ตอนที่ 96 ไหนบอกว่าจะชนพื้นราคาไง

เป็นไปตามคาด เฉินจิ่งฝูส่ายหน้าแล้วพูดอย่างตื่นเต้น "ขึ้นแล้วครับ ขึ้นมาหกเปอร์เซ็นต์แล้ว!"

เฉียนจื้อหย่งรีบวิ่งออกไปที่หน้าคอมพิวเตอร์ทันที

เมื่อเห็นเฉียนจื้อหย่งมา หลี่หยวนเหว่ยก็รีบสละที่นั่งหลักให้

พอกวาดสายตามองไป ก็เห็นหุ้นกลุ่มพลังงานพุ่งเป็นแท่งเทียนสีแดงแท่งยักษ์ แดงฉานราวกับเลือด

เฉียนจื้อหย่งหันไปมองข้างๆ ก็เห็นหลิวเกาต๋าอยู่ในสภาพจิตใจย่ำแย่ถึงขีดสุด

ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเขาเป็นแบบนี้เพราะเล่นหุ้นขาดทุน หากหมอมาเห็นสภาพของหลิวเกาต๋าตอนนี้ คงสั่งเข็นเข้าห้องไอซียูทันที อย่างน้อยๆ ก็นอนยาวสิบวันขึ้นไปแน่

"หมดตัวแล้ว หมดกันทุกอย่าง!" หลิวเกาต๋าเงยหน้าที่ซีดเผือดขึ้นมา ทำเอาเฉียนจื้อหย่งสะดุ้งโหยง

สีหน้าแบบนี้ ขาดทุนจนแม้แต่เลือดฝาดยังไม่เหลือเลยนี่หว่า!

แล้วเลือดหายไปไหนหมดล่ะ

ก็ไหลไปรวมอยู่ที่แท่งเทียนสีแดงของหุ้นพลังงานเขาน่ะสิ

หลิวเกาต๋าจ้องหุ้นพลังงานตาเขม็ง พอเห็นมันพุ่งขึ้นไปหกเปอร์เซ็นต์ ความเสียใจและเจ็บแค้นในแววตาก็แทบจะเอ่อล้นทะลักออกมา

"รู้งี้กัดฟันถือหุ้นพลังงานไว้ต่อก็ดี ตอนนี้ไม่เพียงแต่ได้ทุนคืน แต่ยังฟันกำไรได้อีกตั้งหลายแสน!"

"ทำไมฉันต้องเปลี่ยนไปซื้อหุ้นเหล้าขาวด้วยวะเนี่ย"

"อ๊าก!"

พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองขาดทุนไปหนึ่งล้าน หลิวเกาต๋าก็น้ำตาไหลพรากออกมาทันที

หนึ่งล้านเชียวนะ!

ฮือๆๆ...

เฉียนจื้อหย่งไม่มีเวลาไปสนใจหลิวเกาต๋า หุ้นของเขาตอนนี้กำลังพุ่งขึ้นเร็วเกินไปแล้ว!

เขาก็อยากจะดื้อถือต่ออยู่หรอก แต่พอเห็นสภาพอันน่าเวทนาของหลิวเกาต๋าแล้ว เขาก็อดใจหายวาบไม่ได้

"ผู้จัดการหลี่ ตัดขาดทุนซะเถอะครับ!" เฉียนจื้อหย่งหน้าถอดสี พูดออกมาอย่างหมดเรี่ยวแรง

"ครับ!" หลี่หยวนเหว่ยรอคำนี้จากเฉียนจื้อหย่งอยู่แล้ว พอได้ยินว่าจะตัดขาย ก็เริ่มทยอยเทขายออกทันที

เฉียนจื้อหย่งได้แต่มองเงินก้อนแล้วก้อนเล่าไหลเข้าบัญชีตาปริบๆ

ทั้งไม่ยินยอม ทั้งโกรธ ทั้งจนปัญญา ในเวลานี้จิตใจของเฉียนจื้อหย่งปั่นป่วนผสมปนเปไปหมด

ในที่สุดก็เทขายออกจนเกลี้ยง

"เถ้าแก่ครับ รวมแล้วกำไรสิบเปอร์เซ็นต์เลยครับ!" หลี่หยวนเหว่ยพูดอย่างตื่นเต้น

เมื่อวานบวกกับวันนี้ รวมเป็นสิบเปอร์เซ็นต์พอดี!

