บทที่ 1252 หลิวกวางปิง

หากวาฬหัวทุยไม่เต็มใจ เขาย่อมไม่มีทางบังคับสัตว์เลี้ยงวิญญาณของตนเองเด็ดขาด แต่เขาจะเลือกใช้วิธีอื่นแทน เช่น กลับไปยังแม่น้ำจืดเมื่อครู่ แล้วชิงเอาผลผลิตที่ชาวซูจับได้มาเสีย วิธีนั้นก็สามารถได้ปลาแซลมอนเคต้ามาครอบครองได้เช่นกัน

"เจ้านายครับ ผมอยากไป ผมทำได้แน่นอน..." วาฬหัวทุยน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาฉายแววร้องขออย่างชัดเจน

"เจ้าวางใจเถอะ ข้างนอกนั่นไม่มีพวกคนชั่วหรอก ด้วยขนาดตัวของเจ้าในตอนนี้ แทบจะไล่เลี่ยกับวาฬหัวทุยโตเต็มวัยแล้ว ในท้องทะเลแถบนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตชนิดไหนจะมาสร้างอันตรายให้เจ้าได้อีกแล้วละ" เสิ่นหลางเห็นสัตว์เลี้ยงตอบตกลง จึงเอ่ยปลอบเพื่อให้มันคลายกังวล