บทที่ 142 พายุใหญ่กำลังจะมา

"ท่านผู้ฟังครับ ขอคั่นรายการด้วยประกาศเตือนภัยพายุ จากสถานีอุตุนิยมวิทยาแจ้งว่า เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากพายุไต้ฝุ่น คาดว่าตั้งแต่คืนวันนี้จนถึงกลางวันพรุ่งนี้ เมืองของเราจะมีสภาพอากาศลมแรง" "แรงลมบนบกอาจสูงถึงระดับ 6-7 ลมกระโชกแรงระดับ 7-8 บริเวณชายฝั่งแรงลมระดับ 7-8 ลมกระโชกแรงระดับ 9-10" "ขอให้ระมัดระวังอันตรายที่อาจเกิดจากลมแรง เช่น วัตถุตกหล่นจากที่สูง ต้นไม้โค่นล้ม เป็นต้น" "ขอให้ประชาชนเตรียมมาตรการป้องกันล่วงหน้า เพื่อความปลอดภัยในทรัพย์สินและชีวิตของท่าน!"

ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงสว่าง จางเสี่ยวหลงที่กำลังนอนสะลึมสะลือฟังวิทยุอยู่บนเตียงเตา ได้ยินประกาศพยากรณ์อากาศนี้เข้า ถึงกับตาสว่างทันที "ลมกระโชกแรงระดับ 7-8 มันแรงขนาดไหนกันนะ?" "บ้านอิฐหลังใหม่ของตัวเองคงไม่มีปัญหา แต่บ้านของพี่สาวทั้งห้าคนเนี่ยสิ~ ถึงน่าจะทนแรงลมระดับนี้ได้ แต่ก็ไม่ควรเสี่ยง ต้องไปที่ที่ทำการกองผลิตเพื่อโทรแจ้งให้พวกพี่ไปหลบภัยที่ที่ทำการกองผลิตของหมู่บ้านตัวเอง ส่วนอากับพี่หกที่อยู่ในเมือง ไม่ต้องห่วง พวกเขาอยู่ตึก แข็งแรงทนทานอยู่แล้ว แต่บ้านดินของชาวบ้านบางคนในกองผลิต อาจจะทนแรงลมไม่ไหว..." "บ้านของอาสองน่าจะพอไหว แต่ช่างเถอะ รับพวกเขามาอยู่บ้านเราดีกว่า!"

จางเสี่ยวหลงรีบลุกขึ้นแต่งตัว เก็บวิทยุเข้ามิติ เขาเปิดประตูห้องตัวเอง เดินไปเคาะประตูบ้านหลัก "พ่อ แม่ ตื่นเร็วครับ!" "มีอะไรเหรอเสี่ยวหลง..." จิ่วเฟิ่งหาวหวอดๆ เดินมาเปิดประตู "พี่ครับ คืนนี้จะมีพายุใหญ่" จางเป่าจู้ก็ลุกออกมาที่ห้องโถงกลาง "เสี่ยวหลง อากาศก็ปกติดี ไม่เห็นเหมือนจะมีพายุเลยนี่!" "พ่อเชื่อผมเถอะ รีบไปบ้านอาสอง รับปู่ย่ากับอาสองและอาสะใภ้มาอยู่บ้านเราด่วน"