สิบเปอร์เซ็นต์เชียวนะ!

"เถ้าแก่ครับ คุณซื้อหุ้นไปสองร้อยสิบสองล้าน หักค่าธรรมเนียมแล้ว กำไรไปยี่สิบเอ็ดล้านสองแสนหยวนครับ!"

พอหลี่หยวนเหว่ยเอ่ยตัวเลขนี้ออกมา แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังตกตะลึง

แค่วันเดียวเนี่ยนะ ฟันกำไรไปยี่สิบเอ็ดล้านกว่าหยวน?

โรงพิมพ์แบงก์ยังผลิตเงินไม่ทันขนาดนี้เลยมั้ง!

"แล้วของผมล่ะครับ" เฉินจิ่งฝูถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

หลี่หยวนเหว่ยรีบหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วพูดอย่างกระตือรือร้น "เถ้าแก่ครับ คุณลงเงินไปสิบหกล้านหยวน ใช้เลเวอเรจสิบเท่าก็เป็นหนึ่งร้อยหกสิบล้านหยวน"

"ได้กำไรมาสิบเปอร์เซ็นต์ เท่ากับว่าเงินต้นเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัวพอดี รวมแล้วกำไรไปสิบหกล้านหยวนครับ!"

พอได้ยินว่าตัวเองทำเงินได้ถึงสิบหกล้านหยวน เฉินจิ่งฝูก็ระเบิดหัวเราะลั่นอย่างสะใจ "สุดยอดไปเลย!"

"ลงไปสิบหกล้าน ตอนนี้กลายเป็นสามสิบสองล้านแล้ว!"

"น้องเฉียน! ขอบใจนายจริงๆ เลยนะ!"

ทุกคนหันไปมองทางเฉียนจื้อหย่ง

แต่กลับพบว่าสายตาของเขากำลังจดจ้องไปที่หุ้นเหล้าขาวเขม็ง

หุ้นเหล้าขาวกำลังดิ่งฮวบลงอย่างรวดเร็ว

เฉียนจื้อหย่งเริ่มลังเล

"หุ้นเหล้าขาวทำให้หลิวเกาต๋าถึงขั้นหมดเนื้อหมดตัว แรงเทขายดิ่งลงแรงขนาดนี้"

"มันต้องร่วงลงไปอีกแน่ๆ!"

"ตอนนี้ฉันกำไรมาสามสิบสามล้านกว่าหยวน ขอแค่เอาไอ้เงินที่กำไรมานี้ไปผลาญทิ้งให้หมด ฉันจะรีบเลิกเล่นทันทีเลย!"

เฉียนจื้อหย่งกัดฟันกรอดแล้วเอ่ยขึ้น "ผู้จัดการหลี่ ช่วยเช็กให้ผมทีว่าในบรรดาหุ้นเหล้าขาว ตัวไหนร่วงหนักที่สุด"

หลี่หยวนเหว่ยรีบเปิดรายชื่อหุ้นกลุ่มเหล้าขาวทั้งหมดขึ้นมาทันที หุ้นรายตัวทั้งหมดปรากฏสู่สายตา

"เถ้าแก่ครับ หุ้นเหมาไถร่วงหนักสุดเลยครับ ตอนนี้ดิ่งลงไปแปดเปอร์เซ็นต์แล้ว มีแนวโน้มว่าจะชนพื้นราคาเลยครับ"

"ถ้าชนพื้นราคาเมื่อไหร่ ต่อให้อยากหนีก็หนีไม่ออก พรุ่งนี้ราคาเปิดอาจจะร่วงดิ่งลงไปชนพื้นราคาตั้งแต่เปิดตลาดเลยก็ได้ครับ!" หลี่หยวนเหว่ยอธิบาย

การที่ราคาร่วงดิ่งไม่หยุดตั้งแต่ช่วงเช้าจนติดลบหนักถึงแปดเปอร์เซ็นต์ขนาดนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าตัวบริษัทน่าจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้น

ทุกคนต่างแตกตื่นเทขายหนีตายกันจ้าละหวั่นจนเกิดเป็นภาพหายนะเช่นนี้

หุ้นพรรค์นี้ใครๆ ก็อยากถอยหนีให้ไกลทั้งนั้น

ทว่าพอได้ยินว่าหากชนพื้นราคาแล้ว พรุ่งนี้ก็มีโอกาสจะชนพื้นราคาต่อเนื่องอีก ตาของเฉียนจื้อหย่งก็เป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที

งั้นจะมัวรออะไรอยู่อีกล่ะ!

