บทที่ 241 ลาภก้อนโตหล่นทับ

"เอ็งไปเฝ้าที่ปากถ้ำสักพัก มีใครมาให้รีบบอก" หลังจากปล่อยนกฮูกออกจากมิติ จางเสี่ยวหลงก็กำชับ นกฮูกร้องกุ๊กกูเบาๆ แล้วบินไปเฝ้ายามที่ปากถ้ำอย่างรวดเร็ว จางเสี่ยวหลงค้นตัวสายลับที่เพิ่งตาย คราวนี้ไม่เสียแรงเปล่า ในที่สุดก็เจอ 'ปลาเหลืองเล็ก' (ทองคำแท่งเล็ก) หนึ่งแท่ง นอกจากนี้ยังมีเงินฮ่องกงและเงินดอลลาร์สหรัฐอีกจำนวนหนึ่ง เขาเก็บรวบยอดพร้อมทองคำเข้ามิติไป ลังปลากระป๋อง 8 ลัง, เสบียงกว่าแปดพันชั่ง, อาวุธกระสุนกว่าครึ่ง และของมีค่าอื่นๆ ที่เขาถูกใจ ล้วนถูกจางเสี่ยวหลงกวาดเข้ามิติเรียบวุธ

สุดท้ายก็มาถึงคิวของตู้เซฟ จางเสี่ยวหลงเดินวนรอบตู้เซฟหนึ่งรอบ ตู้ใบใหญ่ใช้ได้ กะด้วยสายตาน่าจะหนักหลายร้อยชั่ง พวกมันขนไอ้ตู้นี่เข้ามาในป่าลึกได้ยังไงเนี่ย? คงเปลืองแรงเปลืองเวลาไปไม่น้อยเลยสินะ! ส่วนกุญแจตู้เซฟ จางเสี่ยวหลงขี้เกียจหา นอกจากจะยุ่งยากแล้ว การค้นหาอาจทำให้เกิดเสียงดังจนพวกผู้หญิงที่น่าสงสารได้ยิน ก่อให้เกิดปัญหาตามมาโดยไม่จำเป็น จางเสี่ยวหลงเลยตัดสินใจเก็บตู้เซฟทั้งตู้เข้ามิติ แล้วตัวเองก็ตามเข้าไปด้วย

"ไม่รู้ข้างในจะมีอะไรบ้าง!" "ถือซะว่าเปิด 'กล่องสุ่ม' ก็แล้วกัน!" "เผื่อจะมีเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ~" เขาใช้จิตควบคุม พลังแห่งมิติอันทรงพลังตัดกลไกล็อกของตู้เซฟขาดสะบั้นในพริบตา เสียงดัง กริ๊ก ประตูตู้เซฟดีดเปิดออกอัตโนมัติ "เชี่ย~" ต่อให้จางเสี่ยวหลงเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่แสงสีทองอร่ามที่พุ่งออกมาจากตู้เซฟ ก็ยังทำให้เขาตะลึงงัน ถ้าใครมาเห็นของในตู้เซฟตอนนี้ รับรองว่าแสงทองคงแยงตาจนตาบอดตาใสแน่ๆ "ใจเย็น ใจเย็น~ ก็แค่ทองแท่งใหญ่กับทองแท่งเล็กไม่ใช่เหรอ?" จางเสี่ยวหลงพยายามข่มใจให้สงบ แต่หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นรัวผิดจังหวะไปหลายที สูดหายใจลึกๆ หลายครั้ง จนกระทั่งกลับมาสงบเยือกเย็นได้อีกครั้ง จากนั้นจึงเริ่มนับทรัพย์สินในตู้เซฟ