บทที่ 564 จับมังกรบินได้ยี่สิบสี่ตัว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป จางเสี่ยวหลงจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองปีนข้ามเขากี่ลูก บนเนินเขาแห่งหนึ่ง มีไก่ป่าสีสันสดใส ขนสวยงามเป็นประกายจำนวนสิบเจ็ดสิบแปดตัว กำลังก้มหน้าก้มตาหาอาหาร จางเสี่ยวหลงรีบพาเหล่าสัตว์เลี้ยงกลับเข้ามิติทันที เขารู้สึกเพียงว่าหัวใจกำลังเต้นรัวแรงไม่หยุด ไก่ป่าฝูงนี้ไม่ใช่ไก่ป่าธรรมดา แต่มันคือ มังกรบิน!

ในเขตเหลียวเป่ยมีคำกล่าวที่เล่าลือกันว่า บนฟ้ามีเนื้อมังกร บนดินมีเนื้อลา มังกรบินที่ว่า ก็คือไก่ป่าฝูงที่กำลังหาอาหารอยู่ตรงหน้านั่นเอง ในความทรงจำของจางเสี่ยวหลง มีข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ชนิดนี้อยู่ ไก่ป่าฝูงนี้ไม่ธรรมดา พวกมันมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ไก่ป่าเฮเซลหางลาย จัดเป็นสัตว์ปีกประเภทเดินหากินตามพื้น พวกมันบินได้ แต่ไม่เชี่ยวชาญเหมือนนกทั่วไป บินได้ระยะหนึ่งก็ต้องพักสักครู่ ถึงจะบินขึ้นใหม่ได้ แถมเวลาบิน ส่วนใหญ่จะอาศัยการกางปีกร่อนไปตามลม ปกติไก่ป่าเฮเซลหางลายจะซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ เฉพาะเวลาหาอาหารเท่านั้นถึงจะลงมาตามพื้นป่าเพื่อหาผลเบอร์รี่ประทังชีวิต

จางเสี่ยวหลงพินิจดูไก่ป่าเฮเซลหางลายฝูงนี้อย่างละเอียด "แม่เจ้า! มังกรบินฝูงนี้มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย ดูจากรูปร่างก็แยกออกแล้ว!" "ไก่ป่าเฮเซลหางลายตัวผู้จะมีหงอนขนสั้นๆ ส่วนตัวเมียไม่มี" "กว่าจะเจอสักฝูงไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องจับพวกมันเข้ามิติให้หมด แล้วบังคับให้พวกมันขยายพันธุ์ซะ!"