ตอนที่ 79 มีแค้นต้องชำระเดี๋ยวนั้น

ทุกคนหิวจนตาลายกันตั้งนานแล้ว พอนั่งลงก็พูดคุยตามมารยาทไปสองสามประโยค ก่อนจะก้มหน้าก้มตาโซ้ยข้าวคนละถ้วยทันที

ภายใต้เลนส์กล้อง มือข้างที่ป้ายยารักษาแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวกของเสิ่นเหลียนดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

ทว่าอวี๋หมิงกลับไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด ในใจยังคิดค่อนขอดว่าเสิ่นเหลียนจงใจเรียกร้องความสนใจ

ซ้ำร้ายสีหน้าเย็นชาปนแค่นเสียงเหอะของเขาก็ดันถูกกล้องจับภาพไว้ได้แบบพอดิบพอดี

[หล่อตรงไหน? ใจเป็นยังไงหน้าตาก็เป็นอย่างงั้น ทำไมยิ่งมองฉันยิ่งรู้สึกว่าขี้เหร่วะ]

แฟนคลับของอวี๋หมิงรีบโผล่มาแก้ต่างทันควัน: [ปกติอวี๋หมิงก็คูลๆ แบบนี้อยู่แล้ว ย้อนไปดูคลิปเก่าๆ ก็รู้ อย่ามาใส่ร้ายกันได้ปะ]

อวี๋หมิงมีพวกแฟนคลับไร้สมองเยอะจริงๆ แต่ยิ่งดิ้นแบบนี้ ในสายตาของคนอื่นที่มีสติดียิ่งดูงี่เง่าปัญญาอ่อนเข้าไปใหญ่ อะไรกัน เป็นแฟนคลับอวี๋หมิงนี่ต้องถอดสมองทิ้งด้วยหรือไง

"เสิ่นเหลียน มีของหวานไหมอะ" หลิวถังรู้สึกว่าในเมื่อตัดสินใจปล่อยจอยแล้ว ก็ปล่อยมันให้สุดไปเลย

"ในครัวยังมีเค้กชิ้นเล็กอยู่นะครับ" เสิ่นเหลียนพูดพลางขยับตัวลุกขึ้น

"ฉันไปเอง" อวี๋หมิงไวกว่าเขา พูดจบก็เดินพรวดพราดตรงเข้าครัวไปทันที

ผ่านไปกว่าห้านาทีอวี๋หมิงถึงเดินออกมา หมอนี่ยังอุตส่าห์แบ่งเค้กเป็นชิ้นๆ ให้อย่างใส่ใจผิดปกติ

ซูหมิงเยว่รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เสิ่นเหลียนไม่ได้คิดอะไรมาก คุยกับฉางชิงไปพลางหยิบเค้กขึ้นมากัดคำหนึ่ง ทันทีที่ครีมช็อกโกแลตละลายในปาก รสเผ็ดฉุนรุนแรงก็แล่นบาดคอจนเขาไอโขลก ชะงักหยุดเคี้ยวทันที ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

ฉางชิงมองไส้สีเขียวตรงกลางแล้วเอ่ยถาม "รสชาเขียวเหรอ"

สิ้นเสียงนั้น เสิ่นเหลียนก็ลุกพรวดตรงดิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที

"ฮ่าๆๆๆๆ!" อวี๋หมิงระเบิดหัวเราะจนตัวงอ ดูเหมือนตั้งแต่เริ่มอัดรายการมา นี่จะเป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขที่สุด

ทุกคนต่างงงเป็นไก่ตาแตกและไม่มีใครหัวเราะตาม ฉางชิงใช้นิ้วแตะชั้นครีมสีเขียว คราวนี้ถึงได้กลิ่นวาซาบิฉุนกึกเตะจมูก

ไม่ใช่ฝีมือของทีมงานรายการแน่นอน

ฉางชิงตีหน้าขรึม "นายยัดวาซาบิลงไปในนี้เหรอ"

