หนุ่มนี่จริง ๆ เหรอ?"

เฉินจิ่งฝูใคร่ครวญอย่างละเอียดรอบคอบ ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายลงมือได้เลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่หยวนเหว่ยจึงหันกลับไปมองหน้าจอ แล้วเอ่ยกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคนข้าง ๆ "พวกเรา ลุยเลย!"

ใจเต้นระรัว มือสั่นระริก หลี่หยวนเหว่ยกับอีกสองคนรีบเปิดสถานะซื้อทันที

ซื้อ!

ซื้อ!

ซื้อ!

ไม่ต้องใช้กลยุทธ์อะไรทั้งนั้น แค่กระจายกันเคาะซื้อก็พอ!

หนึ่งร้อยล้าน สองร้อยล้าน สามร้อยล้าน!

ไม่นาน หุ้นมูลค่าสามร้อยล้านหยวนก็ตกมาอยู่ในมือเรียบร้อย

พอกว้านซื้อหุ้นเสร็จ หลี่หยวนเหว่ยกับเทรดเดอร์อีกสองคนก็หอบหายใจอย่างหนัก ราวกับเพิ่งผ่านศึกสงครามอันดุเดือดมาหมาด ๆ

ความจริงแล้วการกดส่งคำสั่งซื้อขายไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย

กลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง

ทว่าการเปิดสถานะสวนกระแสตลาดแบบนี้ จำเป็นต้องอาศัยความกล้าหาญมหาศาล!

เพราะยังไงนี่ก็ตั้งสามร้อยล้านหยวนเชียวนะ!

"เถ้าแก่เฉียน ซื้อเรียบร้อยแล้วครับ!" หลี่หยวนเหว่ยเอ่ย

เฉียนจื้อหย่งพยักหน้า แล้วเริ่มหยิบผลไม้บนโต๊ะมากินอย่างสบายอารมณ์

ไม่มีท่าทีดุดันเด็ดขาดเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว แต่กลับดูผ่อนคลายสบายใจอย่างยิ่ง

ทุกคนหันไปมองหุ้นเหล้าขาว ราคาหุ้นยังคงร่วงลงอย่างต่อเนื่อง เพียงชั่วเวลาสั้น ๆ เฉียนจื้อหย่งก็ขาดทุนไปแล้วครึ่งจุด

ซึ่งก็คือหนึ่งล้านห้าแสนหยวน

ต่อให้หักเงินของเฉินจิ่งฝูออกไป ตัวเฉียนจื้อหย่งเองก็ยังขาดทุนไปถึงหนึ่งล้านหยวนอยู่ดี!

ขาดทุนไปแท้ ๆ แต่เฉียนจื้อหย่งกลับให้ความรู้สึกสบายอกสบายใจเหลือเกิน

จิตใจนิ่งสงบดั่งสุนัขเฒ่าผู้เจนโลกจริง ๆ!

หลิวเกาต๋าที่อยู่ด้านข้าง เห็นว่าหุ้นของเฉียนจื้อหย่งเพิ่งลงเงินไปก็ขาดทุนทันที ในใจก็รู้สึกโล่งอกอยู่บ้าง

และเมื่อเห็นว่ากลุ่มอุตสาหกรรมพลังงานมีคลื่นลูกใหญ่จริงตามที่หลี่หยวนเหว่ยบอก เปิดตลาดมาก็บวกไปแล้วถึงสองจุด

จึงกระซิบกับหลี่หยวนเหว่ยเบา ๆ ว่า "พี่หลี่ คุณช่วยผมระดมทุนหน่อยได้ไหมครับ ผมอยากลงหุ้นพลังงาน"

หลี่หยวนเหว่ยกล่าวว่า "พี่หลิว คุณเกรงใจเกินไปแล้ว เรียกผมเสี่ยวหลี่ก็พอครับ"

"คุณอยากระดมทุนก็ง่ายนิดเดียว ผมช่วยคุณได้ คุณอยากระดมทุนเท่าไหร่ล่ะครับ"

หลิวเกาต๋าตอบโดยไม่ลังเล "ระดมทุนสิบเท่าไปเลย!"

