บทที่ 535 ปลูกลูกท้อน้ำผึ้ง

"น้องเล็ก! พี่ไม่ชงชาให้เธอหรอกนะ! ไหนๆ ก็มีตำรวจสาวสวยอย่างพี่เชี่ยนคอยบริการอยู่แล้วนี่" จิ่วเฟิ่งทำหน้าทะเล้นใส่จางเสี่ยวหลง ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องข้างๆ ไป จางเสี่ยวหลงได้แต่ส่ายหน้า พี่เก้าเอาเขามาล้อเล่นอีกแล้ว

"เสี่ยวหลงชาร้อนหน่อยนะ ระวังลวกปาก!" "ขอบคุณครับพี่เชี่ยน!" ถ้วยชาใบนี้เป็นถ้วยกระเบื้องเคลือบใบใหม่เอี่ยม จางเสี่ยวหลงไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อก่อนตอนดื่มชาในห้องหลี่เชี่ยน ถ้วยชาไม่ใช่แบบนี้ "กลับบ้านรอบนี้ พี่ไปเดินสหกรณ์การค้า เห็นถ้วยใบนี้สวยดีเลยซื้อมา!" หลี่เชี่ยนเห็นจางเสี่ยวหลงพิจารณาถ้วยชาอยู่ จึงอธิบายแก้เขิน

"อ๋อ! ทรงสวยจริงๆ ครับ! พี่เชี่ยนตาถึงมาก!" "ใบนี้พี่ซื้อมาไว้ให้เธอชงชาดื่มโดยเฉพาะเลยนะ!" พูดจบ หลี่เชี่ยนก็รีบหนีออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว พร้อมงับประตูปิดตามหลัง "เกะ... เก็บไว้ให้ผมชงชาเหรอ?" จางเสี่ยวหลงพึมพำกับตัวเอง