"ใช่ครับ" อวี๋หมิงทำตัวเหมือนเด็กเกเรที่แกล้งคนสำเร็จ แสร้งตีหน้าซื่อไร้เดียงสาเต็มที่ "ยัดไปสามชิ้น อยากรู้ว่าใครจะแจ็กพอต"

อูเซิงเซิงสบถคำหยาบในใจ

เยิ่นเยี่ยนเฟยหุบยิ้ม ลุกขึ้นยกเค้กครึ่งบนออกทั้งหมด ก็พบว่าชิ้นที่ใส่วาซาบิหันหน้าตรงไปทางเสิ่นเหลียนทุกชิ้น มองยังไงก็จงใจเล่นงานชัดๆ

เสิ่นเหลียนบ้วนปากไปหลายรอบ กว่าจะรู้สึกว่าความเผ็ดฉุนที่แล่นขึ้นสมองค่อยๆ จางลง เขาไม่ได้กินวาซาบิไม่เป็น เพียงแต่ความฉุนระลอกนี้ติดค้างอยู่ที่หลอดลมและช่องอกจนอึดอัดแทบทนไม่ไหว

อวี๋หมิง... เสิ่นเหลียนสบถในใจ มึงแม่ง...

"คุณเสิ่นเหลียน เป็นอะไรมากไหมครับ" ทีมงานด้านนอกเคาะประตูถามด้วยความร้อนใจ

เมื่อครู่เสิ่นเหลียนพยายามกลั้นไอจนเหงื่อกาฬซึมเต็มหลัง เขาปรับสีหน้าอารมณ์แล้วลุกไปเปิดประตู พอเห็นกล้องตามถ่ายอยู่ตรงมุมห้องก็ส่งยิ้มให้ "ไม่เป็นไรครับ"

ฉางชิงพินิจสีหน้าเขาอย่างละเอียด "ไม่เป็นไรแน่นะ"

"ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ"

[ขอบตาแดงก่ำไปหมดแล้ว ฟังจากที่เยิ่นเยี่ยนเฟยพูด อวี๋หมิงคงบีบวาซาบิลงไปทั้งหลอดเลยมั้ง แล้วเสิ่นเหลียนกินเข้าไปตั้งเยอะขนาดไหนเนี่ย]

[โธ่ มาออกรายการวาไรตี้ แกล้งกันเล่นขำๆ มันก็เรื่องปกติปะ]

[ติ่งอวี๋หมิง ตอนนี้มึงหุบปากไว้จะดีที่สุด จะได้รักษาชีวิตแม่มึงไว้ได้ เข้าใจยัง]

บรรยากาศในห้องอาหารเริ่มตึงเครียดขึ้นมาทันตา

สองนาทีก่อนอวี๋หมิงยังขำจนแทบหายใจไม่ทัน จนกระทั่งเยิ่นเยี่ยนเฟยในฐานะรุ่นพี่เอ่ยถามขึ้นมาเรียบๆ ไร้อารมณ์ "ตลกมากเหรอ"

อวี๋หมิงถึงเพิ่งเริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองอาจจะเล่นแรงเกินไปหน่อย

เมื่อก่อนเวลาไปออกรายการวาไรตี้ใช่ว่าเขาจะไม่เคยแกล้งคน แต่ตอนนั้นเขาเป็นเบอร์ใหญ่ ทีมงานคอยประคบประหงม ดาราตัวเล็กตัวน้อยต่างพากันหลบเลี่ยง ต่อให้เล่นล้ำเส้นไปบ้างก็ไม่เคยมีปัญหาตามมา ยิ่งมีพลังแฟนคลับคอยหนุนหลัง ทุกอย่างเลยราบรื่นมาโดยตลอด

อวี๋หมิงจึงคิดไปเองตามความเคยชินว่าครั้งนี้ก็คงเหมือนทุกที

ทว่าเห็นได้ชัดว่าสถานการณ์เริ่มจะคุมไม่อยู่ ถึงอย่างนั้นอวี๋หมิงก็ไม่มีทางยอมก้มหัวขอโทษ ในวงการนี้ฝีมืออาจจะสำคัญ แต่เส้นสายเบื้องหลังก็สำคัญไม่แพ้กัน และในเมื่อเขาไม่ได้ขาดเรื่องพวกนี้ จึงไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น

