บทที่ 218 การเก็บเกี่ยวไข่ไก่ป่าชุดเล็ก

เมื่อเข้ามาในป่า จางเสี่ยวหลงก็ปล่อยหมาป่าทั้งสี่ตัวและนกฮูกออกมา "ต้าฮุย พวกแกสี่ตัวไปหาไข่ไก่ป่ามาให้ฉัน!" "โบร๋ว~ บู๊ว!" "ถ้าเจอสัตว์ป่าที่พอจะจับได้ ก็อย่าปล่อยให้รอดไปล่ะ! ไปได้!" หมาป่าทั้งสี่ตัวพุ่งตัวออกไป กระจายกำลังวิ่งหายไปคนละทิศละทาง

เขาลูบหัวเจ้านกฮูกที่เกาะอยู่บนไหล่ "ตกลงจะตั้งชื่อแกว่ายังไงดีนะ?" อันที่จริงเจ้านกฮูกตัวนี้ก็ไม่เล็กแล้ว เทียบกับนกฮูกโตเต็มวัยที่จางเสี่ยวหลงเคยเห็น ตัวมันยังใหญ่กว่าเสียอีก เพียงแต่ในมิติเจดีย์วิเศษ มีทั้งน้ำทิพย์วิญญาณให้กิน แถมยังมีเก๋ากี้ระดับ 5J เป็นอาหารเสริม ร่างกายของมันเลยยังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คาดว่าคงเหมือนกับหมาป่าสี่ตัวนั่น ที่จะกลายเป็นสัตว์ยักษ์ในเผ่าพันธุ์ของตัวเอง "กุ๊กกู~" "อะไรนะ? อยากได้ชื่อเพราะๆ? ชื่อพวกต้าฮุยไม่เพราะรึไง?" "กุ๊กกู กุ๊กกู~" "เชี่ย เอ็งจะมาโมโหอะไร! ขนาดพวกต้าฮุยยังไม่ถือสา แล้วเอ็งจะมารังเกียจว่าชื่อไม่เพราะเนี่ยนะ!" "กุ๊กกู~" "เออๆๆ ตั้งชื่อเพราะๆ ให้ก็ได้ แต่ขอฉันคิดดูก่อน เอ็งรอก่อนแล้วกัน!"

ทันใดนั้น นกฮูกก็กระพือปีกบินขึ้นไป "อ้าวเฮ้ย เจ้าหนู นี่เอ็งประท้วงหยุดงานเหรอ?" จางเสี่ยวหลงด่าขำๆ แล้วมองตามนกฮูกที่บินขึ้นไปบนยอดไม้ที่กิ่งก้านหนาทึบ ไม่นานร่างของมันก็หายไปจากสายตา เขาไม่กังวลเลยว่านกฮูกจะบินหนีไป สัตว์เลี้ยงแสนรู้ที่โตมาในมิติ มีจิตสื่อสารถึงกันกับเขามานานแล้ว และก็เป็นดังคาด นกฮูกส่งกระแสจิตกลับมา บนยอดไม้มีรังนกขนาดใหญ่ ในรังมีไข่นกอยู่เจ็ดแปดฟอง พึ่บพั่บ~ นกฮูกบินกลับมา กรงเล็บทั้งสองข้างจับไข่นกมาข้างละฟอง ในปากยังคาบมาอีกสองฟอง "ฮ่าๆ~ เอ็งนี่ใช้ได้ มีอนาคตไกล!" "กุ๊กกู~" นกฮูกวางไข่นกแล้วบินกลับขึ้นไปอีก ไม่นาน ไข่นกแปดฟองก็ถูกจางเสี่ยวหลงเก็บเข้ามิติ