บทที่ 534 สรุปใครเมากันแน่

จางเสี่ยวหลงประเมินจากสถานการณ์นี้ว่า คออย่างหลี่ฉางเจิงน่าจะดื่มได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งจินครึ่ง แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกที หลี่ฉางเจิงไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน ต่อให้เป็นยอดมนุษย์เหล็กไหล เจอยัดเหล้าไปหกเจ็ดตำลึงก็ต้องเมาแอ๋ ยิ่งไปกว่านั้น หลี่ฉางเจิงเพิ่งอกหักมาหมาดๆ โดนสาวทิ้งมาสดๆ ร้อนๆ! เขาว่ากันว่าเหล้าแห่งความสุขดื่มเท่าไหร่ก็ไม่เมา เมาแล้วก็ไม่เหนื่อย แต่เหล้าแห่งความทุกข์นั้นต่างกัน เดิมทีคุณอาจคอแข็งดื่มได้เป็นจิน แต่พอกลุ้มใจ แค่สามสี่ตำลึงก็เริ่มเมามาย หรือถึงขั้นเมาหัวราน้ำ หลี่ฉางเจิงก็กำลังอยู่ในสภาพแบบนี้แหละ

"เสี่ยวหลง พี่เจอปัญหาหนักอก คงก้าวผ่านไปไม่ได้ง่ายๆ!" "มีอะไรก็ระบายออกมาเถอะครับ เผื่อผมจะช่วยวิเคราะห์ได้... อ้าว! พี่ดื่มหมดแก้วอีกแล้ว..." จางเสี่ยวหลงจนปัญญา ได้แต่ดื่มเป็นเพื่อนอีกแก้ว "ผมดูสภาพพี่แล้วไม่ค่อยดีเลย ถ้าไม่รังเกียจก็เล่ามาเถอะครับ ผมช่วยวิเคราะห์ให้!" ถึงแม้จะรู้เรื่องราวทั้งหมดจากหลี่เชี่ยนแล้ว แต่ถ้าพูดออกไปเลย อาจทำให้หลี่ฉางเจิงขายหน้า เดี๋ยวจะพาลผิดใจกันพี่น้อง มันคงไม่ดีแน่ ดังนั้น จางเสี่ยวหลงจึงรอให้หลี่ฉางเจิงเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง ถึงจะค่อยให้คำแนะนำ

"น้องชาย พี่ไม่อายที่จะเล่าให้นายฟังหรอก พี่โดนผู้หญิงทิ้ง! ตอนแรกหล่อนเป็นฝ่ายเข้ามาหาพี่เอง พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ" "อ๋อ! ชายจีบหญิงดั่งข้ามเขา หญิงจีบชายดั่งฝ่าม่านบางๆ! พี่ฉางเจิงเลยเสร็จเขาเลยใช่ไหม?" "ฮ่าๆๆ... นายนี่สำบัดสำนวนเหลือเกิน แต่ก็พูดถูกเผง! หลังๆ มา พี่ก็เริ่มมีใจให้หล่อน..." หลี่ฉางเจิงเล่าเรื่องราวอย่างละเอียด แน่นอนว่าในฐานะคนต้นเรื่อง เขาเล่าได้ละเอียดยิบกว่าหลี่เชี่ยนมาก