ตอนที่ 75 พี่น้องที่ดี!

อาศัยจังหวะที่กระแสตอบรับกำลังไปได้สวย สตูดิโอของเสิ่นเหลียนก็ปล่อยข่าวตามมาติด ๆ ว่าเขากำลังจะเข้าร่วมรายการ "เทพสมุทรจุติ"

บรรดาแอนตี้กับแฟนคลับของเจิ้งเกอถึงกับนอนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ใต้ผ้าห่ม

รายการนี้คนในวงการแย่งชิงกันแทบตายยังไม่ได้ แล้วเสิ่นเหลียนมีสิทธิ์อะไรกัน?!

[ก็ดีนะ รายการกำลังต้องการเลือดใหม่อยู่พอดี นาน ๆ ทีจะมีหน้าใหม่แกะกล่อง น่าติดตามออก]

[เห็นด้วยกับเมนต์บน ก่อนหน้านี้คนดูตั้งเยอะเคยเสนอว่าน่าจะลองเปิดกว้างเรื่องแขกรับเชิญดูบ้าง ตัวท็อปก็มีอยู่แค่นั้น แถมบางคนก็ไม่อยากมา ตามดูเทพสมุทรจุติมาตั้งหลายซีซัน ก็อยากให้ยิ่งทำยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ]

ฝั่งแอนตี้ใช่ว่าจะไม่คิดรื้อฟื้นเรื่องเก่า พยายามขุดประวัติฉาวของเสิ่นเหลียนขึ้นมาเล่นงานอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่กลับแทบไม่ได้ผล

ซุนปิ่งเฮ่อพับฝาโน้ตบุ๊กลง พลางแค่นเสียงหึ นึกในใจว่าก็แค่คุมกระแสลม ขืนปล่อยให้พวกแกมารุมถล่มคุณเสิ่นได้ ประสบการณ์ที่ฉันกรำศึกมาหลายปีคงเสียเปล่าพอดี

กลางดึกสงัดในห้องมืดที่ไม่ได้เปิดไฟ เจิ้งเกอนั่งอยู่บนโซฟา แสงสีฟ้าหม่นจากหน้าจอมือถือส่องสะท้อนใบหน้าของเขาจนดูบิดเบี้ยวถมึงทึงอย่างน่าประหลาด

ความจริงแล้วเจิ้งเกอเป็นคนจิตใจเปราะบางมาก และแคร์สายตาคนอื่นเป็นที่สุด ก่อนหน้านี้เพราะทุกคนรังเกียจมือที่สาม เขาจึงได้รับการปกป้อง ประกอบกับแฟนคลับรู้งานช่วยกันปั่นกระแส ทำให้เขาได้หน้าไปเต็ม ๆ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เสิ่นเหลียนกำลังเติบโตด้วยความเร็วอันน่าตกใจ

ความเก่งกาจที่แผ่ออกมาจากตัวตนของคนคนนั้น กำลังทำให้เจิ้งเกอเริ่มใจคอไม่ดี

เมื่อกลางวันเจิ้งเกอเพิ่งเอ่ยถึงเรื่องรายการ "เทพสมุทรจุติ" กับโจวถังซือไป ซึ่งอีกฝ่ายก็บอกว่าจะลองหาทางดูให้

แต่ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง โจวถังซือกลับโทรมาบอกว่าช่วยไม่ได้ แล้วจะหางานอื่นมาชดเชยให้แทน

คนบางคนก็เป็นแบบนี้ ของของคนอื่นมักจะดีที่สุดเสมอ

"ทำไมเสิ่นเหลียนถึงไปได้ล่ะครับ" เจิ้งเกอกดข่มความไม่พอใจเอาไว้ แสร้งทำเป็นแค่สงสัยใคร่รู้ธรรมดา

โจวถังซือตอบ "ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทางชิงกัวระบุชื่อเขามาเลย ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คงเป็นฉู่อี้หลานจัดการให้"

จากนั้น โจวถังซือก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

โจวถังซืออ่านความต้องการของเจิ้งเกอออกผ่านความเงียบ อีกฝ่ายอยากไปร่วมรายการจริงๆ แต่แขกรับเชิญเต็มหมดแล้ว แถมฟังจากน้ำเสียงของทางนั้น ก็ไม่ได้คิดจะไว้หน้าเขาเลยสักนิด

