บทที่ 265 ก็โทษมันนั่นแหละที่มายืนขวางทางผม

"รู้ได้ยังไงว่าเป็นอย่างนั้น?" "ไม่เห็นขวดเหล้าบนพื้นเหรอ... เอ้อ น่าจะเศษแก้วมากกว่านะ? ดูสิๆ... ใต้ตัวเขาทับบุหรี่ไว้อีกคอตตอนแน่ะ!" "ไม่ใช่แค่คอตตอนเดียวนะ ตรงนี้อีกคอตตอนหนึ่ง!" "โห~ โจวเฉินจอมขี้งกให้ของขวัญคนอื่นเนี่ยนะ เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ ไม่รู้เอามาให้ผู้บริหารคนไหน" "เมื่อกี้ฉันเห็นเขาเดินไปทางห้องผู้อำนวยการหม่า น่าจะเอามาให้ผู้อำนวยการหม่านั่นแหละ!" "งั้นนี่ก็คือ... โดนผู้อำนวยการหม่าปฏิเสธมาเหรอ?" "ยังต้องถามอีกเหรอ? ผู้อำนวยการหม่าไม่รับของพรรค์นี้หรอก!" "ฉันนึกออกแล้ว หัวหน้าโจวเคยบ่นๆ ว่าอยากจะก้าวหน้า!" "แม่เจ้า! ยังอยากจะก้าวหน้าอีกเหรอ~ ตำแหน่งหัวหน้าแผนกในโรงงานเรามันเต็มหมดแล้ว จะไปนั่งตรงไหน?" "หัวหน้าแผนกจัดซื้อสองยังว่างอยู่ไม่ใช่เหรอ? ฉันเดาว่าหัวหน้าโจวคงเล็งเก้าอี้ตัวนี้อยู่!" "หึหึ~ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็ต้องบอกว่าโจวเฉินไม่มีตาดู! ตำแหน่งนั้นเขาจองไว้ให้หัวหน้าจางต่างหาก โจวเฉินจะมีสิทธิ์อะไร?"

จางเสี่ยวหลงยืนฟังอยู่ข้างๆ เก็บรายละเอียดบทสนทนาเหล่านี้ ถือว่าได้ทำความเข้าใจสภาพแวดล้อมการทำงานของอาหญิงไปในตัว โอกาสแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ เอาคำพูดประโยคนั้นประโยคนี้มาปะติดปะต่อกัน ก็ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์เพียบ!

"ก็ไม่แน่หรอก แผนกสองเองก็ลำบาก นี่จะสิ้นเดือนมิถุนายนแล้ว ยังหาเนื้อสัตว์ไม่ได้เลย!" "ใช่ๆ~ ไม่มีเนื้อรับรองแขก ฝ่ายพลาธิการกดดันหนัก หัวหน้าจางก็คงนั่งไม่ติดเหมือนกัน" "อื้ม~ สามีหัวหน้าจาง ก็คือจ้าวโหย่วไฉ ที่เมื่อก่อนฉายหนังอยู่แผนกโฆษณาไง พอมาเป็นพนักงานจัดซื้อ ก็หาอะไรกลับมาไม่ได้สักอย่าง! ได้ยินว่าโดนพนักงานจัดซื้อคนอื่นล้อประจำ" "พวกนายคงไม่คิดว่าจ้าวโหย่วไฉจะหาเนื้อไม่ได้จริงๆ หรอกนะ? จะบอกให้นะ~ หลานชายบ้านเดิมของหัวหน้าจาง เป็นพรานล่าสัตว์มือฉมัง จะกลัวไม่มีเนื้อเหรอ?" "จะมีประโยชน์อะไร? เดือนนี้เขาก็ยังหาเนื้อมาไม่ได้นี่นา~"