อาศัยจังหวะที่มันยังไม่ทันชนพื้นราคานี่แหละ รีบพุ่งชนเข้าไปก็สิ้นเรื่อง

ถ้ารู้แต่แรกว่ามันจะร่วงยับเยินขนาดนี้ เมื่อวานไม่น่ารีบขายเลย น่าจะกัดฟันถือหุ้นเหล้าขาวไว้ต่อไปแท้ๆ!

"เร็วเข้า! ซื้อไอ้หุ้นเหมาไถอะไรนี่ให้ผมที ปริมาณการซื้อขายในกระดานของหุ้นตัวนี้ใหญ่พอไหม" เฉียนจื้อหย่งถาม

หลี่หยวนเหว่ยยิ้มแล้วตอบว่า "วางใจได้เลยครับเถ้าแก่ มูลค่าการซื้อขายของหุ้นเหมาไถมหาศาลมาก แค่ช่วงเช้าช่วงเดียวก็มีมูลค่าการซื้อขายตั้งสองหมื่นกว่าล้านหยวนแล้วครับ"

"ต่อให้เป็นพันล้านหยวน มันก็รับไหวสบายๆ ครับ!"

"แต่ว่า..."

หลี่หยวนเหว่ยเกลี้ยกล่อม "หุ้นตัวนี้ความเสี่ยงสูงเกินไปแล้วครับ ความเสี่ยงกับผลตอบแทนไม่คุ้มกันเลย มีโอกาสขาดทุนยับเยินสูงมากนะครับ!"

เฉียนจื้อหย่งโบกมือใหญ่ "กว้านซื้อให้ผมเลย!"

แล้วเน้นทีละคำ "ออล!" "อิน!"

หลี่หยวนเหว่ยพยักหน้า ก่อนจะตวัดสายตาไปมองเฉินจิ่งฝูที่อยู่ด้านหลัง

ยังไม่ทันที่เขาจะอ้าปาก เฉินจิ่งฝูก็ตอบกระชับชัดเจน "เลเวอเรจสิบเท่า ตามเข้าไปเลย!"

หลี่หยวนเหว่ยสะท้านไปทั้งร่าง รีบลงมือกว้านซื้อทันที

เงินสามสิบสองล้านหยวนบวกเลเวอเรจสิบเท่า ก็คือสามร้อยยี่สิบล้านหยวน!

รวมกับเงินของเฉียนจื้อหย่งอีกสองร้อยสามสิบสามล้านหยวน ก็เท่ากับห้าร้อยห้าสิบกว่าล้านหยวนเข้าไปแล้ว!

เงินมหาศาลขนาดนี้ โชคดีที่พวกเขามีเทรดเดอร์สามคน ไม่อย่างนั้นคงมือเป็นระวิงจนทำไม่ทันแน่

ทั้งสามคนมืออาชีพอย่างยิ่ง กว้านซื้อเข้าไปทีละคำสั่งด้วยความเร็วสูง

คำสั่งซื้อก้อนโตหยุดแนวโน้มขาลงของหุ้นเหมาไถได้ชะงัด

หลังทยอยซื้ออย่างระมัดระวังต่อเนื่อง ในที่สุดเมื่อผ่านไปหนึ่งชั่วโมง การซื้อขายทั้งหมดก็เสร็จสิ้น

และในจังหวะที่พวกเขากว้านซื้อจนหมด หุ้นเหมาไถก็เริ่มดีดตัวขึ้นทันที

ดูเหมือนว่าคำสั่งซื้อกว่าห้าร้อยล้านหยวนของพวกเขาจะช่วยกอบกู้ความเชื่อมั่นของตลาดที่มีต่อหุ้นเหมาไถกลับคืนมา ทั้งยังทำให้อารมณ์ของบรรดานักลงทุนที่เตรียมจะเทขายเริ่มสงบลงเล็กน้อย

