บทที่ 183 ปลูกทั้งแตงโมและส้ม

ปริมาณขนาดนี้ถือว่าพอสมควรแล้ว หยุดปลูกชั่วคราวได้ เคลียร์พื้นที่ว่างมาปลูกแตงโมกับส้มดีกว่า ตอนนี้มีต้นแอปเปิ้ลอยู่ 30 ต้น 6 ต้นแรกที่ปลูกสูงเกือบสองเมตรแล้ว ผลแอปเปิ้ลก็ดกขึ้นเรื่อยๆ เมื่อกี้ตอนเก็บเกี่ยว เขาประเมินดูคร่าวๆ 6 ต้นนี้น่าจะให้ผลผลิตอย่างน้อย 3,000 ลูก และดูท่าทางปริมาณผลที่ติดก็น่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สาเหตุที่จางเสี่ยวหลงไม่รีบร้อนกลับบ้าน ก็เพราะต้องการระบายเสบียงและแอปเปิ้ลในมิติออกไปบางส่วน หาเงินกลับไปสักหน่อย จะได้รู้สึกอุ่นใจขึ้น

เขาปอกเปลือกส้มชิมดู รสชาติค่อนข้างเปรี้ยว แต่ได้เมล็ดมาหลายเมล็ด กินส้มติดต่อกันไป 5 ลูก ได้เมล็ดมา 21 เมล็ด เขาเอาไปปลูกไว้ข้างๆ ต้นแอปเปิ้ล จากนั้นก็ผ่าแตงโมลูกใหญ่ออกเป็นซีกๆ จางเสี่ยวหลงหยิบแตงโมขึ้นมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย "อื้ม~ แตงโมเนื้อทราย ความสุกกำลังดี! ความหวานก็ใช้ได้~" หลังจากฟาดแตงโมไปสองชิ้นอย่างรวดเร็ว ก็สะสมเมล็ดแตงโมได้หลายสิบเมล็ด จางเสี่ยวหลงนำเมล็ดแตงโมไปหยอดหลุมปลูกทีละเม็ด รดน้ำรอบหนึ่งแล้วก็ปล่อยทิ้งไว้ เขากลับเข้าไปในกระท่อมหิน เอนตัวลงนอนบนเตียงหิน ครุ่นคิดว่าจะขายเสบียงและแอปเปิ้ลจำนวนมากขนาดนี้ยังไงดี

ต้องเก็บส่วนหนึ่งไว้ให้พี่หนิวที่ตลาดมืดหุบเขาเล็ก คาดว่าเพื่อให้ได้กินปลา บำรุงร่างกายให้มีแรงทำงาน พี่หนิวต้องยอมตกลงเรื่องนี้แน่ โดยเฉพาะที่เขาหายหน้าไปดื้อๆ หลายวัน พี่หนิวคงร้อนใจแทบแย่ ป่านนี้คงยอมรับทุกเงื่อนไข นอกจากนี้ ตลาดมืดในตัวอำเภอก็มีอยู่หลายแห่ง ลองเลือกตลาดเล็กๆ สักแห่ง ไปหยั่งเชิงราคาเสบียงดูหน่อย คิดไปคิดมา ความง่วงก็เข้าครอบงำ จางเสี่ยวหลงผล็อยหลับไปในที่สุด