ตอนที่ 92 เม่าสองตัว

"ชนแก้ว!" เฉียนจื้อหย่งพยักหน้า

เขาถือขวดเครื่องดื่ม ถือแก้ว แล้วรินให้ทุกคนในห้อง

"มา พวกเรามาดื่มด้วยกันสักแก้ว ขออวยพรให้พวกเราสืบสานเปิดทางใหม่ เปิดศึกคว้าชัย!" เฉียนจื้อหย่งชูแก้วเครื่องดื่มขึ้นสูง พูดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

เขาคารวะให้ตัวเอง

คารวะที่ตัวเองค้นพบวิธีผลาญเงินให้ขาดทุนได้อย่างมั่นคงอีกวิธีหนึ่ง

คารวะให้กับการขาดทุนไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว

คารวะให้กับการขาดทุนจนได้รถหรูคฤหาสน์หลังโต!

ทุกคนมองหน้ากันเลิกลั่ก

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นคนขาดทุนไปกว่าหนึ่งล้านหยวนแล้วยังหัวเราะออก แถมยังจะฉลองอีกด้วย

ผีหลอกกลางวันแสกๆ ชัดๆ!

โดยเฉพาะเฉินจิ่งฝู

เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งขาดทุนไปห้าแสนหยวน

แม้จะมีแค่ห้าแสนหยวน และเขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจเท่าไรนัก

แต่แก้วฉลองแก้วนี้ เขารู้สึกกระอักกระอ่วนใจพิลึก

พอมองไปยังเฉียนจื้อหย่งที่ยิ้มจนแก้มแทบปริ ในใจของเฉินจิ่งฝูกลับผุดความเลื่อมใสขึ้นมาสายหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ

ไม่ว่าจะอย่างไร อีกฝ่ายขาดทุนแล้วยังหัวเราะได้อย่างมีความสุขขนาดนี้

ถ้าไม่ใช่คนโง่ ก็แปลว่าระดับจิตใจต้องสูงส่งกว่าเขา

"ดื่ม!" เฉินจิ่งฝูยกแก้วเครื่องดื่มขึ้น จิบไปคำเล็กๆ

เล่นหุ้นห้ามดื่มเหล้า ต้องรักษาหัวสมองให้แจ่มใสปลอดโปร่งอย่างถึงที่สุด

หนิงซวงที่อยู่ข้างๆ ก็ยกเครื่องดื่มขึ้นจิบคำหนึ่งเช่นกัน เธอรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ดูเหมือนเฉียนจื้อหย่งจะไม่เหมือนคนอื่นจริงๆ?

ขาดทุนไปหนึ่งล้าน แต่ยังคงใจกว้างห้าวหาญได้ขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาทั่วไปจะทำได้เลย

พอดื่มหมด เฉียนจื้อหย่งก็พูดว่า "ช่างเถอะ หุ้นโยนเงินเข้าไปแล้วก็ขยับไม่ได้ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่"

พูดจบ เฉียนจื้อหย่งก็เอ่ยลาทุกคน แล้วเป็นฝ่ายเดินออกจากห้องไปก่อน

เฉียนจื้อหย่งเดินจากไปอย่างปลอดโปร่ง ไม่เห็นเงินที่โยนเข้าไปในตลาดหุ้นอยู่ในสายตา ทว่าเฉินจิ่งฝูกลับทำแบบนั้นไม่ได้

เขายังคงจ้องหน้าจอหุ้นตาไม่กะพริบ

หลี่หยวนเหว่ยที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปลอบใจ "เถ้าแก่ครับ ไอ้เรื่องหุ้นเนี่ย ใครจะไปฟันธงได้แน่นอนล่ะครับ"

"ไม่แน่อีกเดี๋ยวอาจจะดีดกลับขึ้นมาก็ได้!"

ในจังหวะที่หลี่หยวนเหว่ยกำลังปลอบใจอยู่นั้น เฉินจิ่งฝูก็เบิกตากว้าง "ขึ้นแล้ว หุ้นเหล้าขาวขึ้นแล้ว!"

ทุกคนหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ เห็นหุ้นกลุ่มเหล้าขาวที่เพิ่งดิ่งลงไปเมื่อครู่ กำลังค่อยๆ ไต่ระดับสูงขึ้นทีละนิด

แม้จะช้า แต่กลับมั่นคงอย่างยิ่ง

ทั้งสองสามคนไม่ได้เอ่ยปาก ได้แต่เฝ้ามองอยู่อย่างนั้นตลอด

แม้แต่ซุนโหย่วอันที่ปกติไม่แตะเครื่องดื่มพวกนี้ เวลานี้ก็ยังยกขึ้นจิบบ้างเป็นครั้งคราว สายตาไม่เคยละไปจากจอคอมพิวเตอร์เลย

ทันใดนั้น เสียงโอดครวญอย่างเวทนาก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนไป

ที่หน้าคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่ง หลิวเกาต๋าจ้องหุ้นตาเขม็ง สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด

ทุกคนชำเลืองมอง หุ้นพลังงานที่เมื่อครู่ยังพุ่งทะยานไม่หยุด เวลานี้กลับดิ่งฮวบลงมาอย่างรุนแรง

"ขึ้นสิวะ! ขึ้น! ขึ้นไปสิโว้ย!" หลิวเกาต๋าคร่ำครวญ ตะโกนสั่งให้มันพุ่งขึ้นสุดชีวิต

เพราะเขาใช้เลเวอเรจถึงสิบเท่า ขาดทุนแค่จุดเดียวก็คือเงินหนึ่งแสนหยวน ถ้าหลุดไปสิบจุด เงินทั้งหมดของเขาก็จะมลายหายไปจนเกลี้ยง!

เสียงของหลิวเกาต๋าดังลั่น แต่คนอื่นก็พอจะเข้าใจได้ เพราะจุดหนึ่งมันคือเงินหนึ่งแสนหยวนเชียวนะ

เงินที่หลิวเกาต๋าผลาญไปคราวนี้ ถือว่าสร้างแรงสะเทือนส่งเสียงดังขึ้นมาได้บ้างแล้ว

ไม่ว่าหลิวเกาต๋าจะแหกปากโวยวายอย่างไร ราคาหุ้นก็ยังคงดิ่งลงไม่หยุด ไม่แยแสการดิ้นรนของเขาเลยแม้แต่น้อย

ทว่าอีกด้านหนึ่ง หุ้นเหล้าขาวกลับราวกับเจ้าหญิงผู้เย่อหยิ่ง ยืดอกเชิดหน้า ทะยานขึ้นสู่เบื้องบนอย่างสง่างาม

ชั่วพริบตาเดียว มันก็บวกขึ้นมาสองจุดแล้ว

บนใบหน้าของเฉินจิ่งฝูปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

สองจุด เขาฟันกำไรไปสองล้านหยวน

แม้จะไม่มาก แต่ก็ต้องยอมรับว่า ความรู้สึกที่เงินวิ่งเข้ากระเป๋านาทีละหลายล้านหยวนแบบนี้ มันยอดเยี่ยมจริงๆ!

ส่วนหุ้นพลังงานของหลิวเกาต๋า จากตอนแรกที่กำไรหนึ่งจุด ตอนนี้กลับกลายเป็นติดลบสามจุดไปแล้ว

ในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง หลิวเกาต๋าก็ขาดทุนไปแล้วถึงสามแสนหยวน

หุ้นก็เป็นแบบนี้ มีคนลุ่มหลงคลั่งไคล้ มีคนแทบเป็นบ้า และมีคนที่เกลียดชังมันเข้ากระดูกดำ

……

อีกด้านหนึ่ง เฉียนจื้อหย่งที่เปิดเกมเล่นอยู่ ไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าหุ้นของตัวเองกำลังทำกำไร

ตอนนี้เขายังคงนึกเสียดายไม่หาย

"ทำไมระบบถึงไม่ยอมให้ฉันระดมทุนวะเนี่ย?"

"ถ้าสามารถระดมทุนเพิ่มสิบเท่าเหมือนเฉินจิ่งฝูได้ สองร้อยล้านหยวนจะผลาญให้เกลี้ยง ย่อมเป็นเรื่องง่ายดายสบายมือแน่นอน"

"ไม่แน่ว่าแค่สองวันก็คงขาดทุนจนหมดตูดแล้ว!"

