บทที่ 182 จะเอารถบรรทุกมาขนของไปส่งที่บ้านให้

"เอาอย่างนี้! นายตามฉันไปห้างสรรพสินค้าหน่อย ฉันจะซื้อของสักหน่อย ถึงตอนนั้นค่อยฝากนายเอาไปส่งที่บ้าน" จางเสี่ยวหลงตั้งใจจะซื้อจักรยานอีกคัน รวมถึงรถเข็นวีลแชร์ด้วย ซึ่งจริงๆ แล้วใส่ไว้ในมิติก็ได้ แต่ไหนๆ สยงเหล่ยก็จะไปคอมมูนเซิ่งลี่อยู่แล้ว ฝากไปส่งทีเดียวเลยก็ดี จะได้ไม่ต้องมานั่งอธิบายที่มาที่ไปให้ยุ่งยาก

"ได้เลย! งั้นนายเอารถจักรยานจอดไว้ที่สถานีตำรวจ แล้วนั่งรถฉันไปไหม?" "ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่ลี้ แป๊บเดียวก็ถึง!" ทั้งสองคนแยกย้ายกัน คนหนึ่งขี่รถพ่วงข้าง อีกคนขี่จักรยาน รถพ่วงข้างขับตามหลังจักรยานไปอย่างช้าๆ ไม่นานก็มาถึงห้างสรรพสินค้า

"นายช่วยเฝ้าของตรงนี้ให้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันเข้าไปซื้อของก่อน" จางเสี่ยวหลงไม่ได้ให้สยงเหล่ยตามเข้าไป เขาเดินตรงดิ่งไปยังเคาน์เตอร์ขายรถเข็นวีลแชร์อย่างคุ้นเคย