เสิ่นเหลียนเดินยิ้มเข้ามาพลางเอ่ยขึ้น "ไม่มีอะไรหรอกครับ ทุกคนทานกันต่อเถอะ เดี๋ยวเย็นหมดแล้วจะไม่อร่อยนะ"

"ก็บอกแล้วไง" อวี๋หมิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างไม่ยี่หระ "แค่แกล้งกันเล่นน่า มีน้ำใจนักกีฬากันหน่อยสิ"

อูเซิงเซิงรู้สึกจุกในอก นี่มันจงใจรังแกกันชัดๆ เสิ่นเหลียนเขาน่ะ...

"นายเองก็มีน้ำใจนักกีฬาเหมือนกันสินะ" เสิ่นเหลียนดูจะพอใจมาก "งั้นก็ดีเลย"

พูดจบ เสิ่นเหลียนก็คว้าเค้กชิ้นที่ป้ายวาซาบิไว้แล้วยัดเข้าปากอวี๋หมิงอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ซ้ำยังกลัวว่าอวี๋หมิงจะไม่ให้ความร่วมมือ เขาจึงใช้สองมือทำงานสอดประสาน มือหนึ่งออกแรงบีบขากรรไกรล่างของอวี๋หมิงอย่างช่ำชอง บังคับให้อีกฝ่ายอ้าปากเพื่อยัดเค้กเข้าไปทั้งชิ้นได้อย่างถนัดถี่ถี่ พอเสร็จก็บีบปากอวี๋หมิงไว้แน่น แววตาฉายความยโส "มา เคี้ยวหน่อยสิ"

ไม่ต้องถึงขั้นเคี้ยวหรอก แค่วาซาบิเต็มหลอดขนาดนั้น วิญญาณก็แทบจะหลุดลอยขึ้นสวรรค์อยู่แล้ว

อวี๋หมิงเบิกรูจมูกกว้าง ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาทันควัน เขาพยายามดิ้นรนขัดขืนทันที แต่ฉางชิงกับเยิ่นเยี่ยนเฟยกลับประกบซ้ายขวา ก้าวเข้ามากดตัวเขาไว้คนละข้าง

ถึงเวลาต้องงัดฝีมือการแสดงออกมาประชันกันแล้ว

"ฮ่าๆๆ นายก็ลองดูบ้างสิ" เยิ่นเยี่ยนเฟยหัวเราะร่วน

ฉางชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "รสชาติดีใช่ไหมล่ะ"

ที่นี่นอกจากไก่อ่อนอย่างอวี๋หมิงแล้ว คนอื่นล้วนเป็นพวกตีบทแตกกระจุยกันทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่อูเซิงเซิง

อูเซิงเซิงยกมือป้องปากหัวเราะคิกคักอย่างน่ารัก พลางสบตากับซูหมิงเยว่ "อวี๋หมิงจะทนได้สักกี่วินาทีกันนะ"

ซูหมิงเยว่ "เก่งกาจขนาดนี้ น่าจะสักสามนาทีมั้ง"

แค่สามวินาทียังจะไม่รอด อวี๋หมิงดิ้นพล่านเหมือนปลาติดเบ็ด พอฉางชิงกับเยิ่นเยี่ยนเฟยปล่อยมือ เขาก็ใส่เกียร์หมาพุ่งตรงไปที่ห้องน้ำทันที

หึ เยิ่นเยี่ยนเฟยมองตามแผ่นหลังของอวี๋หมิงพลางกลั้นหัวเราะเยาะ การแสดงห่วยยังพอฝึกได้ แต่นิสัยแย่นี่มันแก้ไม่หายจริง ๆ

ทนไอ้หมอนี่มาตลอดทางแล้ว

ไม่นานนัก เสียงทุบข้าวของระบายอารมณ์ก็ดังลั่นออกมาจากในห้องน้ำ

แต่ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้กลับคุยเล่นกันอย่างเฮฮา ไม่มีใครชายตามองเขาสักคน

แฟนคลับของอวี๋หมิงเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ: [นี่มันบูลลี่กันชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?!]

