บทที่ 574 แคนตาลูปนี่เพื่อนพนักงานรถไฟให้ผมมา

จางต้าเฟิ่งยื่นมือไปรับกุญแจ แล้วกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ "ขอบคุณค่ะ ผู้อำนวยการเหยียน!"

"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก เรียกฉันว่าอาเหยียนเหมือนที่เสี่ยวหลงเรียกก็ได้!" ถึงเหยียนเว่ยตงจะพูดแบบนั้น แต่จางต้าเฟิ่งก็ไม่กล้าตีสนิทเรียกตามจริงๆ สถานะของเธอกับน้องชายไม่เหมือนกัน อีกอย่างเธอยังต้องทำงานในโรงงาน และมีคนนอกอยู่ด้วยตั้งเยอะ จะทำตัวลามปามไม่ได้ "รับทราบค่ะ ผู้อำนวยการเหยียน!" จางเสี่ยวหลงล้วงห่อกระดาษสองห่อออกจากกระเป๋า ข้างในมีเก๋ากี้แห้งธรรมดาๆ ห่อละสองขีด"อาเหยียน อาหม่า นี่เก๋ากี้ที่ผมเก็บมาจากในป่าครับ ว่างๆ เอามาชงดื่มพร้อมใบชา จะช่วยให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่าครับ!"

"ฮ่าๆๆ! ในเมื่อเป็นของป่า งั้นพวกอาไม่เกรงใจนะ!" ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการโรงงานเครื่องจักรการเกษตร รับห่อกระดาษใส่กระเป๋าเสื้อ