เฉียนจื้อหย่งถอนหายใจยาว

ระบบไม่อนุญาตให้เขาระดมทุน

หลังจากศึกษาคำชี้แจงอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขาก็ถึงเข้าใจว่าทำไมระบบถึงไม่อนุญาตให้เขาระดมทุน

พูดให้เข้าใจง่าย การระดมทุนก็คือการยืมเงินคนอื่นมาเล่น

แต่การเล่นหุ้นนั้นมีความเสี่ยงที่จะขาดทุนจนพอร์ตแตกติดลบ

พูดอีกอย่างก็คือ หากเขานำเงินสองร้อยล้านหยวนไประดมทุนเพิ่มร้อยเท่า กลายเป็นสองหมื่นล้านหยวน

แล้วทุ่มซื้อหุ้นตัวเดียวจนหมด ถ้าหุ้นตัวนั้นชนพื้นราคาขึ้นมา

เขาก็จะเสียจนหมดเกลี้ยง

เรื่องนี้ยังพอทำเนา

แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ในเมื่อชนพื้นราคา ต่อให้เขาอยากปิดสถานะก็ทำไม่ได้

หุ้นตัวหนึ่งอาจจะชนพื้นราคาต่อเนื่อง ร่วงดิ่งลงไปถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ถ้าเป็นแบบนั้น เขาไม่ได้ขาดทุนแค่สองร้อยล้านหยวน แต่ขาดทุนถึงหนึ่งหมื่นล้านหยวน

และเงินเก้าพันแปดร้อยล้านหยวนในนั้น ก็คือหนี้ที่เขาติดคนอื่นอยู่

เพราะเงินที่ระดมทุนมาก็คือเงินกู้

ต่อให้พอร์ตแตกติดลบ เงินที่กู้ยืมมาก็ยังต้องคืนอยู่ดี

แล้วถ้าเขาไม่มีปัญญาจ่าย

ก็จะกลายเป็นคนเบี้ยวหนี้

ซึ่งเป็นเรื่องผิดกฎหมาย

ระบบไม่อนุญาตให้โฮสต์ทำผิดกฎหมาย

ด้วยเหตุนี้จึงไม่อนุญาตให้เขาระดมทุนเด็ดขาด

เอาเงินระบบไปซื้อหุ้นน่ะได้ แต่ห้ามระดมทุนโดยสิ้นเชิง ต่อให้แค่เท่าเดียวก็ไม่ได้

เพราะแม้จะแค่เท่าเดียว ก็มีความเสี่ยงที่พอร์ตจะแตกติดลบได้เช่นกัน

ระบบนี้ไม่เปิดช่องโหว่ให้เขาเลยแม้แต่นิดเดียว

เกมเริ่มแล้ว เฉียนจื้อหย่งส่ายหัว ไม่คิดอะไรฟุ้งซ่านอีก แล้วตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมอย่างมีความสุข

กระทั่งถึงเที่ยง เฉียนจื้อหย่งที่ไล่สังหารศัตรูในโลกของเกมจนสะใจ ก็เดินออกจากห้องอย่างอารมณ์ดีเพื่อไปกินมื้อเที่ยง

ทว่าตอนนั้นเองถึงเพิ่งได้รู้ว่า หุ้นที่ตัวเองซื้อไว้ดันได้กำไร!

"อะไรนะ หุ้นเหล้าขาวของฉันพุ่งกระฉูดงั้นเหรอ!" เฉียนจื้อหย่งได้ยินข่าวอันน่าตกตะลึงนี้จากปากของหลิวเกาต๋าที่นอนพะงาบๆ อยู่

หลิวเกาต๋านอนแผ่อยู่บนโซฟา ตาเหลือกค้างเหมือนปลาตาย หน้าซีดเผือด หมดเรี่ยวหมดแรง ราวกับป่วยหนักจนยากจะเยียวยา

"กาวต๋าเป็นอะไรไปน่ะ" เฉียนจื้อหย่งถามด้วยความสงสัย

เฉินจิ่งฝูที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นว่า "ขาดทุนจนเป็นแบบนั้นไงล่ะ!"

"ขาดทุนเหรอ" เฉียนจื้อหย่งงุนงง "ก่อนหน้านี้หุ้นพลังงานของกาวต๋ายังพุ่งแรงอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ๆ ถึงขาดทุนได้ล่ะ!"

