บทที่ 573 หัวหน้าแผนกเจ้าโดนล้วงกระเป๋าบนรถไฟ

การใช้ชีวิตในเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าฉี่หมิงต้องแบกรับค่าใช้จ่ายของคนทั้งครอบครัวที่อาศัยอยู่ในปักกิ่ง ทั้งค่ากิน ค่าอยู่ สารพัดเรื่องที่ต้องใช้เงิน มีเรื่องให้ต้องควักกระเป๋าจ่ายเยอะแยะไปหมด! จะให้ใช้เงินและคูปองอาหารอย่างสุรุ่ยสุร่ายย่อมเป็นไปไม่ได้ แม้การเดินทางไปราชการ ทางกระทรวงจะมีเบี้ยเลี้ยงให้บ้าง แต่ถ้าประหยัดส่วนนี้เอาไปฝากภรรยาที่บ้านได้ก็คงดีกว่า ดีกว่าเอามาผลาญเล่นคนเดียวบนรถไฟตั้งเยอะ

"เสี่ยวโจว เป็นอะไรไป?" เจ้าฉี่หมิงสังเกตเห็นเสี่ยวโจวที่นั่งข้างๆ หน้าซีดเผือดผิดปกติ เสี่ยวโจวทำหน้าเหมือนคนเสียขวัญ ชี้ไปที่รอยขาดบนกระเป๋าของตัวเอง ริมฝีปากสั่นระริกขณะเอ่ยว่า "หัว... หัวหน้าครับ เงินกับคูปองของผมหายหมดเลย!" รอยยิ้มบนใบหน้าเจ้าฉี่หมิงแข็งค้างทันที เขาเพ่งมองรอยขาดนั้นชัดๆ มันถูกของมีคมอย่างใบมีดกรีดจนเป็นช่อง "แย่แล้ว บนรถมีขโมย!" เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขารีบดึงเป้ตัวเองมาวางบนตักแล้วตรวจดูอย่างละเอียด และแล้วเขาก็พบว่าช่องลับที่ซ่อนเงินและคูปองของเขา ถูกกรีดเป็นรอยแยกเหมือนกัน ภายในว่างเปล่า เงินและคูปองอันตรธานหายไปจนเกลี้ยง

"หัวหน้าครับ สัมภาระของหัวหน้าก็โดนขโมยเหรอครับ?" เสี่ยวโจวถามด้วยความเป็นห่วง เจ้าฉี่หมิงลุกพรวดขึ้น ตบหน้าผากตัวเองดังฉาด "เสี่ยวโจว จำได้ไหม?"