บทที่ 256 รวบรวมผลลัพธ์

จางเป่ากุ้ยเปิดขวดเหล้า แล้วรินให้จางเป่าจู้ก่อนเป็นคนแรก ทันทีที่น้ำเหล้าไหลลงสู่แก้ว กลิ่นหอมเข้มข้นของเหล้าที่บ่มมานานแปดปีก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว แม้จะไม่ถึงกับหอมฟุ้งไปทั้งห้อง แต่ก็ใกล้เคียงมาก "กลิ่นเหล้าหอมจริงๆ ไม่เสียชื่อระดับหัวแถวของเหล้าขาวชนิดหนงเซียง!" จางเสี่ยวหลงอดชมไม่ได้ ครั้งก่อนที่ดื่มเหล้าเฟินจิ่วสิบปีที่บ้าน กลิ่นก็หอมฟุ้งเหมือนกัน แต่เฟินจิ่วเป็นเหล้าชนิดชิงเซียงทั้งสองชนิดมีดีคนละแบบ "เสี่ยวหลง จะลองสักหน่อยไหม? เดี๋ยวอาเทให้แก้วหนึ่ง?" จางเป่ากุ้ยทำท่าจะรินเหล้าให้ "ไม่ดีกว่าครับ! อา... พวกอาทานกันเถอะครับ เดี๋ยวกับข้าวจะเย็นหมด!" จางเสี่ยวหลงแม้จะพอมีความรู้เรื่องเหล้าขาวบ้าง และรู้ว่าเป็นเหล้าดี แต่เขายังไม่มีความอยากที่จะดื่ม รอให้มีโอกาสอยากดื่มจริงๆ ในวันหน้าค่อยว่ากัน!

มื้อนี้ทุกคนดื่มกินกันอย่างเต็มคราบ เหล้าเก่าเก็บหายากแบบนี้ไม่ใช่จะหากินกันได้ง่ายๆ ตกดึก จางเสี่ยวหลงนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงหินในมิติ นอนไม่หลับ เขาเลยลุกขึ้นมานั่งจัดระเบียบทรัพย์สินที่ได้มาจากการผจญภัยครั้งนี้ ตอนนี้มี ทองคำแท่งใหญ่ 12 แท่ง, ทองคำแท่งเล็ก 32 แท่ง ถ้ารวมกับทอง 50 กรัมที่ได้จากการแลกข้าว ครั้งนี้มีทองคำรวมทั้งสิ้น 4,800 กรัม ทองคำพวกนี้เขาไม่คิดจะเอาไปขายแน่นอน เพราะราคารับซื้อในตลาดมืดแค่กรัมละ 6 หยวน ขายไปก็ขาดทุนยับ เก็บไว้ในมิติไปก่อนดีกว่า! วันหน้าถ้ามีโอกาส ค่อยไปดูราคาทองที่ฮ่องกง แต่นั่นก็เป็นแค่แผนในอนาคต ยังไม่รู้จะเป็นจริงเมื่อไหร่ อีกอย่าง ทองคำยิ่งเก็บยิ่งมีราคา จะดองไว้ในมิติรอราคาขึ้นค่อยขายก็ยังไม่สาย แถมถ้าหาเงินได้เยอะๆ แล้ว จะยังจำเป็นต้องขายทองอีกเหรอ?

ส่วน เงินดอลลาร์สหรัฐ มีอยู่ 7 ปึกใหญ่ กับเศษเงินแบงก์ร้อยดอลลาร์ที่ค้นเจอจากตัวสายลับอีกประมาณ 9,000 เหรียญ ยังมีแบงก์ย่อยอีกจำนวนหนึ่ง น่าจะหลายร้อยเหรียญ จางเสี่ยวหลงไม่ได้นับ โยนกองไว้ข้างๆ เงินฮ่องกง เป็นปึกๆ รวม 310,000 เหรียญ กับเศษเงินอีกสองหมื่นกว่าเหรียญ แม้เงินพวกนี้จะเอาออกมาใช้ไม่ได้ตอนนี้ แต่ความจริงที่ว่าเขาเป็น 'เศรษฐี' ก็ไม่เปลี่ยนแปลง ใช้ไม่ได้ตอนนี้ ไม่ได้แปลว่าใช้ไม่ได้ตลอดไป หาโอกาสไปฮ่องกงเมื่อไหร่ เงินพวกนี้ก็กลายเป็นกระสุนดินดำชั้นดี นอกจากเงินนอกและทองคำ จางเสี่ยวหลงยังมีเงินหยวนเก็บสะสมไว้อีก 34,000 หยวน ช่วงหลังไม่ได้เข้าเมือง ไม่อย่างนั้นตัวเลขนี้คงพุ่งไปไกลกว่านี้แล้ว