เมื่อความมั่นใจฟื้นคืน หุ้นเหมาไถก็พลิกจากขาลงก่อนหน้า พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เพียงแค่สิบห้านาทีก็ทวงคืนพื้นที่ที่เสียไปได้ทั้งหมด

"ขึ้นแล้ว! พุ่งกระฉูดเลย!" หลี่หยวนเหว่ยตาเป็นประกาย มองเฉียนจื้อหย่งด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา

เฉียนจื้อหย่งก็มองหุ้นเหมาไถด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตาเช่นกัน

ไหนว่ามันจะร่วงไง?

ไหนว่ามันจะชนพื้นราคาไง?

ชนพื้นราคาให้ดูหน่อยสิวะ!

ทำไมมันถึงดีดกลับมาได้อีกล่ะเนี่ย?

แถมยังดีดกลับมาแรงขนาดนี้ด้วย!

จะมาเล่นตลกกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!

"ผู้จัดการ...ผู้จัดการ...ผู้จัดการหลี่ คุณไม่ได้บอกหรอกเหรอว่ามันจะชนพื้นราคาน่ะ?"

"แล้วทำไมมันไม่ร่วงต่อล่ะ?" เฉียนจื้อหย่งซักถามอย่างเอาเรื่อง

หลี่หยวนเหว่ยทำหน้าเลื่อมใสศรัทธามองเฉียนจื้อหย่ง ก่อนจะตบหน้าตัวเองไปฉาดหนึ่งแล้วเอ่ยว่า "เถ้าแก่เฉียน ยกโทษให้คนตาบอดไร้แววอย่างผมด้วยเถอะครับ!"

"ผมมันตาไม่มีแวว มองไม่เห็นเซียนตัวจริงเสียงจริงตรงหน้า!"

"ฝีมือการคุมราคาของเถ้าแก่เฉียนเปิดหูเปิดตาผมจริงๆ นับถือเลยครับ! นับถือจริงๆ! เสียมารยาทแล้วครับ!"

เฉินจิ่งฝูก็พลอยถอนหายใจชื่นชม "ตอนแรกฉันนึกว่าน้องเฉียนดวงดีซะอีก ถึงได้ฟลุกถูกสองรอบติด"

"แต่การกล้าช้อนซื้อหุ้นที่เกือบจะชนพื้นราคาในครั้งนี้ ทำให้ฉันได้เห็นกับตาเลยว่านิ่งสงบในยามวิกฤตและมั่นใจเต็มเปี่ยมมันเป็นยังไง!"

"ก่อนหน้านี้ฉันยังเตือนไม่ให้นายเล่นหุ้นอยู่เลย โชคดีจริงๆ ที่น้องเฉียนไม่ฟังฉัน"

"ไม่อย่างนั้นดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการหุ้นดวงนี้ คงถูกคำพูดไม่กี่คำของฉันดับอนาคตไปตั้งแต่ยังไม่ทันเกิดแล้ว!"

ซุนโหย่วอันที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นว่า "เสียดายจริงๆ ที่ผมไม่ได้ลงเงินตามไปด้วย"

"จะได้เงินเท่าไหร่ผมไม่ได้สนใจหรอก แต่ประเด็นคือการเดินเกมที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ผมกลับไม่ได้มีส่วนร่วมด้วยตัวเอง มันทำให้ผมต้องเสียดายไปตลอดชีวิตแน่ๆ!"

หลี่หยวนเหว่ยเอ่ยด้วยความเคารพเลื่อมใส "การเทรดไม่กี่วันนี้ มีเรื่องให้พวกเราเอาไปคุยโม้ได้ทั้งชาติแล้วครับ!"

"เมื่อก่อนผมไม่เคยเชื่อเลยว่าจะมีเซียนหุ้นอยู่จริง ตอนนี้ถึงได้เข้าใจ ว่าที่แท้ก็เป็นเพราะตัวผมเองที่กบในกะลาเกินไป"