[เป็นไปได้ไหมว่า ตัวเมนของพวกแกน่ะทำตัวน่ารำคาญจนคนอื่นเขาเอือมกันหมดแล้ว]

[เมื่อกี้ถ้าเยิ่นเยี่ยนเฟยไม่ลงมือ เว่ยคานก็คงพุ่งเข้าไปแล้ว]

[เขาถึงขั้นพอนายอวี๋หมิงโดนกดตัวไว้ ก็นั่งลงตามเดิมแล้วตักข้าวเข้าปากหน้าตาเฉยไปสองคำแน่ะ]

[แฟนคลับอวี๋หมิงคิดว่าแกล้งกันขำๆ เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ นั่นก็แค่หยอกเล่นธรรมดาไม่ใช่หรือไง แค่นี้รับไม่ได้เหรอ หรือลึกๆ ในใจก็รู้อยู่แล้วว่าการแอบยัดวาซาบิให้คนอื่นกินมันเกินไปกันแน่]

[มีฉันคนเดียวไหมที่คิดว่าเสิ่นเหลียนโคตรเจ๋ง มีแค้นก็เอาคืนตรงนั้นเลย]

พออวี๋หมิงออกมาจากห้องน้ำก็เดินสะบัดก้นจากไปด้วยความหงุดหงิด กล้องจับได้เพียงแค่แผ่นหลัง ชัดเจนว่าการถ่ายทำช่วงต่อไปเขาจะไม่ขอร่วมแล้ว

ทางทีมงานรายการเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะรั้งตัวไว้เลยแม้แต่น้อย

แฟนคลับของอวี๋หมิงรวมตัวกันถล่มหน้าฟีดทันที ทว่ายังไม่ทันที่เสียงก่นด่าจะโหมกระพือ พฤติกรรมพิลึกสารพัดอย่างของเขาในรายการครั้งนี้ก็ถูกแฉเสียก่อน โดยมีคนวงในออกมาเผยว่า แท้จริงแล้วอวี๋หมิงตั้งใจจะสร้างกระแสคู่จิ้นกับซูหมิงเยว่แต่กลับกินแห้ว ตามติดมาด้วยรายชื่อ 'เหยื่อ' จากรายการวาไรตี้ทั้งหมดที่อวี๋หมิงเคยไปออกในอดีต ซึ่งเขาเคยกลั่นแกล้งรังแกคนอื่นอย่างไร้จิตสำนึกมานับครั้งไม่ถ้วน

หากไม่ใช่เพราะรายการไม่ดัง ก็เป็นตัวศิลปินที่โดนแกล้งไม่มีชื่อเสียง ซ้ำยังมีอำนาจกลุ่มทุนคอยกดเรื่องเอาไว้ อวี๋หมิงถึงได้รอดตัวมาตลอดโดยไม่เคยพลาดท่า

แต่เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม

ซุนปิ่งเฮ่อรัวแป้นพิมพ์นิ้วแทบปลิว สั่งการฝ่ายประชาสัมพันธ์ด้วยสีหน้าเย็นเยียบว่าต้องจัดการอย่างไร หากคราวนี้ไม่ถลกหนังหัวอวี๋หมิงออกมาสักชั้น รอเจ้านายกลับมาคงได้ถลกหนังพวกเขาทั้งเป็นแน่

เสิ่นเหลียนเดาไม่ผิดเลย ฉู่อี้หลานทนดูคนเล่นตุกติกแบบนี้ไม่ได้จริงๆ รถยนต์จึงได้มาจอดรออยู่ที่หน้าประตูร้านอาหารเรียบร้อยแล้ว