บทที่ 148 คุณเข้าสู่ช่วงทดลองงานอย่างเป็นทางการแล้ว

ประโยคนี้ของจางเสี่ยวหลง ฟังดูธรรมดาสามัญ ไม่มีคำศัพท์หรูหราฟุ่มเฟือย น้ำเสียงราบเรียบ เหมือนถามไถ่สารทุกข์สุกดิบทั่วไปว่า "กินข้าวมาหรือยัง?" แต่สำหรับชาวบ้านที่ได้ฟัง ผลกระทบต่อจิตใจกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เปรียบเสมือนคนที่กำลังจมน้ำ แล้วคว้าท่อนซุงไว้ได้ มองเห็นแสงสว่างแห่งการรอดชีวิต

"กองผลิตเรามีคนตั้งพันกว่าชีวิต เธออายุยังน้อย อย่าให้ภาระหนักอึ้งนี้กดทับจนทรุดไปเสียก่อน!"

"เสี่ยวหลง เธอจะลำบากตรากตรำขนาดนี้ไม่ได้ เข้าป่ามันอันตรายเกินไป สองวันนี้พวกเราจะรีบเคลียร์พื้นที่ในนา ยังทันที่จะปลูกข้าวนาปีนะ"