ใช่ว่าจะแย่งมาไม่ได้ เพียงแต่โจวถังซือเหนื่อยแล้ว

ต้องบอกว่าช่วงนี้เขาเหนื่อยล้าเป็นพิเศษ เจิ้งเกอเป็นคนเปราะบาง อารมณ์ความรู้สึกต้องการการประคบประหงมดูแลตลอดเวลา ส่วนคุณย่าโจวก็ไม่ยอมถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว ท่านถึงขั้นไปอัญเชิญป้ายวิญญาณของคุณปู่โจวมาตั้งบูชากลางห้องโถงใหญ่ พร้อมลั่นวาจาใส่โจวถังซือชัดถ้อยชัดคำว่า ถ้ามีปัญญาก็พาเจิ้งเกอเข้าบ้านมา ต่อหน้าปู่ของแกนี่!

แล้วโจวถังซือจะกล้าได้อย่างไร

เมื่อก่อนแค่เขาโทรสั่งคำเดียว เสิ่นเหลียนก็พร้อมจะยกโอกาสให้แล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้ไม่มีทางทำแบบนั้นได้อีกต่อไป

ถึงโจวถังซือจะหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี แต่ก็ดูออกว่าเสิ่นเหลียนหมดใจจากเขาไปนานแล้ว

คืนวันเกิดของเจิ้งเกอถือเป็นความอัปยศที่สุดในชีวิตเขา ระหว่างที่เกิดการชุลมุนตะลุมบอนกันอยู่นั้น โจวถังซือหันไปมองทางที่เสิ่นเหลียนยืนอยู่ ตัวเขาเองก็แยกไม่ออกว่ากำลังมองหาเจิ้งเกอ หรือแค่อยากดูท่าทีของเสิ่นเหลียนกันแน่ จำได้เพียงรอยยิ้มเย็นชาของอีกฝ่ายที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและเย้ยหยัน

คำขอของเจิ้งเกอในครั้งนี้ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน โจวถังซือก็จนปัญญาจะช่วยจริง ๆ

วันที่เสิ่นเหลียนต้องไปอัดรายการวาไรตี้ ท้องฟ้าแจ่มใสแดดจ้า นับเป็นลางที่ดี

หลี่อี้ขับรถมารออยู่ข้างนอกได้สิบนาที เสิ่นเหลียนก็เดินออกมาพร้อมแว่นกันแดด สวมเสื้อกันแดดสีฟ้าสลับขาว กางเกงสีกากี และรองเท้าหุ้มข้อสีดำ แม้จะเป็นชุดลำลองตัวหลวมโคร่ง แต่ก็ยังเห็นได้ชัดว่ารูปร่างสัดส่วนของเขาดูดีมาก

"พี่เสิ่น" เจียงโย่วเอ่ยทัก

"อรุณสวัสดิ์" เสิ่นเหลียนทักตอบด้วยน้ำเสียงปกติ ติดก็แต่ริมฝีปากที่แดงก่ำผิดธรรมดา

เจียงโย่วกลืนคำพูดที่จ่ออยู่ตรงริมฝีปากกลับลงคอไปเงียบ ๆ

ภายในคฤหาสน์ ฉู่อี้หลานเอนกายพิงโซฟา คอเสื้อถูกกระชากเปิดออกอย่างไม่ปรานี เผยให้เห็นกล้ามอกแน่นตึงรำไร

เมื่อครู่ป้าเฟินรู้ความจึงรีบเลี่ยงไปหลังบ้าน เปิดพื้นที่ให้พวกเขาสองคนเต็มที่ ส่วนเสิ่นเหลียนก่อนจะไปก็ช่างไม่กลัวตาย ปรี่เข้ามากอดจูบฉู่อี้หลานตามอำเภอใจ พอจุดไฟติดแล้วก็ไม่คิดจะรับผิดชอบดับ หันหลังสะบัดก้นเดินจากไปหน้าตาเฉย

พ่อทูนหัวของผมแท้ ๆ ฉู่อี้หลานคิดในใจพลางอดไม่ได้ที่จะจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง

ปกติเขาไม่สูบ แต่ตอนนี้มันช่วยไม่ได้จริง ๆ

เขาค่อย ๆ พ่นควันระบายความอัดอั้นออกมา พอได้ยินเสียงรถแล่นออกไปด้านนอก ก็ไม่รู้ทำไมถึงได้เผลอหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ

พอหันไปเห็นฉู่จูมีกำลังโก่งก้นก้มหน้าก้มตากินอาหารกระป๋อง เขาก็อดปรามไม่ได้ "กินให้น้อยๆ หน่อย เพิ่งจะกี่เดือนเอง อ้วนเป็นก้อนกลมแล้วเนี่ย"

ฉู่จูมีสะบัดก้นหนี ไม่แม้แต่จะสนใจเขาเลยสักนิด

ก็ดีเหมือนกัน ฉู่อี้หลานหรี่ตาพลางคิดในใจ เป็นแบบตอนนี้น่ะ ดีที่สุดแล้ว

เสิ่นเหลียนมาถึงกองถ่ายตอนสิบโมงเช้า ที่นั่นมีคนคุ้นหน้าคุ้นตายืนอยู่สองสามคนแล้ว

เสิ่นเหลียนวางตัวเจียมเนื้อเจียมตัว เตรียมใจพร้อมรับการถูกเมินเฉยไว้เรียบร้อย

เว่ยคาน พระเอกแถวหน้าที่เล่นเรื่องไหนก็ดังเปรี้ยงจนได้ฉายา "เครื่องการันตีกระแส" ทั้งหล่อเหลาสดใสและอัธยาศัยดี เขาเป็นฝ่ายเดินเข้ามาทักทายเสิ่นเหลียนก่อน

เยิ่นเยี่ยนเฟย วัยสามสิบห้าปี หน้าตาอาจดูธรรมดา แต่ฝีมือการแสดงจัดจ้านทรงพลัง ทั้งยังรักการอ่าน รอบรู้ และมีเสน่ห์ดึงดูดใจผู้ชมอย่างยิ่ง

ส่วนดาราสาวสามคนที่ยืนจับกลุ่มคุยกันเจื้อยแจ้ว ไร้แววแก่งแย่งชิงดี แต่ละคนสวยสะพรั่งมีเสน่ห์ ทั้งยังเรียกกันว่าที่รักอย่างนั้นที่รักอย่างนี้ไม่ขาดปาก ได้แก่ หลิวถัง อูเซิงเซิง และซูหมิงเยว่

ในบรรดานั้น อูเซิงเซิงเดบิวต์ในฐานะหัวหน้าวงเกิร์ลกรุ๊ป ตัวแม่สายร้องเต้น ส่วนอีกสองคนคือนางเอกแถวหน้าที่ไม่ว่าจะเล่นเรื่องไหนก็ได้เป็นตัวเอก

เมื่อเทียบกันแล้ว ซูหมิงเยว่จะดูอ่อนหวานกว่าเล็กน้อย พอยิ้มทีก็มีลักยิ้มบุ๋มสองข้างแก้ม ทำเอาแฟนบอยหลงกันหัวปักหัวปำ แถมได้ยินมาว่านอกจอก็สนิทกับหลิวถังมาก

นี่เป็นครั้งแรก ครั้งแรกจริงๆ ที่เสิ่นเหลียนมายืนอยู่ท่ามกลางคนพวกนี้แล้วรู้สึกอึดอัดแปลกแยกอย่างบอกไม่ถูก

พอนึกถึงชาติก่อน ไม่ว่าจะยืนตรงไหนเขาก็ยึดตำแหน่งเซ็นเตอร์ได้สบายๆ แต่ตอนนี้ไม่ได้ บารมียังไม่พอให้มั่นหน้าขนาดนั้น

คราวนี้คงต้องงัดทุกอย่างออกมาสู้ เสิ่นเหลียนคิดในใจ ไม่อย่างนั้นถ้าเผลอไปเป็นตัวถ่วงแม้แต่นิดเดียว เวยป๋อของเขาคงโดนถล่มจนเละแน่