หลี่หยวนเหว่ยก้าวขึ้นมาข้างหน้า ท่าทางกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม "ตลาดหุ้นก็เป็นแบบนี้แหละ มีขึ้นมีลง ไม่มีใครบอกได้แน่นอนหรอกครับ"

"เหมือนอย่างหุ้นที่เถ้าแก่เฉียนซื้อไว้ ช่วงแรกก็ร่วง แต่หลังจากนั้นแรงส่งกลับดีมาก พุ่งขึ้นมาทีเดียวสามเปอร์เซ็นต์เลย!"

"คุณซื้อไปสองร้อยล้านหยวน สามเปอร์เซ็นต์ก็คือหกล้านหยวนแล้วนะ!"

พอเฉียนจื้อหย่งได้ยินว่าตัวเองได้กำไรถึงหกล้านหยวน ก็ตกใจจนถอยหลังกรูด

ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ให้ตายสิ ทำไมถึงได้กำไรได้ล่ะเนี่ย?

"ยินดีด้วยครับเถ้าแก่เฉียนที่ฟันกำไรก้อนโต!" หลี่หยวนเหว่ยปรบมือนำขึ้นมาก่อน

คนอื่นๆ ก็ปรบมือตามทันที

เสียงปรบมือของทุกคนดังกึกก้องประดุจฟ้าร้อง แสดงความยินดีกับเฉียนจื้อหย่งที่ฟันกำไรมหาศาลจากหุ้น

ทว่าเสียงปรบมือแต่ละทีนี้ กลับเหมือนฝ่ามือที่ตบฉาดลงบนหน้าของเฉียนจื้อหย่งซ้ำๆ

เฉียนจื้อหย่งโดนตบจนมึนงง อึ้งไปนานจนแทบไม่ได้สติ

หุ้นบ้านี่มันจะแกล้งกันเกินไปแล้วมั้ง?

จู่ๆ ทำไมถึงพุ่งขึ้นมาได้ล่ะ!

หุ้นผีเข้าชัดๆ!

เฉินจิ่งฝูเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "น้องเฉียน นายมองออกได้ยังไงว่าเหล้าขาวจะพุ่งแรงขนาดนี้"

เฉียนจื้อหย่งตอบอย่างหมดเรี่ยวแรง "ผมก็แค่เห็นเส้นกราฟของเหล้าขาวมันดูสวยดี ก็เลยกระโจนเข้าไปทั้งตัว"

"คิดไม่ถึงเลยว่า พอเข้าไปปุ๊บ มันจะฝังผมไว้ข้างในปั๊บ!"

สิ่งที่เฉียนจื้อหย่งกำลังครุ่นคิดตอนนี้ก็คือ ควรรีบตัดขาดทุนทันทีเลยดีไหม

ตอนนี้ได้กำไรมาแล้วหกล้านหยวน

หกล้านหยวนเชียวนะ!

เขาต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะผลาญให้ขาดทุนหมดได้?

"น้องชาย นายพูดเล่นแล้ว!" พอได้ยินเฉียนจื้อหย่งบอกว่าตัวเองถูกหุ้นฝังไว้ข้างใน เฉินจิ่งฝูก็หัวเราะร่า

เฉียนจื้อหย่งได้กำไรหกล้านหยวน ส่วนเขาได้กำไรสามล้านหยวน

นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่ครึ่งวันเท่านั้น

การกอบโกยเงินจากตลาดหุ้นเนี่ย มันช่างไวจริงๆ!

อีกด้านหนึ่ง หลิวเกาต๋านอนอยู่บนโซฟา พลางครุ่นคิดอยู่เช่นกันว่าควรจะตัดขาดทุนดีหรือไม่

ทั้งสองคนต่างคิดจะตัดขาดทุนเหมือนกัน เพียงแต่เฉียนจื้อหย่งคิดจะตัดขาดทุนตอนที่ได้กำไร ส่วนหลิวเกาต๋าคิดจะตัดขาดทุนเพราะเจ๊งยับ

แมงเม่าหน้าใหม่สองตัวที่เพิ่งเข้าตลาดหุ้นวันแรก ก็ถูกตลาดหุ้นสั่งสอนบทเรียนให้อย่างสาสมเสียแล้ว!