บทที่ 575 หลี่ชิ่งผู้น่าสงสาร

จางเสี่ยวหลงขมวดคิ้ว เห็นหลี่ชิ่งคอตกเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง! ตอนกินข้าวด้วยกันคราวก่อน หลี่ชิ่งดูมีชีวิตชีวาสดใส ไม่ใช่สภาพนี้นี่นา! "หัวหน้าแผนกหลี่ครับ?" หลี่ชิ่งเงยหน้าขึ้นในที่สุด อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มออกมา "สหายจางเสี่ยวหลง? มาแล้วเหรอครับ!"

"หัวหน้าแผนกหลี่ ทำไมหน้าซีดจังครับ ตาแดงก่ำเชียว ช่วงนี้อดหลับอดนอนเหรอครับ?"

"เอ่อ... สองสามวันนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับน่ะครับ สหายหัวหน้าจางคงจะขำแย่เลย! แล้วท่านนี้คือ..."