ไม่มีพี่น้องคนไหนมาช่วยกูแบกรับความกดดันสักหน่อยเหรอวะ

อย่าว่าไป... มีจริงๆ ด้วยแฮะ

จากนั้นก็มีคนเดินเข้ามาอีกคน เขาคืออวี๋หมิง ผลงานที่ผ่านมาล้วนเป็นหนังฟอร์มยักษ์ทั้งนั้น แต่ฝีมือการแสดงกลับไม่ได้เรื่อง เวลาเข้าฉากกับพวกนักแสดงรุ่นใหญ่เลยดูขัดตาพิลึก ถึงอย่างนั้นแบ็กเขาก็หนาเตอะ แถมหน้าตายังจัดว่าสวรรค์ประทานข้าวป้อนเข้าปากชัดๆ เวลาไม่พูดไม่จาเลยดูคูลไม่หยอก

ตอนที่ทุกคนเอ่ยทักทาย อวี๋หมิงก็ทำเพียงพยักหน้ารับส่งๆ วางมาดหยิ่งเสียเต็มประดา

เสิ่นเหลียนหัวเราะหึ ในวงการนี้มีคนแบบไหนบ้างที่เขาไม่เคยเจอ อวี๋หมิงนี่จัดอยู่ในประเภทมีแบ็กแต่ไร้สมองของแท้ ยิ่งบวกกับหน้าตาหล่อเหลา แฟนคลับคลั่งรักย่อมมีเป็นกองทัพ มีหมอนี่คอยรับตีนอยู่ข้างหน้า เสิ่นเหลียนก็ปลอดภัยขึ้นเยอะ

เห็นท่าทางแบบนั้นของอวี๋หมิง เว่ยคานกับเยิ่นเยี่ยนเฟยสบตากันแวบเดียวก็เข้าใจทะลุปรุโปร่ง

คนประเภทนี้มองเผินๆ เหมือนสมองไม่พัฒนา แต่ความจริงอย่าว่าแต่วงการบันเทิงเลย แม้แต่ชีวิตประจำวันทั่วไป ขอแค่มีเส้นสายหนุนหลัง ก็มักจะเป็นแบบนี้กันทั้งนั้น

"ยังเหลือแขกรับเชิญคนสุดท้าย รถติดอยู่ระหว่างทาง แต่ใกล้ถึงแล้วครับ" ทีมงานเอ่ยยิ้มๆ

คนอื่นไม่ได้ว่าอะไร แต่อวี๋หมิงกลับพูดขึ้นมาว่า "ใครกัน น่ารำคาญชะมัด"

สิบกว่านาทีต่อมา รถตู้สีดำคันหนึ่งก็แล่นมาจอดไม่ไกล เสิ่นเหลียนเงยหน้ามอง รู้สึกคุ้นตาชอบกล

จากนั้นคนคนหนึ่งก็ก้าวลงมาจากรถ รัศมีเย็นชาตัดขาดจากโลกภายนอก รูปร่างหน้าตาโดดเด่นสะดุดตา

ที่แท้ก็คือฉางชิงนี่เอง!

สหายรัก! เสิ่นเหลียนแทบจะหลุดปากตะโกนออกไป

พอฉางชิงเห็นเสิ่นเหลียน แววตาก็เป็นประกายขึ้นมาเช่นกัน ภาพนั้นตกอยู่ในสายตาของอูเซิงเซิงพอดี เธอจึงนึกถึงกระแสคู่จิ้นของทั้งคู่เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ขึ้นมาทันที

แม้จะถูกเด็ดทิ้งตั้งแต่ยังไม่ทันผลิบานจนกลายเป็นกระแสฮือฮา แต่งานแฟนอาร์ตของเหล่านักวาดตัวท็อปทั้งหลายนั้นอร่อยเหาะอย่าบอกใคร

ผู้กำกับยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความปลาบปลื้ม หนุ่มหล่อสาวสวยพวกนี้ ล้วนเป็นอาณาจักรอันงดงามที่เขาคว้ามาครองได้ทั้งสิ้น!

ฉางชิงทักทายทุกคนเสร็จ ก็เดินมาหยุดยืนข้างเสิ่นเหลียนอย่างเป็นธรรมชาติ