บทที่ 682 ชุดทหารบุฝ้ายและรองเท้าหัวโต

ภารกิจของจางเสี่ยวหลงครั้งนี้กินเวลานานกว่าที่คาดไว้ ทำให้เขากลับมาเลยกำหนดการเดิม ช่างไม้หลิวซือฟู่ยังไม่ได้รับค่าจ้างเป็นมันเทศตามที่ตกลงกันไว้ อุตส่าห์ลงแรงไปตั้งขนาดนั้น ถ้าต้องกลับบ้านมือเปล่า จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนตอนเจอครอบครัว? "พ่อไม่ได้ให้เขากลับไปหรอก จ้างให้เขาอยู่ต่อเพื่อทำกล่องเลี้ยงผึ้งเพิ่มอีกชุด ไม่อย่างนั้นพอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า กล่องเลี้ยงผึ้งคงไม่พอใช้แน่"

"ยังไม่กลับก็ดีครับ แล้วมันเทศที่ผมรับปากจะให้เขาล่ะครับ?"

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง พ่อให้คนในกองผลิตสองคนขนมันเทศไปส่งที่บ้านเขาเรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้เวลาเขาทำกล่องเลี้ยงผึ้ง ทั้งค่าแรงและค่าเสบียง กองผลิตจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด"