บทที่ 255 เรื่องตำแหน่งรองผู้อำนวยการเป็นอันตกลง

คนที่พวกบอร์ดบริหารรองคนอื่นสนับสนุน จู่ๆ ก็กลายเป็นคนขายชาติสมรู้ร่วมคิดกับสายลับ พวกเขาจะยังมีหน้ามาเรียกร้องอะไรได้อีก? ทั้งสองคนเดินคุยกันไปจนถึงในบ้าน แล้วนั่งลง จางเป่าจู้หยิบบุหรี่จากกระเป๋าออกมาส่งให้จางเป่ากุ้ยมวนหนึ่ง "ผอ.หนิวบอกว่า ในเมื่อไอ้ชั่วหม่าจวินโดนฉีกหน้ากากแล้ว พวกบอร์ดบริหารรองคนอื่นๆ ก็อับอายจนไม่กล้าเสนอชื่อใครอีก" คำพูดของจางเป่ากุ้ย ยืนยันสิ่งที่จางเสี่ยวหลงคาดการณ์ไว้ "ดังนั้น ผอ.หนิวเลยหันมาหนุนหลังฉันเต็มกำลัง! ครั้งนี้ต้องขอบคุณเสี่ยวหลงจริงๆ อาไม่รู้จะขอบคุณเอ็งยังไงดี!" พูดจบ เขาก็วางเหล้าสองขวดกับนมผงมอลต์สกัด (Malted Milk) หนึ่งกระป๋องลงบนโต๊ะ "คุณอาหัวหน้ากองพล ทำแบบนี้ถือว่าห่างเหินไปนะครับ~" "แค่ของสองอย่างนี้ อายังคิดว่าน้อยไปเลย ไม่สมน้ำสมเนื้อ แต่เงินที่ติดตัวไปคอมมูนวันนี้ซื้อได้แค่นี้..." จางเป่ากุ้ยรู้สึกเกรงใจจริงๆ จางเสี่ยวหลงไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง ลงมือจัดการหม่าจวิน เปิดทางให้เขาได้นั่งเก้าอี้รองผู้อำนวยการคอมมูนแบบไร้คู่แข่ง บุญคุณครั้งนี้ใช้ยังไงก็ไม่หมด แม้ปากจางเสี่ยวหลงจะบอกว่าแค่แวะไปดูลาดเลา แต่ผลงานที่ออกมานั้นเป็นรูปธรรมชัดเจน จางเสี่ยวหลงบุกป่าฝ่าดงคนเดียว กวาดล้างรังสายลับจนเหี้ยน แล้วยังใช้ความผิดซึ่งหน้าจัดการหม่าจวิน ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์สูงสุดจากเหตุการณ์นี้ จะเป็นใครไปได้นอกจากเขา... จางเป่ากุ้ย?

ส่วนตำแหน่งหัวหน้ากองพลของน้องเป่าจู้ จางเป่ากุ้ยไม่กังวลเลย ขอแค่ตำแหน่งหัวหน้ากองพลว่างลง ชาวบ้านทั้งกองพลต้องเทคะแนนเลือกน้องเป่าจู้ขึ้นมาแทนที่เขาแน่นอน ต่อให้คอมมูนจะส่งคนนอกมาเสียบแทน รับรองว่าคนคนนั้นก้าวเข้าหมู่บ้านได้ไม่ถึงก้าว ก็คงโดนชาวบ้านรุมตะเพิดออกไปแล้ว "เสี่ยวหลงเอ้ย คนละเรื่องกัน ถ้าเอ็งว่าน้อยไป เดี๋ยวอาจะไปซื้อมาเพิ่ม..." ของสองอย่างนี้ไม่ใช่น้อยๆ นะ เวลาซื้อต้องใช้ตั๋วแลก หัวหน้ากองพลคงไม่มีตั๋วพอ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าต้องใช้เงินสดซื้อตั๋วผีมาแน่ๆ จางเสี่ยวหลงคิดในใจ รีบขัดขึ้นว่า "อาเป่ากุ้ยครับ รับไว้ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ ครั้งหน้าไม่เอานะ!" "ต้องอย่างงั้นสิ! ไม่งั้นอาคงไม่สบายใจ นอนไม่หลับแน่ๆ" คุยกันต่ออีกพักหนึ่ง จางเป่ากุ้ยก็ขอตัวกลับ "น้องเล็ก ให้หัวหน้ากองพลเอาของขวัญมาให้ถึงบ้าน นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หมู่บ้านจางเลยนะเนี่ย!" จิ่วเฟิ่ง (พี่เก้า) เอาของขวัญเก็บเข้าตู้ แซวเล่นขำๆ "ก็น้องชายลูกช่วยงานใหญ่หัวหน้ากองพลนี่นา ของแค่นี้เขามีสิทธิ์รับ!" หลินซิ่วเจินนั่งถักไหมพรมอยู่ข้างๆ พูดเสริม เมื่อวันก่อน จางเสี่ยวหลงเอาไหมพรมออกมา แบ่งให้บ้านอาสะใภ้ส่วนหนึ่ง เวลาว่าง สองสะใภ้ตระกูลจางก็จะนั่งถักไหมพรม เตรียมไว้ใส่หน้าหนาว "พ่อครับ เรื่องอาเป่ากุ้ยเรียบร้อยแล้ว ต่อไปพ่อก็จะได้เป็นหัวหน้ากองพลแล้วนะ!" "ยังไม่แน่นอนหรอกลูก!" ถึงปากจะบอกว่าไม่แน่นอน แต่จางเสี่ยวหลงดูออกว่าพ่อคาดหวังความก้าวหน้าครั้งนี้มาก "พ่อวางใจเถอะครับ! อาเป่ากุ้ยได้เป็นรอง ผอ. คอมมูนชัวร์ๆ พ่อเองก็ได้เป็นหัวหน้ากองพลชัวร์เหมือนกัน!"