เงินหนึ่งล้านหยวนของเขา ถ้าระดมทุนสิบเท่าก็จะเป็นสิบล้านหยวน

ได้กำไรคือสิบเท่า แต่ถ้าขาดทุนก็สิบเท่าเช่นกัน

หลี่หยวนเหว่ยพยักหน้า "ตกลงครับ คุณจะซื้อหุ้นพลังงานใช่ไหม ตัวนี้หรือเปล่า"

หลิวเกาต๋าพยักหน้า

หลี่หยวนเหว่ยกับเทรดเดอร์อีกสองคนช่วยกันจัดการ เงินแค่สิบล้านหยวน ใช้เวลาไม่นานก็กว้านซื้อจนหมดเกลี้ยง

หลังจากเพิ่งซื้อเสร็จได้ไม่นาน หุ้นพลังงานก็เริ่มโผล่พ้นน้ำ ขยับขึ้นมาหนึ่งจุดทันที

"ขึ้นแล้ว!" หลิวเกาต๋าเห็นหุ้นของตัวเองพุ่งขึ้น ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ใช้เงินหนึ่งล้านทำกำไรได้ถึงหนึ่งแสนหยวนแล้ว พลันตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น

เทรดเดอร์ทั้งสามคนต่างก็ร่วมยินดีไปกับหลิวเกาต๋าด้วย

เฉียนจื้อหย่งหยิบแก้วเครื่องดื่มส่งให้หลิวเกาต๋า "กาวต๋า ยินดีด้วยนะ แป๊บเดียวก็ฟันไปแสนหนึ่งแล้ว!"

น่าฉลองจริง ๆ หลิวเกาต๋าได้กำไร ส่วนเขาขาดทุน ช่างเป็นมงคลซ้อนมงคลแท้ ๆ!

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือ เขาทำเงินของเฉินจิ่งฝูขาดทุนไปด้วย

แต่พอลองคิดดูอีกที

ถ้าเฉินจิ่งฝูไม่มีเงินเหลืออยู่ในมือ การที่เขาจะบังคับขอซื้อสัดส่วนหุ้นคืนจากเฉินจิ่งฝูก็จะยิ่งง่ายขึ้น

เขาจะใช้เงินสดกว้านซื้อสัดส่วนหุ้นของร้านชานมกลับคืนมาให้หมด

แถมยังต้องทุ่มเงินลงไปในร้านชานมต่อไปอีก

ก่อนหน้านี้เฉินจิ่งฝูเคยลงเงินให้ร้านชานมหนึ่งร้อยล้านหยวน ถ้าเขาจะซื้อสัดส่วนหุ้นคืนก็ต้องจ่ายถึงสองร้อยล้านหยวน

เท่ากับว่าเฉินจิ่งฝูได้กำไรไปแล้วหนึ่งร้อยล้านหยวน

ต่อให้ทำเงินสิบล้านนี้ขาดทุนจนเกลี้ยง ก็เท่ากับว่าเขายังทำเงินให้เฉินจิ่งฝูได้ถึงเก้าสิบล้านหยวนอยู่ดี

ขาดทุนสิบล้านหยวนไปจนหมด ย่อมไม่นับเป็นอะไรเลยจริง ๆ

พอคิดได้แบบนี้ เฉียนจื้อหย่งก็ยิ่งอารมณ์ดีขึ้นไปอีก

แทบอยากจะเปิดแชมเปญฉลองให้รู้แล้วรู้รอด!

ทว่าหุ้นตัวเองขาดทุนแท้ ๆ ขืนเปิดแชมเปญฉลอง คนอื่นคงมองว่าเขาประสาทเสียแน่ งั้นก็แอบดีใจเงียบ ๆ คนเดียวแล้วกัน

ชนแก้วกับหลิวเกาต๋าสักหน่อย!

หลิวเกาต๋ารับเครื่องดื่มมาด้วยความซาบซึ้งใจจนแทบน้ำตาไหล "จื้อหย่ง นายตัวเองขาดทุนแท้ ๆ แต่กลับมาดีใจที่ฉันได้เงิน"

"ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดีจริง ๆ"

"พวกเราเป็นพี่น้องกันชั่วชีวิต!"

"ชนแก้วให้มิตรภาพของพวกเรา!"

เขาสามารถมองเห็นความดีใจอย่างจริงใจได้จากแววตาของเฉียนจื้อหย่ง

ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ ย่อมไม่มีทางเสแสร้งแกล้งทำได้เลย

พี่น้องที่ดีกำลังดีใจแทนเขาจากก้นบึ้งของหัวใจจริง ๆ!

ช่างเป็นพี่น้องแท้ ๆ ที่แท้จริงเสียยิ่งกว่าแท้!