เป็นไปตามที่จางเสี่ยวหลงคาด การประชุมที่คอมมูนได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว จางเป่ากุ้ยได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการให้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการคอมมูน และส่งเรื่องไปยังฝ่ายจัดตั้งคณะกรรมการพรรคระดับอำเภอ ฝ่ายจัดตั้งฯ ตรวจสอบประวัติ ทราบถึงผลงานโดดเด่นของจางเป่ากุ้ยในช่วงพายุลมแรงระดับ 8 ก่อนหน้านี้ จึงอนุมัติการแต่งตั้งอย่างรวดเร็ว ข่าวนี้มาถึงหมู่บ้านจางในอีกสองวันต่อมา จางเป่ากุ้ยได้รับโทรศัพท์แจ้งจาก ผอ.หนิว วางสายปุ๊บ เขาก็รีบมาบอกข่าวดีกับจางเสี่ยวหลงเป็นคนแรก และขอบคุณจางเสี่ยวหลงอย่างเป็นทางการอีกครั้ง "เสี่ยวหลง ที่อาผ่านด่านฝ่ายจัดตั้งฯ มาได้ ก็เพราะเอ็งอีกนั่นแหละ!" "เอ่อ~ อาเป่ากุ้ย ผมไม่รู้จักใครในฝ่ายจัดตั้งฯ นะครับ ข้อมูลผิดพลาดหรือเปล่า?" "ไม่ผิดหรอก ผอ.หนิว บอกอาว่า สหายที่ฝ่ายจัดตั้งฯ รับรู้เรื่องผลงานตอนพายุเข้าครั้งนั้น ก็เลยผ่านการอนุมัติให้!" "อ๋อ~ ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง! งั้นก็ยินดีด้วยครับอาเป่ากุ้ย รองผู้อำนวยการคอมมูนนี่ถือเป็นข้าราชการระดับรองหัวหน้าแผนกเต็มตัวแล้ว วันหน้าขยันอีกนิด เลื่อนขั้นอีกก็ไม่ใช่เรื่องยาก!" "ขอบใจมากเสี่ยวหลง เย็นนี้ไปกินข้าวบ้านอานะ ไปกันทั้งบ้านเลย รวมบ้านอารองเอ็งด้วย!" จางเป่ากุ้ยหน้าบานเป็นกระด้ง แต่แล้วก็ยิ้มเจื่อนๆ "ติดอยู่อย่างเดียว ที่บ้านหาซื้อเนื้อไม่ได้เลย อย่าถือสากันนะ!" "เรื่องแค่นี้เองครับ? สองสามวันก่อนผมเข้าป่าไม่ได้ไปตัวเปล่านะ ที่บ้านยังมีกระต่ายป่าสองตัว ไก่ป่าอีกตัว เอามาทำกับแกล้มพอดีเลย!"